Ervaringen van lezers

'Armoede'

We waren met veel kinderen thuis en er was weinig geld. Ik was de jongste van zeven. Nooit heeft het als armoede gevoeld, al was het dat wel.  Mijn moeder naaide dat het een lieve lust was, dus we zagen er niet armoedig uit. Ik weet dat ze een mooie donkerrode rok van een gordijn had gemaakt. Mijn vader was lief en vertelde verhalen. Mijn moeder was strenger maar zorgde dat we nooit iets tekort kwamen. Niemand ging studeren behalve ik. De andere zes gingen al vroeg 'uit werken'. Ik las veel. Elke week keek ik uit naar mijn uitje naar de bibliotheek. Mijn moeder zei dat ik van dromen niet zou kunnen leven. Ik weet nog dat ik dacht: "Wacht maar af". Ik deed extra mijn best en mocht naar de MMS (voor jongeren die geen idee hebben wat dat is, dat was een middelbare meisjesschool). Niets leek me fijner dan met kinderen te werken. Ik heb de kweekschool gedaan. Geen begin voelde sterker dan de dag dat ik mijn diploma kreeg. Het was niet zozeer het geld wat ik toen kon verdienen, al vond ik dat ook prachtig, maar het me ontworstelen aan een bepaald patroon. De kinderen van mijn broers en zus hebben bijna allemaal een opleiding gedaan, maar ik ben ermee begonnen!

(Ans)

Boeken

Na een heel moeilijke periode in mijn leven met 19 ziekenhuisopnames, waarop een afkeuring van mijn werkzaamheden volgde, wist ik niet zo goed hoe een nieuw begin te maken. Ik vulde mijn dagen met het uitzoeken van allerlei families (genealogie), maar dat gaf mij niet de voldoening die ik nodig had.

Op een gegeven moment kwam er een ommekeer: Ik begon met een boekhandeltje! Nu besteed ik mijn tijd zinvol en verdiend ik wat geld. Zo kan ik mensen die het harder nodig hebben dan ik wat toestoppen. Ik ben namelijk voor 80-100% afgekeurd en ben in een redelijke afvloeiingsregeling terecht gekomen. Ik koop mijn boeken op veilingen, boekenbeurzen en rommelmarkten. Ook zijn er collega's die kleiner gaan wonen. Ze zijn daardoor gedwongen hun bibliotheek te "kuisen". Ik verkoop de boeken via internet.

Soms vragen mensen mij naar een bepaalde titel uit te kijken. Het geeft me veel vreugde wanneer het mij na verloop van tijd lukt dat boek te pakken te krijgen.

Ik heb elke dag werk, een goed gevoel en veel mooie contacten. Voor mij een echt nieuw begin en ik voel me heerlijk tussen de stapels boeken!

(schrijver van de Veluwe)

Chaos

Lange tijd was mijn leven op elk gebied een chaos, een rommeltje. Nou, rommeltje, het was in huis een grote puinhoop. Elk overzicht was weg. Na lange tijd zo geleefd te hebben durfde ik op een gegeven moment om hulp te vragen. Gewoon, van een goede vriendin. Ze zei dat ze blij was dat ze nu echt iets voor me kon doen. Ze had er vaak aan gedacht, maar durfde het niet aan te bieden. Elke maandag kwam ze, drie maanden achter elkaar. Kamer voor kamer, kast voor kast. Nu is er wel overzicht. Ik voel me opgelucht. Ruimte in huis, ruimte in mij. Een nieuw begin!
(schrijfster uit Amsterdam)

Elke dag

Elke dag begin ik opnieuw!
(Jeanette)

Ik

We waren allebei ongelukkig, maar bleven uit angst (vooral om alleen te zijn?) bij elkaar.

Na een onrustige nacht heb ik de knoop doorgehakt. Ik kwam beneden en zei dat ik weg zou gaan. Natuurlijk was hier heel veel aan vooraf gegaan, gesprekken, wanhoop. Toen ik dit duidelijk had gemaakt kon ik ook de andere stappen zetten. Nu woon ik in een flatje (ik hoop dat ik ooit een huisje met een kleine tuin zal kunnen krijgen) maar de druk van een leven dat allang niet meer paste is weg. De omgeving is niet echt mooi. Ik snap niet dat ze lelijke flats gebouwd hebben. Ik zie wel een beetje groen (als ik goed kijk). Maar ik ben blij met mijn nieuwe leven. In het weekend ga ik naar het strand, dat is vlakbij en dan ren ik. Soms schreeuw ik over de golven, dat hoort niemand. Ik ben soms verdrietig dat ik zo lang gewacht heb. Maar voor alles is een juist moment, nu pas ging het. Dit voor mij een nieuw begin. Niet alleen een nieuwe woonplek, maar ik krijg (waarschijnlijk) werk in de buurt. Voor 20 uur, maar als ik heel erg mijn best doe kan ik daar net van leven.

Ik hoef niets, alleen rust en dat heb ik nu.

(Maria)

Mijn plekje

Er is een plekje in het bos hier in de buurt. Ik zeg niet waar, het is mijn plekje!

Op die plek barst elk jaar de lente los. Eerst zijn er sneeuwklokjes en daarna is er een cirkel van speenkruid. Knalgeel. Als de zon erop schijnt lijkt het licht te geven. Ik ga er elke dag even naar toe. Soms is het maar vijf minuten. Het begin van een nieuw seizoen, van een nieuwe periode. Het geeft me energie. Het voelt bijna als verliefd zijn. ’s Morgens is het een van de eerste dingen waar ik aan denk. Ik verheug me, steeds weer… op de ontmoeting met die magische plek.

Ontbijt

Elke ochtend maak ik (ik woon alleen) een uitgebreid ontbijt. Ik maak thee, ik pers sinaasappels, ik kook een eitje, ik rooster twee boterhammen. Ik pak de krant. Ik geniet!

Tot slot nog een beetje yoghurt. In het weekend zijn er broodjes uit de oven bij. Dit begin van de dag is heilig voor mij. Het geeft mijn lichaam en geest energie. Toch is het  meer dan dat. Ik zorg goed voor mezelf en dat is lang geleden wel eens anders geweest. We hebben het over 50 jaar geleden. In tegenstelling tot toen is elke morgen nu een goed begin.

(Anneke)

Zingen

Tijdens een periode van ziek zijn heb ik iets geleerd wat voor mij heel bevrijdend is: Zingen. Zingen is iets wat je met je hele lichaam doet, niet alleen met je stem. Door te zingen kom ik weer in contact met mijn lijf en met mijn gevoel. Het geeft mij kracht en zingeving. Op mijn fiets en in mijn kamer kan ik helemaal uit mijn dak gaan. Voor mij steeds een nieuw begin.

(Jan)

ps

Sommige reacties heb ik met toestemming ingekort.

U bent van harte welkom om uw verhalen te blijven sturen.