dinsdag 19 juni 2018

Heerlijke lunch

We hadden zo'n heerlijke lunch net. Op dinsdag hebben we altijd wraps en vandaag hadden we die met de broccemole van gisteren, daarop sla, geraspte wortel, gemarineerde blokjes tofu* en een beetje tomatenketchup. Het was een beetje moeilijk oprollen omdat hij zo vol zat. Oh, het was heerlijk! De zoete was die we meestal hebben, een laagje appelstroop en banaan. De appelstroop is gemaakt van alleen - een beetje zure - appels. Ik bestel altijd veel potten tegelijk van Crombach. In de zomer en eerlijk gezegd bijna altijd vind ik de lichtzure appelstroop het lekkerst, maar ter variatie gebruik ik in herfst en winter ook wel eens appels en peren gemengd, of appels en dadels. 

*Een blok tofu sneed ik in dunne plakken en verdeelde ik in drieën. 2/3 marineer de en bakte ik. De helft hiervan hadden we in de wrap. Morgen of overmorgen de andere helft. De rest in de diepvries, dat schijnt iets speciaals met de structuur te doen, dus ik ben benieuwd. Ik had de tofu ingesmeerd met zout, paprikapoeder, knoflook- en uienpoeder, tomatenketchup en een beetje cayennepeper. Aan beide kanten rustig gebakken. De ene kant zeker 10 minuten en omgedraaid nog zeker 5 minuten. Daarna sneed ik het in blokjes.

Dom dat ik geen foto van de wraps heb gemaakt. Ik ga dit zeker vaker maken, dus bij de volgende keer komt er een foto.

maandag 18 juni 2018

Minimalisme, broccomole en pillen, of beter gezegd geen pillen

Het enige waar ik naast een paar kleine herinneringsspullen aan gehecht ben zijn de boeken. Een paar keer heb ik heel veel boeken weggedaan en van een deel heb ik spijt. Niet alleen vanwege de inhoud, maar ook omdat ze een tijdsbeeld gaven. Een letterlijk tijdsbeeld en een tijdsbeeld van mijn leven. Maar mochten we hier ooit niet meer wonen en toch nog in een tiny house terecht komen gaan we allebei 25 boeken kiezen die voor ons het belangrijkst zijn. Ik ga er binnenkort eens een lijstje van maken.
We voelen ons weer helemaal geïnspireerd door de documentaire 'Minimalism'. Een grote beweging in Amerika en hier is hij ook sterk groeiend. We zagen hem op Netflix. We hebben hem nog niet helemaal af gezien, dus ik kom hier nog op terug. 

Bij minimalisme hoort zelf kweken voor mij. Ik kreeg dit stekje en wat doet de komkommer het goed,op de vensterbank in de woonkamer. Er zijn al minikomkommertjes te zien.






Ik heb net broccomole gemaakt. 10 minuten gekookte en uitgelekte broccoli (260 gram), zo is hij nog knalgroen. Scheut olijfolie erbij, scheutje citroensap, zout, knoflook, stukje ui, stukje verse peper, peterselie. Ik geef het dadelijk bij krokante groenteballetjes (gemaakt van wat over was van de burgers van zaterdag). Met gestoofde tomaten en sla.
Eerder vandaag maakte ik crackers van zonnebloempitten. Ik gaf Henk net, toen hij terug kwam van het oefenen, een cracker met dit heerlijke smeersel. 
Later: Het werd anders. We gebruikten de grote slabladen als wrap. Krokant balletje,  broccomole erop, dichtvouwen en een hap nemen, mmm.

Wat maakte me blij de afgelopen dagen? Een voorbeeld. Ik heb het regelmatig over hoe veel medicijnen er zomaar gegeven worden. Ik maak me hier al vanaf de tachtiger jaren druk om. Terwijl ik dit opschrijf denk ik dat het al in de zeventiger jaren was. Veel mensen en steeds meer hebben deze weerstand en ook steeds meer artsen gelukkig. Zo is er net een boek verschenen van arts en verouderingswetenschapper David van Bodegom: 'Ontpillen".
(No pill a day keeps the doctor away). Ik heb het natuurlijk niet over een medicijn in een urgente situatie. Dan is het een zegen dat er iets is. Maar zoals deze arts ook zei het gaat over alles wat symptoombestrijdend is terwijl er meestal veel beter iets anders gedaan kan worden. In ons land wordt jaarlijks negen miljard euro aan medicijnen uitgegeven. 500 pillen per persoon. 
Of het nu gaat om verspilling, het milieu, of gezondheid, steeds meer mensen vinden dat het anders moet. Alles begint met bewustzijn. Ik ben nog niet toegekomen aan een week geen afval. Wel ben ik me elke dag bewuster van al het plastic overal en zeker in supermarkten. Het ging kortgeleden over hoeveel het zou schelen als er geen plastic wattenstokjes en rietjes meer gebruikt zouden worden. Er zijn houten wattenstokjes en ik lees regelmatig over festivals en restaurants waar geen rietjes meer gegeven worden, of niet schadelijke rietjes gebruikt worden. Er moeten ook grote stappen gemaakt worden, maar met de kleine stapjes gaat het de goede kant op.
Ik hoorde dat in Engeland vroeger altijd alles weggegooid werd in supermarkten en nu wordt  veel aan het eind van de dag voor 1 penny verkocht, geweldig!

Tot slot een leuke afbeelding. Vrouwen zijn onmisbaar. :-)





Martinus Nijhoff

De moeder de vrouw

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden
die elkaar vroeger schenen te vermijden,
worden weer buren. Een minuut of tien
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap, wijd en zijd -
laat mij daar midden uit oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.

Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer,
en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.



Dit gedicht, de beeldend weergegeven, dierbare herinnering, overstemt elke commotie.

zaterdag 16 juni 2018

Kruiden

Ik pluk en ik pluk van alles wat groeit en bloeit op het balkon. En wat een voldoening, om bossen dille en pepermunt in een vaas te hebben staan. Natuurlijke, gratis luchtverfissers. Als we de deur binnenkomt ruiken we meteen de pepermunt. Plukken is belangrijk om de groei te stimuleren.

ps
Het is een paar dagen later en nu ruik ik juist vooral de dille.


donderdag 14 juni 2018

Eenvoudigste platte brood en nooit te laat voor een nieuwe start

Waren, wat ik eerder schreef, de havermoutbroodjes met yoghurt of kwark al heel gemakkelijk, dit is alleen havermout met water, zout en wat specerijen en/of kruiden (zonder kan ook).
Havermout, zout, eventueel de specerijen en water in een kom. Het moet een dik mengsel worden. Met de staafmixer pureren. Er kunnen eventueel nog verse kruiden bij. Het beslag in een goede, niet aanbakkende koekenpan gieten. Ik heb ooit twee fantastische pannen bij de Aldi (hoe kan het anders?) gekocht en het zijn de enige pannen ooit voor mij die echt niet aanbakken. Toch ga ik er eerst met een papiertje met een druppeltje kokosolie doorheen. Als de bovenkant droog is het platte brood omdraaien. En nog een paar minuten bakken. Even af laten koelen. Ik snijd hem dan in vieren. Lekker om in soep te dopen. Alles is er lekker op! We hadden er komkommer bij.
Ik zag dit bij 'living the life you love'. Een zachte, jonge vrouw die vijf dagen leeft van een pond per dag. Ze woont nu tijdelijk in Nieuw-Zeeland met haar vriend in een heel klein appartement en ze zijn er erg gelukkig. Wat een prachtig land is het toch. Ik schreef laatst over het schilderij boven ons bed, dat geschilderd werd nadat mijn moeder terug was gekomen uit Nieuw-Zeeland. Sindsdien heeft Nieuw-Zeeland ook een plekje in m'n hart. Ze had een plakboek van haar wereldreis gemaakt, maar dat is meer dan jammergenoeg, verloren gegaan. 
Ik heb overigens ook de wortelsoep gemaakt van Kay. Henk vroeg wanneer ik het weer maakte. Wat hou ik toch zielsveel van dit soort heel eenvoudige, vervullende gerechten.
https://www.youtube.com/watch?v=qyciMiKrNgo

Nu ik het toch over interessante filmpjes heb, ik zag laatst een documentaire over een erg zieke vrouw. Ze is een paar keer bijna overleden. Ze werd verzorgd en gebruikte heel veel medicijnen. Op een dag stopte ze met al die medicijnen, verkocht haar huis, kocht een kleine camper en begon te reizen. Ze was toen 67. Ze leeft nog steeds in die camper (en vooral buiten!) en ze voelt zich vrij en gelukkig. Henk vond haar op mijn zusje lijken. Ze heeft dezelfde soort bouw en soepelheid. Ook zij zette een grote stap naar een nieuw leven op 62 jarige leeftijd.
Het is nooit te laat om een nieuwe weg in te slaan!
https://www.youtube.com/watch?v=M4qjL_iK8JY

dinsdag 12 juni 2018

Weekmenu

Ik zal nu weer eens een weekmenu geven. Gedurende de week zal ik het zeker aanpassen.
We beginnen de dag steeds met water en citroensap, water met appelazijn of zuurkoolsap (dit vinden we nogal heftig) om een beetje schoon te maken. Elke dag bij het ontbijt groene thee, behalve woensdag en zaterdag, dan hebben we rooibosthee. 
Eerst had ik ook de Budwigcrème ontbijtjes erbij gezet, maar dat is niet voor iedereen interessant. Ik weet dat er meer lezers zijn die ook Budwig volgen. Als iemand inspiratie nodig heeft hoor ik het wel en zal ik de ontbijtjes sturen. 
De zoete gerechten zijn uiteraard supergezond en meestal gezoet met gedroogd fruit. 
# betekent dat het bij 'recepten' staat.
Toen ik er nog niet zoveel ervaring mee had vond ik boekweit altijd een wat overheersende smaak hebben. Ik heb er nu heel veel ervaring mee en vaak proef je het niet, of op de achtergrond, maar dat vind ik juist lekker. Het is favoriet bij Johanna Budwig en voor ons is het inmiddels ook onmisbaar. Vroeger werd het veel gegeten in Nederland. Nu weer. :-) 
Brood, muffins, cake, sauzen, ipv rijst (de korrels), grutjes als toetje met fruit, of als hoofdmaaltijd met groente, als cornflakes, als pap van de vlokken, wraps enz. enz.
De kruiden zijn allemaal van het balkon.


Maandag:
L:  Rode bieten linzensla met appel
D: Wortelbami# (staat bij de recepten onder wortelspaghetti) met tahinsaus en peterselie

Dinsdag: (mijn vermaandag)
L:  Twee boekweitwraps# met laagje zonnebloempitpasta (meestal Tahin, maar omdat we 
     dat gisteravond hadden ...), laagje geraspte wortel, kerrie, kiemen en
     zonnebloempitten. Wrap met appelstroop en banaan. (Deze lunch hebben we elke 
     dinsdag) 
D: Coursagne (courgettelasagne met plantaardige Bolognesesaus en bechamelsaus van 
     boekweit met nootmuskaat en edelgist. Niet eerder met boekweitmeel gemaakt, maar 
     was erg lekker) met glaasje rode wijn
     * Chichorino met aardbeien kwarktaart

Woensdag:
L:  Plantaardige roerei (van tofu) met tomaat en glutenvrij brood 
     Maar daarvoor had ik opeens reuze zin in een kopje wortelsoep. Wortels zijn er altijd.
     Gewoon koken in water met plantaardige bouillonpoeder of lekker zout. Pureren. Wat
     versgemalen peper erover, heerlijk.
D: Dalmatinischer rijst (uit Budwigkookboekje) met sperziebonen en komkommer

Donderdag:
L: De rest van de linzen met champignons en mosterd / koolrabisla met Budwigmayonaise 
    en bieslook
D: Laatste keer asperges dit jaar (extra veel gekocht, dus nog voor een koude 
     salade en zeker 2x voor soep) met kleine aardappeltjes en Oleolux#

Vrijdag:
L: Kruidenbouillon / zadencrackers met sla, kaas en rode paprika  
D: Frieten uit de airfryer en pittige wortelsla
     *kwark met abrikozencompote

Zaterdag:
L: Havermoutbroodje met sla, een plantaardige burger (in dit geval met als 
    hoofdbestanddeel linzen), tomaat, Budwigmayonaise en plakjes augurk
D: Kikkererwtensoep met knoflook, komijn, prei en verse selderij  
     *Brownie met laagje chocolade# (kan ik heel erg aanraden!)

Zondag: (Henks vermaandag, dus alles feestelijk!)
O: Glutenvrije geroosterde boterham met een zacht eitje / glutenvrij broodje, de helft met 
     biologische kaas en de andere helft met zwarte bessenjam. Sinaasappelsap
L:  Rest kikkererwtensoep * Zelfde brownie als gisteravond
D: Boekweitspirelli met pesto en sla met olijven / glaasje wijn 
     * Banaanijs

Tijdens al die mooie dagen van de afgelopen tijd ontbeten, dronken we koffie en lunchten we elke dag buiten. Een van die lunches bestond uit courgette-broccolisoep met kikkererwtenbrood, een zelfgemaakte soort boursin van Budwigcrème met knofllook en kruiden en tomaat.







dinsdag 5 juni 2018

Alvast een belofte inlossen

Ik zal eerst twee beloftes inlossen. Een trouwe lezeres uit Amsterdam vroeg of ik een foto van het balkon wilde maken als alles uit is gekomen. Bij deze! Ik kan jammergenoeg geen foto van het geheel nemen, al is het balkon klein.
De salie en de Nieuw-Zeelandse spinazie staan nog maar aan het begin, maar  de dille, oregano, basilicum, aardbeien, pepermunt, viooltjes, goudsbloemen, tijm, bieslook, rozemarijn, maggikruid, basilicum, bladpeterselie en ruccola zijn al sterk gegroeid. De dille is zo hoog, ik ga de lange stelen met bloemen knippen en in een vaasje zetten. En dan zijn er nog verschillende kleuren pepers en binnen gele tomaatjes, een grote rode peper, met witte bloemen, pluksla (gaat naar het balkon) en een komkommer die tot aan het plafond groeit. 
De salie gaat moeizaam. Ik hoop dat het uiteindelijk lukt en NZ spinazie heeft heel veel tijd nodig. Als het er eenmaal is, is het eigenlijk voor altijd. Het komt vanzelf elk jaar weer op.Het enige wat het - nog? - niet doet is citroenmelisse. Ik mis het, ik ga het nog een keer zaaien.



Viooltjes (nog zonder bloemen) en ervoor heel veel selderij en tijm


Aardbeien, pepermunt en bladpeterselie


Regenboogpepers



Basilicum met zomaar iets ertussen waarvan ik geen idee heb wat het is Het lijkt op koolrabi



En binnen, de hoge komkommer en gele tomaatjes, links schuinonder. In de komkommer zitten al mooie, vrij grote gele bloemen


De andere belofte is een huidig weekmenu geven. Dit komt binnenkort. 
Verder zijn we heerlijk aan het budgetteren. Het kon niet anders, maar oh wat voelt het fijn.

zaterdag 26 mei 2018

Fijn nieuws

Donderdagmiddag waren we in het ziekenhuis, waar Henk opnieuw een cystoscopie kreeg.
Zijn blaas is brandschoon! De beschadiging die bij de operatie ontstond is prachtig genezen.
We gaan op dezelfde voet verder.
Ik voel de energie bij Henk groeien. Hij gaat zelfs naar de sportschool. Dit zou een paar maanden geleden nog ondenkbaar zijn geweest.
Ik blijf met alle liefde van de wereld doen wat ik kan doen. Qua voeding en speciale drankjes en natuurlijke 'zelfgebrouwen' middeltjes. En verder veel buiten zijn, zuurstof diep inademen, beweging, innerlijke groei en schoonheid.
Over drie maanden krijgt hij weer een cystoscopie. Als het er dan nog net zo goed uitziet mag er een maand bij en zitten er dus vier maanden tussen. Hij had niet de laagste graad qua kwaadaardigheid van de tumor. Het blijft dus spannend, de komende jaren. Ook omdat het een kankersoort is die meestal terugkomt en omdat kanker extreem veel voorkomt in zijn familie. 


Blaaskanker komt 30% meer voor dan tien jaar geleden. Elke week sterven er 25 mensen aan. Er is nog zo weinig bekend over kanker. Maar ik richt me op Otto Warburg fysioloog en arts. Hij onderzocht het gedrag van tumoren, en bestudeerde het wezenlijk verschil tussen kankercellen en gewone cellen. In 1931 kreeg hij hier de Nobelprijs voor. Warburg gaf vooral aandacht aan het idee (hij was misschien niet de eerste die dit ontdekte) dat een kankercel leeft op (gefermenteerde) suiker in plaats van op zuurstof. Otto Warburg werkte langere tijd samen met 'onze' Johanna Budwig. Warburg toonde aan dat een cel transformeert tot kanker wanneer hij niet over voldoende zuurstof kan beschikken. Een gezonde cel heeft zuurstof nodig om energie uit op te wekken, daarvoor moet de celwand doorlaatbaar (permeabel) zijn en dat lukt alleen wanneer het lichaam kan beschikken over voldoende essentiële omega 3 en 6 vetten. Als de cel door zuurstofgebrek niet meer kan ademen, dan stapt hij over op suikerverbranding (fermentatie). En er is een mening die voor mij hierop aansluit dat kanker veroorzaakt wordt door schimmels. Er zijn meer meningen, maar dit is wel iets wat vaak terugkomt. In ieder geval zijn het mijn uitgangspunten en hoe we eten is hier voor een groot deel op gebaseerd. Op een bepaalde manier ben ik consequent, maar het zou nog 'strenger' kunnen. Als het nu niet goed was geweest had ik het aangepast. Nu ga ik op deze weg verder. Geen zeggenschap over het leven, maar wel een actieve (bijna verliefde) houding voor de keuzes die ik maak. Dit klinkt misschien een beetje gek, maar ik denk dat het heel belangrijk is om 100% achter een keuze te staan. De keuze van nu. Over een week, maand of jaar kan die keuze anders zijn. Even belangrijk is om je te richten op mensen die op een gelijksoortige manier in het leven staan en een zelfde manier van denken hebben. Af laten leiden door wat niet aansluit doet nooit goed. Bij mij zeker niet, daar ben ik te gevoelig voor.
Henk had enige tijd geleden ook een onrustige darmpoliep. Over 1 1/2 jaar krijgt hij weer een oproep voor een darmonderzoek. Dat is dus ook nog spannend. Maar nu genieten we van elkaar en leven we wat alles betreft zo bewust mogelijk. En als we op deze heerlijke zonnige dagen op het balkon, tussen alle kruiden en bloemen - verrijkende boeken - zitten te lezen ontbreekt het ons aan niets.

zondag 20 mei 2018

Sheku Kanneh Mason

Gisteren heb ik genoten van de bruiloft in Engeland. Dat we de prachtige serie 'The Crown' zagen (niet alleen het acteren, ook de sfeer, het licht, de muziek, de treffende beelden) droeg bij. Ik las net dat mensen het optreden van Sheku Kanneh Mason het hoogtepunt vonden. Hij had contact met de hemel. Ik bedacht me nadat ik dat voelde dat hij ook regelmatig omhoog keek. Ik had nooit van hem gehoord, maar nu wel! Het blijkt dat de hele familie de sterren van de hemel speelt. Hij komt uit een warm nest. Alle kinderen waren bij Brittans Got Talent. Maar dit speelde hij dus gisteren. https://www.youtube.com/watch?v=B6CH8e13-1Y
En dan ook nog maar even alle kinderen https://www.youtube.com/watch?v=DQhP_bPJHho
Ze zijn nog zo jong.  
En dit zusje, toen ze 10 was! https://www.youtube.com/watch?v=eede80W7g9Y

Koud douchen

Er zijn zo van die dingen in het leven die voor de een heel normaal zijn en voor de ander helemaal niet. Zo las ik in 'Genoeg' van iemand die elke keer voor een andere uitdaging kiest die een week duurt, dat dat nu koud douchen was. In het begin vond ze het moeilijk en nu wil ze niet meer zonder. Ze stopt in tegenstelling tot de meeste andere uitdagingen hier dus niet mee na een week. Wat dit betreft zou iedereen af en toe een uitdaging moeten aangaan. Wat doet iets nieuws, iets heel anders misschien met je? 
Voor mij is na een warme douche koud douchen vanzelfsprekend, ik doe het mijn hele leven al. Ik ben zo opgevoed. Henk moest er eerst niet aan denken, maar is er een paar maanden geleden mee begonnen en wil ook niet meer zonder.  Een slechte doorbloeding zit bij ons in de genen en na het koud douchen voelt de doorbloeding beter. Dat probleem los ik er niet mee op, maar het was anders denk ik nog erger geweest. Verkouden ben ik nooit. Bijna nooit. De laatste keer was in 1989, toen de muur viel. 

Ik denk dat het mooie van een uitdaging aangaan is dat je beeld of je manier van omgaan met iets kan veranderen. Dat je bijvoorbeeld denkt niet zonder iets te kunnen en dan blijkt het toch wel te kunnen. 
Of dat je er iets goeds mee doet voor jezelf, een ander of het milieu.
Als ik aan me/onszelf denk ... Ik vind dat we veel afval hebben. Ik moet dan aan Evelien uit België denken, met haar ene zakje (gezins) afval per jaar. Moeten wij niet eens proberen om een week geen afval te hebben? Ik bedoel dan restafval of plastic, die scheiden we. Papier reken ik niet mee. Ik probeer papier zoveel mogelijk te hergebruiken. Van brieven van bedrijven die aan een kant betypt zijn gebruik ik de andere kant om aantekeningen te maken bij een telefonisch begeleidingsgesprek. Kranten gebruik ik in de groentela. Artikelen eruit bewaar ik voor mijn boek. De rest gaat naar het oud papier waar verschillende dingen mee gedaan worden. Wat glas betreft, veel (te veel!) potjes bewaar ik. Ik doe er specerijen of iets dergelijks in. Grote potten gebruik ik om te fermenteren. Wat ik met pindakaaspotten doe weet u. De deksel ervan gebruik ik trouwens tegenwoordig om plantaardige burgers te vormen, het is precies de goede maat. Soms zet ik een plantje in een pot(je), of ik gebruik het als kweekbakje. De rest van het glas gaat in de glasbak en wordt gerycled.

Is er een uitdaging die u aan zou willen gaan?
(Ik hoor u denken)

dinsdag 15 mei 2018

Trouwdag

Vandaag was de trouwdag van mijn ouders. Een dag die we elk jaar vieren. Vroeger heb ik er altijd veel aan gedaan. Een van de tradities was dat ik altijd een bosje lelietjes van Dalen voor op de ontbijttafel plukte. Ze staan nu overal, deze tedere sterk geurende bloemetjes.
We eten op 15 mei altijd - de eerste - asperges - en aardbeien toe. Hun bruiloftsmaal, in 1935. Nu hebben we al verschillende keren asperges gehad omdat het zo goed is voor Henks blaas. Een paar dagen geleden ook. Vandaag dus niet, maar wel aardbeien, veel aardbeien! Ik had een bodem gemaakt van 1 beker kokosrasp, 3/4 beker notenpasta, een snuf zout, vanille en 1 eetlepel honing. Ik mixte het goed. Ik spreidde het uit op een kunstofvelletje, maar bakpapier kan ook. Het is bijna vloeibaar en je denkt, dit wordt niets, maar het wordt echt stevig in de koelkast. Hiervoor moet het er wel minimaal 2 uur in staan. In stukken snijden, plakjes aardbeien erop, eventueel nog een beetje geraspte kokos en klaar.
Nu brandt er een kaars en mis ik ze! Maar het is fijn deze dag altijd intens te beleven, het brengt ze dichtbij.



zondag 13 mei 2018

Buitenvoedsel en creativiteit

Weer van alles geplukt voor soep en slaatje.
Als je opeens alles kwijt zou zijn kom je in de zomer en herfst een heel eind, maar in de winter of het vroege voorjaar overleven lijkt me niet te doen. En dan heb ik het over buiten leven. Ik pluk zoveel mogelijk het jonge blad. Nu vooral omdat het lekker is en gezond voelt.
Paardenbloemblad, hondsdraf, brandnetel, zevenblad.



Maar ik pluk niet alleen voor het nuttig, ook voor het mooi. Henk (ik ook) ben dol op veldboeketjes. Ik probeer er zoveel mogelijk voor te zorgen dat we iets op ons nachtkastje hebben staan. Het schilderij laat zien hoe ik er (ongeveer) uitzag toen ik acht was. Het heeft voor mij vooral betekenis omdat het geschilderd werd na een lange afwezigheid van mijn moeder, die een wereldreis had gemaakt. Het was de laatste vaart van de Willem Ruys. Op de boot had ze een schilderes ontmoet. Zij kwam naar Brabant om mijn zusje, mijn moeder en mij te schilderen. 






Het zondags ontbijt vloeide over in schrijven aan mijn boek, eindelijk weer eens, heerlijk. Ik had een artikel gelezen over psychiatrische 'patiënten' in Franeker, die het Friese landschap schilderen, met hun stemmingen als inspiratiebron. Het staat in Trouw van dit weekend. Het is natuurlijk koren op mijn molen*. Er valt zoveel te schrijven over aandoeningen en creativiteit. En hoe dat rust en meer eigenwaarde kan geven.  

* Het komt goed van pas, het bevalt, evenals de molenaar het koren dat hij krijgt

Ik zocht deze uitdrukking op en er zijn veel meer uitdrukkingen waar de molen in voor komt. Een aantal ken ik, maar deze niet.

De molen naar de wind keren
Je goed aanpassen aan de omstandigheden.

Twee harde stenen malen zelden fijn
Twee mensen die niet willen toegeven, kunnen niet samenwerken.

Je rommelt als een molen, maar ik zie nog geen meel
Je doet wel belangrijk, maar ik zie geen resultaat.

De molen is door de vang
Alles gaat helemaal mis, alles loopt fout.


BewarenBewaren

vrijdag 11 mei 2018

Het klaarlichte denken

We zagen een interview met Eva Rovers (ze schreef ook het prachtige boek over Hélène Kröller Müller). Ze haalde Albert Camus aan met 'het klaarlichte denken'. Nadenken over of wat gewoon is wel echt gewoon is? De vanzelfsprekendheid ter discussie stellen. Het begin van de verandering. Er is zoveel wat anders zou moeten. Het begint met zoals zij het noemt huiskameractivisme, bijvoorbeeld niet meer gebruik maken van plastic zakjes, weinig kleding kopen (de wantoestanden in de kledingindustrie), minder of geen vlees (vanwege milieu en bioindustrie) eten. De volgende stap is het zichtbaar maken. Bijvoorbeeld vragen stellen aan bedrijven. Hoe wordt er geproduceerd? En samenwerking en vooral een strategie ontwikkelen, anders gebeurt er te weinig.
Ik word blij van zulke krachtige vrouwen. Ik ben niet iemand van de barricades, ik probeer op mijn eigen manier iets te doen. In het klein en door te schrijven. 

Henk vertelde net dat hij op de Oud Dokkum groep van Facebook schreef dat Sibbeltje, een vrouw die op haar knieën onkruid tussen de tegels van de straten haalde, een standbeeld verdiende. Hij kreeg onmiddellijk bevestigende reacties. De sociale media kan hartverwarmend verbinden. Er wordt met elkaar even aan die vrouw gedacht.







maandag 30 april 2018

Zaaien

Wat kan niet gezaaid worden?
Ik word meteen enthousiast als ik dit zie. Een van de leukste dingen om te doen. Met heel veel voldoening als gevolg.

https://www.youtube.com/watch?v=ten1TUF0dzo

Goed begin van de week (met fudge)

Goedemorgen lieve lezers, heeft u ook genoten van het onweer? Het was hier geen hard onweer, maar het duurde de hele nacht. Net zoals de regen. Ik hoorde het alsmaar op het balkon kletteren. Ik ervaar het altijd als een soort schoonmaak. En het ruikt daarna zo lekker.

Maandenlang heb ik alleen gedroogd fruit (en soms een drupje honing) als zoetstof gebruikt. Nu neem ik af en toe naast het beetje honing ook weer A-hornsiroop en Agave, heerlijk! Had ik net alle Agave weggegeven. :-)  Soms kies ik voor iets, ga ik er helemaal voor, maar doe dan later weer een stapje terug. En dan hoort het nog meer bij mij. 
Het goede gaat altijd hand in hand met smullen! Hier hoort ook een eenvoudig te maken overheerlijke chocolade fudge bij. Het lijkt me een goed begin van de weekTerwijl ik het recept nog niet eens beschreven heb loopt het water me alweer in de mond. 

Ik zal het bij 'recepten' zetten, maar ook hier en ik raad u aan het zo gauw mogelijk te maken. Dit moet u uzelf niet onthouden.

FUDGE
In een pannetje 1/2 beker kokosolie, 1/2 beker notenpasta**, 2 eetlepels A-hornsiroop*, ruim 1/4 beker cacao (of carob) en een snuf zout langzaam verwarmen. De olie en notenpasta moet langzaam smelten en niet gaan borrelen of zo. Goed mengen met een garde of hitte bestendige spatel. In een langwerpig, met bakpapier bekleed bakje spatelen en gladstrijken.  Er kunnen eventueel nog wat grove zoutkorrels op. Ik zou er dan geen zout doorheen doen. Het kan nu in de ijskast. Als het hard is snijd ik het in in blokjes (blokken). Door de olie wordt het niet keihard en het is op deze manier het allerlekkerst vind ik. 

*Biologische A-hornsiroop koop ik bij de COOP. 
** Amandel- of hazelnootpasta of een andere enkele nootpasta. Pindakaas kan ook, of pasta van zaden zoals zonnebloempitten, gemaakt. Bij de Action hebben ze vaak potjes Biologische gemengde notenpasta.



zaterdag 28 april 2018

Binnenkort weer budgetteren

Alsnog een heel fijn weekend gewenst!

De auto is (bij de fijnste garage van de wereld!) gelukkig weer door de APK heen. Als hij afgekeurd zou worden hadden we geen auto meer en een nieuwe tweedehands kopen zou niet gaan.

Na de maand januari die we zuinig hebben doorgebracht ging het daarna weer heel anders.
Vanaf 1 juni of 1 juli beginnen we opnieuw. Nog gauw van alles aangeschaft en het maandgeld is zo ongeveer op en de nieuwe maand is nog niet eens begonnen. Hindert niet. Er komt van mij van het telefoonwerk elke week gelukkig iets, maar verder is het natuurlijk niet veel, maar op zich genoeg! Wel heerlijk om eindelijk weer heel zuinig te gaan doen. En ik moet toch voor een beetje pensioen sparen, ik heb niets! O ja, €760 per jaar. :-) Naast alle voorraad, boeken en meer hebben we ook een kastenset voor de badkamer gekocht. Bij de Aldi en dus een fractie van wat het op de meeste andere plekken kost. Natuurlijk weer van heel goede kwaliteit (nooit, echt nooit iets anders meegemaakt) en het was niet te tillen. Een aardige Aldiman heeft alles in de auto gelegd.
Ik las juist kortgeleden dat je vooral zo min mogelijk kasten moet hebben zodat je zo min mogelijk spullen hebt, maar wat wilden we graag opbergruimte. We zijn er heel blij mee!

Het balkon is zo goed als klaar. Sommige kruiden komen vanzelf weer op en ik heb nog het een en ander gezaaid, zoals het driekleurig viooltje, mooi en eetbaar, goudsbloemen, citroenmelisse (hoe kwam het dat ik het opeens niet meer had, dat gebeurt nooit) gele tomaatjes en verschillende pepers.

Een paar dagen geleden stond ik onder deze bloesem en ik vind de combinatie van blauwe lucht en roze bloesem zo mooi. Ik verdween erin.



vrijdag 27 april 2018

Koningsdag

Een gezond, heerlijk jaarlijks taartje. Elk jaar iets anders, maar wel altijd worteltaart (tot nu toe) en dus oranje. Nu rauw met Budwigcrème erop.
We vonden het een mooie uitzending, uit Groningen, met ook veel aandacht voor de slachtoffers van alle negatieve gevolgen van de jarenlange gaswinning. 
De sfeer in Groningen was warm.
Dit is zo'n eenvoudig jaarlijks terugkerend moment dat we koesteren. 




woensdag 18 april 2018

Voorjaarsslaatje

Wat een heerlijk weer is het, warm zelfs.
Op het balkon hadden we na de aspergesoep* als lunch een slaatje van vers geplukte paardenbloemblaadjes. Jong groen, zo mineraal- en vitaminerijk! Ik zal het recept straks plaatsen. Het is van Johanna Budwig, met uiteraard soms een eigen touch. Bijvoorbeeld wat andere kruiden erdoor en madeliefjes erop. Maar op zich, zoals al haar recepten is dit van zichzelf helemaal goed.








* Ik schreef geloof ik dat een lezeres me liet weten dat asperges heel goed zijn voor Henks blaas. Vorig jaar hebben we ze al veel gegeten, maar dit jaar dus nog meer.  Alle groentes en kruiden die vochtafdrijvend zijn gebruik ik ook extra. Regelmatig bleekselderij, knolselderij, tomaten, komkommer, peterselie, paardenbloembladeren (de wortels gebruik ik om thee van te maken) en brandnetels. Terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat ananas ook goed is. Het zal ook niet voor niets zijn dat hij daar zo'n zin in heeft. Als je afgestemd bent geeft je lichaam alles aan. 
En als er geen medicijnen tussen zitten. Het kan nog, maar het wordt er wel moeilijker door. Net zoals antidepressiva het moeilijker maken om bij bepaalde gevoelens te komen. Geef mij maar een wereld zoveel mogelijk zonder medicijnen (in noodgevallen is het goed dat ze er zijn!), dicht bij de natuur. Om hier echt verandering in te krijgen moet er heel veel gebeuren, maar erover denken en er zelf zoveel mogelijk naar leven is fijn!
Zeker op zo'n stralende lentedag.  

zondag 15 april 2018

Afbeeldingen die de moeite waard zijn

Goedemorgen allemaal.
Henk heeft een map met grappige, ontroerende, meestal nostalgische afbeeldingen. Die moeten blijven voortleven vind ik. Ik schreef gisteren dat ik sowieso af en toe even dag zal zeggen, zodat er geen gaten vallen voor u, maar er bijna steeds contact is. Met zo'n afbeelding plaatsen doe ik hetzelfde. Hier komt de eerste. Een fijne zondag gewenst!
ps. Als ik nog taalexpressie gaf zou ik bij elke afbeelding een verhaal laten schrijven. Wat was dat toch een mooie tijd. Niet alleen vanwege het aanboren van creativiteit, maar ook door de levendige uitwisseling. Misschien ga ik nog wel eens een cursus geven, wie weet.




vrijdag 13 april 2018

Schade inhalen

Omdat er zoveel te doen was bleef het hier de afgelopen tijd een beetje stil. Soms gebeurt dat, maar ik ga de schade een beetje inhalen en u af en toe even dag zeggen. Zoals nu. De zon schijnt. Ik hoor de grasmaaimachine (waar Henk een hekel aan heeft, net zoals aan aan het geluid van een trimmer of elektrische zaag. Overdreven veel maaien is ook helemaal niet goed voor de natuur, maar het laat wel weten in welk seizoen we zijn.). Laat de zon, vooral van dit seizoen lekker op uw huid schijnen, al is het maar een kwartiertje per dag, voor de omzetting van vitamine D. Ik wens u een mooie lentedag!




donderdag 12 april 2018

Halve verjaardag en geen slachtoffer voelen

Het is mijn halve verjaardag vandaag. U weet dat we onze vermaan(d)dagen vieren en dit is dan nog iets specialer. Ik vind deze dagen trouwens allemaal even fijn. Henk heeft lekker mijn haar geborsteld (ik vind dat zo lekker! Net zoals vroeger, toen ik heel lang haar had en iemand zat eraan te frunniken, ooh, verrukkelijk. Soms gebeurde het ook zomaar door iemand die ik niet kende. Ik vond dat leuk. Soms vroeg iemand het. Ik herinner me dat dit een keer in de tram gebeurde.Terwijl ik dit schrijf moet ik aan Sybrand Niessen denken, die heel lang geleden ook mijn lange haar borstelde. Hij was toen bijna tegengesteld aan nu vind ik, als ik hem op televisie zie. 
Jammer dat ik geen lang haar meer heb, maar wel handig. 

Tegen mensen die ik begeleid zeg ik: "Laat niets buiten jezelf liggen, vraag je af waarom je iets meemaakt, vooral als het zich steeds herhaalt." Veel mensen hebben een patroon. Waarom is het er? Ik schreef hier eerder over en misschien is het meer voor mijn volgende boek, maar toch wil ik hier iets over delen.
Als je beseft dat wat je meemaakt noodzakelijk is voor innerlijke groei, dan kan je verder. Als je je slachtoffer voelt niet, dan wordt er een barricade opgeworpen. 
Niet dat dit eenvoudig is. Dat is het niet, anders zou er geen patroon zijn, dan was er meteen duidelijkheid. Het wordt in veel gevallen niet na een keer duidelijk. Nee, het gebeurt weer en weer en weer .... Het vertelt iets belangrijks. Het horen is er op een gegeven moment vaak wel, maar het luisteren valt niet mee. Ik vind dit bij eigen patronen ook heel moeilijk. Er middenin zitten en tegelijkertijd overzicht hebben is onmogelijk. 
We hebben allemaal nare of vreselijke ervaringen. Ik las net in een boek van Ted van Lieshout de volgende zin, waarin ongeveer hetzelfde staat:
"Ik heb het gevoel dat het verstikkend is om een ander de schuld te geven van iets wat jou is overkomen, omdat je ermee de regie over je leven in de handen van een ander legt."
Ongeveer, want voor mij gaat het om zinvol- of zinloosheid (misschien voor hem ook wel, dat weet ik niet). Als elke ervaring zinvol is, is elke ervaring een volgende stap in de ontwikkeling die doorgemaakt moet worden en niet de verstikking van de schuld waar Ted van Lieshout het over heeft.

Kortgeleden is een boek uitgekomen over Wim Alosery (1923) die een afschuwelijke jeugd met een dronken vader had (hij had wel een goed contact met zijn moeder) en drie concentratiekampen en een scheepsramp overleefde, waar de ramp van de Titanic bij verbleekte. En dit is nog maar een greep uit wat hij meemaakte. Ik las een interview in Trouw met hem. Dat iemand dit allemaal, met verschillende ongelofelijke ontsnappingen, overleeft is al een groot wonder, maar dat hij heeft vergeven en zonder wrok is vervult me met ... ik weet niet met wat. Bewondering is niet het juiste woord, maar dat is er ook. Door deze innerlijke kracht en positiviteit kon hij doorleven. Ik ga het zeker lezen. 
https://www.bol.com/nl/p/de-laatste-getuige/9200000086654340/?suggestionType=suggestedsearch&bltgh=nw4e3XNBBtfSpM1VGLpMhA.1.2.ProductTitle

Bioweek bij de Aldi

Het is weer Bioweek bij de Aldi. Net zoals vorige jaren veel producten meteen aan het begin van de winkel en verder, de altijd aanwezige, verspreid. We zijn al geweest, maar we gaan nog een keer. :-) 

We gebruiken nu geen tarwe, maar ik weet nog heel goed hoe hij proefde, de pizza met gegrilde groente, heerlijk! Dit is er altijd.

woensdag 11 april 2018

Alles wordt groen

Het is nu echt lente! Alles wordt groen en ... geel. Elke dag zien we de dat de forsythia steeds geler is en dan overal de narcissen, groot, klein. Na de herfst is deze periode ook heel erg favoriet. We hebben al 2x op het balkon zitten lezen. Meer is er niet nodig om ons gelukkig te voelen, zo heerlijk! Ook zijn we bezig geweest met de bakken in orde brengen. Het is nog zeker niet klaar, maar het begin is er. 



Ik zag tot mijn schrik dat ik begin januari een wat maakt u blij berichtje over het hoofd heb gezien. Ik plaats het dus nu, maar zet het wel bij januari, dat hoort het.

zaterdag 31 maart 2018

Pasen

Ik (en Henk ook!) wens u allemaal heel mooie Paasdagen!





Het Paasontbijt.




Laatst schreef ik dat Henk me elke dag aan het lachen maakt. Het is meestal zo subtiel, maar daarom juist ... 




En omdat hij helemaal weg is van deze eiderdopjes moet deze liefdevolle uiting er ook bij. Op zich zijn de eierdopjes te groot, maar dat doet er niets aan af. 
Ik bedenk me nu dat ik er volgend jaar misschien wel tuinkers in ga zaaien, al is een liggend ei ook geen probleem.




zondag 25 maart 2018

Mathhäus Passion en een uitstapje met schoonheid

De Matthäus Passion begint bijna, o.l.v. Ton Koopman. 12.00u radio 4.

Later meer. 

Later is nu. Alles moet wijken voor deze jaarlijkse traditie. Henk zat weer met de partituur op zijn schoot en heeft alles meegelezen. De omslag van het boek moest (moet?) zwart zijn. Dat is hij ook, al 40, 50 jaar? Het lijkt op landbouwplastic. :-)
Het was wel echt weer te snel vond ik en zeker bij het slotkoor klonk het bijna luchtig, terwij de gebeurtenis natuurlijk verre van luchtig is. Henk vertelde dat Ton Koopman het nu zelf ook wat te snel vond. Misschien moeten we aan een oude uitvoering, meer gedragen uitvering zien te komen en daar elk jaar naar luisteren. Afen toe afgewisseld met de Johannes Passion. Maar die muziek ... ik voel me weer verrijkt.

Ik schreef laatst dat we ons meer op schoonheid zullen richten en naast deze muziek gebeurde het in de afgelopen week. We hadden een klein uitstapje. Gewandeld, naar de grote bibliotheek geweest (4 boeken meegenomen, o.a. het vervolg op Tonio, 'Uitverkoren' van A. F. Th. van der Heijden) en 2x naar het Drents Museum! We zagen 'The American Dream'. 
Het is zo'n heerlijk overzichtelijk museum en de tentoonstellingen zijn altijd prachtig opgezet! Nu heeft elk pad een thema. Het gaat van 1945 tot 1965 en de tentoonstelling van de volgende jaren tot nu is in Emden te zien.
https://www.visittheamericandream.nl 
(Ik merk dat de link het niet doet, maar wel als u hem kopieert en in de balk plakt. Vreemd. Hij zal waarschijnlijk ook tijdelijk zijn)
Ik vond veel mooi, onder andere de schilderijen van Andrew Wyeth, waaronder deze:
In het echt schittert het je tegemoet, maar het geeft toch een indruk.

Afbeeldingsresultaat voor Andrea wyeth river valley

dinsdag 13 maart 2018

Beetje verslaafd en waar kopen?

We beginnen 's morgens altijd met een Budwigcrème-ontbijtje. Behalve op zondag. Dan ontbijten we met zelfgebakken glutenvrij brood en - crackers of - broodjes. We genieten elke week heel erg van dat moment, met het lekkere brood en de krant. Henk verheugt zich er op zaterdagavond altijd al op, Maar oooh wat miste ik daarna de crème ... Dus ik heb het tussen de middag als lunch gemaakt, ik hield het gewoon niet meer. Dit is toch een beetje verslavingsgedrag. :-) We vinden het gewoon zo heerlijk! 
Waar koop ik alles voor de Budwigmethode? Eerst kocht ik de lijnzaadolie bij Beterbio, of gewoon bij de COOP, kleine flesjes, 250ml. Tegenwoordig per 6 (500 ml) online bij Ekoplaza. 
Ik koop sowieso het meeste in bulk, dat scheelt. Maar dat ik het gewoon bij de supermarkt kan krijgen vind ik wel heel fijn en na de Aldi is de COOP onze favoriet. De manager ervan vertelde me gisteren dat Boer Giel (een van de biologische leveranciers) uitbreiding krijgt. Zo fijn want ik krijg op vrijdag de bestelling van Beterbio en dan ga ik door de week naar de COOP voor de zalige biologische appels en extra groente.

Bijna alle superfoods en noten koop ik online, al is bijvoorbeeld lijnzaad en andere zaden in alle grote supermarkten te krijgen. De laatste keer dat we bij de Aldi waren kochten we alles biologisch. En dat is ook wat ik in principe echt alleen nog maar wil, op een heel enkele uitzondering na. Mijn boodschappenbriefje zag er als volgt uit:
En tja, toen kon ik de bon niet meer vinden. Ik ga nog even zoeken.
Biologische magere kwark is naast de lijnzaadolie het belangrijkst van de crème en we nemen dus heel wat af bij de Aldi.
De Aldi in Assen is trouwens vernieuwd en het is er zo mooi!!!! Het heeft nu een heel luxe uitstraling. Wie had dat gedacht 25 jaar geleden? AH is wat basisproducten goedkoper, maar het blijft onze lievelingswinkel! Vooral vanwege de kwaliteit, die op 1 staat.
Ik dwaal af, maar dat komt door die mooie nieuwe winkel, waar we echt van onder de indruk waren. Ik heb alle vertrouwen in Mama Nature van de Aldi. Als ik voel hoe hard de schaal van de eieren is... Die is net zo hard als de schaal van de eieren van de kippen die we zelf hadden. Dat zegt alles en ik vind het de lekkerste eieren. 
Dit is de kwark. 



Er zijn genoeg alternatieven als u geen zuivel neemt. Ik weet alleen niet of de werking van de Budwigcrème dan hetzelfde is, al zag ik een arts plantaardige kwark gebruiken.
https://www.youtube.com/watch?v=A19Q3GiZm5M

En dit is de link van een deel van de Mama Nature producten.
https://www.aldi.nl/onze-producten/aldi-merken/mama-nature.html


Het fruit voor door en/of op de crème komt van Beter Bio en de COOP.

Ik ben nog niet toegekomen aan de ontbijtjes bij 'recepten'. Komt binnenkort. Wel heb ik het quinoabrood net geplaatst. Die van 2 ingrediënten en met chiazaad. Ik kreeg hier een vraag over en ook over de vroegere weekmenu's. En de schrijfster heeft gelijk want op een paar uitzonderingen na zijn ze niet terug te vinden terwijl ik er wel naar refereer. Hoe lang heb ik ze wel niet gemaakt? Ik weet nog dat ik me schuldig voelde, toen ik besloot het weekmenu niet meer elke week te plaatsen. Ik weet hoe leuk en handig u het vond. Dit is zoooo raar. Ik ga er nog naar op zoek maar of ik nog iets terug vind of niet, ik heb beloofd dat ik ze weer af en toe zal gaan plaatsen. 
Tot slot, voor nu, het quinoa platte brood kan in plaats van met quinoa ook met boekweit korrels gemaakt worden en ik denk eigenlijk met veel meer graansoorten en met peulvruchten misschien ook wel.
Een paar dagen geleden maakte ik trouwens heerlijk kikkererwtenbrood.

-----   --------------   ---------------   -----------------   ------------------   ---------------   ------------   ------

ps
Ik zag in de boekwinkel allerlei 'boeken' en sjablonen voor een Bulletjournal. Ik schreef net aan iemand dat er van alles op me wacht. Toch wil ik dit graag doen. We zouden 14 februari beginnen, maar door Henks 'project' is dat toen niet doorgegaan. Het lege boek wacht ook geduldig, om opgepakt te worden en vervolgens te worden volgeschreven, volgeplakt, volgetekend en wat niet al.

vrijdag 9 maart 2018

Methode


Ik had beloofd dat ik zou schrijven over hoe wij nu leven/eten. Ik ben wel voorzichtig omdat wat nu bij ons past niet bij u hoeft te passen. Iedereen bewandelt (of fietst, of rijdt) een andere weg. Aan een te nemen stap gaat vaak veel vooraf. 
Er zijn bij ziektes oneindig veel methodes en diëten te volgen. En ook voor als u niet ziek bent. Veel mensen die zich er in verdiept hebben en hun manier promoten. Ik geloof niet in een methode die voor iedereen goed is. Bij de een hoort dit, bij de ander dat. Wat mij betreft is het beste, ook als het om een goed aansluitende methode gaat, het persoonlijk te maken. U bent de enige die kan zeggen wat goed is voor u!
Na de fijne uitslag voor Henk schreef ik aan veel mensen dat wij deze methode de rest van ons leven zullen doen. Dat slaat nergens op want ik weet niet hoe we ons ontwikkelen. Wat nu past hoeft over een jaar niet te passen. Misschien doen we dan iets heel anders. Het had met mijn enthousiasme te maken over deze methode. Dit voelt nu helemaal goed en we genieten van al het heerlijks en het genieten speelt in alles natuurlijk een grote rol,  maar zeker hierbij!
Je kan iets natuurlijks (en smerigs) als medicijn nemen en ook dat hebben we gedaan, maar dat is dan een eetlepel en tijdelijk. Dit komt later nog een keer. Maar een methode moet verrukkelijk zijn! Bij mij gaat het zo ver dat ik me een beetje verliefd voel. Ik krijg er energie van en popel om alles diep uit te werken in de meest heerlijke recepten en gerechten.
Dit is een zachte eetmethode en de kwaliteit van leven raakt niet verloren. Het voegt iets toe, ziek of niet.

Dit is een voorbeeld van voeding bij ziektes, net zoals de Moermanmethode dat was/zijn, Houtsmuller, Hulda Clark, Catherine Cousmine en veel meer heilzame voedingmethodes, vaak door artsen of vergelijkbare deskundigen ontworpen. 
We schrikken steeds weer over het eten in ziekenhuizen (al zal dit vast verschillen want ik las over speciale voeding bij kanker in een ziekenhuis in Brabant). En sowieso, artsen en voeding ... Maar er zijn inmiddels wel al een paar jaar congressen over voeding, waar honderden artsen bij aanwezig zijn. Ik las in dit verband: "Minder medicijnen, meer gezonde voeding". Er gloort licht aan de horizon.

In 1931 ontving Dr. Otto Warburg de nobelprijs voor geneeskunde. Hij ontdekte het metabolisme van tumoren. Dat hij zoveel onderzoek naar kanker deed heeft ook zijn en zijn gezins leven gered. Hij is niet vermoord, terwijl hij een Joodse vader had. Ze vonden zijn onderzoek belangrijk. Er kwam bij dat Hitlers moeder aan kanker was gestorven en hij was erg bang dat hij het ook zou krijgen. 

Dr. Johanna Budwig vervolgde dit onderzoek en zette het om in een dieet/eetmethode. Johanna Budwig werd geboren in 1908 in Essen. Ze werd 95 jaar Ze. studeerde Farmacie en Biochemie. Later volgde ze ook nog de opleiding tot Heilprakterin.  Het beroemde, zoals het in Nederland genoemd wordt Budwigpapje is de naam zegt het al, van haar.  Ik zeg nadrukkelijk Budwigcrème zoals het in Duitsland heet. Het is ook crème en heeft niets met een papje te maken  In engelstalige landen heet het 'The Creme' en in Frankrijk 'La crème Budwig'( le petit déjeuner ultime ). Mijn moeder maakte dit in de 70 er jaren al. Het is een volledige  voedingsmethode en ik weet niet wat zij behalve de crème verder deed.

                                  


In 1949 slaagde Johanna Budwig er als eerste in om vetten te analyseren en verschillende vetzuren te onderscheiden. Ze ontdekte dat onverzadigde vetzuren in het celmembraan zorgen voor de celademhaling. Het bleek de ontbrekende schakel te zijn in het onderzoek van Warburg. Ze ontdekte tevens dat vetzuren wateroplosbaar worden in combinatie met eiwitten (zwavelhoudende aminozuren). Ook ontdekte ze dat gezonde mensen een hoger gehalte aan omega-3-vetzuren in hun bloed hebben dan zieke mensen en dat de belangrijkste bron van omega-3-vetzuren vlaszaad (lijnzaad) is. Er zijn nu andere oliën bekend die waarschijnlijk ook voldoen. En dit geldt voor meer voedingsmiddelen, die er in haar werkzame jaren gewoon niet waren, maar prima passen in het Budwig protocol.  
Door olie met eiwit te combineren, wordt de olie in het lichaam wateroplosbaar en kan deze beter worden opgenomen. 
Johanna Budwig zei zelf dat alle componenten van het leven belangrijk zijn en dat als het ergens helemaal niet goed gaat, haar crème daar niet bij helpt. Voeding is de basis en verder een rijk geestelijk leven en regelmatig bewegen in de buitenlucht.

Johanna Budwig is ook voorgedragen voor de nobelprijs, zeven keer zelfs! Maar ze was bang dat haar ontdekkingen commercieel uitgebuit zouden worden waardoor ze terughoudend was in de informatie die ze gaf. Ik denk dat ze bedreigend was, zoals je vaak ziet . Haar methode is namelijk eenvoudig en goedkoop. Mensen van over de hele wereld volgen ook nu, haar manier van voeden. Er zijn veel persoonlijke ervaringen van mensen die van kanker, of van minder ernstige zaken genezen zijn. En je kan het ook gewoon als houvast doen. Grote genezingen zijn natuurlijk fantastisch, maar wij zijn hier niet op die manier mee bezig. We kunnen het leven niet naar onze hand zetten, maar we doen wat we kunnen doen, op alle fronten en op een heel ontspannen manier. Het geeft rust en vrede om helemaal voor iets te gaan wat goed voelt. En verder gaat het zoals het gaat. Zoals het moet gaan. 

En dan nu de praktische kant:
Centraal staat de Budwigcrème, kwark (of een plantaardige vervanger) en daar de helft van aan lijnzaadolie. Dit moet met een staafmixer gemengd worden. Of met de hand gemengd, maar er mag geen spoortje vet meer te zien zijn en de zijkant van de kom mag geen olierandje hebben. Dan kan er al dan niet gemalen lijnzaad door, eventueel een theelepeltje honing, fruit en noten. Hier zijn veel variaties op mogelijk, als de basis maar de crème is. Wij hebben inmiddels al zeker 10 variaties gehad denk ik. In ieder geval is er nooit twee dagen achter elkaar hetzelfde. Ik zal als eerste beginnen met ontbijtrecepten te plaatsten bij 'recepten'.






Alle basisrecepten zijn heerlijk! Oleolux, dat een soort ui-knoflook boter is, neutrale boter (niet van Johanna Budwig, maar met dezelfde ingrediënten), mayonaise, chutneys enz. Met deze basis is alles mogelijk! In combinatie met groentes, graangerechten, desserts, smeersels voor op brood enz. Ik maak o.a. de heerlijkste puddings en taarten met de crème als basis. Het is niet afzien, het is elke dag genieten!

Oleolux