woensdag 5 december 2018

5 december

Kleine Sinterklaasviering (met een grote koestering voor vroegere vieringen). Bij de kringloop kochten we voor 4 euro een boek, een veter voor Henks pols en een melkkannetje. Het geeft zoveel voldoening om voor bijna niets iets te vinden wat je allebei graag wil hebben.
We schreven een mooi Sinterkklaasgedicht voor elkaar en we hadden warme chocolademelk en zelfgemaakte pepernoten. Ik maakte twee keer een schoteltje dit jaar. Geen kilozak (sowieso niet vanwege de suiker en tarwe), maar een paar heel erg lekkere, van boekweit en amandelmeel. Bros en aromatisch. De geur hoort bij begin december.
Aan het eind van de middag deden we eindelijk weer eens een spelletje. Ik vind dat zo gezellig!
Cichorino erbij en een kokosrozijnen bonbon. Een gelukzalig moment.

zaterdag 24 november 2018

Dadel-noten-kokoskoek

Vandaag was de verjaardag van mijn moeder. Mijn zusje en ik schreven (appten) erover en we branden allebei een kaarsje ter nagedachtenis. Het past om iets lekkers te maken, dat kon zij ook zo goed. Er was veel wat ons bond. Zeker ook de keuken. Wat hebben we er veel uren doorgebracht.

Ik vind het fijn om iets te maken wat niet in de oven hoeft. Alle mineralen en vitamines blijven zo behouden en er wordt geen energie gebruikt. (Ik gebruik de oven al vaak genoeg.) Het geeft juist energie!
Dit lijkt op de Italiaanse panforte, maar dat is gebakken. Ik heb dat jaren geleden eens gemaakt. Al zitten in deze niet gebakken versie de meeste voedingsstoffen, ik ga dit ook eens bakken, om te kijken hoe dat is. Maar nu, in al zijn eenvoud.

Een klein herfstachtig taartje.
In de keukenmachine:
200 dadels pureren (als de dadels hard zijn een 1/2 uurtje weken in warm water. of sinaasappelsap. Alleen als het echt nodig is!)  
Dan de rest toevoegen en de machine laten werken totdat er een bal is gevormd.
75 gram noten (ik gebruikte nu cashewnoten)
50 gram kokosrasp
snuf zout
kaneel
eventueel een paar druppeltjes vanille (dit maakt het extra lekker.) 
Het deeg is stijf. Als u het iets zachter wilt, kunt u een lepel kokosolie toevoegen.

Het 'deeg' in een rond of vierkant schaaltje met bakpapier erin goed plat drukken.
Dan het 'deeg' omkeren. U heeft nu een glanzende bovenkant. Nog een keer goed drukken.
Ik strooide er nog wat kokos over.
Een paar uur koud zetten. Ik zette het op het balkon, met iets erover heen want vogeltjes vinden dit beslist ook lekker.

Nu kunt u er stukjes of stukken (Henk!) van snijden.  

Heerlijk bij een kopje koffie, thee, of als het koud is, warme chocolademelk. 
Ik ga er ook eens cacao of stukjes chocolade door doen.
Een andere keer gedroogde stukjes sinaasappelschil (zestes) en grove stukken noot.
Misschien ook nog een beetje kruidnagel en nootmuskaat. Echt smaken voor deze taart van het jaar.




Edy Korthals Altes

Ik vind Trouw over het algemeen het meest diepgaand, maar soms staan er in andere kranten ook interessante interviews, zoals dit, met oud diplomaat Edy Korthals Altes. 

https://www.volkskrant.nl/mensen/oud-diplomaat-edy-korthals-altes-94-de-nieuwe-mens-stemt-mij-hoopvol-~b7e65935/?fbclid=IwAR29oCPbj-UTJVcTefLyTILHVjWpT6UN0hNK3VyUu_WNYc57EdtshwF97uU&utm_campaign=shared_earned&utm_medium=social&utm_source=facebook 

dinsdag 20 november 2018

Zoete aardappel brownies

Simpel en heerlijk! 

1 beker gare zoete aardappel pureren met 1/2 beker pindakaas ((noten, of zadenpasta), 1/4 bekertje cacao of 2 volle eetlepels en 3 eetlepels honing (agave- of ahornsiroop)  en eventueel een beetje vanille. Het mengsel in een vierkant ovenschaaltje doen. 25 minuten bakken op 175 graden. 
Af laten koelen er eventueel (deed ik wel) een glazuur erop van kokosolie, cacao en oerzoet. De verhouding op gevoel en smaak. Het wordt knisperig.
In 6 grote stukken snijden.
Erg dom dat ik er vorige week geen foto van heb gemaakt. Houd u tegoed.

maandag 19 november 2018

Vervuld

Het was eenvoudig om in Utrecht  - elke dag - intensief bezig te zijn (ook werkmatig) met de diepste zin van het leven. Waarom zijn we hier, wat is onze taak in het leven, wat moeten we uitwerken enz. enz. Gesprekken, begeleiding, - onverwachte - ontmoetingen, cursussen, lezingen.
Hier is het wat lastiger, terwijl het toch uiteindelijk het enige is ... Naast op andere manieren bewust leven. 
Hier waren en zijn andere aspecten die maakten dat we hier kwamen wonen. We zijn er elke dag dankbaar voor. 
Er gebeurt hier ook wel het een en ander, maar we lopen er niet even naartoe.
Gelukkig ontmoeten we nu gelijkgestemde mensen en dat geeft zoveel energie. Omdat het over de essentie gaat bouw je snel iets op.  
Mede door de bijeenkomsten waar we de afgelopen tijd naartoe gingen waren we het weekend in Haarlem. Niet alleen daarvoor, ook voor Leonardo Da Vinci. Er is een tentoonstelling over hem in het Teylersmuseum. Het is noodzakelijk om toegangsbewijzen on-line te bestellen. Als we iets niet prettig vinden is het wel een vol museum, maar het was nog net te doen en je bent er allemaal voor hetzelfde. Dat maakt veel uit. Iedereen fluisterde en schuifelde. Er was harmonie. Blijft dat we het liefst samen in een museum zijn. :-)
Naast Da Vinci en een paar tijdgenoten (ik ga zo even op zoek naar iets) waren we lang in de zaal met de vaste collectie schilderijen. Wat is het toch, dat iets, een beeld, een lichtval, een sfeer je naar binnen zuigt? Er hing een zomer en winterschilderij van Koekkoek. Verstillend mooi. Als u ooit in Kleve bent raad ik van harte het Barend Cornelis Koekkoekshuis aan.
Vervuld kwamen we vandaag weer thuis.


Wat er in het echt gebeurt, gebeurt veel minder met een afbeelding, qua sfeer en diepte. (letterlijk en figuurlijk)  maar mooi blijft het. 


Winterlandschap







zondag 11 november 2018

Zondagochtend

Waar bent u goed in? 
Ik ben zo benieuwd wat het eerste in u opkomt als u dit leest. Er komt zeker meteen iets op.
U kunt een lijstje maken, van grote en kleine vaardigheden/kwaliteiten.  
Soms weten mensen niet - meer - dat ze vol kwaliteiten zitten. Kwaliteiten die iets toevoegen aan de wereld. Of alleen aan uw eigen leven. Het hoeft niet groot te zijn, als u maar weet dat u glans kunt geven aan uw, of andermens (i.p.v. andermans*) leven en eigenlijk alleen daardoor al aan de wereld.

Ik schreef een aantal weken geleden dat ik de laatste tomaatjes van de tomatenplant geoogst had. Ik heb hem niet weggegooid, maar alle stengels tot aan de grond afgeknipt. Of er nog een tomaatje aan komt weet ik niet, maar ik verbaas me weer over de kracht van de natuur om de bak weer vol en groen te krijgen. Bij deze het bewijs. 
Een paar dagen geleden was het op het balkon boven de 20 graden. Nu regent het en is het kouder, maar ik geniet van de laatste herfstkleuren. (En van de wekelijkse zondagochtend geneugtes!) Nu ze nog zichtbaar zijn moet dat ook even worden vastgelegd. 


Meestal hebben we een smoothie uit een smoothiebeker of groot glas. Soms maak ik hem wat dikker en giet ik hem in een kom. Door de andijvie is de kleur niet echt fotogeniek. Maar ja, groente is meestal het belangrijkste ingrediënt.





* Genderneutraal schrijven is moeilijk vind ik. Marieke Lucas Rijneveld was tafelmens (ze wilde liever niet tafeldame genoemd worden) bij DWDD. De taal zit vol mannelijke en vrouwelijke woorden en veel mensen worden daarmee tekort gedaan. Zo ook deze schrijfster, schrijver, auteur!

zondag 4 november 2018

Verwarmende en - indien nodig - troostende avondsmoothie

Mijn lippen plakken nog een beetje van de zoete smoothie van net. Ik heb het er lekker warm van gekregen.
Banaan is goed om lekker te slapen, de gember is goed voor de spijsvertering en van de kaneel herinner ik me dat het o.a. goed is voor de bloedsuikerspiegel.

Voor twee grote bekers:
2 appels (ik gebruik appels bijna altijd met schil, zo ook nu)
1 banaan
1 grote, zachte dadel of 2 kleine. (Als hij hard is even weken in een beetje warm water)
verse gember
kaneel

Kan ook zonder dadel en/of met alleen appels. Ik vond het nu door de dadels wel erg zoet, maar af en toe is is dat lekker en heel troostend.
Alles in de blender en daarna verwarmen. Heet opdrinken.

In de zomer is dit ijskoud heel lekker.




zaterdag 3 november 2018

Binden en pannenkoeken

Ten eerste wil ik even sorry zeggen voor mijn wisselend schrijven. Soms veel achter elkaar en soms is er even stilte. Zo zit ik in elkaar. Ik voel wel altijd de verantwoordelijkheid naar u toe. Ik schrijf deze website niet voor mezelf. Als effect ontstaan er natuurlijk wel herinneringsbeelden, die ik altijd terug kan lezen en dat is leuk, maar het is niet het uitgangspunt. Dat bent u! Daarbij vind ik schrijven en delen met u heel fijn! Het voelt totaal niet als een druk. 
Ik merk hoe ouder ik word, en dat heeft alles met mijn verleden te maken, dat ik me niet meer kan en wil binden. Er zijn uitzonderingen en soms gaat het vanzelf, en dat is heerlijk, maar over het algemeen is me vrij voelen  een levensvoorwaarde. Zelfs iets kleins kan al snel als een druk voelen. Vrijheid zorgt bij mij voor ruimte en ontspanning. Goddank woon ik met iemand die mijn vrijheid op geen enkele manier beperkt en dus heb ik me intens aan hem gebonden. Lieve, liever, liefste Henk.

Nu schrijf ik weer meer achter elkaar. Ik zal even vertellen wat voor pannenkoeken ik gisteren had gemaakt. De eerste was een wat grotere met gebakken ui, spinazie, kruidenzout en een beetje geraspte kaas.
In mijn boek schreef ik over chocoladeflensjes met kersenjam en voor een feestelijk moment met daarbij slagroom en geraspte chocolade. En zoals ik het vroeger kreeg gewoon flensjes op elkaar met rode jam ertussen, mmm. Nu maakte ik een stapeltje van zeven kleine chocolade pannenkoeken, met een laagje pindakaas ertussen. Ik goot er wat Ahornsiroop over en omringde het met plakjes banaan, heerlijk!!! Ik sneed het pannenkoekentaarje in vieren. Het is best machtig, dus we hadden de helft. De andere helft morgen, als lunch, na een kopje soep.

vrijdag 2 november 2018

Allerzielen

De mooie Himalaya zoutkaars brandt. Ik denk aan de mensen die er niet meer zijn en die ik altijd lief zal hebben.
Ze zijn niet echt weg, maar ik kan niet even bellen.
Er zijn bepaalde plekken die iemand dichtbij halen. Ze dienen zich vanzelf aan, of ik verbind zelf een plek aan iemand. 




En dit ... liefde in de herfst, hoe toepasselijk.




Zoals ik in mijn boek heb geschreven, hoort als gerecht pannenkoeken (vanwege de oneindigheid) bij Allerzielen. Tussen de middag was ik het vergeten. Vanavond dus, ipv de vrijdagse frietjes. Die komen dan morgen.

woensdag 31 oktober 2018

Krachtige vrouw

Soms lijkt iets er totaal anders uit te zien dan dat het is. Men denkt bijvoorbeeld vaak dat de voorzieningen in Duitsland goed zijn. Het hangt van veel af of je er rustig kan leven als je oud bent. Vaak is dat niet het geval. Er zijn twee miljoen mensen die onder de armoedegrens leven, waaronder heel veel ouderen. Ik heb er wel eens eerder over geschreven. Over Zuid-Korea bestaat een zelfde idee en denken mensen misschien dat iedereen rijk is. Hoe anders is het. Dit filmpje gaat over een vrouw van 82 die 14 uur per dag werkt en omgerekend €2 verdient. Het zou heel begrijpelijk zijn als ze dit niet volhield of levensmoe zou zijn. Ik vind zo vaak in Oosterse landen dat mensen een enorme veerkracht hebben. En er blijft, ook in zulke erbarmelijke omstandigheden iets stralends, iets heel jongs. En je ziet maar weer dat sojasaus en rijst (ik noem sojasaus eerst omdat daar voedingsstoffen in zitten en in witte rijst nauwelijks) je laten leven! Dat is vaak het enige dat ze eet. Ik heb met een gevoel van schaamte gekeken naar dit ontroerende filmpje. Schaamte omdat we het als we de aov leeftijd bereikt hebben, gelukkig in verhouding zo goed hebben hier. 

https://www.youtube.com/watch?v=_xcvPRBIqmM 

zondag 21 oktober 2018

Droogbloemen

Afbeeldingsresultaat voor droogbloemen

(Garantzaden. Om zaadjes te bestellen voor een droogbloemboeket)

Net zag ik een kopje 'droogbloemen in de winter'. Ik realiseerde me door die zin hoe onnatuurlijk bloemen in de winter eigenlijk zijn. En zo dacht ik vanzelf aan dat wij vroeger thuis heel veel gedroogde bloemen hadden en zelden verse bloemen in de winter. Ik zie ze voor me, niet in een vaas, maar in bosjes hangend aan de bovenkant van het raam. Het was vanzelfsprekend (zoals zoveel als je jong bent) maar het stond zo leuk!
Je moet wel weten welke bloemen geschikt zijn om te drogen. En ook hoe ze gedroogd moeten worden, rechtop of ondersteboven, in het licht of in het donker. En de bloemen moeten geplukt worden op het moment dat ze op zijn mooist zijn. Nog beter is het eigen vlak ervoor te doen want tijdens het drogen gaan de bloemen vanzelf nog meer open. Als ze dus al helemaal open zijn kunnen ze uit gaan vallen. Het plukken van deze weelde doet een beetje pijn, dus alleen die bloemen plukken waar u veel van heeft, of met het besef dat u er op die manier het hele koudere seizoen van kan genieten.
Ook nog belangrijk is om geen touw of draad te gebruiken (ik spreek uit ervaring) want de stelen krimpen door het drogen en dan vallen de bloemen op de grond. Elastiek of iets dat je kan bijstellen, strakker kan maken werkt het best.
En bijna alle en zeker de onderste bladeren weghalen, ze vertragen het droogproces.
Hang de bloemen in kleine bosjes luchtig tussen elkaar op een droge, warme plek, niet in de zon. Grote bloemen zoals pioenrozen of hortensia kunnen beter afzonderlijk gedroogd worden. Als de bloemen knisperig zijn geworden zijn ze goed. Een andere manier om te zien of de bloem goed droog is; haal een steel uit het bosje en zet die in een vaasje. Als hij blijft staan is hij goed, als hij ombuigt (ombuigen?) zit er nog vocht in de steel. Het hangt ervan hoe groot de bloemen zijn, het drogen duurt daarom van een tussen acht weken. 

Wat voorbeelden (er zijn veel meer bloemen die gedroogd kunnen worden):

Rechtop:
Lavendel 
Duizendschoon

Ondersteboven:
Rozen
Papaverbollen
Vingerhoedskruid (ik zou dit heel voorzichtig doen en goed mijn handen wassen want het is giftig, maar de bloemen zijn natuurlijk erg mooi)
Haver
Gerst

Zand:
Ook kunnen bloemen in zand worden gedroogd. Het zand onttrekt vocht aan de bloemen waardoor het drogen sneller gaat. Het kan alleen met platte bloemen, zoals viooltjes. 

Op een rooster:
Kruiden
Korenbloemen

In het donker:
Hortensia
Ridderspoor

Wat ik op dit moment en altijd in de herfst doe is bladeren onder druk drogen, in of onder een paar boek. Zo worden ze mooi plat en de kleur blijft goed behouden. Op een andere manier gaat het ook niet denk ik. Soms doe ik het ook met een mooie bloem. Tussen keukenrol of closetpapier. Zo'n bloempje blijft ook mooi. Als in een herbarium. Dit heeft iets teders vind ik. De handeling en het resultaat! Er zijn ook speciale persen voor.

In de oven of droogoven drogen kan ook. Ik doe het met kruiden, maar bloemen kunnen ook. Als de temperatuur maar niet hoger dan 40 graden is. Kleine bloemen zijn na een paar uur droog. 

Tot slot, u kunt met een kleine platte, gedroogde bloem een handgeschreven brief versieren. U kunt een composite voor achter glas maken, u kunt een herinneringsboekje maken of i.p.v. verse bloemen bosjes ophangen, of ze in een vaas zetten. Gedroogde lavendel laat de linnenkast/plan heerlijk ruiken.
En als er geen verse kruiden zijn kunt u gebruik maken van de zelf gedroogde.

maandag 15 oktober 2018

Opnieuw Dutch Weedburger

Omdat ik jarig was waren we zoals altijd even weg. Daar kom ik zo op. Eerst was er natuurlijk het verjaarsontbijtje met cadeautjes, kaarten en een subtiel versierde stoel. 






Ik kreeg twee boekjes uit de Privé Domeinserie die ik spaar, een mooie kookwekker die magnetisch is en aan de bekleding van de afzuigkap 'plakt' en ... een Himalaya zoutsteen om een waxinelichtje in te doen. Ik ben hier zo blij mee! Het geeft zulk prachtig warm licht. Ik zag het bij 'living the life you love', waarvan ik ooit een link stuurde. Kay en haar vriend wonen tijdelijk in Nieuw Zeeland. De zoutlamp gaf meteen sfeer in het kleine appartement.
Ik zag het volgende citaat op haar website:


Today you are you, that is truer than true. 
There is no one in the world that is youier than you.

(Dr Seus)

Na een cursus die we in Groningen volgen, lunchten we in Borger bij 
https://restaurantvlint21.nl/
Ik ging kiezen tussen lunch of diner en ik koos de lunch. Ik had namelijk gezien dat ze in Borger de Dutch Weedburger hadden. Ik had hem nog maar een keer eerder gehad en toen vond ik hem zo lekker.
Wat verheugde ik me hierop. 
Op het terras in de zon dronken we eerst lekker verse koele sinaasappelsap.
En toen ... de Dutch Weedburger. Bij deze waren de lekkerst denkbare frietjes en veel sla. En de Weedburger, onovertrefbaar. We hebben zo gesmuld!!!
En er was attente, aardige bediening. Ik vind dat minstens zo belangrijk als wat je eet.
Mocht u er eens naartoe gaan zorg dat u flinke trek heeft want het is veel.

Ik wens u een fijne, interessante en vooral inspirerende week toe!   

vrijdag 28 september 2018

Basilicum en recept smoothies

Hier is de basilicum. Ik pluk en het groeit en het groeit ...





De rozemarijn achter de basilicum is ook niet te stuiten. Ik had gisteren stukjes biet, wortelpeterselie, wortel en tofu (uitgeknepen en gescheurd) gemengd met een beetje olijfolie. Alles op de bakplaat en veel rozemarijn, tijm en basilicum uit het molentje erover heen. Ik heb alles 40 minuten in de oven gebakken op 190 graden. Nog wat versgemalen peper en zout erover. Kropsla erbij. De tofu wordt op deze manier knapperig. Groente uit de oven is zo smaakvol!

Een lezeres uit de omgeving (nou ja, min of meer) vroeg hoe ik de smoothies maak.
Henk perst twee sinaasappels uit, dat gaat onderin de blender. Dan heel veel groente; spinazie, andijvie, boerenkool, snijbiet of sla. Een appel en een banaan. Soms een beetje maca of spirulinapoeder. Tot slot een groot glas water. Andijvie en boerenkool 'blend' ik langer dan spinazie. Zo hadden we dit vroeger bijna elke morgen.
Wat ik nu ook vaak doe is na een glaasje bleekselderijsap een smoothie van meer fruit maken. Bijvoorbeeld sinaasappelsap, wat groente, twee appels, twee bananen, een bekertje wilde bosbessen (diepvries AH)* en water. Soms doe ik er nog een kruid bij, zoals peterselie.
Het is zo'n heerlijk begin van de dag.
Als we bleekselderijsap hebben gedronken gaan we vaak meteen erna wandelen en als we thuiskomen maak ik de smoothie. 

zaterdag 22 september 2018

Een heerlijk begin van de dag; een gezonde smoothie!

Een lange tijd maakte ik elke ochtend een smoothie, boordevol vitaminen en mineralen. Toen tijdelijk niet als ontbijt, maar nog wel tussendoor. Nu de helft van de week weer wel.
Naast de goede voedingsstoffen die het geeft is het gewoon een goed begin van de dag en minstens zo belangrijk, een lekker begin!
Trek u niets aan van wat het Voedingscentrum zegt, dat zegt wel vaker wonderlijke dingen vind ik. Door de beweging van het apparaat zou er minder vitaminen en mineralen in zitten ...  Een zelfgemaakte smoothie zit vol vitamines, mineralen en vezels! Vezels die zorgen dat de suikers uit het fruit langzaam opgenomen worden. De vezels voorkomen hierdoor een snelle stijging van de bloedsuikerspiegel en ze zorgen voor een goede darmwerking. Vezels in groente en fruit zijn heel belangrijk. Door een sapcentrifuge of juicer verdwijnen de vezels. Toch is daar verder natuurlijk ook niets mis mee, nog steeds krijg je veel goeds binnen. In smoothies uit supermarkten zit eigenlijk ook niets slechts, al zal het misschien hoger in calorieen zijn. het enige is dat het langer duurt voordat het opgedronken wordt. Dan verdwijnen er wel vitamines. 
Hoe goed dit en alles wat we verder proberen bij te dragen aan onze gezondheid ook is, we worden er niet onsterfelijk door. Ik las een interview naar mijn hart met Barbara Ehrenreich; scheikundige, cellulair immunoloog, journalist, commentator en politiek activist. "Vergeet wat artsen en goeroes u vertellen. Laat de fixatie op gezondheid los, we hebben nauwelijks invloed."
En twee andere artikelen met Cees Hertogh, zorgethicus en arts en filosofe Marli Huyer "Fris en fruitig ouder worden, omarm liever je gebreken". Met de voor mij belangrijkste woorden: “Leid de dokter van morgen niet op in een ziektegerichte, maar in een persoonsgerichte geneeskunde,"

Waarom willen mensen er jong uit blijven zien en waarom willen bepaalde mensen graag heel oud worden? Als we allemaal boven de honderd zouden worden ontstaat precies hetzelfde, dan begint het allemaal alleen later. De ontkenning zal niet minder zijn.
Elke fase heeft zijn charme en vooral belang. 
Als iets door bepaalde aandoeningen niet meer kan is er ruimte voor iets anders, misschien voor iets heel nieuws.
Mensen zeggen vaak dat ik er jong uitzie en dat mijn stem jong klinkt en dat vind ik wel leuk om te horen, maar ik hecht er geen waarde aan.

Mijn haar wordt nu echt grijs/grijzer en ik vind het prachtig!

Het heeft lang geduurd, terwijl het vroeg begon. Het wordt mooi zilvergrijs. 

De laatste tomaatjes zijn geoogst. van de 'tomaatstruiken tot aan het plafond'. Eigenlijk hadden ze geel moeten worden, maar ze zijn oranje en heel zoet. 

Ik schreef laatst dat bepaalde gewassen horen bij een persoon en periode. Zo ben ik verbaasd hoe de basilicum het alsmaar doet. Ik heb dit nog nooit meegemaakt (met basilicum). Ik zal er binnenkort een foto van nemen. 

Fijne zaterdagavond en zondag!





donderdag 6 september 2018

Wat nu past, past morgen misschien niet meer

Hoe gaat het met u, op deze mooie nazomerochtend in september?

Sinds 10 dagen ongeveer beginnen we de dag niet meer elke dag met Budwigcrème. Henk had het minder, maar ik vond het, al varieerde ook die ontbijtjes elke dag, te eenzijdig worden, te veel Omega 3. Toen het me op een dag echt tegen stond was het overduidelijk. We wisselen nu weer af, met o.a. de heerlijke smoothies die we echt gemist hebben. Nu we de crème minder vaak eten en met maar 1 lepel olie, geniet ik er net zo van als dat ik eerder deed.
We hebben het ruim een half jaar gedaan. Het heeft zjjn functie gehad. Bij ons allebei zijn bepaalde zaken ten goede gekeerd. Niet alleen hierdoor, maar toch. En wat niet goed is vraagt om iets anders of moet zo zijn.
Het gaat net zoals bij andere ontwikkelingen; iets past op een bepaald moment niet meer en dan maakt het ruimte voor iets anders. Niets (behalve liefde) is blijvend. Goed naar jezelf luisteren en daarnaar handelen is zo belangrijk. En het verder overgeven ...
We kunnen het leven niet naar onze hand zetten, maar we kunnen wel zoveel mogelijk in overeenstemming met onszelf leven.
En steeds gevoeliger worden voor alles in en om ons heen. 
In alles zit energie. Toen ik een grote moestuin had was ik me al bewust van het mooie dat bepaalde groentes en kruiden het heel goed deden, zelfs opkwamen op plekken waar ik ze niet verwachtte. Ze hoorden bij me/ons. En andere waar ik zo mijn best voor deed bleven gewoon weg. :-)
Nu merk ik dat bij de kruiden. Er gebeurt precies hetzelfde. Het is prachtig om te volgen. Een variant is ook nog wat ik over salie schreef. Het ging alsmaar niet en nu opeens wel.

zondag 2 september 2018

Balkonzondag

Na wat koelere dagen genieten we nu weer extra van de zon en ons balkonnetje.
Het is zo heerlijk stil hier, ik hoor behalve het tikken van de klok (een miniklokje dat tikt als een grote klok) niets. O ja, Henk die af en toe de pagina van de krant omslaat. 
Het was om 8 uur nog te fris om buiten te ontbijten. 

Na een wandeling en koffie zitten we nu wel op het balkon, waar we overigens ook de koffie, ik bedoel chichorino, dronken en lezen we. Het was een volle week, maar vandaag is VRIJ. En dan vinden we niets fijner dan dit. Enfin, u weet het. 

Hier zullen we in de winter aan terugdenken. Aan al de ontelbare heerlijke keren op het balkon deze zomer. Een verlengstuk van woon- en slaapkamer.




Alles doet het buiten zo goed, er is niet tegenaan te plukken. Ik heb al een paar bakjes met kruiden in de diepvries gedaan. Maar ook binnen knip ik regelmatig van de lente-uitjes en steeds nieuwe pluksla. De foto is een beetje donker omdat het zonnescherm naar beneden is. 




Dit is allemaal zo klein, maar ook weer niet. Het draagt bij aan zonder tuin toch een beetje zelfvoorzienend zijn, als het om gezond groen gaat. En dat hangt weer nauw samen met geluk. Henk zei vanmorgen: "Ik voel me zo gelukkig met je. " Dit voelen we elke dag, elke minuut! En dat terwijl we 24 uur per dag samen zijn. 
De kleine en grote geneugtes voegen iets toe en zijn onafhankelijk van een relatie. 
De NZ spinazie is nu eindelijk ook eetbaar. Hij groeit als een tierelier. Na het zaaien duurt het altijd lang voordat het opkomt (volgend jaar is dat probleem er niet, het komt dan vanzelf op) maar dit duurde wel heel lang. Ik heb het begin mei gezaaid.

Henk is trots op de voor hem nu duidelijk te vinden inhoud van de voorraadpotten. Hier een deel ervan. Hij hoeft er eigenlijk niet naar op zoek. :-) Wel als hij op maandag ontbijt voor me maakt, dat ik in bed krijg. Een wekelijks terugkerend genot. Hij krijgt het op vrijdag. Henk deed schoolbordverf op de zijkant van de deksels. Door het krijt is het eenvoudig om de naam aan te passen.



zondag 26 augustus 2018

Chemievrij

Het is nu nog toegestaan om allerlei nare (dit lijkt me wel een overkoepelend woord)  bestrijdingsmiddelen in de landbouw te gebruiken, maar ... “De Nederlandse regering sprak eerder de ambitie uit dat de Nederlandse boeren en tuinders de minste bestrijdingsmiddelen van heel Europa (gaan) gebruiken, en dat de land- en tuinbouw in 2030 in principe 'chemievrij' is." Dit staat in Trouw van dit weekend.
Dit is niet de plek om uitgebreid in te gaan op de invloed die bestrijdingsmiddelen hebben op geest en lichaam. Dat er in ieder geval een streven is om het werkelijk te veranderen vind ik een goed bericht op deze zondagmorgen

woensdag 15 augustus 2018

Vandaag begint ... en 1945, 1961 en 1969

Elk jaar zeg ik (niet precies op deze dag) dat vandaag mijn lievelingsperiode van het jaar begint. Ik blijf dat ook doen. 
Toen ik lang geleden op 15 augustus naar de Internationale Quakerschool ging was dat heel verdrietig. Mijn ouders gingen toen naar een broer en schoonzusje, die jarig was. Dat schoonzusje wordt vandaag 80! Mijn moeder schreef me haar eerste brief in mijn en ook haar nieuwe leven.
Waarom speciaal vandaag de nieuwe en dierbaarste periode begint is dus eigenlijk een beetje vreemd, maar ach, wat maakt het uit, het is gewoon zo.
Nu eerst het begin van het nazomeren.

En ik denk even aan de Japanse capitulatie in 1945, ook 15 augustus.
Het vreselijke leed, waar door veel mensen daarna niet over gepraat kon worden en de grote invloed die dat op hun kinderen heeft gehad.

Ook op deze dag werd in 1961 begonnen met de bouw van de betonnen muur in Berlijn.
En in 1969 begon Woodstock, het wel bekendste muziekgebeuren ooit denk ik. En het is voor mij nauw verbonden aan de kostschooltijd. Wat heb ik die muziek veel gehoord. 
En dat is een mooie herinnering.
Zelfs een heel moeilijke levensperiode kan groeien naar een weemoedige herinnering.



dinsdag 14 augustus 2018

Uitstapje

We hadden een cultureel uitstapje. Twee dagen genoten we van kunst. In Enschede van Paula Modersohn-Becker, de belangrijke Duitse (vroeg) Expressioniste. Ik kreeg een paar maanden geleden een biografie over haar van mijn zusje. Daardoor sprak alles wat ik zag nog meer.






Bij het Kröller Müller zagen we Odilon Redon. Ik hou wat Redon betreft vooral van zijn werk na 1890, toen hij kleur begon te gebruiken. We kregen ook een lezing en ik hoorde toen dat Helene Kröller Müller precies hetzelfde had en die bevestiging vond ik vreugdevol. Bij de zwart witte werken was hij bezig zijn demonen, zijn moeilijke jeugd te verwerken. Helene Kröller Müller had een kamer vol met schilderijen van hem. Het thema van de tentoonstelling was literatuur (de hoogste vorm van kunst voor Redon) en muziek. Hij werd geïnspireerd door o.a. Baudelaire. Hij was zelf ook schrijver en maakte muziek. Sommige mensen kunnen alles. 




We voelden ons gevoed. Wat ik fijn vind is dat je op zulke plekken gelijkgestemde mensen tegen komt want je bent er om dezelfde reden. Er waren zulke prettige, korte ontmoetingen waarbij even iets uit werd gewisseld. 
Maandagmorgen gingen we nog naar het Arboretum in Wageningen.
Onderweg was het treurig om bijna alle hei, die altijd zo mooi is rond deze tijd bruin te zien, door de droogte.
Daarom kies ik voor dit kleurige schilderij van Redon. In alles voel ik diepte bij hem. 

vrijdag 10 augustus 2018

Rode bieten muffins

Rode bieten zijn zoet en ze gaan perfect samen met cacao. 

In de bak van de keukenmachine:
2 grote gare rode bieten in stukken gesneden
1 1/2 bekertje gemalen havermout
2 volle eetlepels cacao (of wat meer)
2 eetlepels kokosolie
4 eetlepels honing of agavesiroop
2 eetlepels gemalen chiazaad, gemengd met 6 eetlepels water (of 2 eitjes)
1 theelepel zuiveringszout en een scheutje appelazijn of citroensap
snuf zout 
Goed mixen in de keukenmachine en daarna de holtes van een grote muffinvorm vullen.
Of een vierkante vorm gebruiken en later in vierkantjes snijden.  
Een half uur bakken op 175 graden.

donderdag 9 augustus 2018

Vriendschap

Ik las net door 'Topics' (ik heb geen abonnement op de Volkskrant) een mooi interview met Petra Stienen van D66 en schrijver Mounir Samuel. Het ging over hun bijzondere vriendschap. Petra Stienen haalt een gezegde aan: " Je ontmoet mensen for a reason, a season or a lifetime. Ik ben ervan overtuigd dat je iedereen met een reden ontmoet, of de ontmoeting nu kort of lang is. Van elk mens leer je iets. Soms kunnen mensen je hele zijn beïnvloeden en soms is er een bepaalde les die geleerd moet worden. In mijn leven zijn veel seasonvriendschappen geweest, mensen die bij een bepaalde periode horen, bij die fase van mijn ontwikkeling. Na de geleerde les houdt het op. Meestal gaat het vanzelf, soms doet het aan een of beide kanten pijn. Ook dat hoort bij die ontwikkeling, al had je het liever anders gewild. Van een paar mensen hoopte of hoop ik dat ze een leven bij me zijn.  

Soms droom ik over mensen van lang geleden, mensen die belangrijk voor me waren. Dan voel ik dat ze nooit weg zullen zijn en ik altijd van ze zal houden.

ps
In de Volkskrant is een serie over vrienden die kleine en grote verschillen overbruggen. En dit was er een aflevering van.

maandag 6 augustus 2018

Oogstend

Ik blijf oogstend (weet niet of dit goed Nederlands is, maar ik vind het net anders als ik blijf oogsten). Ik ben er namelijk steeds mee bezig. Handje van dit, handje van dat en soms maar een takje. Eindelijk ontstaat er een salieplantje! Ik heb weer citroenmelisse gezaaid en nu zie ik kleine groene blaadjes ... Ik juich nog niet, maar wat zou ik blij zijn als het gaat lukken en dan is het voor jaren. We hebben heel veel pluksla gehad. Nu is er nog een soort plukslaboompje, maar nieuwe is gezaaid, al moet ik leren beter te doseren. De mooie gekleurde pepers hebben het daardoor niet gehaald, door de luis. Er zijn te veel voedingsstoffen nodig voor mijn te enthousiaste gezaai.




Wat genieten we toch van alle ontbijtjes, kopjes koffie en lunches op het balkon. Lunches trouwens maar af en toe. Vanaf de koffie is het meestal te warm.
Het lijkt hier of ik geen borsten heb, hoe kan dat? Ze zijn er wel, 85 c. 
(Verse tomatensoep, groentekoekjes, komkommer en havermout platbrood)


zondag 5 augustus 2018

Snelle compost

U kunt heel eenvoudig compost maken door een bananenschil, koffiedrab en eischaal te malen in de blender. Ik zag in een filmpje hoe een verlept cyclaampje door deze voeding weer vrolijk tot leven kwam. 

Alleen bananenschil zorgt ook al voor - vloeibare - compost
https://www.youtube.com/watch?v=0eiq_HXWs8M

donderdag 2 augustus 2018

Leven voor een habbekrats en aardappelpartjes (wedges) uit de oven

Het is nog steeds heel warm. Bijna alles is verdord en bruin, maar niet de witte hortensia's, die ze in Drenthe schapenkoppen noemen. Ze bloeien uitbundig. Zo ook de vlinderstruiken, paars, of roze. Die deed het bij ons indertijd ook zo goed. En dan al die vlinders die er boven fladderden. Nu vinden ze het te warm. Ik denk dat er minder ontpopt wordt en ze er dus niet zijn.

Ik lees op dit moment: 'Leven voor een habbekrats' van Kath Kelly. Een vermakelijk en tegelijkertijd zinvol boekje over de schrijfster die een jaar van een euro per dag leefde. Ze woont in Engeland, dus het is geen euro, maar een pond. Het Engelse is overal vertaald naar het Nederlands, wat ik jammer vind. Engeland is geen Nederland en je wilt de sfeer van een land proeven en daar hoort in dit geval geen euro of Euroshopper bij. De boodschap van het boekje is duidelijk. Wat begon als willen sparen voor iets heel moois voor de bruiloft van haar broer werd een levenswijze. Ik word er blij van! Iedereen die me kent weet hoe zeer ik van luxe kan genieten en ook hoe goed ik zonder kan. Het thema van mijn boek, website en manier van in het leven staan, is me richten op wat er toe doet en daar is geen of weinig geld voor nodig. Het zit van binnen.
Ik las net de regel: "Het besef hoe weinig ik nodig had gaf me het gevoel succesvol, rijk en machtig te zijn". Kath Kelly schreef dit naar aanleiding van het beoordelen van reclames, met die drie pijlers. Ik verander die woorden in onafhankelijk, krachtig en vol vertrouwen. Henk zei: "vrijheid".
Het blijft niet alleen bij de persoonlijke ontwikkeling die ze doormaakt maar ze is steeds meer geschokt door hoe idioot sommige dingen zijn. Er wordt in Engeland bijvoorbeeld 1/3 weggegooid van wat mensen aan voedingsmiddelen hebben gekocht en de helft daarvan is nog helemaal goed om gegeten te worden.
Als je een dergelijke stap zet zoals zij gedaan heeft, vallen de schellen van je ogen, als ze dat nog niet gedaan hadden, door een steeds grotere bewustwording. Ook bij haar werd alles anders. Dit gebeurt ook al bij minder rigoreuze stappen. Kiezen voor kwaliteit, niet voor kwantiteit. Overhouden wat werkelijk iets toevoegt.
En proberen goed te doen voor de wereld. Ik schreef laatst dat ik mijn best wilde doen geen plastic te gebruiken, maar het is onmogelijk! Zeker nu we elke dag een schaaltje kwark nodig hebben. Naar de supermarkt neem ik zelf papieren zakken mee en altijd eigen tassen, maar die kwark ... Gelukkig wordt de verpakking gerecycled.


                                              Leven voor een habbekrats

Ik probeer zoveel mogelijk te combineren, als ik de oven gebruik. Aan het begin van de maand bak ik 'zoete' koekjes en hartige crackertjes.  En ik bak twee broden tegelijk en bij het afkoelen leg ik vaak noten of pitten in de oven. Zoals bij de koekjes doe ik dan het ene bovenin de oven en het andere onderin (en soms nog iets in het midden). Halverwege de baktijd wissel ik boven en onder om, zodat alles gelijkmatig gaar of knapperig wordt. Het moeten dus wel baksels of gerechten zijn die dezelfde temperatuur nodig hebben. 

Een lekker zomergerecht (altijd lekker, niet alleen in de zomer:-) )
Dit lijkt erg op de frieten die ik vroeger elke vrijdag maakte. Een pond aardappelen in parten snijden. Hier een of twee lepels olie, specerijen, bijvoorbeeld ui, paprika, en knoflookpoeder goed door husselen en op de bakplaat leggen. Er wat rozemarijn en/of oregano over knippen en eventueel nog een beetje geraspte - soja - kaas. Ongeveer 45 minuten bakken op 190 graden. Daarna pas zout erover strooien. Een dipsaus maken; een pittige tomatensaus, tsats(z)iki, of kruidenkwark (ook heerlijk bij gekookte aardappelen in de schil. Ik doe er dan soms kümmel door). Kruiden erdoor die u heeft, eventueel knoflook, peper en zout. De tsatsiki of kruidenkwark kan ook van plantaardige uitgelekte yoghurt gemaakt worden. Een schaaltje in het midden van het bord zetten en de aardappelpartjes erom heen draperen. Zo kunt u lekker dippen. Een salade met bijvoorbeeld peulvruchten erbij geven en klaar.
ps1 Een kommetje chilisaus en een kommetje zure room (of plantaardige variant) met bieslook in het midden zetten kan ook!
ps2 De aardappelpartjes kunnen ook in de koekenpan gebakken worden, maar ze moeten dan regelmatig omgedraaid worden.
ps3 Het kan ook met zoete aardappelen, minder knapperig, maar erg lekker. 

Door hier over te schrijven kregen we er zo'n zin in dat ik ze gemaakt heb. Wel wat dunner, anders moesten we zo lang wachten. Ik maakte er snel chilisaus bij. Ik had nog twee grote pepers in de diepvries. In stukjes aan de kook gebracht, met een beetje water, een scheutje appelazijn, een lepel honing en een beetje zout. Daarna met de staafmixer en tranende ogen een sausje van gemaakt. Het was zoooo lekker, allebei. Meteen een foto van gemaakt.












zondag 29 juli 2018

Warmte

Goedemorgen lieve allemaal!
Ik hoop dat u de warme (hete!) dagen goed door bent gekomen. 
Elke avond maken we na het avondeten een ommetje, maar de afgelopen dagen deden we dat niet. Woensdagavond was de laatste keer. We gingen al later dan normaal en toen we om 20.00u buitenkwamen was het nog 33 graden en viel de warmte als een deken over ons heen. Na een klein stukje maakten we rechtsomkeert. 
We zijn altijd vroeg op en de laatste tijd vaak heel vroeg. De afgelopen dagen maakten we alleen in alle vroegte een ochtend wandeling, heerlijk. 
Niet alleen is al het gras bruin/geel, maar we hoorden de afgelopen dagen ook geen (nauwelijks) vogels. Zelfs 'Repje' (zo noemt Henk onze huishaas) hebben we even niet gezien, maar nu zit hij of zij weer rustig in de tuin. Ik schreef iemand die hier in de buurt woont dat alle hazen hier familie van mij zijn. Later kreeg ik een familiefoto van hem. :-) 





Ik vind hazen prachtig,sierlijk, zacht en snel. Ze zijn zo vergroeid met deze plek, dat ze hier vol vertrouwen leven en weinig schrikken.

Binnen hielden we het lekker koel, met zonnescherm, luxaflex en zo'n kolom ventilator. We aten meestal ook koele gerechten. Soms liet ik iets wat warm was gewoon afkoelen of we hadden het eerst warm en en de volgende dag koud. Het lijkt misschien een beetje raar, maar alles is lauw of 'koud' net zo lekker.

Ik wens u een mooie, 'rijke' dag!

woensdag 25 juli 2018

Rare pillen en een lekker toetje

Er woont hier vlakbij een mevrouw van 90, die hartritmestoornissen had. Ik merk dat veel oudere mensen dat hebben. Ze heeft er jarenlang medicijnen voor gekregen (waarschijnlijk een bètablokker). Ze werd hier niet lekker van, duizelig en ze kon soms moeilijk uit haar woorden komen. Ik vind het rare pillen zei ze tegen de cardioloog. Neemt u dan voortaan een halve zei hij. Dat deed ze en ze voelde zich toen al beter. Toch neem ik die rare pillen nog steeds zei ze, al zijn het nu halve. Laat u ze dan maar helemaal staan zei hij. Dat doet ze en wat een verademing. Ze zei als ik niets had gezegd had ik die pillen de rest van mijn leven gekregen. Ik heb ze ook ooit gehad en vond het ook rare pillen, onaangenaam.
De cardioloog zei ook tegen haar: "U bent een blij mens." Daar heeft hij volkomen gelijk in. Ze is nooit ergens negatief over. Haar enthousiasme en vertrouwen zijn altijd voelbaar.

We hadden vanavond basmatirijst met kort gestoofde spinazie met een gebakken uitje, knoflook, kruidenzout, edelgist en de soort Budwigboter die bij recepten staat. Als toetje hadden we ... het lijkt geklopt eiwit, maar het is aquafaba, het vocht van een potje kikkererwten. Lang kloppen. Je denkt dat het stijf is, maar dan nog wat langer doorgaan. Ik had een flinke lepel cacao erdoor gedaan en een scheutje agavesiroop. We hadden geen sinaasappel, anders had ik er stukjes van bij gedaan, dat is een erg lekkere combinatie.
Na dit lekkere toetje nog een kopje koffie, daar heb ik altijd zin in, als iets chocola-achtig is.



zondag 22 juli 2018

Pilav

U heeft vast van pilav gehoord, een graan, meestal rijstgerecht uit het Midden-Oosten en Azië. Het lijkt een beetje op risotto, maar in risotto moet steeds geroerd worden, hierbij hoeft dat niet.
De naam pilav komt van het Oud-Perzische woord pilau en dat betekent rijst. Elk gebied heeft zijn eigen variatie. Ik maak het bijvoorbeeld voor twee keer als volgt: 2 kopjes zilvervlies rijst even bakken, 4 kopjes bouillon erbij. 10 minuten koken en in de hooikist of in een slaapzak zetten, of op een lage stand op het fornuis gaar laten worden.
In een koekenpan blokjes tofu lichtbruin bakken, 2 gesneden uien, 2 gesnipperde rode paprika, een bakje champignons en 2 teentjes geperste knoflook erbij en alles bakken tot het gaar is. Zo laten of een paar tomaten in stukken toevoegen (of een blik tomaten). Een scheut tamari, sojasaus of ketjap, 2 nectarines of perziken in stukjes (of perziken of ananas op eigen sap uit een pot). Ongeveer 10 minuten laten sudderen. Binden met een blikje of potje tomatenpuree. Op smaak brengen met zout en peper. Rijst op het bord scheppen en de 'ragout' er overheen gieten. Alles door elkaar roeren en een hand amandelen erdoor roeren. Garneren met peterselie.
Variatie: Het gerecht aan het seizoen aanpassen. Groentes die er lekker door zijn; broccoli, wortel, prei, maar ik denk dat spinazie of snijbiet ook heel goed kunnen.
ps Soms maak ik het met basmatirijst, die is sneller gaar. Ik bak uien, de groentes en de amandelen. Rijst erbij, groentebouillon of water en alles gaar laten worden. Op smaak brengen met zout, peper en peterselie.
In de zomer vind ik komkommersla met een yoghurtsausje of raita erbij erg lekker, maar het hoeft natuurlijk niet.
De helft doe ik in de diepvries.

Aanpassing.
Ik heb iets dergelijks gemaakt vanavond, maar ik was zo dom geweest om de rijst gaar te laten worden met de tomaten samen. Dat gaat niet! Ergens wist ik het en nu weet ik het weer heel goed! De rijst wordt door het zuur in de tomaat niet gaar. Net zoals aardappelen samen met zuurkool ook niet gaar worden.
De smaak was op zich heerlijk. Ik heb het inderdaad voor 2x gemaakt en hopelijk is het overmorgen (ik maak binnenkort de diepvries leeg en schoon, dus ik stop er niets meer in) iets zachter. Dom, dom.

vrijdag 13 juli 2018

Aanbeveling en geen boodschappen doen

Ik kan niet geloven dat het 11 dagen geleden is dat ik heb geschreven. Ik vond al dat de tijd snel ging, maar hij lijkt steeds sneller te gaan. 
Net mijn flitsdutje gedaan waar ik altijd heel erg van opknap. 
Even schrijven met een beker sterkte thee erbij. 

De natuur snakt naar regen. Het is bijna overal geel of bruin, kurkdroog.

Aanbeveling
Een paar dagen geleden zijn we naar het Drents Museum geweest. Ik vind het zo'n prettig museum. Alleen al omdat het niet te groot en overzichtelijk is. Er is op dit moment een prachtige tentoonstelling: 'Iran, bakermat van de beschaving'. 
Ik vind het altijd een spannend moment, als we de deuren van de tentoontellingszaal open doen. Wat hebben ze er nu weer van gemaakt? Elke keer is het een grote verrassing!  De vloeren en muren maken meestal deel uit, van de geschapen sfeer. 
Als u erheen gaat; elke donderdag en zondag is er om 14.00u en 15.00u een gratis lezing.  
Ik raad het aan. 

De afgelopen week hebben we geen boodschappen gedaan. Er was van alles en hier moesten we het mee doen. Het scheelt dat er nu zoveel verse kruiden zijn, snijbiet en twee soorten pluksla. Ik hoop dat we ooit weer gewoon spaghetti kunnen eten want wat smulden we altijd van spaghetti met zelfgemaakte pesto of wat ik laatst schreef, de Oosterse spaghetti, de troost-spaghetti (zie boek), of spaghetti met plantaardige Bolognesesaus enz. enz. enz. 
Als je 'gewoon' eet is alles eenvoudig(er) en kan het heel goedkoop. Nu ook, met een super de luxe voorraad, maar die moet wel aangeschaft worden natuurlijk.
Ik merk dat ik wel weer iets makkelijker word. 

Fijn weekend allemaal!

maandag 2 juli 2018

Tuinieren in het klein en indrukwekkend boek

Van buitenaf lijkt ons raam op een hennepplantage. :-) De tomatenplant is zo enorm dat hij een groot deel van het raam beslaat. 
De komkommer is geoogst en op een klein stukje na op. Het bleef bij deze want toen was de energie op. Ik had hem in een veel grotere pot moeten zetten.Van deze hebben we gesmuld.





Soms duurt het even voordat iets aanslaat. Maar als het gebeurd is, dan gaat het maar door. In Oost-Groningen hadden we maandenlang tomaatjes in de vensterbank voor het raam op het noorden. Deze tomatenplant heeft ontelbaar veel bloemetjes, maar het had tijd nodig en dat terwijl dit raam op het zuiden is. Tomaten hebben licht, niet per se zon nodig. Als er wel veel zon is moet hij elke dag veel water krijgen en zeker als ze met zijn vieren in een bak staan. Ik had moeten verpotten, maar nu is het te laat. Als elk bloemtje een tomaatje wordt ... dat kan niet. We wachten het af.
Tot mijn verrassing zag ik net al twee grote pepers aan de rode peperplant.  

Vanmorgen, in alle vroegte keken Henk en ik naar de huishaas, die aan het spelen was met twee kraaien. Het was geweldig om te zien en het heeft een hele tijd geduurd. De haas liep een stukje, de kraaien achteraan en toen andersom, in rondjes. Om 7.15u maakten we net zoals zaterdag, onze ochtendwandeling. Ik wilde schrijven hoe stil het dan is, maar het gezang en gekwetter van alle vogels was oorverdovend. Het is een heerlijk moment om buiten te zijn, de ochtendlucht in te ademen en rustig in beweging te zijn. Een goed begin van de dag. Wat is het toch een voorrecht, om midden in de natuur te wonen!

Daarna ontbeten we, met rijst-kokosmelk en havermout. Zo'n ontbijt is niets voor ons, dan hebben we na een half uurtje alweer honger en door de lage bloedsuikerspiegel zijn we trillerig. Ons gewone ontbijt ging niet want er was geen kwark meer en ik wilde het  vorige week doen met wat we hadden. Behalve de bezorgde boodschappen van Ekoplaza (ik moet er nog een beetje aan wennen, dat het geen Beterbio meer heet) hebben we geen boodschappen gedaan. 
Er was nog geen zon op het balkon, dus we ontbeten binnen. 
Nadat we de maandelijkse grote Aldi-boodschappen deden en wat spulletjes naar 'Het Goed' brachten gauw naar huis en onmiddellijk twee glutenvrije boterhammen genomen. Toen heerlijk koffie op het balkon gedronken en ook snel daarna ons verrukkelijke Budwigontbijt.- lunch. Toen waren onze buikjes weer gevuld en rustig.

Het balkon ziet er weelderig uit. Hier ziet u heel veel viooltjes en veel te veel selderij. In mijn boek staat een recept van Oosterse spaghetti, waar veel geknipte selderij door zit. Ik had het gisteravond door boekweitspirelli gedaan, handenvol, maar je ziet niet eens dat ik dat gedaan heb.




Ik lees op dit moment een boek over een meisje die een moeder was in concentratiekamp Bergen-Belsen. Ik heb vaker over concentratiekampen gelezen, maar nog nooit vanuit een kind cq jong meisje. Wat sommige mensen-kinderen een kracht hebben om te overleven en te zorgen voor anderen. Niet alleen praktisch, ook zorgde ze dat mensen gingen zingen en maakte ze toneelvoorstellingen. Het is indrukwekkend, verschrikkelijk en ontroerend. 
https://www.bol.com/nl/p/de-kleine-moeder-van-bergen-belsen/9200000046134706/#product_title

zondag 24 juni 2018

Pizza van wrap en binnen tuinieren gaat goed / Komkommer

Van de wraps die ik altijd op dinsdag maak had ik net pizza gemaakt. Boekweit, water, snufje zout (alles op gevoel). Even laten staan, het wordt nog wat dikker. Ik ga alleen met een vet papiertje over de bodem van de pan. Aan twee kanten bakken. Draaien als hij aan de buitenkant loslaat van de bodem. Even af laten koelen. Tomatenpuree en oregano erop. Ik had er daarna gebakken uien, rode paprika en aubergine op gedaan. En een heel klein beetje geraspte kaas. Nog 10 minuten in een hete (tegen de 200 graden). Sla met olijven erbij en een glaasje rode wijn. We drinken nog maar heel weinig alcohol, maar bij pizza vinden we het onmisbaar. 

Ik ben zo enthousiast over de komkommer. Alleen al hoe hij zich vanzelf om het buisje van het rooster windt, ik heb er niets aan gedaan. We kunnen het rooster nu dichtdoen, maar dat hoeft ook niet en is sowieso van ondergeschikt belang. En ... er zit al een komkommer aan, op een gekke, maar stevige plek.








Op het balkon heb ik geen goede plek voor groentes die hoog worden. Binnen gaat het heel goed. Ik moet als het zonnig is wel soms 2x per dag een scheut water geven. En zeker als de pot zo klein is als bij deze komkommer. De tomaten en peper volgen binnenkort.