Extreme hitte

Vroeger was 27 graden erg warm, 30 graden was extreem en uitzonderlijk. En nu werd het meer dan 40 graden. In Deelen was het meer dan 41 graden, maar dat klopte volgens deskundigen niet want twee graden stijging in 10 minuten kon niet. Dat kan wel, hier gebeurde dat ook! Ik weet niet meer of het van 31 naar 33 graden was of van 32 naar 34 graden, maar in 10 minuten steeg de temperatuur twee graden. Ik was verbaasd dat het mogelijk was. Het weerstationnetje is erg leuk en ook handig want zolang we zien dat het buiten nog iets koeler is dan binnen houden we raam en deur en open. Anders gaat alles dicht en het gordijn ook. Het zonnescherm gaat 's morgens vroeg al naar beneden.
Wandelen deden we de afgelopen week maar 1x per dag, meestal vroeg, rond half acht. 
Ik zat in de koelte van de ventilator en zo ging het prima. 

Salades, koele drankjes en vooral veel fruit. 1x was ik zo dom om iets warms te maken en dat was niet prettig. 
Ik maakte veel gerechten voor twee dagen zodat ik zo kort mogelijk in de keuken stond. 

Wat ik heerlijk vind is 's avonds koud douchen, de warmte van de dag afspoelen en daarna bijna niet afdrogen. Dit is heel goed om af te koelen.

Zomerse lunch

Zadencrackers met Hummus (door vriendin gemaakt), gebakken aubergine (van dezelfde vriendin.  Moest hem meteen verwerken en dat deed ik), tomatensla met een eenvoudige vinaigrette en lente-ui, schijfjes komkommer. Een verfrissende lunch en dat is nodig met deze hitte. 

Zomers ontbijtje

Het is zomer, het is heet (heter, heetst). Op ons balkonnetje is het 34 graden.
We gingen vroeg wandelen, toen het nog niet heet was. Wat rook het heerlijk overal en wat was het mooi met het zonlicht dat door de bladeren heen viel.
Binnen is het lekker koel. Door zonnescherm, gordijn en goede ventilator.
Een even zo koel ontbijtje.
Banaan, bosbessen, sinaasappel, aardbeien (ze zijn zo lekker en ik had de rest voor tussen de middag willen bewaren, voor op een zaden crackertje, maar ja). Ik had alleen toen ik ging blonderen de banaan onder de bevroren bosbessen moeten leggen. Nu moest ik er een beetje vocht bij doen. Anders was het ijs, zoals ik dat vaak maak. De smaak was even heerlijk. 
We hebben elke dag veel fruit en groente. 
Altijd de basis en dat is in de zomer heel eenvoudig.

Henk

We waren vanmorgen in het ziekenhuis voor de uitslag. Henk heeft een tijdje geleden nare eczeem gehad. Hij voelt zich goed, maar ik vond het toch spannend. Het zal natuurlijk spannend blijven, elk kwartaal, de rest van zijn leven. We kregen de uitslag van iemand anders en zij gaf ons ook de uitslag na de eerste operatie, toen was het differentiatiegraad 2. Dat maakte het nog spannender.
Maar het is Graad 1!!!!!! Dat is het nu al bijna een half jaar.
Goddank. We zijn zo blij en dat zeggen we elke 5 minuten.
We gaan opdelfde manier verder en ik hoop dat we nog heel lang samen zijn.
We hebben het vanmiddag bij onze lieve vrienden in de buurt, onder de appelbomen, gevierd.
Ze hadden een verrukkelijk 'alcoholvrij subtiel van snaak bubbeldrankje', met vlierbloesem.
En de rest van de dag hebben we het ook gevierd. :-)

Dit is een echte roos, gekweekt in de vorm van een hart. Rozen zijn op zich al prachtig en verbonden aan de liefde. Beetje dubieus vind ik, maar wel grappig. Ik zag dat ze bij Bol.com besteld kunnen worden.

Balkonnetje en lupine

Alles doet het op het balkonnetje als een tierelier. Ik vond het fijn dat de oregano, selderij en tijm er ook in de winter waren. Nu groeit het allemaal hard, uitbundig, maar ik kon blijven oogsten en dat is in de winter extra fijn. Ik heb veel te veel pluksla gezaaid.
De bieslook heb ik al 3x tot op de bodem afgeknipt en het groeit net zo hard weer aan. Alle dode sprietjes haal ik er dan wel uit.

Niet alleen vlees gaat ten koste van het milieu, ook zuivel. We gebruiken het nog, maar veel minder. Het is niet meer vanzelfsprekend, zoals vroeger. We zullen wel moeten veranderen.
Voor de Budwigcrème gebruik ik nog biologische kwark en ik neem kefir voor de goede darmbacteriën. Ik ga binnenkort proberen of ik plantaardige melk kan fermenteren. 

Wat ik van harte aan kan raden is 'lupine'. Behalve van de mooie bloemen, alls groenbemester en als meel kende ik het van de vegetarische slager. met al zijn fantastische producten. Het is een peulvrucht. Je kan er tegenwoordig allerlei producten van kopen in verschillende smaken, heerlijk! Gezond voor ons en gezond voor de aarde. Het is fijn om op elke mogelijke manier bij te dragen aan herstel hiervan. Ik schiet nog heel erg tekort, maar alles helpt!

Lupine wordt onder andere gebruikt in vleesvervangers (reepjes, ook gefermenteerd, als tempeh, burgers, worst(jes), schnitzels, loempia's en als productverbeteraar in brood en bakproducten. Lupine is rijk aan eiwitten en voedingsvezels. Ook bevat het B-vitamines en mineralen, zoals ijzer, calcium en zink. Het is goed voor de bloedvaten. Het is nog voor veelmeer goed, maar dat komt in mijn boek.

Het is niet goedkoop, maar het is ook gewoon als peulvruchten in potten te krijgen. Binnenkort ga ik daar eens burgers van maken. Ik maak (of koop) altijd burgers voor zaterdag. Voor sommige gerechten is een vaste plek. Dat is prettig want er is altijd zoveel te improviseren en te maken.

Deze bloemen zijn een ander soort lupine, niet eetbaar, wel mooi. 

Glutenvrij zuurdesembrood

Ik ben blij dat ik nu allerlei glutenvrije (en heel soms weer spelt) broden kan bakken, o.a. met zuurdesem. Dan is het op twee manieren goed. Zonder gluten en met eem gefermenteerd rijsmiddel. Zo had ik in het weekend een rozijnenkaneelbroodje gebakken waar ik een foto van had moeten nemen. Ik neem 2 volle eetlepels zuurdesem op 3 bekers glutenvrij meel. Voor het binden gebruik ik chiazaad , lijnzaad of psyllium. En ik gebruik ook iets zoets, om het rijzen te stimuleren.

Zomers en Murat Isik

Hoe heerlijk, weer zomerse momenten op het balkon. Bloemetjes, de geur van kruiden, fruit en een prachtig boek. 

'Wees onzichtbaar' van Murat Isik geeft een heldere inkijk in het leven en de sfeer van een  toen Turks gezin in de Bijlmer van de 80er jaren. Toen ik ik in 1973 de Vormingsklas in Amsterdam deed had ik naailes (drama) van een mevrouw die in Bijlmer woonde en daar razend enthousiast over was. Het was er rustig en mooi. Dat de idealen van de opzet van de Bijlmer verloren gingen had jammer genoeg vooral met geld te maken. Wat zou het anders gelopen zijn als de idealen van architect en stedenbouwkundige Siegrfied Nassuth helemaal verwezenlijkt zouden zijn geworden. Nassuth was geïnspireerd door de functionele stadsideeën van de CIAM* en de Zwitserse architect Le Corbusier(!). 

De wijk werd gekenmerkt door hoogbouw van tien verdiepingen in een zeskantige honingraatstructuur en veel groen.

Murat Isik schrijft van binnenuit en beeldend over zijn kindsjaren. Ik zie het voor me en beleef het mee. Een verrijkend boek. Niet alleen door de schrijfstijl maar ook omdat ik informatie krijg over een omgeving waar ik nauwelijks iets van wist.

*Congrès Internationaux d'Architecture Moderne (CIAM) was een groot internationaal platform dat in de eerste helft van de 20e eeuw een grote stempel heeft gedrukt op het architectuur-debat. Geplande steden werden gepropageerd, waarbij de functies als wonen, werken en recreatie van elkaar gescheiden zijn.

Het lijkt me nu juist mooi als dit allemaal gecombineerd wordt, het is een andere tijd. 

Jammer dat ik geen kleurenfoto kan vinden waardoor het groen te zien is.

Orchideeën

Vroeger was ik helemaal niet zo dol op orchideeën. Ik was er ook niet mee bezig. Ik hou meer van wilde planten en bloemen. Dat is veranderd. Elke plant of bloem heeft zijn charme  en sterker, ik hou nu just wel van orchideeën omdat ik de bloemen op zich in al zijn verscheidenheid mooi vind en ook omdat ik ze een beetje heb leren kennen. Het geldt niet alleen voor bloemen. Een band ontwikkelen en kennis opdoen zorgt voor meer inhoud en begrip en daardoor ook vaak voor het zien van schoonheid. Daarbij heb ik een plek waar juist orchideeën het fantastisch doen.

Wensen

Ik wens u allemaal een heel fijne en/of waardevolle donderdag 13 juni toe!

Elke dag is waardevol vind ik. Hij voegt altijd iets toe. De dagen zijn niet altijd groots en meeslepend (vroeger had ik periodes dat ik dat wel vond), maar ze zitten vol ervaringen die noodzakelijk zijn voor wat hierna gebeurt. 
En een kort moment van rust of bezinning kan voor een nieuw inzicht zorgen. 

Inspiratie

Henk en ik praten deze dagen over inspiratie. Je kan altijd door iets of iemand geïnspireerd worden. Het hoort bij Pinksteren en we zijn ons er nu extra bewust van. 
Henk zei: "Het overkomt je, je kan het niet sturen, net zoals verliefdheid." Vroeger zeiden ze de Geest krijgen. Soms gebeurt het nog, ik zag het net bij een gesprek met Willem Jan Otten in Trouw. Ik krijg het door iets wat ik lees, zie of hoor, of door een persoon. Die ander raakt iets in mij wat aansluit en daardoor komt het versterkt naar boven. Dit kan door liefde, doordat de ander een beroep op me doet, (heeft ook alles met liefde te maken) of ... 
En toen gingen we er weer over praten want hoe word je door de dag heen geïnspireerd? Het gaat om iets wat latent in mij aanwezig is. Daardoor kan het naar boven gehaald worden. Of ik nu in de keuken sta, of schrijf, het komt vanzelf. Ik zou niet kunnen gaan zitten en denken; ik laat het komen. Dan komt het juist niet, het wordt krampachtig. Door domweg te beginnen, door te ontspannen kan het komen. We kwamen uiteindelijk tot het woord overgave. Dat doe je, je staat open, het kan binnenkomen. Maar soms breekt het door alles heen, dan kan je nog zo vol in je hoofd zijn, het worden aangeraakt is sterker, dan elke gedachte. Waardoor en waarom? Ik heb een vriend van wie ik veel houd. Hij maakt het mooiste taalgebruik los in mij. Dan komt erbij dat taal en de schoonheid ervan iets is wat we delen, wat ons bindt. 
Soms zie je dat iemands geïnspireerd zijn noodzakelijk is om iets uit te werken.  Waarschijnlijk is het dat altijd. Henk liet me net Ali Banisadr zien. Over inspiratie gesproken. en over de noodzakelijkheid veel met het verleden te doen. Is er iemand door wie u op dit moment geïnspireerd wordt?

Ali Banisadr

Op dit moment is er een tentoonstelling van hem in het Noord Brabants Museum. En er is veel meer moois zag ik. Te ver weg voor ons. Toen we in Utrecht woonden kwamen we er regelmatig, een heel prettig museum.

En nog iets heel anders, wat ook in Trouw stond. John Vis, die in een doormidden gezaagde caravan, op de hei in dit geval, achter een piano zit. Hij zingt liedjes voor mensen. Niet op vaste tijden of vaste plaatsen. Hij houdt van zijn vrijheid. Hij laat het komen zoals het komt. Mensen worden diep geraakt en vertellen hem over hun leven, over pijnlijke gebeurtenissen.  
Hij houdt van spelen in de natuur, maar vooral van de gesprekken die het oplevert.
Hij heeft de inspiratie om te spelen en iets los te maken, de ander wordt geïnspireerd om zijn verhaal te vertellen. Het heeft dus een tweeledig effect, hoe mooi.

Glutenvrije broodjes

Al eten we nu op zondag zuurdesem speltbrood, ik bak voorlopig nog vooral glutenvrij brood. Je doet dat niet zomaar, het kost tijd en het is nodig om heel veel te experimenteren. En te ontdekken wat jezelf het prettigst vindt.
Maar ik heb langzamerhand een klein repertoir, waaronder deze broodjes. Plantaardige reepjes met in dit geval knoflook-, uien en paprikapoeder. Met sla en raita.
Gekocht glutenvrij brood vind ik in veel gevallen gortdroog en niet lekker in de mond. We genieten dus van de eigen broden en broodjes (en crackers!). Ik zal de foto extra groot maken zodat u goed de luchtigheid kan zien.

Gevuld met plantaardige roerbakreepjes

Dierbaar bezoek

Welke mensen waren voor u als kind buiten het gezin belangrijk?
Ik kom meteen op twee heel lieve vrouwen. Een van die twee is Jet! Zij zorgde vroeger niet alleen voor ons huis, maar ook voor mij. Mijn ouders waren veel weg, zij was er altijd! Ik vond het vreselijk toen ze ging trouwen en ons (mij!) verliet. Heel begrijpelijk in die tijd, maar toen vond ik het erg moeilijk. Ze is overigens met een schat en zeer humoristische man getrouwd en vanmiddag waren ze hier! 
Er was onmiddellijk dezelfde vertrouwdheid en ik ben nog net zo dol op haar. 
We dronken koffie, aten appeltaart met dadelcaramel, bekeken oude foto's, haalden herinneringen op, wandelden naar onze lievelingsplek, hadden nog een kopje te laat gemaakte ijsthee, die dus nog geen ijsthee was, met een chocolaatje.
Ze namen kweeperenjam mee, walnoten en rozen uit de tuin. Hoe ze ruiken ... Die leg ik bij deze vast, waarmee ik ook de herinnering aan het fijne samenzijn vast leg.
Ik ben er nog helemaal vol van.

Hergebruik klok

En toen kreeg de klok toch nog een functie voor Henk, als palet. Ik ben zo blij dat Henk weer aan het tekenen en schilderen is. Schilderen is nieuw voor hem, tekenen niet en dat kan hij zo goed.

Onze dag

Gisteren was onze dag. Ik zeg al jaren dat we 38 jaar samen zijn, maar het is dit jaar 'pas' 37 jaar. Vroeger dacht ik ook jaren dat mijn moeder 74 jaar was. En elk jaar dacht ik oh, wat fijn, ze is nu pas 74. :-) Natuurlijk hebben we er een fijne dag van gemaakt, al waren er wat verplichtingen.
's Morgens een feestelijk ontbijtje met glutenvrije crackers en krentenbrood dat ik van Pasen bewaard had. 's Middags de Budwigcrème die we anders bij het ontbijt zouden hebben. Die is altijd erg lekker, maar nu ...  Met appel, kaneel, verse gember en geroosterde pompoenpitten. Dat is een van onze wekelijks terugkerende variaties. Nu kwamen er ook nog verse blauwe bessen bij, die zaten in het fruitpakket van Boer Giel.  's Avonds hadden we pizza, met sla een glaasje rode wijn.
Aan het eind van de middag zijn we naar een van on ze lievelingsmusea geweest. De Buitenplaats in Eelde. Klein, overzichtelijk, zodat wat je ziet goed door kan dringen.

Eerst hadden we nog cappuccino en Henk citroentaart en ik niet - te - zoete baklava. De bakster komt uit Syrië. Ik ga haar zeker nog laten weten hoe we gesmuld hebben. Als ik eraan denk loopt het water me onmiddellijk in de mond. De kokos-citroentaart ga ik ook eens maken, mijn eigen versie. Ik heb een foto gemaakt toen we het al op hadden. We zaten op een comfortabel bankje, uit kijkend op water en museum.

De tentoonstelling die er nu is heet: "De vrouwelijke blik". Werken van 10 vrouwelijke kunstenaars. Het sluit aan op het jaarthema 100 jaar vrouwenkiesrecht.
Boven is nog een klein ruimte en daar hingen ontwerpen in olieverf en aquarel, die hebben geleid tot de boekomslagen van boeken van Marcel Proust. Wat ik echt prachtig vond was onder andere dit, van Petra Morenzi. Verfijnd. De schaduw is steeds anders. Ik kan er lang naar kijken.

Erg

Goedemorgen lieve allemaal,

Het is prachtig weer en ik wens u in elk opzicht een mooie dag!

Het is heel erg dat alles wat ik tot nu toe geschreven had voor mijn nieuwe boek weg is!
Ik dacht eerst; het zal wel ergens goed voor zijn, ik moet gewoon opnieuw beginnen en op zich is dat ook de enige manier om ermee om te gaan, maar jee. Het waren toch al heel wat pagina's. Ik dacht net nog even, misschien is het per ongeluk in de pullenmand terecht gekomen, maar die heb ik laatst leeggemaakt. Het eerste is zonde, het tweede is dom. 
Ik ga gauw een prettiger bericht hier achteraan schrijven.

Trouwdag ouders

Het is vandaag 83 jaar geleden dat mijn ouders trouwden. In gedachten blijf ik het vieren en 's avonds smullen we elk jaar van asperges en aardbeien toe. Hun bruiloftsdiner in vereenvoudigde vorm.

herinneringsfoto, currysaus en plantaardige mayonaise

Als iets weg moet omdat het kapot is, niet meer past of er is geen ruimte voor, maar ik heb er een bijzondere herinnering aan, dan maak ik er een foto van. Deze klok is meer dan 40 jaar oud, hij hing in Waalre, boven de deur bij de eettafel en naar het halletje. Bij ons hing hij boven de deur naar de slaapkamer, in de woonkamer. Maar nu is hij kapot. Ik vind het een beetje moeilijk, maar ik heb hem nog even goed vastgehouden. Gelukkig is er een foto. 

Twee dagen keken we naar de lege plek om te zien hoe laat het was. Wonderlijk, je weet dat hij er niet meer is en toch ... net een, twee of drie keer, maar wel 20 keer per dag denk ik. Nu hangt er een nieuwe. Niet zoals ik altijd deed een paar minuutjes vooruit gezet, wat ik handig vond. Deze is radiografisch. Henk is er blij mee. Nu weten we weer (precies) hoe laat het is.

Ik heb net de currysaus aangepast bij 'recepten'. Ook maakte ik nieuwe plantaardige mayonaise. Allebei lang houdbaar en verrukkelijk! Twee heel eenvoudige basissauzen.

Bloementip

Morgen is het moederdag. Ik ben geen echte moeder, maar ik moeder wel en zoals alles wat er te vieren valt, vieren we deze dag ook. 
Ik hou meer van een klein bosje bloemen dan van een enorme bos. En extra met gemengde kleuren. Zo heb ik nu een bosje gekleurde tulpen. Ik kan er zo van genieten.
Net las ik bij nu.nl twee handige tips. Om bloemen langer vers te houden moeten ze niet in de buurt van fruit staan (is bij ons altijd het geval). Het ethyleengas* zorgt voor een snellere stofwisseling en daardoor verwelken ze eerder. Ook is het beter om de vaas niet tot de rand met water te vullen. Doe ik altijd, behalve met narcissen. Er ontstaan eerder schimmels en bacterieën. De vaten van de stelen gaan dicht zitten waardoor ze het water minder goed naar boven kunnen trekken.

Als u een appel bijvoorbeeld met een nog niet rijpe avocado in een zak of doos doet dan wordt de avocado sneller rijp, door het ethyleengas. Bloemhandelaren gebruiken het ook op deze manier, door dichte bloemen open te krijgen.

Uitje

We hebben een heerlijk uitje gehad! De reis ging helemaal naar Sneek. 
Overzichtelijk en we hebben allerlei moois gezien en juist dat doet ons altijd zo goed.

Eerst koffie bij Museum Belvédère in Oranjewoud. We beginnen altijd met koffie. Met een 'dumke' * (ik laat de teugels af en toe vieren) en Henk nam een stukje oranjekoek. Een herinnering aan vroeger. Terwijl ik dit schreef dacht ik, een herinnering is altijd van vroeger. Maar een herinnering kan net zo goed van vorige week zijn. Het klopt dus toch wel denk ik.

Naast Jan Mankes, waar altijd wel iets van hangt waren er o.a. abstracte schilderijen (en een bepaalde 3D printtechniek) van de natuur. Ik plaats een schilderij van Jan Mankes en ik kopieer twee stukjes tekst. Ze komen uit cadoc.nl, een website die gaat over boeken over kunst, fotografie en vormgeving.

"Roland Holst was een vroege bewonderaar van Jan Mankes en noemde hem "de meest verstilde schilder van Nederland". Wanneer je dat in de context van de kunststromingen van die tijd plaatst, waarin het kubisme opgang maakte en het expressionisme in volle gang was, is dat goed voorstelbaar. Dan zijn de afbeeldingen van geitjes, kippen en vazen met judaspenning of dopheide een relatieve oase van rust. 

De charme van een aantal van zijn olieverfschilderijen, het beetje extra dus, is het gebruik van het materiaal en de gebruikte kleurcombinaties. Dit is wat mij betreft voor het eerst zichtbaar in zijn schilderijen vanaf 1911. Het schilderij 'Ganzenliesje' (1911) is een goed voorbeeld. Mankes was zelf ook tevreden over het resultaat van dit schilderij. Hij schreef dat jaar over zijn manier van schilderen: "ik ben vol goeden moed om ook in de verf de stof heelemaal weg te krijgen". Het boek gebruikt het woord "ontstoffelijken" en dat is de spijker op zijn kop. Het sprekende aan dit schilderij en die in latere jaren volgen, is de sfeer die hij op het doek zet en vervolgens op de kijker weet over te brengen. In 1913 maakt Mankes een groot aantal van dit soort schilderijen: "Grote uil op scherm", 'Haan (Wyandotte) met tinnen schotel (zie hieronder), "Kraai op berkenboom", en "Uil op boomtak". Bij deze schilderijen is de verf vrijwel transparant aangebracht en de kleurcombinaties zijn bijzonder. Het fluorescerende effect heeft, zeker bij de lichtere tinten, iets sprookjesachtigs. "

Henk had de nacht ervoor helemaal niet geslapen en ik een beetje. We gingen dus na een lunch-hapje in de auto naar het hotel en deden een dutje. Na een wat langere nacht hadden we dat ook gedaan, we doen het elke dag.

Daarna bij een vuurtje lekker gelezen met een kopje thee en Henk koffie.

Dat moment vinden we altijd zo heerlijk!!!!

Na het lekkere eten hebben we nog een onverwacht mooie wandeling, met een dikke jas aan, gemaakt.

Toen lekker in bad (dit blijft een van de allergrootste geneugtes voor mij!).

Nog even televisie gekeken en gelezen.

De volgende ochtend Henks hoogtepunt, het ontbijt!

Hierna gingen we naar Jopie Huisman in Workum.

Vroeger zijn we daar ook een paar keer geweest en toen vond ik het al prachtig, nu was ik nog meer ontroerd. Het is het totaal, niet alleen wat hij gemaakt heeft, maar ook hoe en waarom. Een wijs en prachtig mens. Hij heeft zijn hele leven zelfportretten gemaakt. Deze is uit de oorlog.

En een van zijn bekendste werken. Elze vezel vertegenwoordigd compassie voor mij.

Je zag een deel van de hoeveelheid brieven die hij gekregen heeft. Mensen werden en worden door hem geraakt.

Er was ook een tentoonstelling van kinderen die hun ouders geportretteerd hadden en ook dat was erg de moeite waard.

Als het kan maken we altijd een audiotour en dat kon hier ook. Het geeft zoveel meer informatie.

Ik had veel langer willen blijven maar we moesten jammergenoeg weg.en we cappuccino en 

Ook hier hadden we cappuccino en een 'dumke'.*

Zo kort, maar echt een HEERLIJK uitstapje en de afstand was te overzien. :-)

* Het dumke is een streekspecialiteit uit Friesland en wordt onder andere gemaakt van hazelnoten en anijs. Ik vind ze nu veel lekkerder dan vroeger, heel bros. Ze verschillen per plek want we hebben ze nu 2x gehad en ze waren ander sen juist dat vind ik altijd leuk van streekgerechten, dat elke bakker toch ook zijn eigen recept heeft. In die bij Jopie Huisman zat nog wat meer anijs. Het Fryske Dumke dankt zijn naam trouwens aan de vorm van het koekje, dat op een duim lijkt.

ps

Het is nu donderdag, een paar dagen later dus, maar ik plaats het op de dag dat we terugkwamen.

Koningsdag

Zoals elk jaar gezellig naar koningsdag kijken met cichorino en dit jaar in plaats van worteltaart een koek met oranje 'glazuur' (het is geen glazuur want dat is met poedersuiker, maar een romig laagje). Het is oranje door wortel. Henk heeft een oranje stropdas om en ik een oranje trui. Die heb ik vaker aan want naast de herfstkleuren past deze kleur heel goed vind ik. Ik ga nu even een dutje doen (we kunnen niet zonder) en dan zal iets laten zien van wat ik gemaakt heb.

Dit zag er in het echt mooier uit en ik word ook een beetje duizelig als ik ernaar kijk, door het standpunt, maar ja, het was zo lekker en ik had het beloofd.

En wortelsoep waar we verslingerd aan zijn en die er op deze dag zeker bij hoort.