Wij zijn sowieso dol op spruitjes, maar deze slaan alles. Doormidden snijden. Paar minuten koken in water, uit laten dampen. Olijfolie en zout erdoor en bakken tot ze bruin zijn. Dit duurt ongeveer 20 minuten, op 180 graden. Er kunnen natuurlijk kruiden door, maar dit is al zo lekker. Gestoomde aardappels erbij of wat wij nu deden plantaardig worstje in stukjes, rode ui in sliertjes en blokjes gekookte aardappel bakken, met kerrie en zout. Met aardappelpuree erbij is ook heerlijk.
Naast mijn sterke eigen gevoel hierover lees en hoor ik onderstaande citaten (maar dan veel meer en veel uitgebreider) al maanden van de mensen die hun mond moesten houden.
Nu dan eindelijk openbaar een ander geluid.
Het hele artikel staat in de Telegraaf. (Iets dergelijks staat ook op nu.nl)
De omicronvariant heeft de Covid-19-pandemie in een nieuwe fase gebracht en zou deze in Europa kunnen beëindigen, zei directeur Hans Kluge van de Europese tak van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) zondag tegen het Franse persbureau AFP.
Je kunt de maatregelen laten varen. Afgezet tegen andere virussen zijn de huidige maatregelen niet meer gepast”, meent Xander Koolman van de VU. Professor Christoffer Murray (collega gezondheidseconoom) laat in the Lancet weten dat de maatregelen als mond-neusmaskers, de vaccinatie en de boosters uiteindelijk maar een beperkte impact zullen hebben vanwege de hoge besmettelijkheid.
Iedereen raakt besmet met deze variant stelt viroloog Bert Niesters van het UMC Groningen. „Ik ben positief gestemd. Omicron heeft de ’spelregels’ veranderd.
Henk zegt dat hij het allemaal nog moet zien, maar ik ben hier al blij mee. Er is zoveel naars gebeurd, maar het is een begin. Over al het nare ga ik in de toekomst schrijven.
Te onwaarschijnlijk en te heftig.
Nu maar hopen dat de zinloze quarantaines opgeheven worden want het zorgt alleen voor problemen, bijvoorbeeld in het onderwijs. Ik hoor uit eerste hand dat het ondoenlijk is, dat bijna alle klassen thuis zijn. Besmetten is juist nodig.
We hebben inmiddels zoveel gehoord en gezien van deskundige, bevlogen, intelligente, veelal integere (heel soms is iemand zo woedend dat dat overheerst en dat lucht ons ook op) mensen. Toch zijn we elke dag weer verbaasd ... en dan druk ik me veel zachter uit dan wat ik voel als op zo'n moment de koude rillingen langs mijn rug kruipen. We begrijpen er nog steeds niets van dat dit allemaal gebeurt in Nederland. Als iedereen zich zou verdiepen in alles wat niet klopt dan leefden we in een veilige wereld. Veilig in elke zin. We hebben altijd vertrouwen gehad en dat was iets vanzelfsprekends, ik dacht er niet eens over na, maar dat hebben we niet meer. Goddank is er wel een veel dieper vertrouwen en daarnaast zijn we gelukkig met ons leven. Ook door de beslissing om te stoppen met het meeste telefoonwerk is er zoveel van me afgevallen. De opluchting die dat teweeg brengt maakt me ook gelukkig en weinig geld maakt dan niets uit.
Het denken over de beperkte en vaak verwarrende informatie die naar buiten komt is ook wat me, wat ons drijft. Dit gaat niet alleen over vaccinaties, maar over alles. Mijn eigen lichaam en geest spelen een rol, maar ook die van elk ander mens en van de aarde. Zo zijn er de hele dag dingen die ik me afvraag en dat is bij meer mensen zo maar bij veel ook niet en waarom niet?
Mijn achtergrond is taalexpressie en alles wat daar direct of indirect mee te maken heeft boeit me. Ik kijk bij een persconferentie (maar overal en dat gaat vanzelf) niet alleen naar wat iemand zegt maar ook naar hoe. Waar ligt de nadruk op in de tekst. Er zijn veel herhalingen. Die werken versterkend. Aan het begin wordt vaak iets gezegd waar ook mee wordt afgesloten. Hoe is de non-verbale communicatie, straalt iemand rust en vertrouwen uit? Soms spreekt iemand zichzelf tegen, zoals in het voorbeeld wat ik net gaf over Hugo de Jonge. Op deze manier kijken geeft zoveel meer informatie.
Gisteravond was er weer een persconferentie. Somber, somber, terwijl er ook zulk goed nieuws is. Eigenlijk is vanaf november duidelijk dat Omikron razendsnel besmet maar niet erg ziek maakt. Het mooiste wat we kunnen hebben. Bij het RIVM dachten ze dat er heel veel ziekenhuisopnamen zouden komen en dat er veel mensen boven de 80 zouden overlijden. Allebei is niet gebeurd en toch overheerst nog steeds iets paniekerigs, waarom? Natuurlijk worden er elke dag veel mensen besmet en dat is ook goed. Als mensen besmet, maar niet ziek zijn zouden ze juist niet in quarantaine moeten. Hetzelfde geldt voor de ongezonde mondkapjes. Als iedereen besmet raakt kunnen we eindelijk die groepsimmuniteit krijgen.
Waar wij erg door aangedaan zijn is dat kleine kinderen gevaccineerd worden ... waarom? Onmenselijk. Voor kinderen is er sowieso geen gevaar en de hele situatie is door Omikron veranderd. Wat als het over een paar jaar helemaal misgaat? Ook deze kinderen krijgen een gencode. De overheid is verantwoordelijk en dat zeggen ze ook, maar daar heeft niemand iets aan. Dat mensen gevoeliger worden voor andere virussen of juist veel sterker reageren lijkt me logisch, maar volwassenen hebben voor vaccins 'gekozen'. Kinderen niet en het gaat niet om een enge, levensbedreigende ziekte*, het gaat om een heel milde variant.Wij vinden het hartverscheurend en onbegrijpelijk.
Verschillende keren schreef ik over mondkapjes. Het is niet gezond uitgeademde adem weer in te ademen (tenzij even als je hyperventileert omdat je op die manier kooldioxide inademt. waar je op dat moment een gebrek aan hebt. Bij mij hielp dit overigens nooit maar bij veel andere mensen wel) en je krijgt geen frisse lucht. Wat is belangrijker dan zuurstof? Nu nog meer dan anders. Door het interview met Dr. Carla Peeters (immunoloog, medisch wetenschapper, moleculair wetenschapper en gepromoveerd aan de medische faculteit Utrecht. Oprichter van COBALA, good care feels better) weet ik nu dat dit maar een deel is van wat het mondkapje doet. Er is veel wat ik niet weet en ik wil juist graag heel veel weten! Omdat ik het telefoonwerk bijna niet meer doe heb ik nu meer tijd om me te verdiepen in achtergronden.
De gevolgen die ik niet wist:
Dit waren de lichamelijke gevolgen, maar geestelijk is het negatief omdat je elkaars expressie niet goed ziet. Ze vertelde hoe erg dit vooral voor kinderen is. Waarom heb ik hier niet aan gedacht? Kinderen moeten zich veilig voelen, gewaardeerd enz. enz. gezichtsuitdrukking van de volwassene is daarbij zo belangrijk. Soms denk ik dat ik toch wel aardig geïnformeerd ben langzamerhand, maar als ik naar alle gesprekken kijk dan is er zo ontzettend veel waar ik geen idee van heb. De mensen die vertellen hebben hun sporen ruimschoots verdiend en ze hebben een warme openheid. Als ze de materie dan ook nog enthousiast over kunnen brengen wordt zelfs statistiek (mensen die psychologie studeren vinden dat meestal een verschrikkelijk vak) en data interessant. Ik heb geleerd dat data in principe nooit klopt. Het moet kloppend gemaakt worden. En degene die de data ontwerpt moet niet ook de analyse doen.
https://www.greenpeace.org/nl/natuur/43128/mondkapjes-maken-plastic-soep-groter/
Vreemd, ik had een heel stuk geschreven over mondkapjes maar had het nog niet gepubliceerd. Het blijft dan gewoon als concept staan maar nu ben ik het kwijt. Heeft u nog tegoed.
Ik schreef over medicijnen. Er staat vandaag een artikel in Trouw over het afbouwen ervan en dat schijnt wat vergoedingen betreft een groot drama te zijn. Daar zijn namelijk ook weer medicijnen voor nodig. Ik heb vroeger eens iets dergelijks gehad en ik ben er van de ene op de andere dag mee gestopt, al vond ik het erg lekker. Ik was bang dat ik niet meer zonder zou kunnen. Hetzelfde deed ik met bètablokkers. En ik deed het met roken. Voor mij de enige manier. Punt, klaar. Niet afhankelijk zijn. De bètablokkers vond ik onaangenaam en het idee zoiets in je lichaam te krijgen, nee! Nu ik erover schrijf word ik er alweer niet goed van. :-) Dit is allemaal lang geleden en zonder nood voor mij nooit medicijnen. O ja, nog veel langer daarvoor heb ik een overdosis antibiotica gehad. Ik had vanaf mijn 19e of zo steeds blaasontstekingen. Als het vervelend voelde in mijn blaas neem ik koemis koetjing, een thee uit Indonesië, in tabletvorm. Het is nog maar zelden nodig, maar ik vond het ideaal. Ik kende vroeger zelfs iemand die daar nierstenen mee kwijt is geraakt. Als ik echt weer een fikse blaasontsteking zou hebben zou ik trouwens wel antibiotica nemen, als niets anders helpt. Het gaat anders omhoog en er ontstaat een nierbekkenontsteking. Ik weet maar al te goed hoe dat voelt. Maar ik heb die antibiotica indertijd steeds veel te snel gekregen. Ik wist er toen nog allemaal niet zo veel vanaf en liet het gebeuren.
Terug naar alle pillen die mensen krijgen. In dit fragment staat hoeveel mensen ze voorgeschreven krijgen en ik weet dat honderdduizenden mensen eraan verslaafd zijn. Ernstig. En het lost meestal niets op! Naast de depressies of pijn komt er een groot probleem bij, verslaving.
"Hoeveel patiënten net als Evi last hebben van ontwenningsverschijnselen, is niet bekend. De schattingen, op basis van epidemiologische studies, lopen uiteen van 60 tot 180 duizend. Naast de elektrische schokken komen ook nachtmerries voor, angsten, misselijkheid en griepklachten. Niet alleen bij het afbouwen van antidepressiva overigens, ook bij antipsychotica en pijnstillers. In totaal slikken drie miljoen mensen in Nederland deze medicatie."
Wat een schitterende dag is het. Het blijft onder nul. het is nog steeds wit. En dan de zon erop. We zagen vanmorgen alle takjes en grasjes bedekt met een laagje rijp. We kijken naar de banen zonlicht tussen de bomen. Meer heeft een mens niet nodig. Even wordt alles vervuld.
In de auto vanmorgen luisterden we naar 'Vroege vogels' en daar hoorden we dat bepaalde vogels zich door ernstige vogelgriep niet meer kunnen oriënteren of hun koppetje staat de verkeerde kant op en er is een hoge sterfte. De intensieve pluimveehouderij is de bron van het ziekmakende virus. Het wordt pluimvee industrie genoemd en dat is het ook, een naar woord dat de lading dekt. In Nederland is de dichtheid van pluimvee 6x zoveel als gemiddeld in Europa! In zo'n klein land. *
Dit gaat om dieren, die er niet toe doen. Hetzelfde geldt voor mensen. Ik bedacht me gisteren dat de fysieke overheersing zoals het vroeger bijvoorbeeld in inrichtingen was (bijvoorbeeld vastgebonden in bad), is overgegaan in chemische overheersing. Niet alleen in deze coronatijd, maar altijd en bijna overal is die overheersing er. Ik heb, en dat is natuurlijk niets nieuws, een grote weerstand tegen (misbruik van) medicijnen. Ik schreef het eerder, toen ik in Den Dolder werkte zag ik psychiatrische patiënten die daar als zombies, omdat ze volgepropt werden met met van alles, rondliepen. Niemand bekommerde zich om ze. Wat was er allemaal aan vooraf gegaan, wat voor jeugd hadden ze gehad, wat was de oorzaak van hun aandoening? Wat verdrietig, als je niet meer gezien wordt. Er gebeurt gelukkig ook iets heel positiefs, een psychiater schrijft samen met iemand die psychoses heeft over de spirituele kant ervan. Zij is zelf trouwens ook psychiater. Ik schreef dat wij veel naar 'De nieuwe wereld' kijken en daarin zei een huisarts dat ze zich op een gegeven moment afvroeg: Heb ik medicijnen, de term die vaak gebruikt wordt, gestudeerd, of geneeskunde? Deze zelfde arts vertelde het verhaal van een andere arts, Terry Whals, uit Iowa. Ze had MS. Ze kreeg veel medicijnen. Omdat ze arts was kon ze aan de nieuwste middelen komen. De medicijnen hielpen niet, het ging juist alsmaar slechter met haar. Op een gegeven moment kon ze niet meer overeind zitten in een stoel, haar lichaam kon haar niet meer dragen. Ze heeft haar voeding grondig aangepakt met een paleo (een van de weinige manieren van eten waar ik niets mee heb) dieet en ze heeft zich letterlijk uit de rolstoel gegeten. Ze houdt allerlei lezingen en geeft zelfs weer les. Er zijn talloze voorbeelden van mensen die door voeding beter zijn geworden, maar juist omdat dit een arts is en ik het over medicijnen had en het laat zien hoeveel we zelf kunnen bereiken ...
...
Vroeger kregen veel zwangere vrouwen het medicijn Thalidomide tegen slapeloosheid en ochtendmisselijkheid. Nadat bleek dat het middel ernstig schade toebracht aan de ongeboren vrucht van moeders die het gebruikten, werd het in 1961 in de meeste(?) landen voor de oorspronkelijk bedoelde indicatie van de markt gehaald. Ik denk veel na over medicijnen in de ruimste zin van het woord (en vooral die iets in je hoofd doen). Toen ik in het Dorp werkte moest ik op de eerste dag dat ik er was iemand verzorgen die softenon had. Een verbitterde, boze vrouw. Ik was bang voor haar. Op google bij afbeeldingen is te zien hoe mensen met softenon eruit zagen. Ik schrok weer, al zag ik daar natuurlijk veel, allerlei meestal aangeboren afwijkingen. Zou ze nog leven? Dat ik bang voor haar was had waarschijnlijk meer met mij dan met haar te maken. Nu begrijp ik heel goed waarom iemand verbitterd kan raken en dan kijk je anders.
Een ander milieuschadend voorbeeld* dat net zoals de vaccins met 'contracten' te maken heeft... duizenden vliegtuigen vliegen zonder passagiers om hun landingsrechten niet te verliezen. En ploten moeten aan de benodigde vlieguren komen om hun brevet niet te verliezen.
*Wat die medicijnen betreft gaat het om persoonlijke schade, maar veel komt ook in het drinkwater terecht.
Soms weten mensen niet zo goed wat te doen met tofu, omdat je er zelf veel smaak aan moet geven. Op zaterdag maak ik meestal een burger voor in een snel gebakken havermoutbroodje. Weet eigenlijk niet of ik daar ooit het recept van geplaatst heb, ga ik zo controleren. (Later: Ik had het niet gedaan, nu wel!)
Vandaag maakte ik een tofuburger, die inmiddels al bij 'recepten' staat. Niet alleen door er veel smaak aan te geven, maar vooral door de textuur te veranderen kan er van tofu een heerlijke burger gemaakt worden. Het is niet zacht meer maar je moet erop kauwen. Ik verander de structuur door hem in te vriezen en daarna in de magnetron te doen terwijl het in papier gewikkeld is. Op zulke zeldzame momenten ben ik heel blij met dit oude apparaat. Drie minuutjes en alle vocht zit in het papier. Als het brede tofu is er rondjes uit steken, anders wordt het een vierkante burger zoals bij mij. Ik koop biologische tofu meestal bij de Jumbo en die is smal dus een rondje eruit steken gaat niet. Omdat hij nu droog is kan de burger, met veel kruiden, heel krokant gebakken worden. Tofu is goedkoop en zit vol voedingsstoffen. Het is zeer eiwitrijk en er zit kalium, ijzer en magnesium in.
Waar ik vanmorgen over dacht: Uiteindelijk gaat het toch vooral om innerlijke vrijheid. Die te voelen in plaats van beheerst te worden door omstandigheden.
En hoe fijn ik het ook vind om uit te wisselen, ik ben er niet afhankelijk van. Diepgang beleef ik met Henk, we delen het innig, maar ook altijd in mezelf, een voortdurend proces. Boeken en youtube kanalen zijn hierbij inspirerend. Zou ook zonder gaan maar ik ben er wel heel blij mee.
Er gebeurde zoiets raars. Ik had vier grote glazen voorraadpotten van vroeger. Vanmorgen stonden Henk en ik in ons keukentje en opeens was er een keiharde knal. We schrokken ons een hoedje en hadden geen idee. Het bleek dat er een groot, heel dik stuk glas, van een van die potten tegen een 'spatelhouder', die eigenlijk voor een wc borstel is.:-) vloog. Ik snap er niets van en vind het zonde, maar eigenlijk vind ik drie potten mooier dan vier.
We hebben de afgelopen tijd heel veel uitgegeven. Noodzakelijke zaken (waaronder een speciale lamp voor Henks huid) en daarnaast hebben we de voorraad aangevuld. Zo kunnen we goed van start gaan dit jaar. We zullen zien hoe het allemaal gaat. Ik vind het spannend maar voel het echt weer als een uitdaging.
Wat ik vorig jaar van plan was, maar wat niet goed van de grond kwam is voor u bijhouden wat qua film of documentaire interessant was. Ik probeer het dit jaar beter te doen.
Over samen gesproken, het lijkt me leuk om hier aan elkaar te vertellen
Goede voornemens
