Ik ben dol op Matthijs van Nieuwkerk. De Wereld Draait door was een van onze lievelingsprogramma's en we blijven het missen. Het zou nu waarschijnlijk qua onderwerpen minder aansluiten, door de bewustzijnsgroei wat betreft de macht(en) in de wereld, die we de afgelopen jaren hebben doorgemaakt.
De herinnering aan wat goed was blijft en die is belangrijker dan de vraag of het nu nog gepast had. Er is geen enkel programma op dit moment wat maar in de buurt van dat programma komt.
Ik deel de gewoonte van Matthijs om overal lijstjes van te maken. Bij mij zit er geen rangorde in, maar is het om beeldend overzicht te krijgen en daaraan voorafgaand het opschrijven van het lijstje, wat al goed doet, rust en ruimte geeft.
Natuurlijk kon hij na de moeilijke jaren waar hij doorheen ging, en die uiteindelijk veel hebben opgeleverd denk ik, niet stil blijven, dat past niet bij hem. En hij laat nu op verschillende manieren van zich horen en wat geniet ik intens van 'Schuilen in schoonheid'. Hier vertelt hij hoe het ontstaan is, door een gedicht van Robert Hayden; 'Monet's 'Waterlilies', dat in de New York Times stond. https://www.youtube.com/watch?v=bNhFvHdIA38
Ik wilde eerst naar Lighthouse luisteren en ook oprichter Flavio is iemand die zoveel bijdraagt aan de wereld, maar ik heb erg veel narigheid tot me genomen de afgelopen tijd, elke dag maar weer, en nee, nu even niet. Onder de zaterdagochtend bezigheden luisterde ik dus opnieuw naar Schuilen in schoonheid waarin deze keer een gesprek met Pierre Bokma was. Ik luister steeds een stukje. Het eerste gesprek was met Astrid Holleeder. Ze vertelt waar zij troost in schoonheid vindt en dat heeft onder andere met kraaien te maken. Je leert zoveel over iemand in zo'n gesprek en net zoals mijn voorkeursboeken autobiografieën zijn, zo krijg ik hier ook een blik naar binnen, de enige plek die ertoe doet. https://www.youtube.com/@schuileninschoonheid
jonaszara:
 |
