Ik pluk en ik pluk van alles wat groeit en bloeit op het balkon. En wat een voldoening, om bossen dille en pepermunt in een vaas te hebben staan. Natuurlijke, gratis luchtverfissers. Als we de deur binnenkomt ruiken we meteen de pepermunt. Plukken is belangrijk om de groei te stimuleren.
ps
Het is een paar dagen later en nu ruik ik juist vooral de dille.
zaterdag 16 juni 2018
donderdag 14 juni 2018
Eenvoudigste platte brood en nooit te laat voor een nieuwe start
Waren, wat ik eerder schreef, de havermoutbroodjes met yoghurt of kwark al heel gemakkelijk, dit is alleen havermout met water, zout en wat specerijen en/of kruiden (zonder kan ook).
Havermout, zout, eventueel de specerijen en water in een kom. Het moet een dik mengsel worden. Met de staafmixer pureren. Er kunnen eventueel nog verse kruiden bij. Het beslag in een goede, niet aanbakkende koekenpan gieten. Ik heb ooit twee fantastische pannen bij de Aldi (hoe kan het anders?) gekocht en het zijn de enige pannen ooit voor mij die echt niet aanbakken. Toch ga ik er eerst met een papiertje met een druppeltje kokosolie doorheen. Als de bovenkant droog is het platte brood omdraaien. En nog een paar minuten bakken. Even af laten koelen. Ik snijd hem dan in vieren. Lekker om in soep te dopen. Alles is er lekker op! We hadden er komkommer bij.
Ik zag dit bij 'living the life you love'. Een zachte, jonge vrouw die vijf dagen leeft van een pond per dag. Ze woont nu tijdelijk in Nieuw-Zeeland met haar vriend in een heel klein appartement en ze zijn er erg gelukkig. Wat een prachtig land is het toch. Ik schreef laatst over het schilderij boven ons bed, dat geschilderd werd nadat mijn moeder terug was gekomen uit Nieuw-Zeeland. Sindsdien heeft Nieuw-Zeeland ook een plekje in m'n hart. Ze had een plakboek van haar wereldreis gemaakt, maar dat is meer dan jammergenoeg, verloren gegaan.
Ik heb overigens ook de wortelsoep gemaakt van Kay. Henk vroeg wanneer ik het weer maakte. Wat hou ik toch zielsveel van dit soort heel eenvoudige, vervullende gerechten.
https://www.youtube.com/watch?v=qyciMiKrNgo
Nu ik het toch over interessante filmpjes heb, ik zag laatst een documentaire over een erg zieke vrouw. Ze is een paar keer bijna overleden. Ze werd verzorgd en gebruikte heel veel medicijnen. Op een dag stopte ze met al die medicijnen, verkocht haar huis, kocht een kleine camper en begon te reizen. Ze was toen 67. Ze leeft nog steeds in die camper (en vooral buiten!) en ze voelt zich vrij en gelukkig. Henk vond haar op mijn zusje lijken. Ze heeft dezelfde soort bouw en soepelheid. Ook zij zette een grote stap naar een nieuw leven op 62 jarige leeftijd.
Het is nooit te laat om een nieuwe weg in te slaan!
https://www.youtube.com/watch?v=M4qjL_iK8JY
Havermout, zout, eventueel de specerijen en water in een kom. Het moet een dik mengsel worden. Met de staafmixer pureren. Er kunnen eventueel nog verse kruiden bij. Het beslag in een goede, niet aanbakkende koekenpan gieten. Ik heb ooit twee fantastische pannen bij de Aldi (hoe kan het anders?) gekocht en het zijn de enige pannen ooit voor mij die echt niet aanbakken. Toch ga ik er eerst met een papiertje met een druppeltje kokosolie doorheen. Als de bovenkant droog is het platte brood omdraaien. En nog een paar minuten bakken. Even af laten koelen. Ik snijd hem dan in vieren. Lekker om in soep te dopen. Alles is er lekker op! We hadden er komkommer bij.
Ik zag dit bij 'living the life you love'. Een zachte, jonge vrouw die vijf dagen leeft van een pond per dag. Ze woont nu tijdelijk in Nieuw-Zeeland met haar vriend in een heel klein appartement en ze zijn er erg gelukkig. Wat een prachtig land is het toch. Ik schreef laatst over het schilderij boven ons bed, dat geschilderd werd nadat mijn moeder terug was gekomen uit Nieuw-Zeeland. Sindsdien heeft Nieuw-Zeeland ook een plekje in m'n hart. Ze had een plakboek van haar wereldreis gemaakt, maar dat is meer dan jammergenoeg, verloren gegaan.
Ik heb overigens ook de wortelsoep gemaakt van Kay. Henk vroeg wanneer ik het weer maakte. Wat hou ik toch zielsveel van dit soort heel eenvoudige, vervullende gerechten.
https://www.youtube.com/watch?v=qyciMiKrNgo
Nu ik het toch over interessante filmpjes heb, ik zag laatst een documentaire over een erg zieke vrouw. Ze is een paar keer bijna overleden. Ze werd verzorgd en gebruikte heel veel medicijnen. Op een dag stopte ze met al die medicijnen, verkocht haar huis, kocht een kleine camper en begon te reizen. Ze was toen 67. Ze leeft nog steeds in die camper (en vooral buiten!) en ze voelt zich vrij en gelukkig. Henk vond haar op mijn zusje lijken. Ze heeft dezelfde soort bouw en soepelheid. Ook zij zette een grote stap naar een nieuw leven op 62 jarige leeftijd.
Het is nooit te laat om een nieuwe weg in te slaan!
https://www.youtube.com/watch?v=M4qjL_iK8JY
dinsdag 12 juni 2018
Weekmenu
Ik zal nu weer eens een weekmenu geven. Gedurende de week zal ik het zeker aanpassen.
We beginnen de dag steeds met water en citroensap, water met appelazijn of zuurkoolsap (dit vinden we nogal heftig) om een beetje schoon te maken. Elke dag bij het ontbijt groene thee, behalve woensdag en zaterdag, dan hebben we rooibosthee.
Eerst had ik ook de Budwigcrème ontbijtjes erbij gezet, maar dat is niet voor iedereen interessant. Ik weet dat er meer lezers zijn die ook Budwig volgen. Als iemand inspiratie nodig heeft hoor ik het wel en zal ik de ontbijtjes sturen.
De zoete gerechten zijn uiteraard supergezond en meestal gezoet met gedroogd fruit.
# betekent dat het bij 'recepten' staat.
Toen ik er nog niet zoveel ervaring mee had vond ik boekweit altijd een wat overheersende smaak hebben. Ik heb er nu heel veel ervaring mee en vaak proef je het niet, of op de achtergrond, maar dat vind ik juist lekker. Het is favoriet bij Johanna Budwig en voor ons is het inmiddels ook onmisbaar. Vroeger werd het veel gegeten in Nederland. Nu weer. :-)
Brood, muffins, cake, sauzen, ipv rijst (de korrels), grutjes als toetje met fruit, of als hoofdmaaltijd met groente, als cornflakes, als pap van de vlokken, wraps enz. enz.
De kruiden zijn allemaal van het balkon.
Dinsdag: (mijn vermaandag)
Woensdag:
Donderdag:
Vrijdag:
Zaterdag:
Zondag: (Henks vermaandag, dus alles feestelijk!)
We beginnen de dag steeds met water en citroensap, water met appelazijn of zuurkoolsap (dit vinden we nogal heftig) om een beetje schoon te maken. Elke dag bij het ontbijt groene thee, behalve woensdag en zaterdag, dan hebben we rooibosthee.
Eerst had ik ook de Budwigcrème ontbijtjes erbij gezet, maar dat is niet voor iedereen interessant. Ik weet dat er meer lezers zijn die ook Budwig volgen. Als iemand inspiratie nodig heeft hoor ik het wel en zal ik de ontbijtjes sturen.
De zoete gerechten zijn uiteraard supergezond en meestal gezoet met gedroogd fruit.
# betekent dat het bij 'recepten' staat.
Toen ik er nog niet zoveel ervaring mee had vond ik boekweit altijd een wat overheersende smaak hebben. Ik heb er nu heel veel ervaring mee en vaak proef je het niet, of op de achtergrond, maar dat vind ik juist lekker. Het is favoriet bij Johanna Budwig en voor ons is het inmiddels ook onmisbaar. Vroeger werd het veel gegeten in Nederland. Nu weer. :-)
Brood, muffins, cake, sauzen, ipv rijst (de korrels), grutjes als toetje met fruit, of als hoofdmaaltijd met groente, als cornflakes, als pap van de vlokken, wraps enz. enz.
De kruiden zijn allemaal van het balkon.
Maandag:
L: Rode bieten linzensla met appel
D: Wortelbami# (staat bij de recepten onder wortelspaghetti) met tahinsaus en peterselie
Dinsdag: (mijn vermaandag)
L: Twee boekweitwraps# met laagje zonnebloempitpasta (meestal Tahin, maar omdat we
dat gisteravond hadden ...), laagje geraspte wortel, kerrie, kiemen en
zonnebloempitten. Wrap met appelstroop en banaan. (Deze lunch hebben we elke
dinsdag)
D: Coursagne (courgettelasagne met plantaardige Bolognesesaus en bechamelsaus van
boekweit met nootmuskaat en edelgist. Niet eerder met boekweitmeel gemaakt, maar
was erg lekker) met glaasje rode wijn
* Chichorino met aardbeien kwarktaart
Woensdag:
L: Plantaardige roerei (van tofu) met tomaat en glutenvrij brood
Maar daarvoor had ik opeens reuze zin in een kopje wortelsoep. Wortels zijn er altijd.
Gewoon koken in water met plantaardige bouillonpoeder of lekker zout. Pureren. Wat
versgemalen peper erover, heerlijk.
Maar daarvoor had ik opeens reuze zin in een kopje wortelsoep. Wortels zijn er altijd.
Gewoon koken in water met plantaardige bouillonpoeder of lekker zout. Pureren. Wat
versgemalen peper erover, heerlijk.
D: Dalmatinischer rijst (uit Budwigkookboekje) met sperziebonen en komkommer
Donderdag:
L: De rest van de linzen met champignons en mosterd / koolrabisla met Budwigmayonaise
en bieslook
D: Laatste keer asperges dit jaar (extra veel gekocht, dus nog voor een koude
salade en zeker 2x voor soep) met kleine aardappeltjes en Oleolux#
Vrijdag:
L: Kruidenbouillon / zadencrackers met sla, kaas en rode paprika
D: Frieten uit de airfryer en pittige wortelsla
*kwark met abrikozencompote
Zaterdag:
L: Havermoutbroodje met sla, een plantaardige burger (in dit geval met als
hoofdbestanddeel linzen), tomaat, Budwigmayonaise en plakjes augurk
D: Kikkererwtensoep met knoflook, komijn, prei en verse selderij
*Brownie met laagje chocolade# (kan ik heel erg aanraden!)
Zondag: (Henks vermaandag, dus alles feestelijk!)
O: Glutenvrije geroosterde boterham met een zacht eitje / glutenvrij broodje, de helft met
biologische kaas en de andere helft met zwarte bessenjam. Sinaasappelsap
L: Rest kikkererwtensoep * Zelfde brownie als gisteravond
D: Boekweitspirelli met pesto en sla met olijven / glaasje wijn
* Banaanijs
Tijdens al die mooie dagen van de afgelopen tijd ontbeten, dronken we koffie en lunchten we elke dag buiten. Een van die lunches bestond uit courgette-broccolisoep met kikkererwtenbrood, een zelfgemaakte soort boursin van Budwigcrème met knofllook en kruiden en tomaat.
* Banaanijs
Tijdens al die mooie dagen van de afgelopen tijd ontbeten, dronken we koffie en lunchten we elke dag buiten. Een van die lunches bestond uit courgette-broccolisoep met kikkererwtenbrood, een zelfgemaakte soort boursin van Budwigcrème met knofllook en kruiden en tomaat.
dinsdag 5 juni 2018
Alvast een belofte inlossen
Ik zal eerst twee beloftes inlossen. Een trouwe lezeres uit Amsterdam vroeg of ik een foto van het balkon wilde maken als alles uit is gekomen. Bij deze! Ik kan jammergenoeg geen foto van het geheel nemen, al is het balkon klein.
De salie en de Nieuw-Zeelandse spinazie staan nog maar aan het begin, maar de dille, oregano, basilicum, aardbeien, pepermunt, viooltjes, goudsbloemen, tijm, bieslook, rozemarijn, maggikruid, basilicum, bladpeterselie en ruccola zijn al sterk gegroeid. De dille is zo hoog, ik ga de lange stelen met bloemen knippen en in een vaasje zetten. En dan zijn er nog verschillende kleuren pepers en binnen gele tomaatjes, een grote rode peper, met witte bloemen, pluksla (gaat naar het balkon) en een komkommer die tot aan het plafond groeit.
De salie gaat moeizaam. Ik hoop dat het uiteindelijk lukt en NZ spinazie heeft heel veel tijd nodig. Als het er eenmaal is, is het eigenlijk voor altijd. Het komt vanzelf elk jaar weer op.Het enige wat het - nog? - niet doet is citroenmelisse. Ik mis het, ik ga het nog een keer zaaien.
De andere belofte is een huidig weekmenu geven. Dit komt binnenkort.
Verder zijn we heerlijk aan het budgetteren. Het kon niet anders, maar oh wat voelt het fijn.
De salie en de Nieuw-Zeelandse spinazie staan nog maar aan het begin, maar de dille, oregano, basilicum, aardbeien, pepermunt, viooltjes, goudsbloemen, tijm, bieslook, rozemarijn, maggikruid, basilicum, bladpeterselie en ruccola zijn al sterk gegroeid. De dille is zo hoog, ik ga de lange stelen met bloemen knippen en in een vaasje zetten. En dan zijn er nog verschillende kleuren pepers en binnen gele tomaatjes, een grote rode peper, met witte bloemen, pluksla (gaat naar het balkon) en een komkommer die tot aan het plafond groeit.
De salie gaat moeizaam. Ik hoop dat het uiteindelijk lukt en NZ spinazie heeft heel veel tijd nodig. Als het er eenmaal is, is het eigenlijk voor altijd. Het komt vanzelf elk jaar weer op.Het enige wat het - nog? - niet doet is citroenmelisse. Ik mis het, ik ga het nog een keer zaaien.
Viooltjes (nog zonder bloemen) en ervoor heel veel selderij en tijm
Aardbeien, pepermunt en bladpeterselie
Regenboogpepers
Basilicum met zomaar iets ertussen waarvan ik geen idee heb wat het is Het lijkt op koolrabi
En binnen, de hoge komkommer en gele tomaatjes, links schuinonder. In de komkommer zitten al mooie, vrij grote gele bloemen
Verder zijn we heerlijk aan het budgetteren. Het kon niet anders, maar oh wat voelt het fijn.
zaterdag 26 mei 2018
Fijn nieuws
Donderdagmiddag waren we in het ziekenhuis, waar Henk opnieuw een cystoscopie kreeg.
Zijn blaas is brandschoon! De beschadiging die bij de operatie ontstond is prachtig genezen.
We gaan op dezelfde voet verder.
Ik voel de energie bij Henk groeien. Hij gaat zelfs naar de sportschool. Dit zou een paar maanden geleden nog ondenkbaar zijn geweest.
Ik blijf met alle liefde van de wereld doen wat ik kan doen. Qua voeding en speciale drankjes en natuurlijke 'zelfgebrouwen' middeltjes. En verder veel buiten zijn, zuurstof diep inademen, beweging, innerlijke groei en schoonheid.
Over drie maanden krijgt hij weer een cystoscopie. Als het er dan nog net zo goed uitziet mag er een maand bij en zitten er dus vier maanden tussen. Hij had niet de laagste graad qua kwaadaardigheid van de tumor. Het blijft dus spannend, de komende jaren. Ook omdat het een kankersoort is die meestal terugkomt en omdat kanker extreem veel voorkomt in zijn familie.
Blaaskanker komt 30% meer voor dan tien jaar geleden. Elke week sterven er 25 mensen aan. Er is nog zo weinig bekend over kanker. Maar ik richt me op Otto Warburg fysioloog en arts. Hij onderzocht het gedrag van tumoren, en bestudeerde het wezenlijk verschil tussen kankercellen en gewone cellen. In 1931 kreeg hij hier de Nobelprijs voor. Warburg gaf vooral aandacht aan het idee (hij was misschien niet de eerste die dit ontdekte) dat een kankercel leeft op (gefermenteerde) suiker in plaats van op zuurstof. Otto Warburg werkte langere tijd samen met 'onze' Johanna Budwig. Warburg toonde aan dat een cel transformeert tot kanker wanneer hij niet over voldoende zuurstof kan beschikken. Een gezonde cel heeft zuurstof nodig om energie uit op te wekken, daarvoor moet de celwand doorlaatbaar (permeabel) zijn en dat lukt alleen wanneer het lichaam kan beschikken over voldoende essentiële omega 3 en 6 vetten. Als de cel door zuurstofgebrek niet meer kan ademen, dan stapt hij over op suikerverbranding (fermentatie). En er is een mening die voor mij hierop aansluit dat kanker veroorzaakt wordt door schimmels. Er zijn meer meningen, maar dit is wel iets wat vaak terugkomt. In ieder geval zijn het mijn uitgangspunten en hoe we eten is hier voor een groot deel op gebaseerd. Op een bepaalde manier ben ik consequent, maar het zou nog 'strenger' kunnen. Als het nu niet goed was geweest had ik het aangepast. Nu ga ik op deze weg verder. Geen zeggenschap over het leven, maar wel een actieve (bijna verliefde) houding voor de keuzes die ik maak. Dit klinkt misschien een beetje gek, maar ik denk dat het heel belangrijk is om 100% achter een keuze te staan. De keuze van nu. Over een week, maand of jaar kan die keuze anders zijn. Even belangrijk is om je te richten op mensen die op een gelijksoortige manier in het leven staan en een zelfde manier van denken hebben. Af laten leiden door wat niet aansluit doet nooit goed. Bij mij zeker niet, daar ben ik te gevoelig voor.
Zijn blaas is brandschoon! De beschadiging die bij de operatie ontstond is prachtig genezen.
We gaan op dezelfde voet verder.
Ik voel de energie bij Henk groeien. Hij gaat zelfs naar de sportschool. Dit zou een paar maanden geleden nog ondenkbaar zijn geweest.
Ik blijf met alle liefde van de wereld doen wat ik kan doen. Qua voeding en speciale drankjes en natuurlijke 'zelfgebrouwen' middeltjes. En verder veel buiten zijn, zuurstof diep inademen, beweging, innerlijke groei en schoonheid.
Over drie maanden krijgt hij weer een cystoscopie. Als het er dan nog net zo goed uitziet mag er een maand bij en zitten er dus vier maanden tussen. Hij had niet de laagste graad qua kwaadaardigheid van de tumor. Het blijft dus spannend, de komende jaren. Ook omdat het een kankersoort is die meestal terugkomt en omdat kanker extreem veel voorkomt in zijn familie.
Blaaskanker komt 30% meer voor dan tien jaar geleden. Elke week sterven er 25 mensen aan. Er is nog zo weinig bekend over kanker. Maar ik richt me op Otto Warburg fysioloog en arts. Hij onderzocht het gedrag van tumoren, en bestudeerde het wezenlijk verschil tussen kankercellen en gewone cellen. In 1931 kreeg hij hier de Nobelprijs voor. Warburg gaf vooral aandacht aan het idee (hij was misschien niet de eerste die dit ontdekte) dat een kankercel leeft op (gefermenteerde) suiker in plaats van op zuurstof. Otto Warburg werkte langere tijd samen met 'onze' Johanna Budwig. Warburg toonde aan dat een cel transformeert tot kanker wanneer hij niet over voldoende zuurstof kan beschikken. Een gezonde cel heeft zuurstof nodig om energie uit op te wekken, daarvoor moet de celwand doorlaatbaar (permeabel) zijn en dat lukt alleen wanneer het lichaam kan beschikken over voldoende essentiële omega 3 en 6 vetten. Als de cel door zuurstofgebrek niet meer kan ademen, dan stapt hij over op suikerverbranding (fermentatie). En er is een mening die voor mij hierop aansluit dat kanker veroorzaakt wordt door schimmels. Er zijn meer meningen, maar dit is wel iets wat vaak terugkomt. In ieder geval zijn het mijn uitgangspunten en hoe we eten is hier voor een groot deel op gebaseerd. Op een bepaalde manier ben ik consequent, maar het zou nog 'strenger' kunnen. Als het nu niet goed was geweest had ik het aangepast. Nu ga ik op deze weg verder. Geen zeggenschap over het leven, maar wel een actieve (bijna verliefde) houding voor de keuzes die ik maak. Dit klinkt misschien een beetje gek, maar ik denk dat het heel belangrijk is om 100% achter een keuze te staan. De keuze van nu. Over een week, maand of jaar kan die keuze anders zijn. Even belangrijk is om je te richten op mensen die op een gelijksoortige manier in het leven staan en een zelfde manier van denken hebben. Af laten leiden door wat niet aansluit doet nooit goed. Bij mij zeker niet, daar ben ik te gevoelig voor.
Henk had enige tijd geleden ook een onrustige darmpoliep. Over 1 1/2 jaar krijgt hij weer een oproep voor een darmonderzoek. Dat is dus ook nog spannend. Maar nu genieten we van elkaar en leven we wat alles betreft zo bewust mogelijk. En als we op deze heerlijke zonnige dagen op het balkon, tussen alle kruiden en bloemen - verrijkende boeken - zitten te lezen ontbreekt het ons aan niets.
zondag 20 mei 2018
Sheku Kanneh Mason
Gisteren heb ik genoten van de bruiloft in Engeland. Dat we de prachtige serie 'The Crown' zagen (niet alleen het acteren, ook de sfeer, het licht, de muziek, de treffende beelden) droeg bij. Ik las net dat mensen het optreden van Sheku Kanneh Mason het hoogtepunt vonden. Hij had contact met de hemel. Ik bedacht me nadat ik dat voelde dat hij ook regelmatig omhoog keek. Ik had nooit van hem gehoord, maar nu wel! Het blijkt dat de hele familie de sterren van de hemel speelt. Hij komt uit een warm nest. Alle kinderen waren bij Brittans Got Talent. Maar dit speelde hij dus gisteren. https://www.youtube.com/watch?v=B6CH8e13-1Y
En dan ook nog maar even alle kinderen https://www.youtube.com/watch?v=DQhP_bPJHho
Ze zijn nog zo jong.
En dit zusje, toen ze 10 was! https://www.youtube.com/watch?v=eede80W7g9Y
En dan ook nog maar even alle kinderen https://www.youtube.com/watch?v=DQhP_bPJHho
Ze zijn nog zo jong.
En dit zusje, toen ze 10 was! https://www.youtube.com/watch?v=eede80W7g9Y
Koud douchen
Er zijn zo van die dingen in het leven die voor de een heel normaal zijn en voor de ander helemaal niet. Zo las ik in 'Genoeg' van iemand die elke keer voor een andere uitdaging kiest die een week duurt, dat dat nu koud douchen was. In het begin vond ze het moeilijk en nu wil ze niet meer zonder. Ze stopt in tegenstelling tot de meeste andere uitdagingen hier dus niet mee na een week. Wat dit betreft zou iedereen af en toe een uitdaging moeten aangaan. Wat doet iets nieuws, iets heel anders misschien met je?
Voor mij is na een warme douche koud douchen vanzelfsprekend, ik doe het mijn hele leven al. Ik ben zo opgevoed. Henk moest er eerst niet aan denken, maar is er een paar maanden geleden mee begonnen en wil ook niet meer zonder. Een slechte doorbloeding zit bij ons in de genen en na het koud douchen voelt de doorbloeding beter. Dat probleem los ik er niet mee op, maar het was anders denk ik nog erger geweest. Verkouden ben ik nooit. Bijna nooit. De laatste keer was in 1989, toen de muur viel.
Ik denk dat het mooie van een uitdaging aangaan is dat je beeld of je manier van omgaan met iets kan veranderen. Dat je bijvoorbeeld denkt niet zonder iets te kunnen en dan blijkt het toch wel te kunnen.
Of dat je er iets goeds mee doet voor jezelf, een ander of het milieu.
Als ik aan me/onszelf denk ... Ik vind dat we veel afval hebben. Ik moet dan aan Evelien uit België denken, met haar ene zakje (gezins) afval per jaar. Moeten wij niet eens proberen om een week geen afval te hebben? Ik bedoel dan restafval of plastic, die scheiden we. Papier reken ik niet mee. Ik probeer papier zoveel mogelijk te hergebruiken. Van brieven van bedrijven die aan een kant betypt zijn gebruik ik de andere kant om aantekeningen te maken bij een telefonisch begeleidingsgesprek. Kranten gebruik ik in de groentela. Artikelen eruit bewaar ik voor mijn boek. De rest gaat naar het oud papier waar verschillende dingen mee gedaan worden. Wat glas betreft, veel (te veel!) potjes bewaar ik. Ik doe er specerijen of iets dergelijks in. Grote potten gebruik ik om te fermenteren. Wat ik met pindakaaspotten doe weet u. De deksel ervan gebruik ik trouwens tegenwoordig om plantaardige burgers te vormen, het is precies de goede maat. Soms zet ik een plantje in een pot(je), of ik gebruik het als kweekbakje. De rest van het glas gaat in de glasbak en wordt gerycled.
Is er een uitdaging die u aan zou willen gaan?
(Ik hoor u denken)
Voor mij is na een warme douche koud douchen vanzelfsprekend, ik doe het mijn hele leven al. Ik ben zo opgevoed. Henk moest er eerst niet aan denken, maar is er een paar maanden geleden mee begonnen en wil ook niet meer zonder. Een slechte doorbloeding zit bij ons in de genen en na het koud douchen voelt de doorbloeding beter. Dat probleem los ik er niet mee op, maar het was anders denk ik nog erger geweest. Verkouden ben ik nooit. Bijna nooit. De laatste keer was in 1989, toen de muur viel.
Ik denk dat het mooie van een uitdaging aangaan is dat je beeld of je manier van omgaan met iets kan veranderen. Dat je bijvoorbeeld denkt niet zonder iets te kunnen en dan blijkt het toch wel te kunnen.
Of dat je er iets goeds mee doet voor jezelf, een ander of het milieu.
Als ik aan me/onszelf denk ... Ik vind dat we veel afval hebben. Ik moet dan aan Evelien uit België denken, met haar ene zakje (gezins) afval per jaar. Moeten wij niet eens proberen om een week geen afval te hebben? Ik bedoel dan restafval of plastic, die scheiden we. Papier reken ik niet mee. Ik probeer papier zoveel mogelijk te hergebruiken. Van brieven van bedrijven die aan een kant betypt zijn gebruik ik de andere kant om aantekeningen te maken bij een telefonisch begeleidingsgesprek. Kranten gebruik ik in de groentela. Artikelen eruit bewaar ik voor mijn boek. De rest gaat naar het oud papier waar verschillende dingen mee gedaan worden. Wat glas betreft, veel (te veel!) potjes bewaar ik. Ik doe er specerijen of iets dergelijks in. Grote potten gebruik ik om te fermenteren. Wat ik met pindakaaspotten doe weet u. De deksel ervan gebruik ik trouwens tegenwoordig om plantaardige burgers te vormen, het is precies de goede maat. Soms zet ik een plantje in een pot(je), of ik gebruik het als kweekbakje. De rest van het glas gaat in de glasbak en wordt gerycled.
Is er een uitdaging die u aan zou willen gaan?
(Ik hoor u denken)
dinsdag 15 mei 2018
Trouwdag
Vandaag was de trouwdag van mijn ouders. Een dag die we elk jaar vieren. Vroeger heb ik er altijd veel aan gedaan. Een van de tradities was dat ik altijd een bosje lelietjes van Dalen voor op de ontbijttafel plukte. Ze staan nu overal, deze tedere sterk geurende bloemetjes.
We eten op 15 mei altijd - de eerste - asperges - en aardbeien toe. Hun bruiloftsmaal, in 1935. Nu hebben we al verschillende keren asperges gehad omdat het zo goed is voor Henks blaas. Een paar dagen geleden ook. Vandaag dus niet, maar wel aardbeien, veel aardbeien! Ik had een bodem gemaakt van 1 beker kokosrasp, 3/4 beker notenpasta, een snuf zout, vanille en 1 eetlepel honing. Ik mixte het goed. Ik spreidde het uit op een kunstofvelletje, maar bakpapier kan ook. Het is bijna vloeibaar en je denkt, dit wordt niets, maar het wordt echt stevig in de koelkast. Hiervoor moet het er wel minimaal 2 uur in staan. In stukken snijden, plakjes aardbeien erop, eventueel nog een beetje geraspte kokos en klaar.
Nu brandt er een kaars en mis ik ze! Maar het is fijn deze dag altijd intens te beleven, het brengt ze dichtbij.
We eten op 15 mei altijd - de eerste - asperges - en aardbeien toe. Hun bruiloftsmaal, in 1935. Nu hebben we al verschillende keren asperges gehad omdat het zo goed is voor Henks blaas. Een paar dagen geleden ook. Vandaag dus niet, maar wel aardbeien, veel aardbeien! Ik had een bodem gemaakt van 1 beker kokosrasp, 3/4 beker notenpasta, een snuf zout, vanille en 1 eetlepel honing. Ik mixte het goed. Ik spreidde het uit op een kunstofvelletje, maar bakpapier kan ook. Het is bijna vloeibaar en je denkt, dit wordt niets, maar het wordt echt stevig in de koelkast. Hiervoor moet het er wel minimaal 2 uur in staan. In stukken snijden, plakjes aardbeien erop, eventueel nog een beetje geraspte kokos en klaar.
Nu brandt er een kaars en mis ik ze! Maar het is fijn deze dag altijd intens te beleven, het brengt ze dichtbij.
zondag 13 mei 2018
Buitenvoedsel en creativiteit
Weer van alles geplukt voor soep en slaatje.
Als je opeens alles kwijt zou zijn kom je in de zomer en herfst een heel eind, maar in de winter of het vroege voorjaar overleven lijkt me niet te doen. En dan heb ik het over buiten leven. Ik pluk zoveel mogelijk het jonge blad. Nu vooral omdat het lekker is en gezond voelt.
Paardenbloemblad, hondsdraf, brandnetel, zevenblad.
Maar ik pluk niet alleen voor het nuttig, ook voor het mooi. Henk (ik ook) ben dol op veldboeketjes. Ik probeer er zoveel mogelijk voor te zorgen dat we iets op ons nachtkastje hebben staan. Het schilderij laat zien hoe ik er (ongeveer) uitzag toen ik acht was. Het heeft voor mij vooral betekenis omdat het geschilderd werd na een lange afwezigheid van mijn moeder, die een wereldreis had gemaakt. Het was de laatste vaart van de Willem Ruys. Op de boot had ze een schilderes ontmoet. Zij kwam naar Brabant om mijn zusje, mijn moeder en mij te schilderen.
Het zondags ontbijt vloeide over in schrijven aan mijn boek, eindelijk weer eens, heerlijk. Ik had een artikel gelezen over psychiatrische 'patiënten' in Franeker, die het Friese landschap schilderen, met hun stemmingen als inspiratiebron. Het staat in Trouw van dit weekend. Het is natuurlijk koren op mijn molen*. Er valt zoveel te schrijven over aandoeningen en creativiteit. En hoe dat rust en meer eigenwaarde kan geven.
* Het komt goed van pas, het bevalt, evenals de molenaar het koren dat hij krijgt
Ik zocht deze uitdrukking op en er zijn veel meer uitdrukkingen waar de molen in voor komt. Een aantal ken ik, maar deze niet.
Als je opeens alles kwijt zou zijn kom je in de zomer en herfst een heel eind, maar in de winter of het vroege voorjaar overleven lijkt me niet te doen. En dan heb ik het over buiten leven. Ik pluk zoveel mogelijk het jonge blad. Nu vooral omdat het lekker is en gezond voelt.
Paardenbloemblad, hondsdraf, brandnetel, zevenblad.
Maar ik pluk niet alleen voor het nuttig, ook voor het mooi. Henk (ik ook) ben dol op veldboeketjes. Ik probeer er zoveel mogelijk voor te zorgen dat we iets op ons nachtkastje hebben staan. Het schilderij laat zien hoe ik er (ongeveer) uitzag toen ik acht was. Het heeft voor mij vooral betekenis omdat het geschilderd werd na een lange afwezigheid van mijn moeder, die een wereldreis had gemaakt. Het was de laatste vaart van de Willem Ruys. Op de boot had ze een schilderes ontmoet. Zij kwam naar Brabant om mijn zusje, mijn moeder en mij te schilderen.
Het zondags ontbijt vloeide over in schrijven aan mijn boek, eindelijk weer eens, heerlijk. Ik had een artikel gelezen over psychiatrische 'patiënten' in Franeker, die het Friese landschap schilderen, met hun stemmingen als inspiratiebron. Het staat in Trouw van dit weekend. Het is natuurlijk koren op mijn molen*. Er valt zoveel te schrijven over aandoeningen en creativiteit. En hoe dat rust en meer eigenwaarde kan geven.
* Het komt goed van pas, het bevalt, evenals de molenaar het koren dat hij krijgt
Ik zocht deze uitdrukking op en er zijn veel meer uitdrukkingen waar de molen in voor komt. Een aantal ken ik, maar deze niet.
De molen naar de wind keren
Je goed aanpassen aan de omstandigheden.
Twee harde stenen malen zelden fijn
Twee mensen die niet willen toegeven, kunnen niet samenwerken.
Je rommelt als een molen, maar ik zie nog geen meel
Je doet wel belangrijk, maar ik zie geen resultaat.
De molen is door de vang
Alles gaat helemaal mis, alles loopt fout.vrijdag 11 mei 2018
Het klaarlichte denken
We zagen een interview met Eva Rovers (ze schreef ook het prachtige boek over Hélène Kröller Müller). Ze haalde Albert Camus aan met 'het klaarlichte denken'. Nadenken over of wat gewoon is wel echt gewoon is? De vanzelfsprekendheid ter discussie stellen. Het begin van de verandering. Er is zoveel wat anders zou moeten. Het begint met zoals zij het noemt huiskameractivisme, bijvoorbeeld niet meer gebruik maken van plastic zakjes, weinig kleding kopen (de wantoestanden in de kledingindustrie), minder of geen vlees (vanwege milieu en bioindustrie) eten. De volgende stap is het zichtbaar maken. Bijvoorbeeld vragen stellen aan bedrijven. Hoe wordt er geproduceerd? En samenwerking en vooral een strategie ontwikkelen, anders gebeurt er te weinig.
Ik word blij van zulke krachtige vrouwen. Ik ben niet iemand van de barricades, ik probeer op mijn eigen manier iets te doen. In het klein en door te schrijven.
Henk vertelde net dat hij op de Oud Dokkum groep van Facebook schreef dat Sibbeltje, een vrouw die op haar knieën onkruid tussen de tegels van de straten haalde, een standbeeld verdiende. Hij kreeg onmiddellijk bevestigende reacties. De sociale media kan hartverwarmend verbinden. Er wordt met elkaar even aan die vrouw gedacht.
Ik word blij van zulke krachtige vrouwen. Ik ben niet iemand van de barricades, ik probeer op mijn eigen manier iets te doen. In het klein en door te schrijven.
Henk vertelde net dat hij op de Oud Dokkum groep van Facebook schreef dat Sibbeltje, een vrouw die op haar knieën onkruid tussen de tegels van de straten haalde, een standbeeld verdiende. Hij kreeg onmiddellijk bevestigende reacties. De sociale media kan hartverwarmend verbinden. Er wordt met elkaar even aan die vrouw gedacht.
maandag 30 april 2018
Zaaien
Wat kan niet gezaaid worden?
Ik word meteen enthousiast als ik dit zie. Een van de leukste dingen om te doen. Met heel veel voldoening als gevolg.
https://www.youtube.com/watch?v=ten1TUF0dzo
Ik word meteen enthousiast als ik dit zie. Een van de leukste dingen om te doen. Met heel veel voldoening als gevolg.
https://www.youtube.com/watch?v=ten1TUF0dzo
Goed begin van de week (met fudge)
Goedemorgen lieve lezers, heeft u ook genoten van het onweer? Het was hier geen hard onweer, maar het duurde de hele nacht. Net zoals de regen. Ik hoorde het alsmaar op het balkon kletteren. Ik ervaar het altijd als een soort schoonmaak. En het ruikt daarna zo lekker.
Maandenlang heb ik alleen gedroogd fruit (en soms een drupje honing) als zoetstof gebruikt. Nu neem ik af en toe naast het beetje honing ook weer A-hornsiroop en Agave, heerlijk! Had ik net alle Agave weggegeven. :-) Soms kies ik voor iets, ga ik er helemaal voor, maar doe dan later weer een stapje terug. En dan hoort het nog meer bij mij.
Het goede gaat altijd hand in hand met smullen! Hier hoort ook een eenvoudig te maken overheerlijke chocolade fudge bij. Het lijkt me een goed begin van de weekTerwijl ik het recept nog niet eens beschreven heb loopt het water me alweer in de mond.
Ik zal het bij 'recepten' zetten, maar ook hier en ik raad u aan het zo gauw mogelijk te maken. Dit moet u uzelf niet onthouden.
FUDGE
In een pannetje 1/2 beker kokosolie, 1/2 beker notenpasta**, 2 eetlepels A-hornsiroop*, ruim 1/4 beker cacao (of carob) en een snuf zout langzaam verwarmen. De olie en notenpasta moet langzaam smelten en niet gaan borrelen of zo. Goed mengen met een garde of hitte bestendige spatel. In een langwerpig, met bakpapier bekleed bakje spatelen en gladstrijken. Er kunnen eventueel nog wat grove zoutkorrels op. Ik zou er dan geen zout doorheen doen. Het kan nu in de ijskast. Als het hard is snijd ik het in in blokjes (blokken). Door de olie wordt het niet keihard en het is op deze manier het allerlekkerst vind ik.
*Biologische A-hornsiroop koop ik bij de COOP.
** Amandel- of hazelnootpasta of een andere enkele nootpasta. Pindakaas kan ook, of pasta van zaden zoals zonnebloempitten, gemaakt. Bij de Action hebben ze vaak potjes Biologische gemengde notenpasta.
Maandenlang heb ik alleen gedroogd fruit (en soms een drupje honing) als zoetstof gebruikt. Nu neem ik af en toe naast het beetje honing ook weer A-hornsiroop en Agave, heerlijk! Had ik net alle Agave weggegeven. :-) Soms kies ik voor iets, ga ik er helemaal voor, maar doe dan later weer een stapje terug. En dan hoort het nog meer bij mij.
Het goede gaat altijd hand in hand met smullen! Hier hoort ook een eenvoudig te maken overheerlijke chocolade fudge bij. Het lijkt me een goed begin van de weekTerwijl ik het recept nog niet eens beschreven heb loopt het water me alweer in de mond.
Ik zal het bij 'recepten' zetten, maar ook hier en ik raad u aan het zo gauw mogelijk te maken. Dit moet u uzelf niet onthouden.
FUDGE
In een pannetje 1/2 beker kokosolie, 1/2 beker notenpasta**, 2 eetlepels A-hornsiroop*, ruim 1/4 beker cacao (of carob) en een snuf zout langzaam verwarmen. De olie en notenpasta moet langzaam smelten en niet gaan borrelen of zo. Goed mengen met een garde of hitte bestendige spatel. In een langwerpig, met bakpapier bekleed bakje spatelen en gladstrijken. Er kunnen eventueel nog wat grove zoutkorrels op. Ik zou er dan geen zout doorheen doen. Het kan nu in de ijskast. Als het hard is snijd ik het in in blokjes (blokken). Door de olie wordt het niet keihard en het is op deze manier het allerlekkerst vind ik.
*Biologische A-hornsiroop koop ik bij de COOP.
** Amandel- of hazelnootpasta of een andere enkele nootpasta. Pindakaas kan ook, of pasta van zaden zoals zonnebloempitten, gemaakt. Bij de Action hebben ze vaak potjes Biologische gemengde notenpasta.
zaterdag 28 april 2018
Binnenkort weer budgetteren
Alsnog een heel fijn weekend gewenst!
De auto is (bij de fijnste garage van de wereld!) gelukkig weer door de APK heen. Als hij afgekeurd zou worden hadden we geen auto meer en een nieuwe tweedehands kopen zou niet gaan.
Na de maand januari die we zuinig hebben doorgebracht ging het daarna weer heel anders.
Vanaf 1 juni of 1 juli beginnen we opnieuw. Nog gauw van alles aangeschaft en het maandgeld is zo ongeveer op en de nieuwe maand is nog niet eens begonnen. Hindert niet. Er komt van mij van het telefoonwerk elke week gelukkig iets, maar verder is het natuurlijk niet veel, maar op zich genoeg! Wel heerlijk om eindelijk weer heel zuinig te gaan doen. En ik moet toch voor een beetje pensioen sparen, ik heb niets! O ja, €760 per jaar. :-) Naast alle voorraad, boeken en meer hebben we ook een kastenset voor de badkamer gekocht. Bij de Aldi en dus een fractie van wat het op de meeste andere plekken kost. Natuurlijk weer van heel goede kwaliteit (nooit, echt nooit iets anders meegemaakt) en het was niet te tillen. Een aardige Aldiman heeft alles in de auto gelegd.
Ik las juist kortgeleden dat je vooral zo min mogelijk kasten moet hebben zodat je zo min mogelijk spullen hebt, maar wat wilden we graag opbergruimte. We zijn er heel blij mee!
Het balkon is zo goed als klaar. Sommige kruiden komen vanzelf weer op en ik heb nog het een en ander gezaaid, zoals het driekleurig viooltje, mooi en eetbaar, goudsbloemen, citroenmelisse (hoe kwam het dat ik het opeens niet meer had, dat gebeurt nooit) gele tomaatjes en verschillende pepers.
Een paar dagen geleden stond ik onder deze bloesem en ik vind de combinatie van blauwe lucht en roze bloesem zo mooi. Ik verdween erin.
De auto is (bij de fijnste garage van de wereld!) gelukkig weer door de APK heen. Als hij afgekeurd zou worden hadden we geen auto meer en een nieuwe tweedehands kopen zou niet gaan.
Na de maand januari die we zuinig hebben doorgebracht ging het daarna weer heel anders.
Vanaf 1 juni of 1 juli beginnen we opnieuw. Nog gauw van alles aangeschaft en het maandgeld is zo ongeveer op en de nieuwe maand is nog niet eens begonnen. Hindert niet. Er komt van mij van het telefoonwerk elke week gelukkig iets, maar verder is het natuurlijk niet veel, maar op zich genoeg! Wel heerlijk om eindelijk weer heel zuinig te gaan doen. En ik moet toch voor een beetje pensioen sparen, ik heb niets! O ja, €760 per jaar. :-) Naast alle voorraad, boeken en meer hebben we ook een kastenset voor de badkamer gekocht. Bij de Aldi en dus een fractie van wat het op de meeste andere plekken kost. Natuurlijk weer van heel goede kwaliteit (nooit, echt nooit iets anders meegemaakt) en het was niet te tillen. Een aardige Aldiman heeft alles in de auto gelegd.
Ik las juist kortgeleden dat je vooral zo min mogelijk kasten moet hebben zodat je zo min mogelijk spullen hebt, maar wat wilden we graag opbergruimte. We zijn er heel blij mee!
Het balkon is zo goed als klaar. Sommige kruiden komen vanzelf weer op en ik heb nog het een en ander gezaaid, zoals het driekleurig viooltje, mooi en eetbaar, goudsbloemen, citroenmelisse (hoe kwam het dat ik het opeens niet meer had, dat gebeurt nooit) gele tomaatjes en verschillende pepers.
Een paar dagen geleden stond ik onder deze bloesem en ik vind de combinatie van blauwe lucht en roze bloesem zo mooi. Ik verdween erin.
vrijdag 27 april 2018
Koningsdag
Een gezond, heerlijk jaarlijks taartje. Elk jaar iets anders, maar wel altijd worteltaart (tot nu toe) en dus oranje. Nu rauw met Budwigcrème erop.
We vonden het een mooie uitzending, uit Groningen, met ook veel aandacht voor de slachtoffers van alle negatieve gevolgen van de jarenlange gaswinning.
De sfeer in Groningen was warm.
Dit is zo'n eenvoudig jaarlijks terugkerend moment dat we koesteren.
We vonden het een mooie uitzending, uit Groningen, met ook veel aandacht voor de slachtoffers van alle negatieve gevolgen van de jarenlange gaswinning.
De sfeer in Groningen was warm.
Dit is zo'n eenvoudig jaarlijks terugkerend moment dat we koesteren.
woensdag 18 april 2018
Voorjaarsslaatje
Wat een heerlijk weer is het, warm zelfs.
Op het balkon hadden we na de aspergesoep* als lunch een slaatje van vers geplukte paardenbloemblaadjes. Jong groen, zo mineraal- en vitaminerijk! Ik zal het recept straks plaatsen. Het is van Johanna Budwig, met uiteraard soms een eigen touch. Bijvoorbeeld wat andere kruiden erdoor en madeliefjes erop. Maar op zich, zoals al haar recepten is dit van zichzelf helemaal goed.
* Ik schreef geloof ik dat een lezeres me liet weten dat asperges heel goed zijn voor Henks blaas. Vorig jaar hebben we ze al veel gegeten, maar dit jaar dus nog meer. Alle groentes en kruiden die vochtafdrijvend zijn gebruik ik ook extra. Regelmatig bleekselderij, knolselderij, tomaten, komkommer, peterselie, paardenbloembladeren (de wortels gebruik ik om thee van te maken) en brandnetels. Terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat ananas ook goed is. Het zal ook niet voor niets zijn dat hij daar zo'n zin in heeft. Als je afgestemd bent geeft je lichaam alles aan.
En als er geen medicijnen tussen zitten. Het kan nog, maar het wordt er wel moeilijker door. Net zoals antidepressiva het moeilijker maken om bij bepaalde gevoelens te komen. Geef mij maar een wereld zoveel mogelijk zonder medicijnen (in noodgevallen is het goed dat ze er zijn!), dicht bij de natuur. Om hier echt verandering in te krijgen moet er heel veel gebeuren, maar erover denken en er zelf zoveel mogelijk naar leven is fijn!
Zeker op zo'n stralende lentedag.
Op het balkon hadden we na de aspergesoep* als lunch een slaatje van vers geplukte paardenbloemblaadjes. Jong groen, zo mineraal- en vitaminerijk! Ik zal het recept straks plaatsen. Het is van Johanna Budwig, met uiteraard soms een eigen touch. Bijvoorbeeld wat andere kruiden erdoor en madeliefjes erop. Maar op zich, zoals al haar recepten is dit van zichzelf helemaal goed.
* Ik schreef geloof ik dat een lezeres me liet weten dat asperges heel goed zijn voor Henks blaas. Vorig jaar hebben we ze al veel gegeten, maar dit jaar dus nog meer. Alle groentes en kruiden die vochtafdrijvend zijn gebruik ik ook extra. Regelmatig bleekselderij, knolselderij, tomaten, komkommer, peterselie, paardenbloembladeren (de wortels gebruik ik om thee van te maken) en brandnetels. Terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat ananas ook goed is. Het zal ook niet voor niets zijn dat hij daar zo'n zin in heeft. Als je afgestemd bent geeft je lichaam alles aan.
En als er geen medicijnen tussen zitten. Het kan nog, maar het wordt er wel moeilijker door. Net zoals antidepressiva het moeilijker maken om bij bepaalde gevoelens te komen. Geef mij maar een wereld zoveel mogelijk zonder medicijnen (in noodgevallen is het goed dat ze er zijn!), dicht bij de natuur. Om hier echt verandering in te krijgen moet er heel veel gebeuren, maar erover denken en er zelf zoveel mogelijk naar leven is fijn!
Zeker op zo'n stralende lentedag.
zondag 15 april 2018
Afbeeldingen die de moeite waard zijn
Goedemorgen allemaal.
Henk heeft een map met grappige, ontroerende, meestal nostalgische afbeeldingen. Die moeten blijven voortleven vind ik. Ik schreef gisteren dat ik sowieso af en toe even dag zal zeggen, zodat er geen gaten vallen voor u, maar er bijna steeds contact is. Met zo'n afbeelding plaatsen doe ik hetzelfde. Hier komt de eerste. Een fijne zondag gewenst!
ps. Als ik nog taalexpressie gaf zou ik bij elke afbeelding een verhaal laten schrijven. Wat was dat toch een mooie tijd. Niet alleen vanwege het aanboren van creativiteit, maar ook door de levendige uitwisseling. Misschien ga ik nog wel eens een cursus geven, wie weet.
Henk heeft een map met grappige, ontroerende, meestal nostalgische afbeeldingen. Die moeten blijven voortleven vind ik. Ik schreef gisteren dat ik sowieso af en toe even dag zal zeggen, zodat er geen gaten vallen voor u, maar er bijna steeds contact is. Met zo'n afbeelding plaatsen doe ik hetzelfde. Hier komt de eerste. Een fijne zondag gewenst!
ps. Als ik nog taalexpressie gaf zou ik bij elke afbeelding een verhaal laten schrijven. Wat was dat toch een mooie tijd. Niet alleen vanwege het aanboren van creativiteit, maar ook door de levendige uitwisseling. Misschien ga ik nog wel eens een cursus geven, wie weet.
vrijdag 13 april 2018
Schade inhalen
Omdat er zoveel te doen was bleef het hier de afgelopen tijd een beetje stil. Soms gebeurt dat, maar ik ga de schade een beetje inhalen en u af en toe even dag zeggen. Zoals nu. De zon schijnt. Ik hoor de grasmaaimachine (waar Henk een hekel aan heeft, net zoals aan aan het geluid van een trimmer of elektrische zaag. Overdreven veel maaien is ook helemaal niet goed voor de natuur, maar het laat wel weten in welk seizoen we zijn.). Laat de zon, vooral van dit seizoen lekker op uw huid schijnen, al is het maar een kwartiertje per dag, voor de omzetting van vitamine D. Ik wens u een mooie lentedag!
donderdag 12 april 2018
Halve verjaardag en geen slachtoffer voelen
Het is mijn halve verjaardag vandaag. U weet dat we onze vermaan(d)dagen vieren en dit is dan nog iets specialer. Ik vind deze dagen trouwens allemaal even fijn. Henk heeft lekker mijn haar geborsteld (ik vind dat zo lekker! Net zoals vroeger, toen ik heel lang haar had en iemand zat eraan te frunniken, ooh, verrukkelijk. Soms gebeurde het ook zomaar door iemand die ik niet kende. Ik vond dat leuk. Soms vroeg iemand het. Ik herinner me dat dit een keer in de tram gebeurde.Terwijl ik dit schrijf moet ik aan Sybrand Niessen denken, die heel lang geleden ook mijn lange haar borstelde. Hij was toen bijna tegengesteld aan nu vind ik, als ik hem op televisie zie.
Jammer dat ik geen lang haar meer heb, maar wel handig.
Tegen mensen die ik begeleid zeg ik: "Laat niets buiten jezelf liggen, vraag je af waarom je iets meemaakt, vooral als het zich steeds herhaalt." Veel mensen hebben een patroon. Waarom is het er? Ik schreef hier eerder over en misschien is het meer voor mijn volgende boek, maar toch wil ik hier iets over delen.
Als je beseft dat wat je meemaakt noodzakelijk is voor innerlijke groei, dan kan je verder. Als je je slachtoffer voelt niet, dan wordt er een barricade opgeworpen.
Niet dat dit eenvoudig is. Dat is het niet, anders zou er geen patroon zijn, dan was er meteen duidelijkheid. Het wordt in veel gevallen niet na een keer duidelijk. Nee, het gebeurt weer en weer en weer .... Het vertelt iets belangrijks. Het horen is er op een gegeven moment vaak wel, maar het luisteren valt niet mee. Ik vind dit bij eigen patronen ook heel moeilijk. Er middenin zitten en tegelijkertijd overzicht hebben is onmogelijk.
We hebben allemaal nare of vreselijke ervaringen. Ik las net in een boek van Ted van Lieshout de volgende zin, waarin ongeveer hetzelfde staat:
"Ik heb het gevoel dat het verstikkend is om een ander de schuld te geven van iets wat jou is overkomen, omdat je ermee de regie over je leven in de handen van een ander legt."
Ongeveer, want voor mij gaat het om zinvol- of zinloosheid (misschien voor hem ook wel, dat weet ik niet). Als elke ervaring zinvol is, is elke ervaring een volgende stap in de ontwikkeling die doorgemaakt moet worden en niet de verstikking van de schuld waar Ted van Lieshout het over heeft.
Kortgeleden is een boek uitgekomen over Wim Alosery (1923) die een afschuwelijke jeugd met een dronken vader had (hij had wel een goed contact met zijn moeder) en drie concentratiekampen en een scheepsramp overleefde, waar de ramp van de Titanic bij verbleekte. En dit is nog maar een greep uit wat hij meemaakte. Ik las een interview in Trouw met hem. Dat iemand dit allemaal, met verschillende ongelofelijke ontsnappingen, overleeft is al een groot wonder, maar dat hij heeft vergeven en zonder wrok is vervult me met ... ik weet niet met wat. Bewondering is niet het juiste woord, maar dat is er ook. Door deze innerlijke kracht en positiviteit kon hij doorleven. Ik ga het zeker lezen.
https://www.bol.com/nl/p/de-laatste-getuige/9200000086654340/?suggestionType=suggestedsearch&bltgh=nw4e3XNBBtfSpM1VGLpMhA.1.2.ProductTitle
Jammer dat ik geen lang haar meer heb, maar wel handig.
Tegen mensen die ik begeleid zeg ik: "Laat niets buiten jezelf liggen, vraag je af waarom je iets meemaakt, vooral als het zich steeds herhaalt." Veel mensen hebben een patroon. Waarom is het er? Ik schreef hier eerder over en misschien is het meer voor mijn volgende boek, maar toch wil ik hier iets over delen.
Als je beseft dat wat je meemaakt noodzakelijk is voor innerlijke groei, dan kan je verder. Als je je slachtoffer voelt niet, dan wordt er een barricade opgeworpen.
Niet dat dit eenvoudig is. Dat is het niet, anders zou er geen patroon zijn, dan was er meteen duidelijkheid. Het wordt in veel gevallen niet na een keer duidelijk. Nee, het gebeurt weer en weer en weer .... Het vertelt iets belangrijks. Het horen is er op een gegeven moment vaak wel, maar het luisteren valt niet mee. Ik vind dit bij eigen patronen ook heel moeilijk. Er middenin zitten en tegelijkertijd overzicht hebben is onmogelijk.
We hebben allemaal nare of vreselijke ervaringen. Ik las net in een boek van Ted van Lieshout de volgende zin, waarin ongeveer hetzelfde staat:
"Ik heb het gevoel dat het verstikkend is om een ander de schuld te geven van iets wat jou is overkomen, omdat je ermee de regie over je leven in de handen van een ander legt."
Ongeveer, want voor mij gaat het om zinvol- of zinloosheid (misschien voor hem ook wel, dat weet ik niet). Als elke ervaring zinvol is, is elke ervaring een volgende stap in de ontwikkeling die doorgemaakt moet worden en niet de verstikking van de schuld waar Ted van Lieshout het over heeft.
Kortgeleden is een boek uitgekomen over Wim Alosery (1923) die een afschuwelijke jeugd met een dronken vader had (hij had wel een goed contact met zijn moeder) en drie concentratiekampen en een scheepsramp overleefde, waar de ramp van de Titanic bij verbleekte. En dit is nog maar een greep uit wat hij meemaakte. Ik las een interview in Trouw met hem. Dat iemand dit allemaal, met verschillende ongelofelijke ontsnappingen, overleeft is al een groot wonder, maar dat hij heeft vergeven en zonder wrok is vervult me met ... ik weet niet met wat. Bewondering is niet het juiste woord, maar dat is er ook. Door deze innerlijke kracht en positiviteit kon hij doorleven. Ik ga het zeker lezen.
https://www.bol.com/nl/p/de-laatste-getuige/9200000086654340/?suggestionType=suggestedsearch&bltgh=nw4e3XNBBtfSpM1VGLpMhA.1.2.ProductTitle
Bioweek bij de Aldi
Het is weer Bioweek bij de Aldi. Net zoals vorige jaren veel producten meteen aan het begin van de winkel en verder, de altijd aanwezige, verspreid. We zijn al geweest, maar we gaan nog een keer. :-)
We gebruiken nu geen tarwe, maar ik weet nog heel goed hoe hij proefde, de pizza met gegrilde groente, heerlijk! Dit is er altijd.
We gebruiken nu geen tarwe, maar ik weet nog heel goed hoe hij proefde, de pizza met gegrilde groente, heerlijk! Dit is er altijd.
woensdag 11 april 2018
Alles wordt groen
Het is nu echt lente! Alles wordt groen en ... geel. Elke dag zien we de dat de forsythia steeds geler is en dan overal de narcissen, groot, klein. Na de herfst is deze periode ook heel erg favoriet. We hebben al 2x op het balkon zitten lezen. Meer is er niet nodig om ons gelukkig te voelen, zo heerlijk! Ook zijn we bezig geweest met de bakken in orde brengen. Het is nog zeker niet klaar, maar het begin is er.
Ik zag tot mijn schrik dat ik begin januari een wat maakt u blij berichtje over het hoofd heb gezien. Ik plaats het dus nu, maar zet het wel bij januari, dat hoort het.
Ik zag tot mijn schrik dat ik begin januari een wat maakt u blij berichtje over het hoofd heb gezien. Ik plaats het dus nu, maar zet het wel bij januari, dat hoort het.
Abonneren op:
Posts (Atom)

















