dinsdag 17 september 2019

Verleden

Soms ga ik even terug naar vroeger. Ik heb zo lang in Utrecht gewoond en af en toe heb ik een beetje heimwee. Op mijn zoektocht kwam ik een film uit 1918 tegen. Zoals veel steden toen was het er heel mooi. Ook zo'n schattig trammetje.
https://www.youtube.com/watch?v=9pVosgxLs9o&t=464s

zondag 15 september 2019

Voorbereiden (misschien een beetje)

In veel landen zijn prepp-bewegingen. Ik ken het vooral uit Amerika, maar in Zweden bijvoorbeeld leeft het ook sterk. Elke inwoner heeft een boekje gekregen met informatie over wat te doen bij een ramp. Je voorbereiden (prepareren) op calamiteiten. Ik zag een moeder aan haar zoontje vragen wat te doen als ... waar staat ... enz. Een soort overhoring. Dit gezin heeft ook nog een zelfvoorzienend huisje ergens. En er zijn schuilkelders in Zweden voor duizenden mensen, overblijfsels en aangepaste bunkers uit WO2.
Volgens mij heb ik ooit eerder over 'preppen' geschreven.Maakt niet uit. 
Veel voeding kan jarenlang bewaard worden. De uiterste houdbaarheidsdatum betekent in veel gevallen alleen maar dat de smaak een beetje achteruit kan gaan. Gedroogde peulvruchten, witte rijst (bruine ruist wordt op den duur ranzig), pasta zijn eindeloos houdbaar. Blikken en potten zijn ook jarenlang houdbaar. Tientallen jaren, maar vaak mits goed geconserveerd veel langer. Ik zag eens potten uit de oorlog en zelfs iets dat al een eeuw (of twee eeuwen, dat weet ik niet meer) oud was. Als er geen bacteriën bij kunnen kan er eigenlijk niets gebeuren. 
Water is het belangrijkst want als je een gevriesdroogde maaltijd of peulvruchten hebt, maar je kan ze niet koken, dan heb je er niets aan. Een nadeel van heel oude peulvruchten is dat het langer duurt voordat ze gaar zijn. Gevriesdroogde producten zijn ook ideaal. Er zijn allerlei kant en klare pakketten te koop.
Als iemand zich wil voorbereiden (er zijn mensen die hier heel ver in gaan) is het belangrijk om water, een opwindbare radio, licht, waterdicht bewaarde lucifers, kaarsen, ehbo set, dekens, blikjes (ananas, vis), potten (bonen, linzen, jam) en gedroogde producten (granen, vlokken, zoals havermout, groentes of maaltijden), suiker, een siroop of honing, zout, crackers of harde koeken en een kooksetje te hebben.
Het verschilt natuurlijk of je in de stad of op het platteland woont en welk seizoen het is. In de zomer is er allerlei eetbaars buiten te vinden.
Iedereen zou toch een soort basis moeten hebben. Wat is in de natuur aan eetbaars te vinden en wat moet je doen als er geen elektriciteit is. Soms denk ik wel eens dat het heel zinvol zou zijn als er bijvoorbeeld een dag geen elektriciteit zou zijn. Vanwege de confrontatie en om te oefenen. 
Ik denk dat het goed is om je op een bepaalde manier voor te bereiden, niet extreem en zonder met angst te leven. 

woensdag 11 september 2019

maandag 9 september 2019

recepten en weekmenu's

Bij 'wat maakt u blij' staat dat verlangt wordt naar recepten en weekmenu's.
Ik plaats met een bepaalde regelmaat recepten, maar meestal plaats ik ze meteen op de daarvoor bestemde bladzijde. Wat klinkt dit officieel, maar anders zou ik twee keer recepten schrijven en dat vind ik niet mooi. Als ik een heel leuk recept heb zal ik het af en toe ook hier plaatsen. 
En weekmenu's, ik heb ze jarenlang gepubliceerd, week na week. Op een gegeven moment was het genoeg. Maar ik beloof dat ik het af en toe weer zal doen. Ik heb er vaker iets over gehoord en ik vind het natuurlijk alleen maar fijn om te horen dat het mensen inspireert. Zo hoor ik ook vaak iets over de filmpjes, dat mensen ze steeds opnieuw bekijken en dat ze enthousiast worden en zich gesteund voelen. Daar word ik helemaal warm van, dank. 

Toen we laatst bij Hielkje waren kregen we dahlia's uit de tuin. Ik ben zo dol op dahlia's. op zich al mooi en ze vertegenwoordigen ook mijn favoriete periode van het jaar. Van een andere vriendin kreeg ik een gemengd bosje uit de tuin, heel schattig. Ik ben zo dom geweest om er geen foto van te maken, zonde.



En de fruitschaal omdat hij ook zo seizoengevuld is.



zondag 8 september 2019

Onze dagelijkse koekjes

Om meteen de daad bij het woord te voegen een recept:

Kokosamandelkoekjes
1 beker amandelmeel
1 beker geraspte kokos
2 eetlepels kokosbloesemsuiker
kaneel
snuf zout
1/2 beker water of plantaardige melk.

Alles door elkaar roeren. Verspreiden op een met bakpapier bekleed bakblik.
Met een spatel of de achterkant van een mes in vierkantjes of rechthoeken verdelen.
Ruim een half uur bakken op 180 graden. In de oven laten staan totdat de oven helemaal is afgekoeld. Dat ze lang in de oven staan is essentieel, dan worden ze het meest knapperig. Ik doe er een paar in een doosje en de rest in de diepvries.
Er kan een amandel op en/of er kan gedroogd fruit in stukjes door, maar als ik snel koekjes wil maak ik dit basisrecept. Het kan zijn dat ik koekjes met gedroogd fruit eerder geplaatst heb. Ik heb ze lang met stukjes abrikoos en kokosolie gemaakt. Ik kwam erachter dat kokosolie helemaal niet nodig is. Op deze manier zijn ze heerlijk. We hebben er elke dag een, bij de cichorino.

zaterdag 7 september 2019

Minder verspilling

Uit Dagblad van het Noorden 
van zaterdag 7 september:

"
De proef van supermarktketen Lidl, waarbij eten waarvan de houdbaarheidsdatum bijna is verstreken wordt verkocht voor miniprijzen, is een succes. Zo succesvol zelfs, dat voor het einde van het jaar alle winkels meedoen.

De lancering is zo goed verlopen, meldt Lidl-woordvoerder Christine Braun, dat ‘alle lichten op groen staan om dit verspillingsinitiatief bij Lidl landelijk uit te rollen’. ,,Ons streven is nog dit jaar.”
Braun stelt dat het bedrijf ‘zeer tevreden’ is over de eerste dagen van de proef ‘Verspil mij niet - ik ben nog goed’. ,,De afgelopen week waren alle producten erg snel uitgekocht. Het aanbod varieert natuurlijk ook elke dag. De klant omarmt dit en reageert duidelijk positief”, laat Braun weten."

Elk initiatief om verspilling van voedsel tegen te gaan vind ik verheugend. 

donderdag 5 september 2019

Lievelings plantaardige maaltijden van artsen

https://www.youtube.com/watch?v=117lY1IF9ew

Eenvoudig en heerlijk.
Ik vind Amerikaanse artsen altijd zo toegankelijk. Misschien ook omdat er geen/minder afstand is door u zeggen. In ieder geval naar de patiënt toe. Ik word wel door artsen enz. getutoyeerd. Ze hebben het zelfs opgeschreven dat ik dat wil. Mooi zo.
Bepaalde artsen in Utrecht wilden met hun voornaam aangesproken worden. Hier in het noorden is dat vaak, niet altijd, anders. Wat zou ik het in ziekenhuizen ook prettig vinden als specialisten zich bij hun voornaam zouden laten noemen (soms gebeurt het, maar dat is een uitzondering).  
Bij veel andere hulpverleners gebeurt het gelukkig wel. Ik zal mezelf ook nooit en te nimmer met u laten aanspreken door mensen die me bellen, al ben ik 90. Nabijheid, op alle mogelijke manieren, is voor mij de basis van het contact. Ik weet trouwens niet of ik op mijn 90e nog begeleiding geef, maar een leven zonder kan ik me eigenlijk niet voorstellen. 

vrijdag 30 augustus 2019

Dit maakt me blij en ontroert me (Flashmobs)

De positieve kracht van muziek.
Hoe het zich steeds opbouwt en alsmaar mooier wordt ...
Ik laat me meevoeren en geniet van de uitvoerders en van het publiek.

https://www.youtube.com/watch?v=fTgmn-fl39A


https://www.youtube.com/watch?v=O38mWfrRW_k


https://www.youtube.com/watch?v=f_LZLzS9llU&list=RDs_hlvRNgGOQ&index=9


https://www.youtube.com/watch?v=1MzUlo82Sxs


flashmob (Wikipedia)
Een flashmob (Nederlands: "flitsmeute") is een (grote) groep mensen die plotseling op een openbare plek samenkomt, iets ongebruikelijks doet en daarna weer snel uiteenvalt. Flashmobs worden veelal georganiseerd via moderne communicatiemiddelen zoals het internet. Het aantal deelnemers staat niet van tevoren vast; hoe meer deelnemers, hoe succesvoller de flashmob.

woensdag 28 augustus 2019

Onze dag

We hadden onze dag! Na een feestelijk ontbijtje en een heerlijk bibliotheekbezoek gingen we naar kunstcafé Schurer in Warenhuis van der Veen. https://www.kunstplazaschurer.com/kunstcafe
Een heel mooi warenhuis dat al vanaf 1897 bestaat. Antje Oldenburger en Bareld van der Veen vestigde er een manufacturenzaak Er werden steeds meer panden bijgekocht. Het beslaat 17.500 M2. Dit is het grootste warenhuis na de Bijenkorf in Amsterdam. Er zijn allerlei verschillende winkels; delicatessen, hobbyzaak, kleding, licht enz. Op de woonetage bevindt zich galerie DSG. De programmering wordt verzorgd door de Drentse schildergemeenschap. Veel vormgevers, kunstenaars en kunstcollectieven hebben hier geëxposeerd.
Wij zaten boven en keken vanuit heerlijke stoelen uit op de 'skyline' van Assen. In dit café ben je omringd door kunst. Kunst aan de muur en op de grond en er zijn allerlei kunsttijdschriften. Ook is er een prachtige galerie. Ik vond de verschillende stijlen verrassend. Er is voor iedereen dus iets wat aanspreekt. Wij vonden veel mooi. We hebben een beetje echte kunst (hadden we maar meer muren!). Mochten we eens een prijs winnen dan maken we zeker ruimte voor misschien wel een groot schilderij. We weten trouwens niets van de prijzen. (Ik heb een grote uitgave gedaan die ik aan mezelf terug moet betalen. Ik zal hier binnenkort iets of veel over schrijven). Er kan trouwens ook kunst geleend worden!
Ik las daar ook in het tijdschrift  'Kunst aan de Vaart'. https://kunstaandevaart.nl


Wat wordt er toch veel moois georganiseerd in deze conterijen.
Tussen de verschillende schitterende huizen en vanaf de balkons zal muziek zijn.
We genoten niet alleen van de kunst, we kwamen voor feestelijke koffie. Een zelfgemaakt stukje chocolade en warme appeltaart door de vrouw van Johan Schurer gemaakt. Koffie van bonen. Echt ... we gaven het alledrie een 10! Ik ben niet van de punten en competitie, maar in dit geval ...
Het was een heel bijzonder moment dat we niet zullen vergeten. Ze hebben trouwens ook allerlei broodjes met namen van schilders. Daar ben ik ook benieuwd naar. Onze ervaring is, als het een lekker en goed is, is het ander dat ook. We komen dus zeker terug.






zondag 25 augustus 2019

Gekleurd windje

Jaren geleden heb ik Henk deze kleine ventilator voor in de computer gegeven. We vinden hem nog steeds heel mooi en effectief. Ik heb er misschien eerder een foto van geplaatst, maar dat maakt niet uit.




zaterdag 24 augustus 2019

Meer zomer

Het is weer heel warm en dat blijft voorlopig zo. We hebben een erg drukke tijd achter de rug, met veel bezoek. Ik koop nooit iets (oud nieuws) en soms zou ik dat misschien toch eens moeten doen. Op een of andere manier kan ik het niet. Alle aandacht en liefde stop ik in elk koekje, chocolaatje, maaltijd en wat niet al. Als ik iets koop zit dat er niet in, tenzij het van een klein bedrijfje is. Ik geniet elke week van de rubriek in Trouw over kleine bedrijfjes. Als je ziet met hoeveel passie mensen iets ontwikkelen, op elk denkbaar gebied. Daar een bonbon of drankje van, ja, natuurlijk! Ook van een warme bakker, een groenteboer. Mooie producten. 
Nu is het rustiger en hoop ik de komende dagen af en toe even op ons balkonnetje te kunnen lezen. Alles blijft het goed doen. Ik zal binnenkort weer eens een foto plaatsen van al het groen. Zoals in een tuin iets opeens op een andere plek opkomt zo gaat dat ook op het balkon, zoals viooltjes in een bak waar citroenmelisse in staat die het eindelijk doet en waar ik heel blij mee ben. Bijzonder.
Fijn weekend verder allemaal!

zondag 18 augustus 2019

Schoolreisje

We waren met onze lieve buurman op 'schoolreisje'. Zo voelde het voor ons. De buurman wilde met ons koffie drinken, een stukje lopen, lunchen (bij een Chinees waar hij al 30 jaar komt. De eigenaar is een erg lieve vrouw. Hij hielp haar vroeger met de Nederlandse taal en met bepaalde begrippen voor het Middenstandsexamen. Het restaurant was eerst in een andere plaats, maar hij is gewoon meegegaan), laten zien waar hij eerder gewoond heeft, aan het water in de Weerribben nog iets drinken en door Blokzijl wandelen. Dit alles in iets andere volgorde.
Het was een mooie dag en we hebben heerlijk gegeten. 



Blokzijl (wat een mooie plaats! Een haventje en heel veel bloemen voor de huizen)



donderdag 15 augustus 2019

50 jaar geleden

Vandaag is het 50 jaar geleden dat ik als 12 jarig meisje naar een internaat (Internationale Quakerschool)  ging. Ik weet nog zo goed hoe het voelde. Zoals u weet noem ik deze dag elk jaar omdat mijn lievelingsperiode dan begint, een nieuwe start, met nieuwe mogelijkheden. Dit jaar is het vanwege het gouden kroonjaar nog specialer dan anders. 
De eerste vier dagen in mijn nieuwe leven had ik het gevoel dat ik op vakantie was. 
Daarna begon de heimwee. Wat was ik verdrietig. 
1x in de 6 weken naar huis. Op zondag weer terug. Er stond een bus bij het station in Utrecht te wachten. In een mooie buurt, die er nu heel, heel jammergenoeg niet meer is. (Dit schreef ik geloof ik eerder, maar ik vind het ook zo erg als iets moois verdwijnt!) 
De hele zondag was ik misselijk. Nog een paar jaar erna vond ik de zondag een moeilijke dag. Nu vind ik al sinds heel veel jaren juist een heel fijne dag. Uitgebreid ontbijten met Trouw. Een stuk later douchen en wandelen, koffie (cichorino), het boekenprogramma van de VPRO, soep en gezonde taart, een dutje en 's middags lekker lezen. Aan het eind van de middag (zoals elke dag) een wandeling en daarna een glaasje wijn en een ander maaltje qua combinatie dan door de week. Henk kijkt altijd naar Studiosport.

Ik besef goed hoe belangrijk deze gebeurtenis was en hoe hij doorwerkte in mijn leven.
Heeft u iets meegemaakt als kind wat een grote invloed op u gehad heeft de rest van uw leven?

Ik wens u een fijne week!

zondag 4 augustus 2019

Sophia Loren

Ik las net een artikel over Sophia Loren, die inmiddels 84 is. Zo te lezen komt er weer een prachtige film aan met haar. Ze maakt draaidagen van 10 uur.  En ze verheugt zich op als wat komen gaat in het leven.
Ik wist dat ze wel eens een kookboek had geschreven en zoals elke Italiaan en fansman* dol op eten is. Ik wist niet dat ze als kind soms moest bedelen om aan eten te komen. Met een verleden waar gebrek heerste neemt voeding ook nog op een andere manier een belangrijke plaats in.
Er werd haar ooit gevraagd hoe je spaghetti moet eten. Je moet het inhaleren, als een stofzuiger zei ze. 
(Ik heb hier een tijd over nagedacht. Ik las 'inademen', niet 'inhaleren', maar hoe kan je spaghetti inademen? Ik zie meteen slierten uit iemands neus hangen. Vertalen is vaak lastig. Als je inademen vertaalt is het inalare. Als je inalare vervolgens weer naar het Nederlands vertaald is het inhaleren. Inhaleren doe je via je mond en dat past helemaal bij spaghetti. Of opzuigen of slurpen, zoals je dat ziet in sommige Italiaanse films.) 

* Apart, fransman, engelsman ... verder komt dat geloof ik niet voor. Duitser, Nederlander,  Oostenrijker enz. Meestal 'er' erachter en soms verdwijnt het laatste deel van het land, zoals bij Zweed, Deen, Sloveen enz.

Na van alles gelezen te hebben over mooi Italië en de -reis- boeken die daarover geschreven zijn, ben ik hier aan het begin van de zondag mee bezig geweest. Mat taal. 
Een middel dat verbindt of juist voor afstand zorgt. Het verbindt als je dezelfde taal spreekt, anders kan het verwijderend werken. Als je open bent en niet alleen de gesproken taal hoort kan de afstand kleiner worden en zelfs verdwijnen. Of als je de ander van binnenuit wil be-grijpen. Luisteren, vragen. stilte, luisteren, stilte, vragen.
En dat heeft ook weer met liefde te maken, zoals alles. En dan kom ik weer terug bij Sophia Loren en haar liefde voor eten (en voor zichzelf! Hier kom ik op terug).



Dit boek is zelfs dit jaar nog herdruk, in de oorspronkelijke stijl, en bij elke boekhandel verkrijgbaar. Ik las er goede recensies over.

zondag 28 juli 2019

Extreme hitte

Vroeger was 27 graden erg warm, 30 graden was extreem en uitzonderlijk. En nu werd het meer dan 40 graden. In Deelen was het meer dan 41 graden, maar dat klopte volgens deskundigen niet want twee graden stijging in 10 minuten kon niet. Dat kan wel, hier gebeurde dat ook! Ik weet niet meer of het van 31 naar 33 graden was of van 32 naar 34 graden, maar in 10 minuten steeg de temperatuur twee graden. Ik was verbaasd dat het mogelijk was. Het weerstationnetje is erg leuk en ook handig want zolang we zien dat het buiten nog iets koeler is dan binnen houden we raam en deur en open. Anders gaat alles dicht en het gordijn ook. Het zonnescherm gaat 's morgens vroeg al naar beneden.
Wandelen deden we de afgelopen week maar 1x per dag, meestal vroeg, rond half acht. 
Ik zat in de koelte van de ventilator en zo ging het prima. 

Salades, koele drankjes en vooral veel fruit. 1x was ik zo dom om iets warms te maken en dat was niet prettig. 
Ik maakte veel gerechten voor twee dagen zodat ik zo kort mogelijk in de keuken stond. 

Wat ik heerlijk vind is 's avonds koud douchen, de warmte van de dag afspoelen en daarna bijna niet afdrogen. Dit is heel goed om af te koelen.

vrijdag 26 juli 2019

Zomerse lunch

Zadencrackers met Hummus (door vriendin gemaakt), gebakken aubergine (van dezelfde vriendin.  Moest hem meteen verwerken en dat deed ik), tomatensla met een eenvoudige vinaigrette en lente-ui, schijfjes komkommer. Een verfrissende lunch en dat is nodig met deze hitte. 



donderdag 25 juli 2019

Zomers ontbijtje

Het is zomer, het is heet (heter, heetst). Op ons balkonnetje is het 34 graden.
We gingen vroeg wandelen, toen het nog niet heet was. Wat rook het heerlijk overal en wat was het mooi met het zonlicht dat door de bladeren heen viel.
Binnen is het lekker koel. Door zonnescherm, gordijn en goede ventilator.
Een even zo koel ontbijtje.
Banaan, bosbessen, sinaasappel, aardbeien (ze zijn zo lekker en ik had de rest voor tussen de middag willen bewaren, voor op een zaden crackertje, maar ja). Ik had alleen toen ik ging blonderen de banaan onder de bevroren bosbessen moeten leggen. Nu moest ik er een beetje vocht bij doen. Anders was het ijs, zoals ik dat vaak maak. De smaak was even heerlijk. 
We hebben elke dag veel fruit en groente. 
Altijd de basis en dat is in de zomer heel eenvoudig.




dinsdag 23 juli 2019

Henk

We waren vanmorgen in het ziekenhuis voor de uitslag. Henk heeft een tijdje geleden nare eczeem gehad. Hij voelt zich goed, maar ik vond het toch spannend. Het zal natuurlijk spannend blijven, elk kwartaal, de rest van zijn leven. We kregen de uitslag van iemand anders en zij gaf ons ook de uitslag na de eerste operatie, toen was het differentiatiegraad 2. Dat maakte het nog spannender.
Maar het is Graad 1!!!!!! Dat is het nu al bijna een half jaar.
Goddank. We zijn zo blij en dat zeggen we elke 5 minuten.
We gaan opdelfde manier verder en ik hoop dat we nog heel lang samen zijn.
We hebben het vanmiddag bij onze lieve vrienden in de buurt, onder de appelbomen, gevierd.
Ze hadden een verrukkelijk 'alcoholvrij subtiel van snaak bubbeldrankje', met vlierbloesem.
En de rest van de dag hebben we het ook gevierd. :-)





Dit is een echte roos, gekweekt in de vorm van een hart. Rozen zijn op zich al prachtig en verbonden aan de liefde. Beetje dubieus vind ik, maar wel grappig. Ik zag dat ze bij Bol.com besteld kunnen worden.

zondag 14 juli 2019

Balkonnetje en lupine

Alles doet het op het balkonnetje als een tierelier. Ik vond het fijn dat de oregano, selderij en tijm er ook in de winter waren. Nu groeit het allemaal hard, uitbundig, maar ik kon blijven oogsten en dat is in de winter extra fijn. Ik heb veel te veel pluksla gezaaid.
De bieslook heb ik al 3x tot op de bodem afgeknipt en het groeit net zo hard weer aan. Alle dode sprietjes haal ik er dan wel uit.

Niet alleen vlees gaat ten koste van het milieu, ook zuivel. We gebruiken het nog, maar veel minder. Het is niet meer vanzelfsprekend, zoals vroeger. We zullen wel moeten veranderen.
Voor de Budwigcrème gebruik ik nog biologische kwark en ik neem kefir voor de goede darmbacteriën. Ik ga binnenkort proberen of ik plantaardige melk kan fermenteren. 

Wat ik van harte aan kan raden is 'lupine'. Behalve van de mooie bloemen, alls groenbemester en als meel kende ik het van de vegetarische slager. met al zijn fantastische producten. Het is een peulvrucht. Je kan er tegenwoordig allerlei producten van kopen in verschillende smaken, heerlijk! Gezond voor ons en gezond voor de aarde. Het is fijn om op elke mogelijke manier bij te dragen aan herstel hiervan. Ik schiet nog heel erg tekort, maar alles helpt!

Lupine wordt onder andere gebruikt in vleesvervangers (reepjes, ook gefermenteerd, als tempeh, burgers, worst(jes), schnitzels, loempia's en als productverbeteraar in brood en bakproducten. Lupine is rijk aan eiwitten en voedingsvezels. Ook bevat het B-vitamines en mineralen, zoals ijzer, calcium en zink. Het is goed voor de bloedvaten. Het is nog voor veelmeer goed, maar dat komt in mijn boek.

Het is niet goedkoop, maar het is ook gewoon als peulvruchten in potten te krijgen. Binnenkort ga ik daar eens burgers van maken. Ik maak (of koop) altijd burgers voor zaterdag. Voor sommige gerechten is een vaste plek. Dat is prettig want er is altijd zoveel te improviseren en te maken.

Deze bloemen zijn een ander soort lupine, niet eetbaar, wel mooi. 



zaterdag 6 juli 2019

Glutenvrij zuurdesembrood

Ik ben blij dat ik nu allerlei glutenvrije (en heel soms weer spelt) broden kan bakken, o.a. met zuurdesem. Dan is het op twee manieren goed. Zonder gluten en met eem gefermenteerd rijsmiddel. Zo had ik in het weekend een rozijnenkaneelbroodje gebakken waar ik een foto van had moeten nemen. Ik neem 2 volle eetlepels zuurdesem op 3 bekers glutenvrij meel. Voor het binden gebruik ik chiazaad , lijnzaad of psyllium. En ik gebruik ook iets zoets, om het rijzen te stimuleren.

zondag 23 juni 2019

Zomers en Murat Isik

Hoe heerlijk, weer zomerse momenten op het balkon. Bloemetjes, de geur van kruiden, fruit en een prachtig boek. 




'Wees onzichtbaar' van Murat Isik geeft een heldere inkijk in het leven en de sfeer van een  toen Turks gezin in de Bijlmer van de 80er jaren. Toen ik ik in 1973 de Vormingsklas in Amsterdam deed had ik naailes (drama) van een mevrouw die in Bijlmer woonde en daar razend enthousiast over was. Het was er rustig en mooi. Dat de idealen van de opzet van de Bijlmer verloren gingen had jammer genoeg vooral met geld te maken. Wat zou het anders gelopen zijn als de idealen van architect en stedenbouwkundige Siegrfied Nassuth helemaal verwezenlijkt zouden zijn geworden. Nassuth was geïnspireerd door de functionele stadsideeën van de CIAM* en de Zwitserse architect Le Corbusier(!). 
De wijk werd gekenmerkt door hoogbouw van tien verdiepingen in een zeskantige honingraatstructuur en veel groen.
Murat Isik schrijft van binnenuit en beeldend over zijn kindsjaren. Ik zie het voor me en beleef het mee. Een verrijkend boek. Niet alleen door de schrijfstijl maar ook omdat ik informatie krijg over een omgeving waar ik nauwelijks iets van wist.

*Congrès Internationaux d'Architecture Moderne (CIAM) was een groot internationaal platform dat in de eerste helft van de 20e eeuw een grote stempel heeft gedrukt op het architectuur-debat. Geplande steden werden gepropageerd, waarbij de functies als wonen, werken en recreatie van elkaar gescheiden zijn.
Het lijkt me nu juist mooi als dit allemaal gecombineerd wordt, het is een andere tijd. 

Jammer dat ik geen kleurenfoto kan vinden waardoor het groen te zien is.


woensdag 19 juni 2019

Orchideeën

Vroeger was ik helemaal niet zo dol op orchideeën. Ik was er ook niet mee bezig. Ik hou meer van wilde planten en bloemen. Dat is veranderd. Elke plant of bloem heeft zijn charme  en sterker, ik hou nu just wel van orchideeën omdat ik de bloemen op zich in al zijn verscheidenheid mooi vind en ook omdat ik ze een beetje heb leren kennen. Het geldt niet alleen voor bloemen. Een band ontwikkelen en kennis opdoen zorgt voor meer inhoud en begrip en daardoor ook vaak voor het zien van schoonheid. Daarbij heb ik een plek waar juist orchideeën het fantastisch doen.





donderdag 13 juni 2019

Wensen

Ik wens u allemaal een heel fijne en/of waardevolle donderdag 13 juni toe!

Elke dag is waardevol vind ik. Hij voegt altijd iets toe. De dagen zijn niet altijd groots en meeslepend (vroeger had ik periodes dat ik dat wel vond), maar ze zitten vol ervaringen die noodzakelijk zijn voor wat hierna gebeurt. 
En een kort moment van rust of bezinning kan voor een nieuw inzicht zorgen. 


maandag 10 juni 2019

Inspiratie

Henk en ik praten deze dagen over inspiratie. Je kan altijd door iets of iemand geïnspireerd worden. Het hoort bij Pinksteren en we zijn ons er nu extra bewust van. 
Henk zei: "Het overkomt je, je kan het niet sturen, net zoals verliefdheid." Vroeger zeiden ze de Geest krijgen. Soms gebeurt het nog, ik zag het net bij een gesprek met Willem Jan Otten in Trouw. Ik krijg het door iets wat ik lees, zie of hoor, of door een persoon. Die ander raakt iets in mij wat aansluit en daardoor komt het versterkt naar boven. Dit kan door liefde, doordat de ander een beroep op me doet, (heeft ook alles met liefde te maken) of ... 
En toen gingen we er weer over praten want hoe word je door de dag heen geïnspireerd? Het gaat om iets wat latent in mij aanwezig is. Daardoor kan het naar boven gehaald worden. Of ik nu in de keuken sta, of schrijf, het komt vanzelf. Ik zou niet kunnen gaan zitten en denken; ik laat het komen. Dan komt het juist niet, het wordt krampachtig. Door domweg te beginnen, door te ontspannen kan het komen. We kwamen uiteindelijk tot het woord overgave. Dat doe je, je staat open, het kan binnenkomen. Maar soms breekt het door alles heen, dan kan je nog zo vol in je hoofd zijn, het worden aangeraakt is sterker, dan elke gedachte. Waardoor en waarom? Ik heb een vriend van wie ik veel houd. Hij maakt het mooiste taalgebruik los in mij. Dan komt erbij dat taal en de schoonheid ervan iets is wat we delen, wat ons bindt. 
Soms zie je dat iemands geïnspireerd zijn noodzakelijk is om iets uit te werken.  Waarschijnlijk is het dat altijd. Henk liet me net Ali Banisadr zien. Over inspiratie gesproken. en over de noodzakelijkheid veel met het verleden te doen. Is er iemand door wie u op dit moment geïnspireerd wordt?


Ali Banisadr




Op dit moment is er een tentoonstelling van hem in het Noord Brabants Museum. En er is veel meer moois zag ik. Te ver weg voor ons. Toen we in Utrecht woonden kwamen we er regelmatig, een heel prettig museum.

En nog iets heel anders, wat ook in Trouw stond. John Vis, die in een doormidden gezaagde caravan, op de hei in dit geval, achter een piano zit. Hij zingt liedjes voor mensen. Niet op vaste tijden of vaste plaatsen. Hij houdt van zijn vrijheid. Hij laat het komen zoals het komt. Mensen worden diep geraakt en vertellen hem over hun leven, over pijnlijke gebeurtenissen.  
Hij houdt van spelen in de natuur, maar vooral van de gesprekken die het oplevert.
Hij heeft de inspiratie om te spelen en iets los te maken, de ander wordt geïnspireerd om zijn verhaal te vertellen. Het heeft dus een tweeledig effect, hoe mooi.

donderdag 6 juni 2019

Glutenvrije broodjes

Al eten we nu op zondag zuurdesem speltbrood, ik bak voorlopig nog vooral glutenvrij brood. Je doet dat niet zomaar, het kost tijd en het is nodig om heel veel te experimenteren. En te ontdekken wat jezelf het prettigst vindt.
Maar ik heb langzamerhand een klein repertoir, waaronder deze broodjes. Plantaardige reepjes met in dit geval knoflook-, uien en paprikapoeder. Met sla en raita.
Gekocht glutenvrij brood vind ik in veel gevallen gortdroog en niet lekker in de mond. We genieten dus van de eigen broden en broodjes (en crackers!). Ik zal de foto extra groot maken zodat u goed de luchtigheid kan zien.






Gevuld met plantaardige roerbakreepjes



dinsdag 4 juni 2019

Dierbaar bezoek

Welke mensen waren voor u als kind buiten het gezin belangrijk?
Ik kom meteen op twee heel lieve vrouwen. Een van die twee is Jet! Zij zorgde vroeger niet alleen voor ons huis, maar ook voor mij. Mijn ouders waren veel weg, zij was er altijd! Ik vond het vreselijk toen ze ging trouwen en ons (mij!) verliet. Heel begrijpelijk in die tijd, maar toen vond ik het erg moeilijk. Ze is overigens met een schat en zeer humoristische man getrouwd en vanmiddag waren ze hier! 
Er was onmiddellijk dezelfde vertrouwdheid en ik ben nog net zo dol op haar. 
We dronken koffie, aten appeltaart met dadelcaramel, bekeken oude foto's, haalden herinneringen op, wandelden naar onze lievelingsplek, hadden nog een kopje te laat gemaakte ijsthee, die dus nog geen ijsthee was, met een chocolaatje.
Ze namen kweeperenjam mee, walnoten en rozen uit de tuin. Hoe ze ruiken ... Die leg ik bij deze vast, waarmee ik ook de herinnering aan het fijne samenzijn vast leg.
Ik ben er nog helemaal vol van.




donderdag 30 mei 2019

Hergebruik klok

En toen kreeg de klok toch nog een functie voor Henk, als palet. Ik ben zo blij dat Henk weer aan het tekenen en schilderen is. Schilderen is nieuw voor hem, tekenen niet en dat kan hij zo goed.


donderdag 23 mei 2019

Onze dag

Gisteren was onze dag. Ik zeg al jaren dat we 38 jaar samen zijn, maar het is dit jaar 'pas' 37 jaar. Vroeger dacht ik ook jaren dat mijn moeder 74 jaar was. En elk jaar dacht ik oh, wat fijn, ze is nu pas 74. :-) Natuurlijk hebben we er een fijne dag van gemaakt, al waren er wat verplichtingen.
's Morgens een feestelijk ontbijtje met glutenvrije crackers en krentenbrood dat ik van Pasen bewaard had. 's Middags de Budwigcrème die we anders bij het ontbijt zouden hebben. Die is altijd erg lekker, maar nu ...  Met appel, kaneel, verse gember en geroosterde pompoenpitten. Dat is een van onze wekelijks terugkerende variaties. Nu kwamen er ook nog verse blauwe bessen bij, die zaten in het fruitpakket van Boer Giel.  's Avonds hadden we pizza, met sla een glaasje rode wijn.
Aan het eind van de middag zijn we naar een van on ze lievelingsmusea geweest. De Buitenplaats in Eelde. Klein, overzichtelijk, zodat wat je ziet goed door kan dringen.





















Eerst hadden we nog cappuccino en Henk citroentaart en ik niet - te - zoete baklava. De bakster komt uit Syrië. Ik ga haar zeker nog laten weten hoe we gesmuld hebben. Als ik eraan denk loopt het water me onmiddellijk in de mond. De kokos-citroentaart ga ik ook eens maken, mijn eigen versie. Ik heb een foto gemaakt toen we het al op hadden. We zaten op een comfortabel bankje, uit kijkend op water en museum.



De tentoonstelling die er nu is heet: "De vrouwelijke blik". Werken van 10 vrouwelijke kunstenaars. Het sluit aan op het jaarthema 100 jaar vrouwenkiesrecht.
Boven is nog een klein ruimte en daar hingen ontwerpen in olieverf en aquarel, die hebben geleid tot de boekomslagen van boeken van Marcel Proust. Wat ik echt prachtig vond was onder andere dit, van Petra Morenzi. Verfijnd. De schaduw is steeds anders. Ik kan er lang naar kijken.



maandag 20 mei 2019

Erg

Goedemorgen lieve allemaal,

Het is prachtig weer en ik wens u in elk opzicht een mooie dag!

Het is heel erg dat alles wat ik tot nu toe geschreven had voor mijn nieuwe boek weg is!
Ik dacht eerst; het zal wel ergens goed voor zijn, ik moet gewoon opnieuw beginnen en op zich is dat ook de enige manier om ermee om te gaan, maar jee. Het waren toch al heel wat pagina's. Ik dacht net nog even, misschien is het per ongeluk in de pullenmand terecht gekomen, maar die heb ik laatst leeggemaakt. Het eerste is zonde, het tweede is dom. 
Ik ga gauw een prettiger bericht hier achteraan schrijven.

woensdag 15 mei 2019

Trouwdag ouders

Het is vandaag 83 jaar geleden dat mijn ouders trouwden. In gedachten blijf ik het vieren en 's avonds smullen we elk jaar van asperges en aardbeien toe. Hun bruiloftsdiner in vereenvoudigde vorm.



zondag 12 mei 2019

herinneringsfoto, currysaus en plantaardige mayonaise

Als iets weg moet omdat het kapot is, niet meer past of er is geen ruimte voor, maar ik heb er een bijzondere herinnering aan, dan maak ik er een foto van. Deze klok is meer dan 40 jaar oud, hij hing in Waalre, boven de deur bij de eettafel en naar het halletje. Bij ons hing hij boven de deur naar de slaapkamer, in de woonkamer. Maar nu is hij kapot. Ik vind het een beetje moeilijk, maar ik heb hem nog even goed vastgehouden. Gelukkig is er een foto. 




Twee dagen keken we naar de lege plek om te zien hoe laat het was. Wonderlijk, je weet dat hij er niet meer is en toch ... net een, twee of drie keer, maar wel 20 keer per dag denk ik. Nu hangt er een nieuwe. Niet zoals ik altijd deed een paar minuutjes vooruit gezet, wat ik handig vond. Deze is radiografisch. Henk is er blij mee. Nu weten we weer (precies) hoe laat het is.

Ik heb net de currysaus aangepast bij 'recepten'. Ook maakte ik nieuwe plantaardige mayonaise. Allebei lang houdbaar en verrukkelijk! Twee heel eenvoudige basissauzen.

zaterdag 11 mei 2019

Bloementip

Morgen is het moederdag. Ik ben geen echte moeder, maar ik moeder wel en zoals alles wat er te vieren valt, vieren we deze dag ook. 
Ik hou meer van een klein bosje bloemen dan van een enorme bos. En extra met gemengde kleuren. Zo heb ik nu een bosje gekleurde tulpen. Ik kan er zo van genieten.
Net las ik bij nu.nl twee handige tips. Om bloemen langer vers te houden moeten ze niet in de buurt van fruit staan (is bij ons altijd het geval). Het ethyleengas* zorgt voor een snellere stofwisseling en daardoor verwelken ze eerder. Ook is het beter om de vaas niet tot de rand met water te vullen. Doe ik altijd, behalve met narcissen. Er ontstaan eerder schimmels en bacterieën. De vaten van de stelen gaan dicht zitten waardoor ze het water minder goed naar boven kunnen trekken.

Als u een appel bijvoorbeeld met een nog niet rijpe avocado in een zak of doos doet dan wordt de avocado sneller rijp, door het ethyleengas. Bloemhandelaren gebruiken het ook op deze manier, door dichte bloemen open te krijgen.

maandag 6 mei 2019

Uitje

We hebben een heerlijk uitje gehad! De reis ging helemaal naar Sneek. 
Overzichtelijk en we hebben allerlei moois gezien en juist dat doet ons altijd zo goed.
Eerst koffie bij Museum Belvédère in Oranjewoud. We beginnen altijd met koffie. Met een 'dumke' * (ik laat de teugels af en toe vieren) en Henk nam een stukje oranjekoek. Een herinnering aan vroeger. Terwijl ik dit schreef dacht ik, een herinnering is altijd van vroeger. Maar een herinnering kan net zo goed van vorige week zijn. Het klopt dus toch wel denk ik.




Naast Jan Mankes, waar altijd wel iets van hangt waren er o.a. abstracte schilderijen (en een bepaalde 3D printtechniek) van de natuur. Ik plaats een schilderij van Jan Mankes en ik kopieer twee stukjes tekst. Ze komen uit cadoc.nl, een website die gaat over boeken over kunst, fotografie en vormgeving.

"Roland Holst was een vroege bewonderaar van Jan Mankes en noemde hem "de meest verstilde schilder van Nederland". Wanneer je dat in de context van de kunststromingen van die tijd plaatst, waarin het kubisme opgang maakte en het expressionisme in volle gang was, is dat goed voorstelbaar. Dan zijn de afbeeldingen van geitjes, kippen en vazen met judaspenning of dopheide een relatieve oase van rust. 

De charme van een aantal van zijn olieverfschilderijen, het beetje extra dus, is het gebruik van het materiaal en de gebruikte kleurcombinaties. Dit is wat mij betreft voor het eerst zichtbaar in zijn schilderijen vanaf 1911. Het schilderij 'Ganzenliesje' (1911) is een goed voorbeeld. Mankes was zelf ook tevreden over het resultaat van dit schilderij. Hij schreef dat jaar over zijn manier van schilderen: "ik ben vol goeden moed om ook in de verf de stof heelemaal weg te krijgen". Het boek gebruikt het woord "ontstoffelijken" en dat is de spijker op zijn kop. Het sprekende aan dit schilderij en die in latere jaren volgen, is de sfeer die hij op het doek zet en vervolgens op de kijker weet over te brengen. In 1913 maakt Mankes een groot aantal van dit soort schilderijen: "Grote uil op scherm", 'Haan (Wyandotte) met tinnen schotel (zie hieronder), "Kraai op berkenboom", en "Uil op boomtak". Bij deze schilderijen is de verf vrijwel transparant aangebracht en de kleurcombinaties zijn bijzonder. Het fluorescerende effect heeft, zeker bij de lichtere tinten, iets sprookjesachtigs. "




Henk had de nacht ervoor helemaal niet geslapen en ik een beetje. We gingen dus na een lunch-hapje in de auto naar het hotel en deden een dutje. Na een wat langere nacht hadden we dat ook gedaan, we doen het elke dag.
Daarna bij een vuurtje lekker gelezen met een kopje thee en Henk koffie.
Dat moment vinden we altijd zo heerlijk!!!!
Na het lekkere eten hebben we nog een onverwacht mooie wandeling, met een dikke jas aan, gemaakt.


Toen lekker in bad (dit blijft een van de allergrootste geneugtes voor mij!).
Nog even televisie gekeken en gelezen.

De volgende ochtend Henks hoogtepunt, het ontbijt!
Hierna gingen we naar Jopie Huisman in Workum.
Vroeger zijn we daar ook een paar keer geweest en toen vond ik het al prachtig, nu was ik nog meer ontroerd. Het is het totaal, niet alleen wat hij gemaakt heeft, maar ook hoe en waarom. Een wijs en prachtig mens. Hij heeft zijn hele leven zelfportretten gemaakt. Deze is uit de oorlog.


En een van zijn bekendste werken. Elze vezel vertegenwoordigd compassie voor mij.



Je zag een deel van de hoeveelheid brieven die hij gekregen heeft. Mensen werden en worden door hem geraakt.
Er was ook een tentoonstelling van kinderen die hun ouders geportretteerd hadden en ook dat was erg de moeite waard.
Als het kan maken we altijd een audiotour en dat kon hier ook. Het geeft zoveel meer informatie.
Ik had veel langer willen blijven maar we moesten jammergenoeg weg.en we cappuccino en 
Ook hier hadden we cappuccino en een 'dumke'.*

Zo kort, maar echt een HEERLIJK uitstapje en de afstand was te overzien. :-)

Het dumke is een streekspecialiteit uit Friesland en wordt onder andere gemaakt van hazelnoten en anijs. Ik vind ze nu veel lekkerder dan vroeger, heel bros. Ze verschillen per plek want we hebben ze nu 2x gehad en ze waren ander sen juist dat vind ik altijd leuk van streekgerechten, dat elke bakker toch ook zijn eigen recept heeft. In die bij Jopie Huisman zat nog wat meer anijs. Het Fryske Dumke dankt zijn naam trouwens aan de vorm van het koekje, dat op een duim lijkt.

ps
Het is nu donderdag, een paar dagen later dus, maar ik plaats het op de dag dat we terugkwamen.

zaterdag 27 april 2019

Koningsdag

Zoals elk jaar gezellig naar koningsdag kijken met cichorino en dit jaar in plaats van worteltaart een koek met oranje 'glazuur' (het is geen glazuur want dat is met poedersuiker, maar een romig laagje). Het is oranje door wortel. Henk heeft een oranje stropdas om en ik een oranje trui. Die heb ik vaker aan want naast de herfstkleuren past deze kleur heel goed vind ik. Ik ga nu even een dutje doen (we kunnen niet zonder) en dan zal iets laten zien van wat ik gemaakt heb.




Dit zag er in het echt mooier uit en ik word ook een beetje duizelig als ik ernaar kijk, door het standpunt, maar ja, het was zo lekker en ik had het beloofd.
En wortelsoep waar we verslingerd aan zijn en die er op deze dag zeker bij hoort.



vrijdag 26 april 2019

Chocoladepasta

Ik had nog veel hazelnoten en ik vind altijd dat ze eerder bederven dan amandelen. Ik heb ze dus geroosterd en meteen van een deel(tje) chocolade hazelnootpasta gemaakt. Ik heb het wel eens eerder gemaakt, maar deze lijkt absoluut op Nutella, heerlijk! Ik zal het zo bij 'recepten' zetten. Voor op een vers of geroosterd boterhammetje of voor op een cracker of beschuitje. En wat denkt u van een flensje? Ja, dat ga ik binnenkort doen, mmm.



maandag 22 april 2019

Heerlijke tweede Paasdag

We gingen vanmiddag naar Thesinge, een mooi Gronings dorp waar in het kleine kerkje een tentoonstelling van Marcel Duran was. Dit gebeurde na koffie met dadelkoek en een heerlijke veganistische lunch in het bos, bij nieuwe mensen in ons leven. Er is veel te delen dus ik beschouw ze eigenlijk vanaf de eerste ontmoeting als vrienden. Het voelde als in Frankrijk of Italië, samen aan tafel in de bostuin op een zonnige lentedag, met gefilterd zonlicht en alleen het geluid van vogels.
De tentoonstelling was mooi en gevarieerd. Verschillende formaten schilderijen, met verschillende sferen en beeldend werk. Van een indrukwekkende bronsen portretkop kon hier nauwelijks afscheid nemen, zo sterk was de kracht die ervan uitging. Dit kwam ook door de band tussen maker en geportretteerde. Of zeg je niet geportretteerd, als het om een beeld gaat?
Ik plaats hieronder een schilderij van Marcel Duran dat ik ingetogen en licht melancholisch vind. Terwijl ik dit schrijf ben ik me bewust dat melancholie de emotie is die het dichtst bij me ligt. 
De nieuwe vriendin vertelde dat zij bij een tentoonstelling altijd drie kunstwerken kiezen die ze het mooist vinden en daarna vertellen ze aan elkaar welke het zijn en waarom. Dat hebben we toen met ons vieren ook gedaan. Wij gaan dat voortaan ook samen doen. Het is verdiepend en daarnaast is het goed om het voor elkaar te verwoorden. Je kijkt bewuster en je leert de ander er beter door kennen. Bij Henk en mij is dat niet nodig, maar als je mensen niet goed kent is dit zeker een manier.



zaterdag 20 april 2019

Wensen

Op deze 'zomerse' zaterdag wil ik u heel fijne Paasdagen wensen.
Voor het eerst in mijn leven geen narcissen, jammer, maar ze zijn er niet meer.
Een logisch gevolg van de klimaatverandering.
Nu gele tulpen bij de eitjes (of andersom), dat staat in ieder geval ook lente-achtig.
Om 7 uur vanmorgen stond ik al in de keuken. Er was zoveel te doen.
(Paasbrood, Paastaart, deeg voor hartige koekjes, groentebroodjes voor tussen de middag)