Uit http://www.bandofliberation.nl/vrij.htm
Na 5 jaar van onderdrukking, jodenvervolging, gruweldaden, gebrek aan bijna alles, hongerwinter, luchtgevechten, bombardementen, V-1's, V-2's en verzet was Nederland eindelijk weer vrij. Dat hebben we te danken aan de enorme inzet van onze geallieerden, de Amerikanen, Canadezen, de Engelsen, de Polen, de Fransen, de Belgen en aan onze eigen Prinses Irene Brigade en de Nederlandse ondergrondse, het verzet.
ps. Merkwaardig dat er geen Russen bij staan
AI: "De rol van de Sovjet-Unie (waarin Rusland de grootste republiek was) bij de bevrijding van Europa in de Tweede Wereldoorlog was cruciaal en historisch gezien onmiskenbaar. Hoewel Nederland in 1944-1945 hoofdzakelijk door de westerse geallieerden (Canadezen, Britten, Amerikanen, Polen) is bevrijd, heeft het Rode Leger door het verslaan van de Duitse legers aan het Oostfront de nazi's fataal verzwakt en de uiteindelijke overwinning mogelijk gemaakt.".
https://www.nlveteraneninstituut.nl/verhalen-van-veteranen/coos-schuijl-door-russen-bevrijd-duits-krijgsgevangenschap/
Viert u deze bevrijdingsdag, in gedachten, of omgezet in iets feestelijks?
---
Ik raad de Andere Krant sterk aan, voor alle informatie die niet in de gewone media terecht komt en sterker, bewust uit de weg wordt gegaan. Als ik er te lang in lees wordt het me te veel. Ik lees dus stukjes en eindig met de verhalen van prachtige omslagen en ontwikkelingen.
Dat de grote instroom (elke week bijna 1000) van vooral mannen bewust is, wordt elke dag duidelijker, anders waren er allang stappen gezet in deze mega ingewikkelde, onhoudbare situatie. Als ik dan lees dat er in Oosterbeek, waar wij oorspronkelijk zouden gaan wonen, het plan is om een deel van een seniorenflat niet meer aan ouderen (waar moeten zij blijven???) maar aan asielzoekers te geven... Een projectontwikkelaar heeft al verschillende jaren appartementsrechten opgekocht. Projectontwikkelaars heb ik altijd al eng gevonden, al zal er vast wel eens iets moois zijn gebeurd, maar dit slaat toch alles.
Wij hebben indertijd naar die flat in het bos gekeken en wat zijn we blij dat we er niet terecht zijn gekomen. De column van Pieter Stuurman sluit hierop aan en dan gaat het om veel meer, zoals de digitale controle. Hij schetst een wereld waarvan een deel allang zichtbaar is, maar het is ook te dystopisch om met het idee van zo'n wereld te kunnen leven. Een wereld waarin mensen tot 0 gereduceerd worden. Terwijl ik dit schreef kwam er post van Maurice en in wat lichtere taal staat er deels hetzelfde. https://maurice.nl/2026/05/03/de-nieuwe-dominante-religie/.
Hoe de agressie en het geweld op heel veel plekken in Europa aan de orde van de dag is, maakt het tot een plek waar we ons steeds minder thuis voelen. Het klopt allemaal niet. Het klopt niet voor de mensen die verlangen naar een vredige, liefdevolle wereld. Vanuit mensen die een andere wereld voor oog hebben klopt het juist wel.
"Albert Heijn start pilot met bodycams om agressie en bedreigende situaties", staat als kop op nu.nl
Dat het vandaag bevrijdingsdag is en dat het gevierd wordt, net zoals we gisteren stil stonden bij de dodenherdenking is eigenlijk een beetje schokkend want het staat haaks op alles wat er aan de hand is in de wereld. Als ik dan kijk naar die hoogwaardigheidsbekleders in De Nieuwe Kerk, dan denk ik, ga aan de slag, echt aan de slag met alles wat het mensen- dieren- en natuurrijk verwoest. Pak het grondig aan, om alles en iedereen te redden. Waar is daadkracht?
Maar we zijn in gedachten bij beide gebeurtenissen en vooral gisteravond voelden we de herdenking nog dieper dan anders. We kijken altijd naar de Waalsdorpervlakte om 20.00u en we waren uiteraard doodstil. Ik vind persoonlijk dat het op dat moment alleen om WO2 zou moeten gaan, daar hebben we ons hoofd en hart vol aan en die oorloge is hier intens meegemaakt. Daarnaast zou er plaats moeten zijn voor al het andere oorlogsgeweld.
De slag om de Schelde, die drie weken duurde, waarbij 10.000 mensen zijn omgekomen.
Ik zag een meneer in Sluis vertellen over zijn moeder die met drie zoontjes van 13, 10 en 6 jaar in de kelder van hun boerderij schuilden voor de bommen, maar er was een bombardement op Sluis en ze zaten vast in het puin. Moeder kon zelfs haar pink niet meer bewegen. Ze vertelde verhaaltjes aan de kinderen, maar uiteindelijk waren de verhaaltjes op. Wat zal ze veel pijn hebben gehad. Gaan jullie maar zingen zei ze. De kinderen zongen. Na een tijdje hoorde ze de een na de andere stem verstommen en waren de drie zoontjes dood. Moeder was niet dood, maar wel zwaar getraumatiseerd voor de rest van haar leven. Het moet voor de zoon die later was geboren niet te doen zijn geweest, een moeder met zulk ondragelijk verdriet te hebben.
Een andere meneer van 99 vertelt dat hij, toen hij 17 was schuilde in de kelder naast het gemeentehuis. Met een gezelschap van 20 mensen, waaronder moeders met een baby op de arm, besloten ze te vluchten, weg uit Sluis, maar ze werden beschoten door een bommenwerper. er werden 9 mensen getroffen.
Wij vierden geen bevrijdingsdag, wat viel er te vieren zonder huis en met zoveel doden?
Ik ben intensief bezig geweest met WO2 en zelfs met jachtbommenwerpers en ik besef weer hoe weinig ik weet van het leed in zulke plaatsen als bijvoorbeeld Sluis. Ik ben blij dat ik er nu iets meer over weet en met terugwerkende kracht mee kan leven met de tragiek van toen, daar.
Juist in gedachten wil ik naast mensen staan.
---
Hoe heerlijk om als tegenwicht de bedwelmende voorjaarsgeuren diep in te ademen en te genieten van de wilde bloemen in het bos.
