maandag 18 juni 2018

Minimalisme, broccomole en pillen, of beter gezegd geen pillen

Het enige waar ik naast een paar kleine herinneringsspullen aan gehecht ben zijn de boeken. Een paar keer heb ik heel veel boeken weggedaan en van een deel heb ik spijt. Niet alleen vanwege de inhoud, maar ook omdat ze een tijdsbeeld gaven. Een letterlijk tijdsbeeld en een tijdsbeeld van mijn leven. Maar mochten we hier ooit niet meer wonen en toch nog in een tiny house terecht komen gaan we allebei 25 boeken kiezen die voor ons het belangrijkst zijn. Ik ga er binnenkort eens een lijstje van maken.
We voelen ons weer helemaal geïnspireerd door de documentaire 'Minimalism'. Een grote beweging in Amerika en hier is hij ook sterk groeiend. We zagen hem op Netflix. We hebben hem nog niet helemaal af gezien, dus ik kom hier nog op terug. 

Bij minimalisme hoort zelf kweken voor mij. Ik kreeg dit stekje en wat doet de komkommer het goed,op de vensterbank in de woonkamer. Er zijn al minikomkommertjes te zien.






Ik heb net broccomole gemaakt. 10 minuten gekookte en uitgelekte broccoli (260 gram), zo is hij nog knalgroen. Scheut olijfolie erbij, scheutje citroensap, zout, knoflook, stukje ui, stukje verse peper, peterselie. Ik geef het dadelijk bij krokante groenteballetjes (gemaakt van wat over was van de burgers van zaterdag). Met gestoofde tomaten en sla.
Eerder vandaag maakte ik crackers van zonnebloempitten. Ik gaf Henk net, toen hij terug kwam van het oefenen, een cracker met dit heerlijke smeersel. 
Later: Het werd anders. We gebruikten de grote slabladen als wrap. Krokant balletje,  broccomole erop, dichtvouwen en een hap nemen, mmm.

Wat maakte me blij de afgelopen dagen? Een voorbeeld. Ik heb het regelmatig over hoe veel medicijnen er zomaar gegeven worden. Ik maak me hier al vanaf de tachtiger jaren druk om. Terwijl ik dit opschrijf denk ik dat het al in de zeventiger jaren was. Veel mensen en steeds meer hebben deze weerstand en ook steeds meer artsen gelukkig. Zo is er net een boek verschenen van arts en verouderingswetenschapper David van Bodegom: 'Ontpillen".
(No pill a day keeps the doctor away). Ik heb het natuurlijk niet over een medicijn in een urgente situatie. Dan is het een zegen dat er iets is. Maar zoals deze arts ook zei het gaat over alles wat symptoombestrijdend is terwijl er meestal veel beter iets anders gedaan kan worden. In ons land wordt jaarlijks negen miljard euro aan medicijnen uitgegeven. 500 pillen per persoon. 
Of het nu gaat om verspilling, het milieu, of gezondheid, steeds meer mensen vinden dat het anders moet. Alles begint met bewustzijn. Ik ben nog niet toegekomen aan een week geen afval. Wel ben ik me elke dag bewuster van al het plastic overal en zeker in supermarkten. Het ging kortgeleden over hoeveel het zou schelen als er geen plastic wattenstokjes en rietjes meer gebruikt zouden worden. Er zijn houten wattenstokjes en ik lees regelmatig over festivals en restaurants waar geen rietjes meer gegeven worden, of niet schadelijke rietjes gebruikt worden. Met stapjes gaat het de goede kant op.

Tot slot een leuke afbeelding. Vrouwen zijn onmisbaar. :-)





Martinus Nijhoff

De moeder de vrouw

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden
die elkaar vroeger schenen te vermijden,
worden weer buren. Een minuut of tien
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap, wijd en zijd -
laat mij daar midden uit oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.

Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer,
en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.



Dit gedicht, de beeldend weergegeven, dierbare herinnering, overstemt elke commotie.

zaterdag 16 juni 2018

Kruiden

Ik pluk en ik pluk van alles wat groeit en bloeit op het balkon. En wat een voldoening, om bossen dille en pepermunt in een vaas te hebben staan. Natuurlijke, gratis luchtverfissers. Als we de deur binnenkomt ruiken we meteen de pepermunt. Plukken is belangrijk om de groei te stimuleren.

ps
Het is een paar dagen later en nu ruik ik juist vooral de dille.


donderdag 14 juni 2018

Eenvoudigste platte brood en nooit te laat voor een nieuwe start

Waren, wat ik eerder schreef, de havermoutbroodjes met yoghurt of kwark al heel gemakkelijk, dit is alleen havermout met water, zout en wat specerijen en/of kruiden (zonder kan ook).
Havermout, zout, eventueel de specerijen en water in een kom. Het moet een dik mengsel worden. Met de staafmixer pureren. Er kunnen eventueel nog verse kruiden bij. Het beslag in een goede, niet aanbakkende koekenpan gieten. Ik heb ooit twee fantastische pannen bij de Aldi (hoe kan het anders?) gekocht en het zijn de enige pannen ooit voor mij die echt niet aanbakken. Toch ga ik er eerst met een papiertje met een druppeltje kokosolie doorheen. Als de bovenkant droog is het platte brood omdraaien. En nog een paar minuten bakken. Even af laten koelen. Ik snijd hem dan in vieren. Lekker om in soep te dopen. Alles is er lekker op! We hadden er komkommer bij.
Ik zag dit bij 'living the life you love'. Een zachte, jonge vrouw die vijf dagen leeft van een pond per dag. Ze woont nu tijdelijk in Nieuw-Zeeland met haar vriend in een heel klein appartement en ze zijn er erg gelukkig. Wat een prachtig land is het toch. Ik schreef laatst over het schilderij boven ons bed, dat geschilderd werd nadat mijn moeder terug was gekomen uit Nieuw-Zeeland. Sindsdien heeft Nieuw-Zeeland ook een plekje in m'n hart. Ze had een plakboek van haar wereldreis gemaakt, maar dat is meer dan jammergenoeg, verloren gegaan. 
Ik heb overigens ook de wortelsoep gemaakt van Kay. Henk vroeg wanneer ik het weer maakte. Wat hou ik toch zielsveel van dit soort heel eenvoudige, vervullende gerechten.
https://www.youtube.com/watch?v=qyciMiKrNgo

Nu ik het toch over interessante filmpjes heb, ik zag laatst een documentaire over een erg zieke vrouw. Ze is een paar keer bijna overleden. Ze werd verzorgd en gebruikte heel veel medicijnen. Op een dag stopte ze met al die medicijnen, verkocht haar huis, kocht een kleine camper en begon te reizen. Ze was toen 67. Ze leeft nog steeds in die camper (en vooral buiten!) en ze voelt zich vrij en gelukkig. Henk vond haar op mijn zusje lijken. Ze heeft dezelfde soort bouw en soepelheid. Ook zij zette een grote stap naar een nieuw leven op 62 jarige leeftijd.
Het is nooit te laat om een nieuwe weg in te slaan!
https://www.youtube.com/watch?v=M4qjL_iK8JY

dinsdag 12 juni 2018

Weekmenu

Ik zal nu weer eens een weekmenu geven. Gedurende de week zal ik het zeker aanpassen.
We beginnen de dag steeds met water en citroensap, water met appelazijn of zuurkoolsap (dit vinden we nogal heftig) om een beetje schoon te maken. Elke dag bij het ontbijt groene thee, behalve woensdag en zaterdag, dan hebben we rooibosthee. 
Eerst had ik ook de Budwigcrème ontbijtjes erbij gezet, maar dat is niet voor iedereen interessant. Ik weet dat er meer lezers zijn die ook Budwig volgen. Als iemand inspiratie nodig heeft hoor ik het wel en zal ik de ontbijtjes sturen. 
De zoete gerechten zijn uiteraard supergezond en meestal gezoet met gedroogd fruit. 
# betekent dat het bij 'recepten' staat.
Toen ik er nog niet zoveel ervaring mee had vond ik boekweit altijd een wat overheersende smaak hebben. Ik heb er nu heel veel ervaring mee en vaak proef je het niet, of op de achtergrond, maar dat vind ik juist lekker. Het is favoriet bij Johanna Budwig en voor ons is het inmiddels ook onmisbaar. Vroeger werd het veel gegeten in Nederland. Nu weer. :-) 
Brood, muffins, cake, sauzen, ipv rijst (de korrels), grutjes als toetje met fruit, of als hoofdmaaltijd met groente, als cornflakes, als pap van de vlokken, wraps enz. enz.
De kruiden zijn allemaal van het balkon.


Maandag:
L:  Rode bieten linzensla met appel
D: Wortelbami# (staat bij de recepten onder wortelspaghetti) met tahinsaus en peterselie

Dinsdag: (mijn vermaandag)
L:  Twee boekweitwraps# met laagje zonnebloempitpasta (meestal Tahin, maar omdat we 
     dat gisteravond hadden ...), laagje geraspte wortel, kerrie, kiemen en
     zonnebloempitten. Wrap met appelstroop en banaan. (Deze lunch hebben we elke 
     dinsdag) 
D: Coursagne (courgettelasagne met plantaardige Bolognesesaus en bechamelsaus van 
     boekweit met nootmuskaat en edelgist. Niet eerder met boekweitmeel gemaakt, maar 
     was erg lekker) met glaasje rode wijn
     * Chichorino met aardbeien kwarktaart

Woensdag:
L:  Plantaardige roerei (van tofu) met tomaat en glutenvrij brood 
     Maar daarvoor had ik opeens reuze zin in een kopje wortelsoep. Wortels zijn er altijd.
     Gewoon koken in water met plantaardige bouillonpoeder of lekker zout. Pureren. Wat
     versgemalen peper erover, heerlijk.
D: Dalmatinischer rijst (uit Budwigkookboekje) met sperziebonen en komkommer

Donderdag:
L: De rest van de linzen met champignons en mosterd / koolrabisla met Budwigmayonaise 
    en bieslook
D: Laatste keer asperges dit jaar (extra veel gekocht, dus nog voor een koude 
     salade en zeker 2x voor soep) met kleine aardappeltjes en Oleolux#

Vrijdag:
L: Kruidenbouillon / zadencrackers met sla, kaas en rode paprika  
D: Frieten uit de airfryer en pittige wortelsla
     *kwark met abrikozencompote

Zaterdag:
L: Havermoutbroodje met sla, een plantaardige burger (in dit geval met als 
    hoofdbestanddeel linzen), tomaat, Budwigmayonaise en plakjes augurk
D: Kikkererwtensoep met knoflook, komijn, prei en verse selderij  
     *Brownie met laagje chocolade# (kan ik heel erg aanraden!)

Zondag: (Henks vermaandag, dus alles feestelijk!)
O: Glutenvrije geroosterde boterham met een zacht eitje / glutenvrij broodje, de helft met 
     biologische kaas en de andere helft met zwarte bessenjam. Sinaasappelsap
L:  Rest kikkererwtensoep * Zelfde brownie als gisteravond
D: Boekweitspirelli met pesto en sla met olijven / glaasje wijn 
     * Banaanijs

Tijdens al die mooie dagen van de afgelopen tijd ontbeten, dronken we koffie en lunchten we elke dag buiten. Een van die lunches bestond uit courgette-broccolisoep met kikkererwtenbrood, een zelfgemaakte soort boursin van Budwigcrème met knofllook en kruiden en tomaat.







dinsdag 5 juni 2018

Alvast een belofte inlossen

Ik zal eerst twee beloftes inlossen. Een trouwe lezeres uit Amsterdam vroeg of ik een foto van het balkon wilde maken als alles uit is gekomen. Bij deze! Ik kan jammergenoeg geen foto van het geheel nemen, al is het balkon klein.
De salie en de Nieuw-Zeelandse spinazie staan nog maar aan het begin, maar  de dille, oregano, basilicum, aardbeien, pepermunt, viooltjes, goudsbloemen, tijm, bieslook, rozemarijn, maggikruid, basilicum, bladpeterselie en ruccola zijn al sterk gegroeid. De dille is zo hoog, ik ga de lange stelen met bloemen knippen en in een vaasje zetten. En dan zijn er nog verschillende kleuren pepers en binnen gele tomaatjes, een grote rode peper, met witte bloemen, pluksla (gaat naar het balkon) en een komkommer die tot aan het plafond groeit. 
De salie gaat moeizaam. Ik hoop dat het uiteindelijk lukt en NZ spinazie heeft heel veel tijd nodig. Als het er eenmaal is, is het eigenlijk voor altijd. Het komt vanzelf elk jaar weer op.Het enige wat het - nog? - niet doet is citroenmelisse. Ik mis het, ik ga het nog een keer zaaien.



Viooltjes (nog zonder bloemen) en ervoor heel veel selderij en tijm


Aardbeien, pepermunt en bladpeterselie


Regenboogpepers



Basilicum met zomaar iets ertussen waarvan ik geen idee heb wat het is Het lijkt op koolrabi



En binnen, de hoge komkommer en gele tomaatjes, links schuinonder. In de komkommer zitten al mooie, vrij grote gele bloemen


De andere belofte is een huidig weekmenu geven. Dit komt binnenkort. 
Verder zijn we heerlijk aan het budgetteren. Het kon niet anders, maar oh wat voelt het fijn.

zaterdag 26 mei 2018

Fijn nieuws

Donderdagmiddag waren we in het ziekenhuis, waar Henk opnieuw een cystoscopie kreeg.
Zijn blaas is brandschoon! De beschadiging die bij de operatie ontstond is prachtig genezen.
We gaan op dezelfde voet verder.
Ik voel de energie bij Henk groeien. Hij gaat zelfs naar de sportschool. Dit zou een paar maanden geleden nog ondenkbaar zijn geweest.
Ik blijf met alle liefde van de wereld doen wat ik kan doen. Qua voeding en speciale drankjes en natuurlijke 'zelfgebrouwen' middeltjes. En verder veel buiten zijn, zuurstof diep inademen, beweging, innerlijke groei en schoonheid.
Over drie maanden krijgt hij weer een cystoscopie. Als het er dan nog net zo goed uitziet mag er een maand bij en zitten er dus vier maanden tussen. Hij had niet de laagste graad qua kwaadaardigheid van de tumor. Het blijft dus spannend, de komende jaren. Ook omdat het een kankersoort is die meestal terugkomt en omdat kanker extreem veel voorkomt in zijn familie. 


Blaaskanker komt 30% meer voor dan tien jaar geleden. Elke week sterven er 25 mensen aan. Er is nog zo weinig bekend over kanker. Maar ik richt me op Otto Warburg fysioloog en arts. Hij onderzocht het gedrag van tumoren, en bestudeerde het wezenlijk verschil tussen kankercellen en gewone cellen. In 1931 kreeg hij hier de Nobelprijs voor. Warburg gaf vooral aandacht aan het idee (hij was misschien niet de eerste die dit ontdekte) dat een kankercel leeft op (gefermenteerde) suiker in plaats van op zuurstof. Otto Warburg werkte langere tijd samen met 'onze' Johanna Budwig. Warburg toonde aan dat een cel transformeert tot kanker wanneer hij niet over voldoende zuurstof kan beschikken. Een gezonde cel heeft zuurstof nodig om energie uit op te wekken, daarvoor moet de celwand doorlaatbaar (permeabel) zijn en dat lukt alleen wanneer het lichaam kan beschikken over voldoende essentiële omega 3 en 6 vetten. Als de cel door zuurstofgebrek niet meer kan ademen, dan stapt hij over op suikerverbranding (fermentatie). En er is een mening die voor mij hierop aansluit dat kanker veroorzaakt wordt door schimmels. Er zijn meer meningen, maar dit is wel iets wat vaak terugkomt. In ieder geval zijn het mijn uitgangspunten en hoe we eten is hier voor een groot deel op gebaseerd. Op een bepaalde manier ben ik consequent, maar het zou nog 'strenger' kunnen. Als het nu niet goed was geweest had ik het aangepast. Nu ga ik op deze weg verder. Geen zeggenschap over het leven, maar wel een actieve (bijna verliefde) houding voor de keuzes die ik maak. Dit klinkt misschien een beetje gek, maar ik denk dat het heel belangrijk is om 100% achter een keuze te staan. De keuze van nu. Over een week, maand of jaar kan die keuze anders zijn. Even belangrijk is om je te richten op mensen die op een gelijksoortige manier in het leven staan en een zelfde manier van denken hebben. Af laten leiden door wat niet aansluit doet nooit goed. Bij mij zeker niet, daar ben ik te gevoelig voor.
Henk had enige tijd geleden ook een onrustige darmpoliep. Over 1 1/2 jaar krijgt hij weer een oproep voor een darmonderzoek. Dat is dus ook nog spannend. Maar nu genieten we van elkaar en leven we wat alles betreft zo bewust mogelijk. En als we op deze heerlijke zonnige dagen op het balkon, tussen alle kruiden en bloemen - verrijkende boeken - zitten te lezen ontbreekt het ons aan niets.

zondag 20 mei 2018

Sheku Kanneh Mason

Gisteren heb ik genoten van de bruiloft in Engeland. Dat we de prachtige serie 'The Crown' zagen (niet alleen het acteren, ook de sfeer, het licht, de muziek, de treffende beelden) droeg bij. Ik las net dat mensen het optreden van Sheku Kanneh Mason het hoogtepunt vonden. Hij had contact met de hemel. Ik bedacht me nadat ik dat voelde dat hij ook regelmatig omhoog keek. Ik had nooit van hem gehoord, maar nu wel! Het blijkt dat de hele familie de sterren van de hemel speelt. Hij komt uit een warm nest. Alle kinderen waren bij Brittans Got Talent. Maar dit speelde hij dus gisteren. https://www.youtube.com/watch?v=B6CH8e13-1Y
En dan ook nog maar even alle kinderen https://www.youtube.com/watch?v=DQhP_bPJHho
Ze zijn nog zo jong.  
En dit zusje, toen ze 10 was! https://www.youtube.com/watch?v=eede80W7g9Y

Koud douchen

Er zijn zo van die dingen in het leven die voor de een heel normaal zijn en voor de ander helemaal niet. Zo las ik in 'Genoeg' van iemand die elke keer voor een andere uitdaging kiest die een week duurt, dat dat nu koud douchen was. In het begin vond ze het moeilijk en nu wil ze niet meer zonder. Ze stopt in tegenstelling tot de meeste andere uitdagingen hier dus niet mee na een week. Wat dit betreft zou iedereen af en toe een uitdaging moeten aangaan. Wat doet iets nieuws, iets heel anders misschien met je? 
Voor mij is na een warme douche koud douchen vanzelfsprekend, ik doe het mijn hele leven al. Ik ben zo opgevoed. Henk moest er eerst niet aan denken, maar is er een paar maanden geleden mee begonnen en wil ook niet meer zonder.  Een slechte doorbloeding zit bij ons in de genen en na het koud douchen voelt de doorbloeding beter. Dat probleem los ik er niet mee op, maar het was anders denk ik nog erger geweest. Verkouden ben ik nooit. Bijna nooit. De laatste keer was in 1989, toen de muur viel. 

Ik denk dat het mooie van een uitdaging aangaan is dat je beeld of je manier van omgaan met iets kan veranderen. Dat je bijvoorbeeld denkt niet zonder iets te kunnen en dan blijkt het toch wel te kunnen. 
Of dat je er iets goeds mee doet voor jezelf, een ander of het milieu.
Als ik aan me/onszelf denk ... Ik vind dat we veel afval hebben. Ik moet dan aan Evelien uit België denken, met haar ene zakje (gezins) afval per jaar. Moeten wij niet eens proberen om een week geen afval te hebben? Ik bedoel dan restafval of plastic, die scheiden we. Papier reken ik niet mee. Ik probeer papier zoveel mogelijk te hergebruiken. Van brieven van bedrijven die aan een kant betypt zijn gebruik ik de andere kant om aantekeningen te maken bij een telefonisch begeleidingsgesprek. Kranten gebruik ik in de groentela. Artikelen eruit bewaar ik voor mijn boek. De rest gaat naar het oud papier waar verschillende dingen mee gedaan worden. Wat glas betreft, veel (te veel!) potjes bewaar ik. Ik doe er specerijen of iets dergelijks in. Grote potten gebruik ik om te fermenteren. Wat ik met pindakaaspotten doe weet u. De deksel ervan gebruik ik trouwens tegenwoordig om plantaardige burgers te vormen, het is precies de goede maat. Soms zet ik een plantje in een pot(je), of ik gebruik het als kweekbakje. De rest van het glas gaat in de glasbak en wordt gerycled.

Is er een uitdaging die u aan zou willen gaan?
(Ik hoor u denken)

dinsdag 15 mei 2018

Trouwdag

Vandaag was de trouwdag van mijn ouders. Een dag die we elk jaar vieren. Vroeger heb ik er altijd veel aan gedaan. Een van de tradities was dat ik altijd een bosje lelietjes van Dalen voor op de ontbijttafel plukte. Ze staan nu overal, deze tedere sterk geurende bloemetjes.
We eten op 15 mei altijd - de eerste - asperges - en aardbeien toe. Hun bruiloftsmaal, in 1935. Nu hebben we al verschillende keren asperges gehad omdat het zo goed is voor Henks blaas. Een paar dagen geleden ook. Vandaag dus niet, maar wel aardbeien, veel aardbeien! Ik had een bodem gemaakt van 1 beker kokosrasp, 3/4 beker notenpasta, een snuf zout, vanille en 1 eetlepel honing. Ik mixte het goed. Ik spreidde het uit op een kunstofvelletje, maar bakpapier kan ook. Het is bijna vloeibaar en je denkt, dit wordt niets, maar het wordt echt stevig in de koelkast. Hiervoor moet het er wel minimaal 2 uur in staan. In stukken snijden, plakjes aardbeien erop, eventueel nog een beetje geraspte kokos en klaar.
Nu brandt er een kaars en mis ik ze! Maar het is fijn deze dag altijd intens te beleven, het brengt ze dichtbij.