vrijdag 3 april 2026

Koude lentedag

Wat een uitzicht en een heerlijke sfeer
https://x.com/DailyArchX/status/2038994743640645700?s=20 --- Knus plekje om te verdwijnen in een fijn boek. Ik schreef al dat ik bezig was in 'Coronasporen, een samenleving onder druk'. https://www.broese.nl/a/marc-van-bijsterveldt--mandy-eggerding--marret-kramer/coronasporen/501627861#paperback-9789491835544 Goed geschreven en vol emotie. Vaak verdrietig, teleurgesteld. geschrokken en
verbijsterd. De impact van zo'n grote gebeurtenis zal nooit verdwijnen. Voor ons was de situatie heel anders, maar als je midden in het leven stond en/of een gezin had, dan was het een ander verhaal, onvergelijkbaar. De overeenkomst is het vertrouwen dat verdwenen is, omdat er geen zuivere keuzes waren en bovenal geen openheid. En wat werden mensen, waaronder artsen in de steek gelaten, artsen die juist het beste wilden, zonder winstoogmerk. En het was een proeve van bekwaamheid qua gehoorzaamheid. Er staat ons nog veel te wachten en de controle zal steeds groter worden. Ook een overeenkomst is hoe hartverwarmend het is gelijkgestemden te ontmoeten. Ook dat gebeurt bij ons op veel kleinere schaal, maar het circuit van bijvoorbeeld de Vierde Golf werkt verbindend voor een grote groep. Dat is heel fijn, vooral voor de mensen die zich wanhopig en alleen voelden en voelen. Ik heb ook al zo vaak gehoord van allerlei mensen waaronder wetenschappers, dat er mensen afvielen, goede vrienden, familie en soms partners en dat er nieuwe mensen voor in de plaats kwamen. https://x.com/AnastasiaRoya20/status/2039711317922054308?s=20

--- Zulke mooie beschilderde uitgeblazen eieren hebben we niet, maar ik heb er een paar van vroeger en denk terug aan hoe we elk jaar harde en uitgeblazen eieren verfden en hoe gezellig dat was. https://x.com/EvaLovesDesign/status/2039698926811443323?s=20 Mooie herinneringen geven een blijvend rijk gevoel.

Henk
Als u aan vroeger denkt, welke mooie herinnering komt dan meteen op? Ik schreef net nog aan een vriendin van mijn broer in Canada (broer heeft het erg zwaar) hoe onze moeder alle feestdagen met hart, ziel en creativiteit vierden. Voor mij was het een vreugde en ik ben er dankbaar voor. Voor mijn broer ligt dat heel anders. Hij wilde weg van alles en vertrok naar Canada toen ik 10 was. Het was mijn grote, sterke broer op wie ik heel trots was omdat hij zijn eigen weg ging, hoe onzeker die ook was. Voordat hij naar Canada ging heeft hij een tijdje in Italiƫ, hij trok rond en heeft een paar maanden op Corsica gewoond. Hij leefde in die tijd van tekeningen die hij maakte. Net zoals bij Henk vind ik het jammer dat hij daar niet verder in gegaan is. Henk tekent af en toe nog, maar hij had er gepassioneerd zijn leven mee kunnen vullen. Maar ... het leven gaat zoals het gaat.