zondag 20 mei 2018

Sheku Kanneh Mason

Gisteren heb ik genoten van de bruiloft in Engeland. Dat we de prachtige serie 'The Crown' zagen (niet alleen het acteren, ook de sfeer, het licht, de muziek, de treffende beelden) droeg bij. Ik las net dat mensen het optreden van Sheku Kanneh Mason het hoogtepunt vonden. Hij had contact met de hemel. Ik bedacht me nadat ik dat voelde dat hij ook regelmatig omhoog keek. Ik had nooit van hem gehoord, maar nu wel! Het blijkt dat de hele familie de sterren van de hemel speelt. Hij komt uit een warm nest. Alle kinderen waren bij Brittans Got Talent. Maar dit speelde hij dus gisteren. https://www.youtube.com/watch?v=B6CH8e13-1Y
En dan ook nog maar even alle kinderen https://www.youtube.com/watch?v=DQhP_bPJHho
Ze zijn nog zo jong.  
En dit zusje, toen ze 10 was! https://www.youtube.com/watch?v=eede80W7g9Y

Koud douchen

Er zijn zo van die dingen in het leven die voor de een heel normaal zijn en voor de ander helemaal niet. Zo las ik in 'Genoeg' van iemand die elke keer voor een andere uitdaging kiest die een week duurt, dat dat nu koud douchen was. In het begin vond ze het moeilijk en nu wil ze niet meer zonder. Ze stopt in tegenstelling tot de meeste andere uitdagingen hier dus niet mee na een week. Wat dit betreft zou iedereen af en toe een uitdaging moeten aangaan. Wat doet iets nieuws, iets heel anders misschien met je? 
Voor mij is na een warme douche koud douchen vanzelfsprekend, ik doe het mijn hele leven al. Ik ben zo opgevoed. Henk moest er eerst niet aan denken, maar is er een paar maanden geleden mee begonnen en wil ook niet meer zonder.  Een slechte doorbloeding zit bij ons in de genen en na het koud douchen voelt de doorbloeding beter. Dat probleem los ik er niet mee op, maar het was anders denk ik nog erger geweest. Verkouden ben ik nooit. Bijna nooit. De laatste keer was in 1989, toen de muur viel. 

Ik denk dat het mooie van een uitdaging aangaan is dat je beeld of je manier van omgaan met iets kan veranderen. Dat je bijvoorbeeld denkt niet zonder iets te kunnen en dan blijkt het toch wel te kunnen. 
Of dat je er iets goeds mee doet voor jezelf, een ander of het milieu.
Als ik aan me/onszelf denk ... Ik vind dat we veel afval hebben. Ik moet dan aan Evelien uit België denken, met haar ene zakje (gezins) afval per jaar. Moeten wij niet eens proberen om een week geen afval te hebben? Ik bedoel dan restafval of plastic, die scheiden we. Papier reken ik niet mee. Ik probeer papier zoveel mogelijk te hergebruiken. Van brieven van bedrijven die aan een kant betypt zijn gebruik ik de andere kant om aantekeningen te maken bij een telefonisch begeleidingsgesprek. Kranten gebruik ik in de groentela. Artikelen eruit bewaar ik voor mijn boek. De rest gaat naar het oud papier waar verschillende dingen mee gedaan worden. Wat glas betreft, veel (te veel!) potjes bewaar ik. Ik doe er specerijen of iets dergelijks in. Grote potten gebruik ik om te fermenteren. Wat ik met pindakaaspotten doe weet u. De deksel ervan gebruik ik trouwens tegenwoordig om plantaardige burgers te vormen, het is precies de goede maat. Soms zet ik een plantje in een pot(je), of ik gebruik het als kweekbakje. De rest van het glas gaat in de glasbak en wordt gerycled.

Is er een uitdaging die u aan zou willen gaan?
(Ik hoor u denken)

dinsdag 15 mei 2018

Trouwdag

Vandaag was de trouwdag van mijn ouders. Een dag die we elk jaar vieren. Vroeger heb ik er altijd veel aan gedaan. Een van de tradities was dat ik altijd een bosje lelietjes van Dalen voor op de ontbijttafel plukte. Ze staan nu overal, deze tedere sterk geurende bloemetjes.
We eten op 15 mei altijd - de eerste - asperges - en aardbeien toe. Hun bruiloftsmaal, in 1935. Nu hebben we al verschillende keren asperges gehad omdat het zo goed is voor Henks blaas. Een paar dagen geleden ook. Vandaag dus niet, maar wel aardbeien, veel aardbeien! Ik had een bodem gemaakt van 1 beker kokosrasp, 3/4 beker notenpasta, een snuf zout, vanille en 1 eetlepel honing. Ik mixte het goed. Ik spreidde het uit op een kunstofvelletje, maar bakpapier kan ook. Het is bijna vloeibaar en je denkt, dit wordt niets, maar het wordt echt stevig in de koelkast. Hiervoor moet het er wel minimaal 2 uur in staan. In stukken snijden, plakjes aardbeien erop, eventueel nog een beetje geraspte kokos en klaar.
Nu brandt er een kaars en mis ik ze! Maar het is fijn deze dag altijd intens te beleven, het brengt ze dichtbij.



zondag 13 mei 2018

Buitenvoedsel en creativiteit

Weer van alles geplukt voor soep en slaatje.
Als je opeens alles kwijt zou zijn kom je in de zomer en herfst een heel eind, maar in de winter of het vroege voorjaar overleven lijkt me niet te doen. En dan heb ik het over buiten leven. Ik pluk zoveel mogelijk het jonge blad. Nu vooral omdat het lekker is en gezond voelt.
Paardenbloemblad, hondsdraf, brandnetel, zevenblad.



Maar ik pluk niet alleen voor het nuttig, ook voor het mooi. Henk (ik ook) ben dol op veldboeketjes. Ik probeer er zoveel mogelijk voor te zorgen dat we iets op ons nachtkastje hebben staan. Het schilderij laat zien hoe ik er (ongeveer) uitzag toen ik acht was. Het heeft voor mij vooral betekenis omdat het geschilderd werd na een lange afwezigheid van mijn moeder, die een wereldreis had gemaakt. Het was de laatste vaart van de Willem Ruys. Op de boot had ze een schilderes ontmoet. Zij kwam naar Brabant om mijn zusje, mijn moeder en mij te schilderen. 






Het zondags ontbijt vloeide over in schrijven aan mijn boek, eindelijk weer eens, heerlijk. Ik had een artikel gelezen over psychiatrische 'patiënten' in Franeker, die het Friese landschap schilderen, met hun stemmingen als inspiratiebron. Het staat in Trouw van dit weekend. Het is natuurlijk koren op mijn molen*. Er valt zoveel te schrijven over aandoeningen en creativiteit. En hoe dat rust en meer eigenwaarde kan geven.  

* Het komt goed van pas, het bevalt, evenals de molenaar het koren dat hij krijgt

Ik zocht deze uitdrukking op en er zijn veel meer uitdrukkingen waar de molen in voor komt. Een aantal ken ik, maar deze niet.

De molen naar de wind keren
Je goed aanpassen aan de omstandigheden.

Twee harde stenen malen zelden fijn
Twee mensen die niet willen toegeven, kunnen niet samenwerken.

Je rommelt als een molen, maar ik zie nog geen meel
Je doet wel belangrijk, maar ik zie geen resultaat.

De molen is door de vang
Alles gaat helemaal mis, alles loopt fout.


BewarenBewaren

vrijdag 11 mei 2018

Het klaarlichte denken

We zagen een interview met Eva Rovers (ze schreef ook het prachtige boek over Hélène Kröller Müller). Ze haalde Albert Camus aan met 'het klaarlichte denken'. Nadenken over of wat gewoon is wel echt gewoon is? De vanzelfsprekendheid ter discussie stellen. Het begin van de verandering. Er is zoveel wat anders zou moeten. Het begint met zoals zij het noemt huiskameractivisme, bijvoorbeeld niet meer gebruik maken van plastic zakjes, weinig kleding kopen (de wantoestanden in de kledingindustrie), minder of geen vlees (vanwege milieu en bioindustrie) eten. De volgende stap is het zichtbaar maken. Bijvoorbeeld vragen stellen aan bedrijven. Hoe wordt er geproduceerd? En samenwerking en vooral een strategie ontwikkelen, anders gebeurt er te weinig.
Ik word blij van zulke krachtige vrouwen. Ik ben niet iemand van de barricades, ik probeer op mijn eigen manier iets te doen. In het klein en door te schrijven. 

Henk vertelde net dat hij op de Oud Dokkum groep van Facebook schreef dat Sibbeltje, een vrouw die op haar knieën onkruid tussen de tegels van de straten haalde, een standbeeld verdiende. Hij kreeg onmiddellijk bevestigende reacties. De sociale media kan hartverwarmend verbinden. Er wordt met elkaar even aan die vrouw gedacht.







maandag 30 april 2018

Zaaien

Wat kan niet gezaaid worden?
Ik word meteen enthousiast als ik dit zie. Een van de leukste dingen om te doen. Met heel veel voldoening als gevolg.

https://www.youtube.com/watch?v=ten1TUF0dzo

Goed begin van de week (met fudge)

Goedemorgen lieve lezers, heeft u ook genoten van het onweer? Het was hier geen hard onweer, maar het duurde de hele nacht. Net zoals de regen. Ik hoorde het alsmaar op het balkon kletteren. Ik ervaar het altijd als een soort schoonmaak. En het ruikt daarna zo lekker.

Maandenlang heb ik alleen gedroogd fruit (en soms een drupje honing) als zoetstof gebruikt. Nu neem ik af en toe naast het beetje honing ook weer A-hornsiroop en Agave, heerlijk! Had ik net alle Agave weggegeven. :-)  Soms kies ik voor iets, ga ik er helemaal voor, maar doe dan later weer een stapje terug. En dan hoort het nog meer bij mij. 
Het goede gaat altijd hand in hand met smullen! Hier hoort ook een eenvoudig te maken overheerlijke chocolade fudge bij. Het lijkt me een goed begin van de weekTerwijl ik het recept nog niet eens beschreven heb loopt het water me alweer in de mond. 

Ik zal het bij 'recepten' zetten, maar ook hier en ik raad u aan het zo gauw mogelijk te maken. Dit moet u uzelf niet onthouden.

FUDGE
In een pannetje 1/2 beker kokosolie, 1/2 beker notenpasta**, 2 eetlepels A-hornsiroop*, ruim 1/4 beker cacao (of carob) en een snuf zout langzaam verwarmen. De olie en notenpasta moet langzaam smelten en niet gaan borrelen of zo. Goed mengen met een garde of hitte bestendige spatel. In een langwerpig, met bakpapier bekleed bakje spatelen en gladstrijken.  Er kunnen eventueel nog wat grove zoutkorrels op. Ik zou er dan geen zout doorheen doen. Het kan nu in de ijskast. Als het hard is snijd ik het in in blokjes (blokken). Door de olie wordt het niet keihard en het is op deze manier het allerlekkerst vind ik. 

*Biologische A-hornsiroop koop ik bij de COOP. 
** Amandel- of hazelnootpasta of een andere enkele nootpasta. Pindakaas kan ook, of pasta van zaden zoals zonnebloempitten, gemaakt. Bij de Action hebben ze vaak potjes Biologische gemengde notenpasta.



zaterdag 28 april 2018

Binnenkort weer budgetteren

Alsnog een heel fijn weekend gewenst!

De auto is (bij de fijnste garage van de wereld!) gelukkig weer door de APK heen. Als hij afgekeurd zou worden hadden we geen auto meer en een nieuwe tweedehands kopen zou niet gaan.

Na de maand januari die we zuinig hebben doorgebracht ging het daarna weer heel anders.
Vanaf 1 juni of 1 juli beginnen we opnieuw. Nog gauw van alles aangeschaft en het maandgeld is zo ongeveer op en de nieuwe maand is nog niet eens begonnen. Hindert niet. Er komt van mij van het telefoonwerk elke week gelukkig iets, maar verder is het natuurlijk niet veel, maar op zich genoeg! Wel heerlijk om eindelijk weer heel zuinig te gaan doen. En ik moet toch voor een beetje pensioen sparen, ik heb niets! O ja, €760 per jaar. :-) Naast alle voorraad, boeken en meer hebben we ook een kastenset voor de badkamer gekocht. Bij de Aldi en dus een fractie van wat het op de meeste andere plekken kost. Natuurlijk weer van heel goede kwaliteit (nooit, echt nooit iets anders meegemaakt) en het was niet te tillen. Een aardige Aldiman heeft alles in de auto gelegd.
Ik las juist kortgeleden dat je vooral zo min mogelijk kasten moet hebben zodat je zo min mogelijk spullen hebt, maar wat wilden we graag opbergruimte. We zijn er heel blij mee!

Het balkon is zo goed als klaar. Sommige kruiden komen vanzelf weer op en ik heb nog het een en ander gezaaid, zoals het driekleurig viooltje, mooi en eetbaar, goudsbloemen, citroenmelisse (hoe kwam het dat ik het opeens niet meer had, dat gebeurt nooit) gele tomaatjes en verschillende pepers.

Een paar dagen geleden stond ik onder deze bloesem en ik vind de combinatie van blauwe lucht en roze bloesem zo mooi. Ik verdween erin.



vrijdag 27 april 2018

Koningsdag

Een gezond, heerlijk jaarlijks taartje. Elk jaar iets anders, maar wel altijd worteltaart (tot nu toe) en dus oranje. Nu rauw met Budwigcrème erop.
We vonden het een mooie uitzending, uit Groningen, met ook veel aandacht voor de slachtoffers van alle negatieve gevolgen van de jarenlange gaswinning. 
De sfeer in Groningen was warm.
Dit is zo'n eenvoudig jaarlijks terugkerend moment dat we koesteren. 




woensdag 18 april 2018

Voorjaarsslaatje

Wat een heerlijk weer is het, warm zelfs.
Op het balkon hadden we na de aspergesoep* als lunch een slaatje van vers geplukte paardenbloemblaadjes. Jong groen, zo mineraal- en vitaminerijk! Ik zal het recept straks plaatsen. Het is van Johanna Budwig, met uiteraard soms een eigen touch. Bijvoorbeeld wat andere kruiden erdoor en madeliefjes erop. Maar op zich, zoals al haar recepten is dit van zichzelf helemaal goed.








* Ik schreef geloof ik dat een lezeres me liet weten dat asperges heel goed zijn voor Henks blaas. Vorig jaar hebben we ze al veel gegeten, maar dit jaar dus nog meer.  Alle groentes en kruiden die vochtafdrijvend zijn gebruik ik ook extra. Regelmatig bleekselderij, knolselderij, tomaten, komkommer, peterselie, paardenbloembladeren (de wortels gebruik ik om thee van te maken) en brandnetels. Terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat ananas ook goed is. Het zal ook niet voor niets zijn dat hij daar zo'n zin in heeft. Als je afgestemd bent geeft je lichaam alles aan. 
En als er geen medicijnen tussen zitten. Het kan nog, maar het wordt er wel moeilijker door. Net zoals antidepressiva het moeilijker maken om bij bepaalde gevoelens te komen. Geef mij maar een wereld zoveel mogelijk zonder medicijnen (in noodgevallen is het goed dat ze er zijn!), dicht bij de natuur. Om hier echt verandering in te krijgen moet er heel veel gebeuren, maar erover denken en er zelf zoveel mogelijk naar leven is fijn!
Zeker op zo'n stralende lentedag.