Wat vind ik tradities toch belangrijk. Stilstaan bij een gebeurtenis, bij wat was.
Zoals elk jaar op deze dag de trouwmaaltijd van mijn ouders, al zal het er vast anders uit hebben gezien. En het waren zeker geen aspergekopjes, maar deze combinatie was het wel en dan nog het een en ander erbij, erna en ervoor denk ik. Het was in 1935.
Nu genieten wij ervan. De asperges hadden we al eerder en ook een keertje aardbeien, maar nu de echte, de allerlekkerste!
Ik denk aan hoe die dag was en aan hun leven.
Henk
