woensdag 15 augustus 2018

Vandaag begint ... en 1945, 1961 en 1969

Elk jaar zeg ik (niet precies op deze dag) dat vandaag mijn lievelingsperiode van het jaar begint. Ik blijf dat ook doen. 
Toen ik lang geleden op 15 augustus naar de Internationale Quakerschool ging was dat heel verdrietig. Mijn ouders gingen toen naar een broer en schoonzusje, die jarig was. Dat schoonzusje wordt vandaag 80! Mijn moeder schreef me haar eerste brief in mijn en ook haar nieuwe leven.
Waarom speciaal vandaag de nieuwe en dierbaarste periode begint is dus eigenlijk een beetje vreemd, maar ach, wat maakt het uit, het is gewoon zo.
Nu eerst het begin van het nazomeren.

En ik denk even aan de Japanse capitulatie in 1945, ook 15 augustus.
Het vreselijke leed, waar door veel mensen daarna niet over gepraat kon worden en de grote invloed die dat op hun kinderen heeft gehad.

Ook op deze dag werd in 1961 begonnen met de bouw van de betonnen muur in Berlijn.
En in 1969 begon Woodstock, het wel bekendste muziekgebeuren ooit denk ik. En het is voor mij nauw verbonden aan de kostschooltijd. Wat heb ik die muziek veel gehoord. 
En dat is een mooie herinnering.
Zelfs een heel moeilijke levensperiode kan groeien naar een weemoedige herinnering.



dinsdag 14 augustus 2018

Uitstapje

We hadden een cultureel uitstapje. Twee dagen genoten we van kunst. In Enschede van Paula Modersohn-Becker, de belangrijke Duitse (vroeg) Expressioniste. Ik kreeg een paar maanden geleden een biografie over haar van mijn zusje. Daardoor sprak alles wat ik zag nog meer.






Bij het Kröller Müller zagen we Odilon Redon. Ik hou wat Redon betreft vooral van zijn werk na 1890, toen hij kleur begon te gebruiken. We kregen ook een lezing en ik hoorde toen dat Helene Kröller Müller precies hetzelfde had en die bevestiging vond ik vreugdevol. Bij de zwart witte werken was hij bezig zijn demonen, zijn moeilijke jeugd te verwerken. Helene Kröller Müller had een kamer vol met schilderijen van hem. Het thema van de tentoonstelling was literatuur (de hoogste vorm van kunst voor Redon) en muziek. Hij werd geïnspireerd door o.a. Baudelaire. Hij was zelf ook schrijver en maakte muziek. Sommige mensen kunnen alles. 




We voelden ons gevoed. Wat ik fijn vind is dat je op zulke plekken gelijkgestemde mensen tegen komt want je bent er om dezelfde reden. Er waren zulke prettige, korte ontmoetingen waarbij even iets uit werd gewisseld. 
Maandagmorgen gingen we nog naar het Arboretum in Wageningen.
Onderweg was het treurig om bijna alle hei, die altijd zo mooi is rond deze tijd bruin te zien, door de droogte.
Daarom kies ik voor dit kleurige schilderij van Redon. In alles voel ik diepte bij hem. 

donderdag 9 augustus 2018

Vriendschap

Ik las net door 'Topics' (ik heb geen abonnement op de Volkskrant) een mooi interview met Petra Stienen van D66 en schrijver Mounir Samuel. Het ging over hun bijzondere vriendschap. Petra Stienen haalt een gezegde aan: " Je ontmoet mensen for a reason, a season or a lifetime. Ik ben ervan overtuigd dat je iedereen met een reden ontmoet, of de ontmoeting nu kort of lang is. Van elk mens leer je iets. Soms kunnen mensen je hele zijn beïnvloeden en soms is er een bepaalde les die geleerd moet worden. In mijn leven zijn veel seasonvriendschappen geweest, mensen die bij een bepaalde periode horen, bij die fase van mijn ontwikkeling. Na de geleerde les houdt het op. Meestal gaat het vanzelf, soms doet het aan een of beide kanten pijn. Ook dat hoort bij die ontwikkeling, al had je het liever anders gewild. Van een paar mensen hoopte of hoop ik dat ze een leven bij me zijn.  

Soms droom ik over mensen van lang geleden, mensen die belangrijk voor me waren. Dan voel ik dat ze nooit weg zullen zijn en ik altijd van ze zal houden.

ps
In de Volkskrant is een serie over vrienden die kleine en grote verschillen overbruggen. En dit was er een aflevering van.

maandag 6 augustus 2018

Oogstend

Ik blijf oogstend (weet niet of dit goed Nederlands is, maar ik vind het net anders als ik blijf oogsten). Ik ben er namelijk steeds mee bezig. Handje van dit, handje van dat en soms maar een takje. Eindelijk ontstaat er een salieplantje! Ik heb weer citroenmelisse gezaaid en nu zie ik kleine groene blaadjes ... Ik juich nog niet, maar wat zou ik blij zijn als het gaat lukken en dan is het voor jaren. We hebben heel veel pluksla gehad. Nu is er nog een soort plukslaboompje, maar nieuwe is gezaaid, al moet ik leren beter te doseren. De mooie gekleurde pepers hebben het daardoor niet gehaald, door de luis. Er zijn te veel voedingsstoffen nodig voor mijn te enthousiaste gezaai.




Wat genieten we toch van alle ontbijtjes, kopjes koffie en lunches op het balkon. Lunches trouwens maar af en toe. Vanaf de koffie is het meestal te warm.
Het lijkt hier of ik geen borsten heb, hoe kan dat? Ze zijn er wel, 85 c. 
(Verse tomatensoep, groentekoekjes, komkommer en havermout platbrood)


zondag 5 augustus 2018

Snelle compost

U kunt heel eenvoudig compost maken door een bananenschil, koffiedrab en eischaal te malen in de blender. Ik zag in een filmpje hoe een verlept cyclaampje door deze voeding weer vrolijk tot leven kwam. 

Alleen bananenschil zorgt ook al voor - vloeibare - compost
https://www.youtube.com/watch?v=0eiq_HXWs8M

donderdag 2 augustus 2018

Leven voor een habbekrats en aardappelpartjes (wedges) uit de oven

Het is nog steeds heel warm. Bijna alles is verdord en bruin, maar niet de witte hortensia's, die ze in Drenthe schapenkoppen noemen. Ze bloeien uitbundig. Zo ook de vlinderstruiken, paars, of roze. Die deed het bij ons indertijd ook zo goed. En dan al die vlinders die er boven fladderden. Nu vinden ze het te warm. Ik denk dat er minder ontpopt wordt en ze er dus niet zijn.

Ik lees op dit moment: 'Leven voor een habbekrats' van Kath Kelly. Een vermakelijk en tegelijkertijd zinvol boekje over de schrijfster die een jaar van een euro per dag leefde. Ze woont in Engeland, dus het is geen euro, maar een pond. Het Engelse is overal vertaald naar het Nederlands, wat ik jammer vind. Engeland is geen Nederland en je wilt de sfeer van een land proeven en daar hoort in dit geval geen euro of Euroshopper bij. De boodschap van het boekje is duidelijk. Wat begon als willen sparen voor iets heel moois voor de bruiloft van haar broer werd een levenswijze. Ik word er blij van! Iedereen die me kent weet hoe zeer ik van luxe kan genieten en ook hoe goed ik zonder kan. Het thema van mijn boek, website en manier van in het leven staan, is me richten op wat er toe doet en daar is geen of weinig geld voor nodig. Het zit van binnen.
Ik las net de regel: "Het besef hoe weinig ik nodig had gaf me het gevoel succesvol, rijk en machtig te zijn". Kath Kelly schreef dit naar aanleiding van het beoordelen van reclames, met die drie pijlers. Ik verander die woorden in onafhankelijk, krachtig en vol vertrouwen. Henk zei: "vrijheid".
Het blijft niet alleen bij de persoonlijke ontwikkeling die ze doormaakt maar ze is steeds meer geschokt door hoe idioot sommige dingen zijn. Er wordt in Engeland bijvoorbeeld 1/3 weggegooid van wat mensen aan voedingsmiddelen hebben gekocht en de helft daarvan is nog helemaal goed om gegeten te worden.
Als je een dergelijke stap zet zoals zij gedaan heeft, vallen de schellen van je ogen, als ze dat nog niet gedaan hadden, door een steeds grotere bewustwording. Ook bij haar werd alles anders. Dit gebeurt ook al bij minder rigoreuze stappen. Kiezen voor kwaliteit, niet voor kwantiteit. Overhouden wat werkelijk iets toevoegt.
En proberen goed te doen voor de wereld. Ik schreef laatst dat ik mijn best wilde doen geen plastic te gebruiken, maar het is onmogelijk! Zeker nu we elke dag een schaaltje kwark nodig hebben. Naar de supermarkt neem ik zelf papieren zakken mee en altijd eigen tassen, maar die kwark ... Gelukkig wordt de verpakking gerecycled.


                                              Leven voor een habbekrats

Ik probeer zoveel mogelijk te combineren, als ik de oven gebruik. Aan het begin van de maand bak ik 'zoete' koekjes en hartige crackertjes.  En ik bak twee broden tegelijk en bij het afkoelen leg ik vaak noten of pitten in de oven. Zoals bij de koekjes doe ik dan het ene bovenin de oven en het andere onderin (en soms nog iets in het midden). Halverwege de baktijd wissel ik boven en onder om, zodat alles gelijkmatig gaar of knapperig wordt. Het moeten dus wel baksels of gerechten zijn die dezelfde temperatuur nodig hebben. 

Een lekker zomergerecht (altijd lekker, niet alleen in de zomer:-) )
Dit lijkt erg op de frieten die ik vroeger elke vrijdag maakte. Een pond aardappelen in parten snijden. Hier een of twee lepels olie, specerijen, bijvoorbeeld ui, paprika, en knoflookpoeder goed door husselen en op de bakplaat leggen. Er wat rozemarijn en/of oregano over knippen en eventueel nog een beetje geraspte - soja - kaas. Ongeveer 45 minuten bakken op 190 graden. Daarna pas zout erover strooien. Een dipsaus maken; een pittige tomatensaus, tsats(z)iki, of kruidenkwark (ook heerlijk bij gekookte aardappelen in de schil. Ik doe er dan soms kümmel door). Kruiden erdoor die u heeft, eventueel knoflook, peper en zout. De tsatsiki of kruidenkwark kan ook van plantaardige uitgelekte yoghurt gemaakt worden. Een schaaltje in het midden van het bord zetten en de aardappelpartjes erom heen draperen. Zo kunt u lekker dippen. Een salade met bijvoorbeeld peulvruchten erbij geven en klaar.
ps1 Een kommetje chilisaus en een kommetje zure room (of plantaardige variant) met bieslook in het midden zetten kan ook!
ps2 De aardappelpartjes kunnen ook in de koekenpan gebakken worden, maar ze moeten dan regelmatig omgedraaid worden.
ps3 Het kan ook met zoete aardappelen, minder knapperig, maar erg lekker. 

Door hier over te schrijven kregen we er zo'n zin in dat ik ze gemaakt heb. Wel wat dunner, anders moesten we zo lang wachten. Ik maakte er snel chilisaus bij. Ik had nog twee grote pepers in de diepvries. In stukjes aan de kook gebracht, met een beetje water, een scheutje appelazijn, een lepel honing en een beetje zout. Daarna met de staafmixer en tranende ogen een sausje van gemaakt. Het was zoooo lekker, allebei. Meteen een foto van gemaakt.












zondag 29 juli 2018

Warmte

Goedemorgen lieve allemaal!
Ik hoop dat u de warme (hete!) dagen goed door bent gekomen. 
Elke avond maken we na het avondeten een ommetje, maar de afgelopen dagen deden we dat niet. Woensdagavond was de laatste keer. We gingen al later dan normaal en toen we om 20.00u buitenkwamen was het nog 33 graden en viel de warmte als een deken over ons heen. Na een klein stukje maakten we rechtsomkeert. 
We zijn altijd vroeg op en de laatste tijd vaak heel vroeg. De afgelopen dagen maakten we alleen in alle vroegte een ochtend wandeling, heerlijk. 
Niet alleen is al het gras bruin/geel, maar we hoorden de afgelopen dagen ook geen (nauwelijks) vogels. Zelfs 'Repje' (zo noemt Henk onze huishaas) hebben we even niet gezien, maar nu zit hij of zij weer rustig in de tuin. Ik schreef iemand die hier in de buurt woont dat alle hazen hier familie van mij zijn. Later kreeg ik een familiefoto van hem. :-) 





Ik vind hazen prachtig,sierlijk, zacht en snel. Ze zijn zo vergroeid met deze plek, dat ze hier vol vertrouwen leven en weinig schrikken.

Binnen hielden we het lekker koel, met zonnescherm, luxaflex en zo'n kolom ventilator. We aten meestal ook koele gerechten. Soms liet ik iets wat warm was gewoon afkoelen of we hadden het eerst warm en en de volgende dag koud. Het lijkt misschien een beetje raar, maar alles is lauw of 'koud' net zo lekker.

Ik wens u een mooie, 'rijke' dag!

woensdag 25 juli 2018

Rare pillen en een lekker toetje

Er woont hier vlakbij een mevrouw van 90, die hartritmestoornissen had. Ik merk dat veel oudere mensen dat hebben. Ze heeft er jarenlang medicijnen voor gekregen (waarschijnlijk een bètablokker). Ze werd hier niet lekker van, duizelig en ze kon soms moeilijk uit haar woorden komen. Ik vind het rare pillen zei ze tegen de cardioloog. Neemt u dan voortaan een halve zei hij. Dat deed ze en ze voelde zich toen al beter. Toch neem ik die rare pillen nog steeds zei ze, al zijn het nu halve. Laat u ze dan maar helemaal staan zei hij. Dat doet ze en wat een verademing. Ze zei als ik niets had gezegd had ik die pillen de rest van mijn leven gekregen. Ik heb ze ook ooit gehad en vond het ook rare pillen, onaangenaam.
De cardioloog zei ook tegen haar: "U bent een blij mens." Daar heeft hij volkomen gelijk in. Ze is nooit ergens negatief over. Haar enthousiasme en vertrouwen zijn altijd voelbaar.

We hadden vanavond basmatirijst met kort gestoofde spinazie met een gebakken uitje, knoflook, kruidenzout, edelgist en de soort Budwigboter die bij recepten staat. Als toetje hadden we ... het lijkt geklopt eiwit, maar het is aquafaba, het vocht van een potje kikkererwten. Lang kloppen. Je denkt dat het stijf is, maar dan nog wat langer doorgaan. Ik had een flinke lepel cacao erdoor gedaan en een scheutje agavesiroop. We hadden geen sinaasappel, anders had ik er stukjes van bij gedaan, dat is een erg lekkere combinatie.
Na dit lekkere toetje nog een kopje koffie, daar heb ik altijd zin in, als iets chocola-achtig is.



zondag 22 juli 2018

Pilav

U heeft vast van pilav gehoord, een graan, meestal rijstgerecht uit het Midden-Oosten en Azië. Het lijkt een beetje op risotto, maar in risotto moet steeds geroerd worden, hierbij hoeft dat niet.
De naam pilav komt van het Oud-Perzische woord pilau en dat betekent rijst. Elk gebied heeft zijn eigen variatie. Ik maak het bijvoorbeeld voor twee keer als volgt: 2 kopjes zilvervlies rijst even bakken, 4 kopjes bouillon erbij. 10 minuten koken en in de hooikist of in een slaapzak zetten, of op een lage stand op het fornuis gaar laten worden.
In een koekenpan blokjes tofu lichtbruin bakken, 2 gesneden uien, 2 gesnipperde rode paprika, een bakje champignons en 2 teentjes geperste knoflook erbij en alles bakken tot het gaar is. Zo laten of een paar tomaten in stukken toevoegen (of een blik tomaten). Een scheut tamari, sojasaus of ketjap, 2 nectarines of perziken in stukjes (of perziken of ananas op eigen sap uit een pot). Ongeveer 10 minuten laten sudderen. Binden met een blikje of potje tomatenpuree. Op smaak brengen met zout en peper. Rijst op het bord scheppen en de 'ragout' er overheen gieten. Alles door elkaar roeren en een hand amandelen erdoor roeren. Garneren met peterselie.
Variatie: Het gerecht aan het seizoen aanpassen. Groentes die er lekker door zijn; broccoli, wortel, prei, maar ik denk dat spinazie of snijbiet ook heel goed kunnen.
ps Soms maak ik het met basmatirijst, die is sneller gaar. Ik bak uien, de groentes en de amandelen. Rijst erbij, groentebouillon of water en alles gaar laten worden. Op smaak brengen met zout, peper en peterselie.
In de zomer vind ik komkommersla met een yoghurtsausje of raita erbij erg lekker, maar het hoeft natuurlijk niet.
De helft doe ik in de diepvries.

Aanpassing.
Ik heb iets dergelijks gemaakt vanavond, maar ik was zo dom geweest om de rijst gaar te laten worden met de tomaten samen. Dat gaat niet! Ergens wist ik het en nu weet ik het weer heel goed! De rijst wordt door het zuur in de tomaat niet gaar. Net zoals aardappelen samen met zuurkool ook niet gaar worden.
De smaak was op zich heerlijk. Ik heb het inderdaad voor 2x gemaakt en hopelijk is het overmorgen (ik maak binnenkort de diepvries leeg en schoon, dus ik stop er niets meer in) iets zachter. Dom, dom.

vrijdag 13 juli 2018

Aanbeveling en geen boodschappen doen

Ik kan niet geloven dat het 11 dagen geleden is dat ik heb geschreven. Ik vond al dat de tijd snel ging, maar hij lijkt steeds sneller te gaan. 
Net mijn flitsdutje gedaan waar ik altijd heel erg van opknap. 
Even schrijven met een beker sterkte thee erbij. 

De natuur snakt naar regen. Het is bijna overal geel of bruin, kurkdroog.

Aanbeveling
Een paar dagen geleden zijn we naar het Drents Museum geweest. Ik vind het zo'n prettig museum. Alleen al omdat het niet te groot en overzichtelijk is. Er is op dit moment een prachtige tentoonstelling: 'Iran, bakermat van de beschaving'. 
Ik vind het altijd een spannend moment, als we de deuren van de tentoontellingszaal open doen. Wat hebben ze er nu weer van gemaakt? Elke keer is het een grote verrassing!  De vloeren en muren maken meestal deel uit, van de geschapen sfeer. 
Als u erheen gaat; elke donderdag en zondag is er om 14.00u en 15.00u een gratis lezing.  
Ik raad het aan. 

De afgelopen week hebben we geen boodschappen gedaan. Er was van alles en hier moesten we het mee doen. Het scheelt dat er nu zoveel verse kruiden zijn, snijbiet en twee soorten pluksla. Ik hoop dat we ooit weer gewoon spaghetti kunnen eten want wat smulden we altijd van spaghetti met zelfgemaakte pesto of wat ik laatst schreef, de Oosterse spaghetti, de troost-spaghetti (zie boek), of spaghetti met plantaardige Bolognesesaus enz. enz. enz. 
Als je 'gewoon' eet is alles eenvoudig(er) en kan het heel goedkoop. Nu ook, met een super de luxe voorraad, maar die moet wel aangeschaft worden natuurlijk.
Ik merk dat ik wel weer iets makkelijker word. 

Fijn weekend allemaal!

maandag 2 juli 2018

Tuinieren in het klein en indrukwekkend boek

Van buitenaf lijkt ons raam op een hennepplantage. :-) De tomatenplant is zo enorm dat hij een groot deel van het raam beslaat. 
De komkommer is geoogst en op een klein stukje na op. Het bleef bij deze want toen was de energie op. Ik had hem in een veel grotere pot moeten zetten.Van deze hebben we gesmuld.





Soms duurt het even voordat iets aanslaat. Maar als het gebeurd is, dan gaat het maar door. In Oost-Groningen hadden we maandenlang tomaatjes in de vensterbank voor het raam op het noorden. Deze tomatenplant heeft ontelbaar veel bloemetjes, maar het had tijd nodig en dat terwijl dit raam op het zuiden is. Tomaten hebben licht, niet per se zon nodig. Als er wel veel zon is moet hij elke dag veel water krijgen en zeker als ze met zijn vieren in een bak staan. Ik had moeten verpotten, maar nu is het te laat. Als elk bloemtje een tomaatje wordt ... dat kan niet. We wachten het af.
Tot mijn verrassing zag ik net al twee grote pepers aan de rode peperplant.  

Vanmorgen, in alle vroegte keken Henk en ik naar de huishaas, die aan het spelen was met twee kraaien. Het was geweldig om te zien en het heeft een hele tijd geduurd. De haas liep een stukje, de kraaien achteraan en toen andersom, in rondjes. Om 7.15u maakten we net zoals zaterdag, onze ochtendwandeling. Ik wilde schrijven hoe stil het dan is, maar het gezang en gekwetter van alle vogels was oorverdovend. Het is een heerlijk moment om buiten te zijn, de ochtendlucht in te ademen en rustig in beweging te zijn. Een goed begin van de dag. Wat is het toch een voorrecht, om midden in de natuur te wonen!

Daarna ontbeten we, met rijst-kokosmelk en havermout. Zo'n ontbijt is niets voor ons, dan hebben we na een half uurtje alweer honger en door de lage bloedsuikerspiegel zijn we trillerig. Ons gewone ontbijt ging niet want er was geen kwark meer en ik wilde het  vorige week doen met wat we hadden. Behalve de bezorgde boodschappen van Ekoplaza (ik moet er nog een beetje aan wennen, dat het geen Beterbio meer heet) hebben we geen boodschappen gedaan. 
Er was nog geen zon op het balkon, dus we ontbeten binnen. 
Nadat we de maandelijkse grote Aldi-boodschappen deden en wat spulletjes naar 'Het Goed' brachten gauw naar huis en onmiddellijk twee glutenvrije boterhammen genomen. Toen heerlijk koffie op het balkon gedronken en ook snel daarna ons verrukkelijke Budwigontbijt.- lunch. Toen waren onze buikjes weer gevuld en rustig.

Het balkon ziet er weelderig uit. Hier ziet u heel veel viooltjes en veel te veel selderij. In mijn boek staat een recept van Oosterse spaghetti, waar veel geknipte selderij door zit. Ik had het gisteravond door boekweitspirelli gedaan, handenvol, maar je ziet niet eens dat ik dat gedaan heb.




Ik lees op dit moment een boek over een meisje die een moeder was in concentratiekamp Bergen-Belsen. Ik heb vaker over concentratiekampen gelezen, maar nog nooit vanuit een kind cq jong meisje. Wat sommige mensen-kinderen een kracht hebben om te overleven en te zorgen voor anderen. Niet alleen praktisch, ook zorgde ze dat mensen gingen zingen en maakte ze toneelvoorstellingen. Het is indrukwekkend, verschrikkelijk en ontroerend. 
https://www.bol.com/nl/p/de-kleine-moeder-van-bergen-belsen/9200000046134706/#product_title

zondag 24 juni 2018

Pizza van wrap en binnen tuinieren gaat goed / Komkommer

Van de wraps die ik altijd op dinsdag maak had ik net pizza gemaakt. Boekweit, water, snufje zout (alles op gevoel). Even laten staan, het wordt nog wat dikker. Ik ga alleen met een vet papiertje over de bodem van de pan. Aan twee kanten bakken. Draaien als hij aan de buitenkant loslaat van de bodem. Even af laten koelen. Tomatenpuree en oregano erop. Ik had er daarna gebakken uien, rode paprika en aubergine op gedaan. En een heel klein beetje geraspte kaas. Nog 10 minuten in een hete (tegen de 200 graden). Sla met olijven erbij en een glaasje rode wijn. We drinken nog maar heel weinig alcohol, maar bij pizza vinden we het onmisbaar. 

Ik ben zo enthousiast over de komkommer. Alleen al hoe hij zich vanzelf om het buisje van het rooster windt, ik heb er niets aan gedaan. We kunnen het rooster nu dichtdoen, maar dat hoeft ook niet en is sowieso van ondergeschikt belang. En ... er zit al een komkommer aan, op een gekke, maar stevige plek.








Op het balkon heb ik geen goede plek voor groentes die hoog worden. Binnen gaat het heel goed. Ik moet als het zonnig is wel soms 2x per dag een scheut water geven. En zeker als de pot zo klein is als bij deze komkommer. De tomaten en peper volgen binnenkort.

dinsdag 19 juni 2018

Heerlijke lunch

We hadden zo'n heerlijke lunch net. Op dinsdag hebben we altijd wraps en vandaag hadden we die met de broccomole van gisteren, daarop sla, geraspte wortel, gemarineerde blokjes tofu* en een beetje tomatenketchup. Het was een beetje moeilijk oprollen omdat hij zo vol zat. Oh, het was heerlijk! De zoete was die we meestal hebben, een laagje appelstroop en banaan. De appelstroop is gemaakt van alleen - een beetje zure - appels. Ik bestel altijd veel potten tegelijk van Crombach. In de zomer en eerlijk gezegd bijna altijd vind ik de lichtzure appelstroop het lekkerst, maar ter variatie gebruik ik in herfst en winter ook wel eens appels en peren gemengd, of appels en dadels. 

*Een blok tofu sneed ik in dunne plakken en verdeelde ik in drieën. 2/3 marineerde en bakte ik. De helft hiervan hadden we in de wrap. Morgen of overmorgen de andere helft. 

(De rest in de diepvries, dat doet iets speciaals met de structuur. Na het ontdooien goed uitknijpen. Zo krijg je er meer vocht uit.) Ik had de tofu ingesmeerd met zout, paprikapoeder, knoflook- en uienpoeder, tomatenketchup en een beetje cayennepeper. Aan beide kanten rustig gebakken. De ene kant zeker 10 minuten en omgedraaid nog zeker 5 minuten. Daarna sneed ik het in blokjes.

Dom dat ik geen foto van de wraps heb gemaakt. Ik ga dit zeker vaker maken, dus de volgende keer komt er een foto.

maandag 18 juni 2018

Minimalisme, broccomole en pillen, of beter gezegd geen pillen

Het enige waar ik naast een paar kleine herinneringsspullen aan gehecht ben zijn de boeken. Een paar keer heb ik heel veel boeken weggedaan en van een deel heb ik spijt. Niet alleen vanwege de inhoud, maar ook omdat ze een tijdsbeeld gaven. Een letterlijk tijdsbeeld en een tijdsbeeld van mijn leven. Maar mochten we hier ooit niet meer wonen en toch nog in een tiny house terecht komen gaan we allebei 25 boeken kiezen die voor ons het belangrijkst zijn. Ik ga er binnenkort eens een lijstje van maken.
We voelen ons weer helemaal geïnspireerd door de documentaire 'Minimalism'. Een grote beweging in Amerika en hier is hij ook sterk groeiend. We zagen hem op Netflix. We hebben hem nog niet helemaal af gezien, dus ik kom hier nog op terug. 

Bij minimalisme hoort zelf kweken voor mij. Ik kreeg dit stekje en wat doet de komkommer het goed,op de vensterbank in de woonkamer. Er zijn al minikomkommertjes te zien.






Ik heb net broccomole gemaakt. 10 minuten gekookte en uitgelekte broccoli (260 gram), zo is hij nog knalgroen. Scheut olijfolie erbij, scheutje citroensap, zout, knoflook, stukje ui, stukje verse peper, peterselie. Ik geef het dadelijk bij krokante groenteballetjes (gemaakt van wat over was van de burgers van zaterdag). Met gestoofde tomaten en sla.
Eerder vandaag maakte ik crackers van zonnebloempitten. Ik gaf Henk net, toen hij terug kwam van het oefenen, een cracker met dit heerlijke smeersel. 
Later: Het werd anders. We gebruikten de grote slabladen als wrap. Krokant balletje,  broccomole erop, dichtvouwen en een hap nemen, mmm.

Wat maakte me blij de afgelopen dagen? Een voorbeeld. Ik heb het regelmatig over hoe veel medicijnen er zomaar gegeven worden. Ik maak me hier al vanaf de tachtiger jaren druk om. Terwijl ik dit opschrijf denk ik dat het al in de zeventiger jaren was. Veel mensen en steeds meer hebben deze weerstand en ook steeds meer artsen gelukkig. Zo is er net een boek verschenen van arts en verouderingswetenschapper David van Bodegom: 'Ontpillen".
(No pill a day keeps the doctor away). Ik heb het natuurlijk niet over een medicijn in een urgente situatie. Dan is het een zegen dat er iets is. Maar zoals deze arts ook zei het gaat over alles wat symptoombestrijdend is terwijl er meestal veel beter iets anders gedaan kan worden. In ons land wordt jaarlijks negen miljard euro aan medicijnen uitgegeven. 500 pillen per persoon. 
Of het nu gaat om verspilling, het milieu, of gezondheid, steeds meer mensen vinden dat het anders moet. Alles begint met bewustzijn. Ik ben nog niet toegekomen aan een week geen afval. Wel ben ik me elke dag bewuster van al het plastic overal en zeker in supermarkten. Het ging kortgeleden over hoeveel het zou schelen als er geen plastic wattenstokjes en rietjes meer gebruikt zouden worden. Er zijn houten wattenstokjes en ik lees regelmatig over festivals en restaurants waar geen rietjes meer gegeven worden, of niet schadelijke rietjes gebruikt worden. Er moeten ook grote stappen gemaakt worden, maar met de kleine stapjes gaat het de goede kant op.
Ik hoorde dat in Engeland vroeger altijd alles weggegooid werd in supermarkten en nu wordt  veel aan het eind van de dag voor 1 penny verkocht, geweldig!

Tot slot een leuke afbeelding. Vrouwen zijn onmisbaar. :-)





Martinus Nijhoff

De moeder de vrouw

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden
die elkaar vroeger schenen te vermijden,
worden weer buren. Een minuut of tien
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap, wijd en zijd -
laat mij daar midden uit oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.

Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer,
en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.



Dit gedicht, de beeldend weergegeven dierbare herinnering, overstemt elke commotie.

zaterdag 16 juni 2018

Kruiden

Ik pluk en ik pluk van alles wat groeit en bloeit op het balkon. En wat een voldoening, om bossen dille en pepermunt in een vaas te hebben staan. Natuurlijke, gratis luchtverfissers. Als we de deur binnenkomt ruiken we meteen de pepermunt. Plukken is belangrijk om de groei te stimuleren.

ps
Het is een paar dagen later en nu ruik ik juist vooral de dille.


donderdag 14 juni 2018

Eenvoudigste platte brood en nooit te laat voor een nieuwe start

Waren, wat ik eerder schreef, de havermoutbroodjes met yoghurt of kwark al heel gemakkelijk, dit is alleen havermout met water, zout en wat specerijen en/of kruiden (zonder kan ook).
Havermout, zout, eventueel de specerijen en water in een kom. Het moet een dik mengsel worden. Met de staafmixer pureren. Er kunnen eventueel nog verse kruiden bij. Het beslag in een goede, niet aanbakkende koekenpan gieten. Ik heb ooit twee fantastische pannen bij de Aldi (hoe kan het anders?) gekocht en het zijn de enige pannen ooit voor mij die echt niet aanbakken. Toch ga ik er eerst met een papiertje met een druppeltje kokosolie doorheen. Als de bovenkant droog is het platte brood omdraaien. En nog een paar minuten bakken. Even af laten koelen. Ik snijd hem dan in vieren. Lekker om in soep te dopen. Alles is er lekker op! We hadden er komkommer bij.
Ik zag dit bij 'living the life you love'. Een zachte, jonge vrouw die vijf dagen leeft van een pond per dag. Ze woont nu tijdelijk in Nieuw-Zeeland met haar vriend in een heel klein appartement en ze zijn er erg gelukkig. Wat een prachtig land is het toch. Ik schreef laatst over het schilderij boven ons bed, dat geschilderd werd nadat mijn moeder terug was gekomen uit Nieuw-Zeeland. Sindsdien heeft Nieuw-Zeeland ook een plekje in m'n hart. Ze had een plakboek van haar wereldreis gemaakt, maar dat is meer dan jammergenoeg, verloren gegaan. 
Ik heb overigens ook de wortelsoep gemaakt van Kay. Henk vroeg wanneer ik het weer maakte. Wat hou ik toch zielsveel van dit soort heel eenvoudige, vervullende gerechten.
https://www.youtube.com/watch?v=qyciMiKrNgo

Nu ik het toch over interessante filmpjes heb, ik zag laatst een documentaire over een erg zieke vrouw. Ze is een paar keer bijna overleden. Ze werd verzorgd en gebruikte heel veel medicijnen. Op een dag stopte ze met al die medicijnen, verkocht haar huis, kocht een kleine camper en begon te reizen. Ze was toen 67. Ze leeft nog steeds in die camper (en vooral buiten!) en ze voelt zich vrij en gelukkig. Henk vond haar op mijn zusje lijken. Ze heeft dezelfde soort bouw en soepelheid. Ook zij zette een grote stap naar een nieuw leven op 62 jarige leeftijd.
Het is nooit te laat om een nieuwe weg in te slaan!
https://www.youtube.com/watch?v=M4qjL_iK8JY

dinsdag 12 juni 2018

Weekmenu

Ik zal nu weer eens een weekmenu geven. Gedurende de week zal ik het zeker aanpassen.
We beginnen de dag steeds met water en citroensap, water met appelazijn of zuurkoolsap (dit vinden we nogal heftig) om een beetje schoon te maken. Elke dag bij het ontbijt groene thee, behalve woensdag en zaterdag, dan hebben we rooibosthee. 
Eerst had ik ook de Budwigcrème ontbijtjes erbij gezet, maar dat is niet voor iedereen interessant. Ik weet dat er meer lezers zijn die ook Budwig volgen. Als iemand inspiratie nodig heeft hoor ik het wel en zal ik de ontbijtjes sturen. 
De zoete gerechten zijn uiteraard supergezond en meestal gezoet met gedroogd fruit. 
# betekent dat het bij 'recepten' staat.
Toen ik er nog niet zoveel ervaring mee had vond ik boekweit altijd een wat overheersende smaak hebben. Ik heb er nu heel veel ervaring mee en vaak proef je het niet, of op de achtergrond, maar dat vind ik juist lekker. Het is favoriet bij Johanna Budwig en voor ons is het inmiddels ook onmisbaar. Vroeger werd het veel gegeten in Nederland. Nu weer. :-) 
Brood, muffins, cake, sauzen, ipv rijst (de korrels), grutjes als toetje met fruit, of als hoofdmaaltijd met groente, als cornflakes, als pap van de vlokken, wraps enz. enz.
De kruiden zijn allemaal van het balkon.


Maandag:
L:  Rode bieten linzensla met appel
D: Wortelbami# (staat bij de recepten onder wortelspaghetti) met tahinsaus en peterselie

Dinsdag: (mijn vermaandag)
L:  Twee boekweitwraps# met laagje zonnebloempitpasta (meestal Tahin, maar omdat we 
     dat gisteravond hadden ...), laagje geraspte wortel, kerrie, kiemen en
     zonnebloempitten. Wrap met appelstroop en banaan. (Deze lunch hebben we elke 
     dinsdag) 
D: Coursagne (courgettelasagne met plantaardige Bolognesesaus en bechamelsaus van 
     boekweit met nootmuskaat en edelgist. Niet eerder met boekweitmeel gemaakt, maar 
     was erg lekker) met glaasje rode wijn
     * Chichorino met aardbeien kwarktaart

Woensdag:
L:  Plantaardige roerei (van tofu) met tomaat en glutenvrij brood 
     Maar daarvoor had ik opeens reuze zin in een kopje wortelsoep. Wortels zijn er altijd.
     Gewoon koken in water met plantaardige bouillonpoeder of lekker zout. Pureren. Wat
     versgemalen peper erover, heerlijk.
D: Dalmatinischer rijst (uit Budwigkookboekje) met sperziebonen en komkommer

Donderdag:
L: De rest van de linzen met champignons en mosterd / koolrabisla met Budwigmayonaise 
    en bieslook
D: Laatste keer asperges dit jaar (extra veel gekocht, dus nog voor een koude 
     salade en zeker 2x voor soep) met kleine aardappeltjes en Oleolux#

Vrijdag:
L: Kruidenbouillon / zadencrackers met sla, kaas en rode paprika  
D: Frieten uit de airfryer en pittige wortelsla
     *kwark met abrikozencompote

Zaterdag:
L: Havermoutbroodje met sla, een plantaardige burger (in dit geval met als 
    hoofdbestanddeel linzen), tomaat, Budwigmayonaise en plakjes augurk
D: Kikkererwtensoep met knoflook, komijn, prei en verse selderij  
     *Brownie met laagje chocolade# (kan ik heel erg aanraden!)

Zondag: (Henks vermaandag, dus alles feestelijk!)
O: Glutenvrije geroosterde boterham met een zacht eitje / glutenvrij broodje, de helft met 
     biologische kaas en de andere helft met zwarte bessenjam. Sinaasappelsap
L:  Rest kikkererwtensoep * Zelfde brownie als gisteravond
D: Boekweitspirelli met pesto en sla met olijven / glaasje wijn 
     * Banaanijs

Tijdens al die mooie dagen van de afgelopen tijd ontbeten, dronken we koffie en lunchten we elke dag buiten. Een van die lunches bestond uit courgette-broccolisoep met kikkererwtenbrood, een zelfgemaakte soort boursin van Budwigcrème met knofllook en kruiden en tomaat.







dinsdag 5 juni 2018

Alvast een belofte inlossen

Ik zal eerst twee beloftes inlossen. Een trouwe lezeres uit Amsterdam vroeg of ik een foto van het balkon wilde maken als alles uit is gekomen. Bij deze! Ik kan jammergenoeg geen foto van het geheel nemen, al is het balkon klein.
De salie en de Nieuw-Zeelandse spinazie staan nog maar aan het begin, maar  de dille, oregano, basilicum, aardbeien, pepermunt, viooltjes, goudsbloemen, tijm, bieslook, rozemarijn, maggikruid, basilicum, bladpeterselie en ruccola zijn al sterk gegroeid. De dille is zo hoog, ik ga de lange stelen met bloemen knippen en in een vaasje zetten. En dan zijn er nog verschillende kleuren pepers en binnen gele tomaatjes, een grote rode peper, met witte bloemen, pluksla (gaat naar het balkon) en een komkommer die tot aan het plafond groeit. 
De salie gaat moeizaam. Ik hoop dat het uiteindelijk lukt en NZ spinazie heeft heel veel tijd nodig. Als het er eenmaal is, is het eigenlijk voor altijd. Het komt vanzelf elk jaar weer op.Het enige wat het - nog? - niet doet is citroenmelisse. Ik mis het, ik ga het nog een keer zaaien.



Viooltjes (nog zonder bloemen) en ervoor heel veel selderij en tijm


Aardbeien, pepermunt en bladpeterselie


Regenboogpepers



Basilicum met zomaar iets ertussen waarvan ik geen idee heb wat het is Het lijkt op koolrabi



En binnen, de hoge komkommer en gele tomaatjes, links schuinonder. In de komkommer zitten al mooie, vrij grote gele bloemen


De andere belofte is een huidig weekmenu geven. Dit komt binnenkort. 
Verder zijn we heerlijk aan het budgetteren. Het kon niet anders, maar oh wat voelt het fijn.

zaterdag 26 mei 2018

Fijn nieuws

Donderdagmiddag waren we in het ziekenhuis, waar Henk opnieuw een cystoscopie kreeg.
Zijn blaas is brandschoon! De beschadiging die bij de operatie ontstond is prachtig genezen.
We gaan op dezelfde voet verder.
Ik voel de energie bij Henk groeien. Hij gaat zelfs naar de sportschool. Dit zou een paar maanden geleden nog ondenkbaar zijn geweest.
Ik blijf met alle liefde van de wereld doen wat ik kan doen. Qua voeding en speciale drankjes en natuurlijke 'zelfgebrouwen' middeltjes. En verder veel buiten zijn, zuurstof diep inademen, beweging, innerlijke groei en schoonheid.
Over drie maanden krijgt hij weer een cystoscopie. Als het er dan nog net zo goed uitziet mag er een maand bij en zitten er dus vier maanden tussen. Hij had niet de laagste graad qua kwaadaardigheid van de tumor. Het blijft dus spannend, de komende jaren. Ook omdat het een kankersoort is die meestal terugkomt en omdat kanker extreem veel voorkomt in zijn familie. 


Blaaskanker komt 30% meer voor dan tien jaar geleden. Elke week sterven er 25 mensen aan. Er is nog zo weinig bekend over kanker. Maar ik richt me op Otto Warburg fysioloog en arts. Hij onderzocht het gedrag van tumoren, en bestudeerde het wezenlijk verschil tussen kankercellen en gewone cellen. In 1931 kreeg hij hier de Nobelprijs voor. Warburg gaf vooral aandacht aan het idee (hij was misschien niet de eerste die dit ontdekte) dat een kankercel leeft op (gefermenteerde) suiker in plaats van op zuurstof. Otto Warburg werkte langere tijd samen met 'onze' Johanna Budwig. Warburg toonde aan dat een cel transformeert tot kanker wanneer hij niet over voldoende zuurstof kan beschikken. Een gezonde cel heeft zuurstof nodig om energie uit op te wekken, daarvoor moet de celwand doorlaatbaar (permeabel) zijn en dat lukt alleen wanneer het lichaam kan beschikken over voldoende essentiële omega 3 en 6 vetten. Als de cel door zuurstofgebrek niet meer kan ademen, dan stapt hij over op suikerverbranding (fermentatie). En er is een mening die voor mij hierop aansluit dat kanker veroorzaakt wordt door schimmels. Er zijn meer meningen, maar dit is wel iets wat vaak terugkomt. In ieder geval zijn het mijn uitgangspunten en hoe we eten is hier voor een groot deel op gebaseerd. Op een bepaalde manier ben ik consequent, maar het zou nog 'strenger' kunnen. Als het nu niet goed was geweest had ik het aangepast. Nu ga ik op deze weg verder. Geen zeggenschap over het leven, maar wel een actieve (bijna verliefde) houding voor de keuzes die ik maak. Dit klinkt misschien een beetje gek, maar ik denk dat het heel belangrijk is om 100% achter een keuze te staan. De keuze van nu. Over een week, maand of jaar kan die keuze anders zijn. Even belangrijk is om je te richten op mensen die op een gelijksoortige manier in het leven staan en een zelfde manier van denken hebben. Af laten leiden door wat niet aansluit doet nooit goed. Bij mij zeker niet, daar ben ik te gevoelig voor.
Henk had enige tijd geleden ook een onrustige darmpoliep. Over 1 1/2 jaar krijgt hij weer een oproep voor een darmonderzoek. Dat is dus ook nog spannend. Maar nu genieten we van elkaar en leven we wat alles betreft zo bewust mogelijk. En als we op deze heerlijke zonnige dagen op het balkon, tussen alle kruiden en bloemen - verrijkende boeken - zitten te lezen ontbreekt het ons aan niets.

zondag 20 mei 2018

Sheku Kanneh Mason

Gisteren heb ik genoten van de bruiloft in Engeland. Dat we de prachtige serie 'The Crown' zagen (niet alleen het acteren, ook de sfeer, het licht, de muziek, de treffende beelden) droeg bij. Ik las net dat mensen het optreden van Sheku Kanneh Mason het hoogtepunt vonden. Hij had contact met de hemel. Ik bedacht me nadat ik dat voelde dat hij ook regelmatig omhoog keek. Ik had nooit van hem gehoord, maar nu wel! Het blijkt dat de hele familie de sterren van de hemel speelt. Hij komt uit een warm nest. Alle kinderen waren bij Brittans Got Talent. Maar dit speelde hij dus gisteren. https://www.youtube.com/watch?v=B6CH8e13-1Y
En dan ook nog maar even alle kinderen https://www.youtube.com/watch?v=DQhP_bPJHho
Ze zijn nog zo jong.  
En dit zusje, toen ze 10 was! https://www.youtube.com/watch?v=eede80W7g9Y

Koud douchen

Er zijn zo van die dingen in het leven die voor de een heel normaal zijn en voor de ander helemaal niet. Zo las ik in 'Genoeg' van iemand die elke keer voor een andere uitdaging kiest die een week duurt, dat dat nu koud douchen was. In het begin vond ze het moeilijk en nu wil ze niet meer zonder. Ze stopt in tegenstelling tot de meeste andere uitdagingen hier dus niet mee na een week. Wat dit betreft zou iedereen af en toe een uitdaging moeten aangaan. Wat doet iets nieuws, iets heel anders misschien met je? 
Voor mij is na een warme douche koud douchen vanzelfsprekend, ik doe het mijn hele leven al. Ik ben zo opgevoed. Henk moest er eerst niet aan denken, maar is er een paar maanden geleden mee begonnen en wil ook niet meer zonder.  Een slechte doorbloeding zit bij ons in de genen en na het koud douchen voelt de doorbloeding beter. Dat probleem los ik er niet mee op, maar het was anders denk ik nog erger geweest. Verkouden ben ik nooit. Bijna nooit. De laatste keer was in 1989, toen de muur viel. 

Ik denk dat het mooie van een uitdaging aangaan is dat je beeld of je manier van omgaan met iets kan veranderen. Dat je bijvoorbeeld denkt niet zonder iets te kunnen en dan blijkt het toch wel te kunnen. 
Of dat je er iets goeds mee doet voor jezelf, een ander of het milieu.
Als ik aan me/onszelf denk ... Ik vind dat we veel afval hebben. Ik moet dan aan Evelien uit België denken, met haar ene zakje (gezins) afval per jaar. Moeten wij niet eens proberen om een week geen afval te hebben? Ik bedoel dan restafval of plastic, die scheiden we. Papier reken ik niet mee. Ik probeer papier zoveel mogelijk te hergebruiken. Van brieven van bedrijven die aan een kant betypt zijn gebruik ik de andere kant om aantekeningen te maken bij een telefonisch begeleidingsgesprek. Kranten gebruik ik in de groentela. Artikelen eruit bewaar ik voor mijn boek. De rest gaat naar het oud papier waar verschillende dingen mee gedaan worden. Wat glas betreft, veel (te veel!) potjes bewaar ik. Ik doe er specerijen of iets dergelijks in. Grote potten gebruik ik om te fermenteren. Wat ik met pindakaaspotten doe weet u. De deksel ervan gebruik ik trouwens tegenwoordig om plantaardige burgers te vormen, het is precies de goede maat. Soms zet ik een plantje in een pot(je), of ik gebruik het als kweekbakje. De rest van het glas gaat in de glasbak en wordt gerycled.

Is er een uitdaging die u aan zou willen gaan?
(Ik hoor u denken)

dinsdag 15 mei 2018

Trouwdag

Vandaag was de trouwdag van mijn ouders. Een dag die we elk jaar vieren. Vroeger heb ik er altijd veel aan gedaan. Een van de tradities was dat ik altijd een bosje lelietjes van Dalen voor op de ontbijttafel plukte. Ze staan nu overal, deze tedere sterk geurende bloemetjes.
We eten op 15 mei altijd - de eerste - asperges - en aardbeien toe. Hun bruiloftsmaal, in 1935. Nu hebben we al verschillende keren asperges gehad omdat het zo goed is voor Henks blaas. Een paar dagen geleden ook. Vandaag dus niet, maar wel aardbeien, veel aardbeien! Ik had een bodem gemaakt van 1 beker kokosrasp, 3/4 beker notenpasta, een snuf zout, vanille en 1 eetlepel honing. Ik mixte het goed. Ik spreidde het uit op een kunstofvelletje, maar bakpapier kan ook. Het is bijna vloeibaar en je denkt, dit wordt niets, maar het wordt echt stevig in de koelkast. Hiervoor moet het er wel minimaal 2 uur in staan. In stukken snijden, plakjes aardbeien erop, eventueel nog een beetje geraspte kokos en klaar.
Nu brandt er een kaars en mis ik ze! Maar het is fijn deze dag altijd intens te beleven, het brengt ze dichtbij.



zondag 13 mei 2018

Buitenvoedsel en creativiteit

Weer van alles geplukt voor soep en slaatje.
Als je opeens alles kwijt zou zijn kom je in de zomer en herfst een heel eind, maar in de winter of het vroege voorjaar overleven lijkt me niet te doen. En dan heb ik het over buiten leven. Ik pluk zoveel mogelijk het jonge blad. Nu vooral omdat het lekker is en gezond voelt.
Paardenbloemblad, hondsdraf, brandnetel, zevenblad.



Maar ik pluk niet alleen voor het nuttig, ook voor het mooi. Henk (ik ook) ben dol op veldboeketjes. Ik probeer er zoveel mogelijk voor te zorgen dat we iets op ons nachtkastje hebben staan. Het schilderij laat zien hoe ik er (ongeveer) uitzag toen ik acht was. Het heeft voor mij vooral betekenis omdat het geschilderd werd na een lange afwezigheid van mijn moeder, die een wereldreis had gemaakt. Het was de laatste vaart van de Willem Ruys. Op de boot had ze een schilderes ontmoet. Zij kwam naar Brabant om mijn zusje, mijn moeder en mij te schilderen. 






Het zondags ontbijt vloeide over in schrijven aan mijn boek, eindelijk weer eens, heerlijk. Ik had een artikel gelezen over psychiatrische 'patiënten' in Franeker, die het Friese landschap schilderen, met hun stemmingen als inspiratiebron. Het staat in Trouw van dit weekend. Het is natuurlijk koren op mijn molen*. Er valt zoveel te schrijven over aandoeningen en creativiteit. En hoe dat rust en meer eigenwaarde kan geven.  

* Het komt goed van pas, het bevalt, evenals de molenaar het koren dat hij krijgt

Ik zocht deze uitdrukking op en er zijn veel meer uitdrukkingen waar de molen in voor komt. Een aantal ken ik, maar deze niet.

De molen naar de wind keren
Je goed aanpassen aan de omstandigheden.

Twee harde stenen malen zelden fijn
Twee mensen die niet willen toegeven, kunnen niet samenwerken.

Je rommelt als een molen, maar ik zie nog geen meel
Je doet wel belangrijk, maar ik zie geen resultaat.

De molen is door de vang
Alles gaat helemaal mis, alles loopt fout.


BewarenBewaren

vrijdag 11 mei 2018

Het klaarlichte denken

We zagen een interview met Eva Rovers (ze schreef ook het prachtige boek over Hélène Kröller Müller). Ze haalde Albert Camus aan met 'het klaarlichte denken'. Nadenken over of wat gewoon is wel echt gewoon is? De vanzelfsprekendheid ter discussie stellen. Het begin van de verandering. Er is zoveel wat anders zou moeten. Het begint met zoals zij het noemt huiskameractivisme, bijvoorbeeld niet meer gebruik maken van plastic zakjes, weinig kleding kopen (de wantoestanden in de kledingindustrie), minder of geen vlees (vanwege milieu en bioindustrie) eten. De volgende stap is het zichtbaar maken. Bijvoorbeeld vragen stellen aan bedrijven. Hoe wordt er geproduceerd? En samenwerking en vooral een strategie ontwikkelen, anders gebeurt er te weinig.
Ik word blij van zulke krachtige vrouwen. Ik ben niet iemand van de barricades, ik probeer op mijn eigen manier iets te doen. In het klein en door te schrijven. 

Henk vertelde net dat hij op de Oud Dokkum groep van Facebook schreef dat Sibbeltje, een vrouw die op haar knieën onkruid tussen de tegels van de straten haalde, een standbeeld verdiende. Hij kreeg onmiddellijk bevestigende reacties. De sociale media kan hartverwarmend verbinden. Er wordt met elkaar even aan die vrouw gedacht.