woensdag 11 november 2020
Boerenkoolsoep met kokosmelk
zondag 1 november 2020
Laatste komkommer
tomaatjes
Kortgeleden schreef ik over de tomaatjes in de vensterbank. Die naast de bank doet het eigenlijk veel beter. Tenminste de plant. Hij zit stikvol bloemetjes, maar geen idee of ze nog uitgroeien tot rode tomaatjes. Een rijpe is klaar om geplukt te worden. Ik kan iedereen zonder tuin van harte aanraden om te experimenteren op de vensterbank of andere plekken in huis/appartement.
zaterdag 31 oktober 2020
Kruiden
De bieslook heb ik tot onderaan afgeknipt, maar hij begint alweer te groeien. Net zoals de pepermunt.
Gisteren waren het minuscule bieslookpuntjes en nu ...
vrijdag 30 oktober 2020
5 Een week leven van ongeveer €15
Blikjes groente €0,44 per stuk (gebroken sperziebonen bonen, bruine bonen, mais en erwten/worteltjes. U kunt ook dezelfde nemen) waarvan op dit moment de 3e gratis. Dit zou ik dus doen. Bruine bonen, sperziebonen en mais.
dinsdag 27 oktober 2020
Heerlijke maaltijd
zondag 25 oktober 2020
Paddestoelen
maandag 19 oktober 2020
Een nachtje weg
Ik was jarig. Voor het verjaarsontbijt kreeg ik cadeautjes: Privé Domein boekjes (spaar ik), een brownievorm, macademianoten, een cadeautje van Hielkje, dat Henk onderschept had. Het waren gekonfijte sinaasappel staafjes met chocolade. Wat een origineel en lekker cadeautje. Vooral bij een kopje zwarte koffie.
We zijn een nachtje weggeweest. Ik had dit al heel lang geleden afgesproken en van beide kanten vonden we niet dat er een reden was om het niet door te laten gaan. Alles was ook heel veilig. Het huis waar we waren lag ver weg van alles en iedereen. Normaal gesproken zouden we samen met de twee mensen van de andere kamer eten, maar vanwege corona gebeurde dat nu niet. Hetzelfde gold voor het ontbijt.
Onderweg naar de B&B in Overijssel zag ik een tuin met allemaal verschillende kleuren dahlia's. Ik ben dol op dahlia's, dus dat was het volgende cadeau. Ik zie ze nog steeds voor me.
woensdag 7 oktober 2020
Herfst herfst herfst
Oh, wat heerlijk is deze tijd toch. Er zijn meer paddestoelen dan ooit. Zal er een paar hier plaatsen. Ik vind het zo wonderlijk hoe snel de paddestoelen kunnen wisselen en hoe snel ze groeien. Ik zie nu geen eetbare paddestoelen meer, zoals eekhoorntjesbrood en kastanjeboleten.
Wat prijzen we ons steeds weer gelukkig dat we midden in de natuur leven. Dat we elke ochtend (dan vooral, al wandelen we 's middags ook nog) de schone herfstgeurige lucht inademen Het is er heerlijk en veilig. In openbare ruimtes komen we niet en we zien bijna niemand. We zouden een paar dagen geleden eigenlijk naar een oude meneer gaan, die in een verpleeghuis (volgens mij is dit niet helemaal het goede woord, maar in ieder geval krijgt hij de verzorging die hij nodig heeft) woont Omdat de virussituatie zo ernstig is, leek het ons verstandiger niet te gaan. Tasje weer uitgepakt, cakejes in eigen mond gestopt en pffft blij met de genomen beslissing. Ik voelde me ook schuldig want we lieten hem wel een beetjein de steek. Gelukkig zei zijn schoondochter: "Better safe than sorry." Ja, helemaal mee eens, maar het is fijn als iemand anders dat zegt. Dank je Annemieke.
zaterdag 3 oktober 2020
Pandemie
Wat hoop ik dat deze pandemie diepgaand de ogen doet openen. Ik las dit treffende en hartverscheurende artikel, dat in de Vlaamse krant De Morgen staat. Het is bekend maar als het zo allemaal bij elkaar staat, dan voel ik me, al kap ik niets en neem ik niets mee uit verre landen, toch ook medeverantwoordelijk. Nog lang niet alles is 100% zuiver, al doe ik over het algemeen - meestal - mijn best. https://www.topics.nl/minder-natuur-meer-gevaar-hoe-we-zelf-de-rode-loper-uitrollen-voor-dodelijke-virussen-a15074907demorgen/?context=mijn-nieuws/&utm_source=redactie&utm_medium=email&utm_campaign=DPN_ED_TOPICS_000_20201007&utm_content=article&utm_term=&ctm_ctid=78919f4a836e46ff759b685c3cb948a3
Voor de mensen die bovenstaande niet kunnen lezen, een fragment uit het artikel van Barbara Debusschere.
"De vernieling van de natuur blijkt de grondoorzaak van almaar meer ziektes die van dier op mens overgaan, zo stelt ook de VN.
Dat gebeurt in vier fases.
Door ontbossing voor wegen, mijnbouw en landbouw of verstedelijking dringen ten eerste meer mensen dan ooit diep binnen in gebieden waar zij vroeger nauwelijks kwamen.
Vaak zijn het arbeiders die van ver komen. In tegenstelling tot de lokale bevolking die al jaren of eeuwen met bepaalde wilde soorten ‘samenleeft’, hebben zij geen immuniteit opgebouwd tegen virussen en trekken ze na hun werk terug naar steden waar ze die makkelijk verspreiden.
Ten tweede jaagt ontbossing wilde dieren allemaal samen in veel kleinere lapjes natuur die nog overblijven. Daardoor wisselen ze meer dan gewoonlijk onderling ziektekiemen uit, wat de kans op nieuwe en mogelijk sterkere varianten vergroot.
Ten derde moeten ze op zoek naar nieuwe voedselbronnen en huisvesting. Vaak drijft hen dat veel dichter richting de mens. Zo doodde het nipahvirus in Maleisië in 1998 honderden mensen na het verdwijnen van regenwoud voor palmolieplantages en veeteelt. Fruitetende vleermuizen belandden op varkensboerderijen waar mangobomen staan en besmetten met hun uitwerpselen en de varkens, die op hun beurt de medewerkers besmetten.
Ten vierde ontstaat in aangetaste ecosystemen op langere termijn een scheve verhouding die zoönoses nog meer kansen geeft."
Als er niet heel veel gaat veranderen dan wordt alles steeds erger. Er is zoveel wat gedaan kan worden. We zijn toch verantwoordelijk voor onszelf, elkaar, dieren en de aarde? We staan helemaal niet machteloos, integendeel. Ik zeg we maar ik bedoel vooral ze!
maandag 28 september 2020
Bramen en brandnetels
vrijdag 25 september 2020
Leuk weetje
43.837 (en er zullen er inmiddels vast alweer een paar bij zijn gekomen).
zondag 20 september 2020
4 Waar geven wij bijna niets aan uit?
Wij leven eigenlijk behoorlijk geïsoleerd. We gaan weinig weg. Wel veel naar buiten, maar we reizen niet of nauwelijks. Daar geven we dus bijna geen geld aan uit. Normaalgesproken zijn we een paar nachtjes per jaar weg en dat is het. Ik heb een 'uitjesrekening'. Alles wat extra is stort ik meteen op die rekening. Het kan dan om een paar euro gaan, maar toch.
zaterdag 19 september 2020
Decor
De afgelopen week was dit ons decor tijdens de vroege ochtendwandelingen. Het is zo heerlijk, om op deze manier de dag te beginnen. Voor lichaam en geest.
zaterdag 12 september 2020
Liefde
Vandaag is mijn vermaandag. We vieren altijd onze vermaandagen. Bij mijn bordje dit hart vanmorgen en later had Henk het op ons 'kacheltje' gedaan. Net zo lief vind ik hoe hij de schoenen na een vochtige wandeling heeft neergezet, die hij zo gaat borstelen. En ach, dit zijn alleen maar twee voorbeelden.
donderdag 10 september 2020
Ventilatie!
Vaak voel je hoe belangrijk iets is. Ik had dat vanaf het allereerste begin van het coronatijdperk met ventilatie en vooral buitenlucht. Ik schreef er eerder over. In elke situatie is het, vind ik, zo belangrijk om eerst je gevoel/intuïtie te gebruiken en daarna je verstand. Het gevoel kan dan in praktijk worden omgezet. Niet klakkeloos volgen, nooit. Ik vroeg me net af of ik ooit iets zal doen waar ik het ten diepste niet mee eens ben. Misschien alleen als ik er iemand echt mee kan helpen. Of vanwege een hoge boete die ik niet zou kunnen betalen, maar ik weet niet of bijvoorbeeld een gevangenisstraf een reden zou zijn om tegen mezelf in te gaan. Ik hoop niet dat het ooit zover komt. Je kan trouwens meestal niet bedenken hoe je in een bepaalde - nood - situatie op iets zal reageren. Hier heeft niemand corona maar er is in verschillende delen van Nederland een enorme stijging. We kunnen er veel aan doen, al is dat natuurlijk moeilijker als je door bepaald werk met veel mensen fysiek direct of indirect in aanraking komt. En dan bedoel ik met alle soorten lichaamsvocht.
In een Vlaamse krant (ook topics) gaat het over de donkere maanden die komen. Een hoogleraar en psychiater praten onder andere over wat er gedaan kan worden om die maanden zowel mentaal als fysiek goed door te komen.
Het gaat over ventilatiesyetemen, die lang niet overal goed genoeg zijn om virussen tegen te houden. Over dik aankleden zodat u op een terras buiten kunt zitten. Het wordt meer dan ooit de kunst om aan zelfzorg te doen. Onderhoudt waardevolle contacten en doe nieuwe dingen. Ventileer goed en houd fysieke activiteiten ook in de winter vol. Ik heb een deel van het verhaal (het gaat ook over scholen, werk en meer) in mijn eigen woorden heel kort weer gegeven. Als u het hele artikel wilt lezen:
woensdag 9 september 2020
Belofte (een van de) inlossen
maandag 7 september 2020
Tentoonstelling
Gistermorgen was het prachtig nazomerweer maar gistermiddag plensde het. We gingen weer naar een mooie Borg, Nienoord in Leek. Gek genoeg zijn we vaak in de andere borgen van Groningen geweest en hier nog nooit. Het was een stuk lopen vanaf de parkeerplaats en we hadden geen paraplu bij ons. Daarom leek het langer denk ik. We dropen. Anton Heyboer maakte alles goed. We waren uitgenodigd voor een rondleiding door twee dames, een tweeling, die veel van Anton Heyboer hebben aangeschaft en hem heel goed gekend hebben. Dat gaf een enorme meerwaarde aan de op zich al interessante tentoonstelling van een zo boeiende man. Het werd een middag vol kunst en spiritualiteit. We genieten na.
zondag 6 september 2020
Nazomer
Net las ik in Trouw (Heleen Bastiaanse) over een Amerikaanse non die er op los instagramt, twittert en tumblrt. Ik zie een stralende vrouw. Het is dit innerlijk stralen waar ik zo warm van word. Ik kom hier op terug als ik schrijf over waar wij niets of nauwelijks iets aan uitgeven in de serie waar ik mee bezig ben. De non heet Beate Clare. Ze zegt onder andere: "We worstelen allemaal met een vertekend beeld van onszelf."
Gedurende het leven gebeurt er zoveel met ons en elke heftige ervaring heeft invloed op ons zelfbeeld. Ik zie het bij mezelf en bij de mensen die ik begeleid. Hoe ouders hun kinderen volgestopt hebben met oordelen, verwachtingen en vaak te weinig waardering of erger. Logisch vanuit hun achtergond, maar naast het begrijpen hiervan is het zo belangrijk dat de pijn, de onmacht aangepakt wordt. Iemand kan verder als de tijd rijp is om die oude oordelen los te laten en er zelf, met alles erop en eraan, voor in de plaats te komen. Een lange weg. Ik ben dankbaar die processen te mogen volgen en begeleiden.
Als ik nu in een andere tijd zou leven was ik misschien wel non. Er zijn veel aspecten van het kloosterleven die me aanspreken.
Nog even naar 'ons heitje' vanmorgen, de laatste echte kleur, paarsend in de zon. Het is op en top nazomer.




























