---
Ik ben zo blij dat ik (bijna) nooit iets eet wat niet biologisch is. Net las ik bij nu.nl: "De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) maakt zich grote zorgen over de manier waarop bestrijdingsmiddelen in de Nederlandse tomatenteelt worden ingezet." https://www.nu.nl/binnenland/6374661/grote-zorgen-over-mogelijk-onveilige-tomaten-door-niet-naleven-regels.html
Een aantal maanden geleden schreef ik over Bovaer, de toevoeging aan voeding voor koeien om minder uitstoot te krijgen. Dat voelde al zeer onprettig en verontrustend. Het zou niet in het lichaam van mensen komen. Hoe kan dat nou??? Ik heb naar Arla geschreven of het niet in de biologische kefir zou komen? Ze schreven terug dat het niet het geval was gelukkig. Maar op zich, in Denemarken worden koeien ziek en sommige sterven. Ik denk echt dat ingrijpen op dit soort manieren niet goed kan gaan. Dit is het zoveelste. Er wordt trouwens wel toegegeven dat het in je lichaam komt. --- Ik schreef over Yvonne Keuls en hoe innerlijke drang te doen wat goed is, al kan het soms niet goed voor jezelf zijn, leidend is geweest in haar leven. Wat ze mee heeft gemaakt met alle zwerfkinderen die ze ook in huis haalde... en alles wat ze gezien had bij justitie bijvoorbeeld. Gelukkig heeft ze bij een notaris al haar bevindingen op laten schrijven. Dat weten de mensen waar het om gaat. Het is niet verloren. En er zijn tegenwoordig allerlei mensen die zich ermee bezighouden. Bijvoorbeeld deze advocaat, ook al zo'n bewonderenswaardige, aardige, rustige vrouw, die trouw aan zichzelf blijft, al heeft dat een hoge prijs. https://www.youtube.com/watch?v=-HmAWmcJwOk
Ik heb de dagkalender van Rineke en vandaag stond er dit:
In een van de filmpjes over mijn boek zeg ik welkruid in plaats van onkruid. Kruiden die zoveel te bieden hebben mogen geen onkruid genoemd worden vind ik, al woekeren sommige je tuin door, zoals zevenblad. Veel afknippen en soep of pesto van maken. Van brandnetel thee maken, of in bouillon. Vol waardevolle stoffen. Ze bestaan niet voor niets, welkruiden. Henk ik kijken naar 1883, over pioniers. En toen kwam als vanzelf een youtubefilmpje over wat aten ze en toen dook ik maar weer eens in het kookboek van 'Het kleine huis", en in bed lees ik nu weer eens 'Het kleine huis', van Laura Ingalls Wilder. Geen wegen, geen mensen, bomen achter bomen, achter bomen. Mocht iemand hier van de Kleine huisserie toevallig 'De lange winter' en 'Het kleine huis op de prairie' hebben, maar er niets mee doen, dan houd ik me heel erg aanbevolen. Ik had ze, maar ze zijn ingepikt door een broer voor zijn kinderen en nu kleinkinderen. :-)
