zaterdag 20 april 2019

Wensen

Op deze 'zomerse' zaterdag wil ik u heel fijne Paasdagen wensen.
Voor het eerst in mijn leven geen narcissen, jammer, maar ze zijn er niet meer.
Een logisch gevolg van de klimaatverandering.
Nu gele tulpen bij de eitjes (of andersom), dat staat in ieder geval ook lente-achtig.
Om 7 uur vanmorgen stond ik al in de keuken. Er was zoveel te doen.
(Paasbrood, Paastaart, glazuur voor taart, deeg voor hartige koekjes, groentebroodjes voor tussen de middag)




zondag 14 april 2019

Doorstart

Ik las dat Boekwinkel Dekker en v/d Vegt in Nijmegen door crowdfunding (publieksfinanciering!) nieuw leven is ingeblazen en dat het zo goed gaat dat alle investeerders na 5 jaar afbetaald zijn. Ik schrijf expres publieksfinanciering omdat bepaalde engelse woorden zo normaal zijn geworden, maar er is voor alles ook een Nederlandse naam! 
https://www.libris.nl/dekker-vd-vegt/
Er zijn hier ook tweedehandsboeken en er is een leescafé met koffie en zelfgemaakt gebak en er zijn broodjes. Er zijn lezingen en presentaties en veel meer. Het heeft nog meer dan vroeger een sociaal-culturele functie.
Een medewerker zegt dat hij in de mooiste boekwinkel van Nederland werkt, maar er zijn  steeds meer bijzondere boekwinkels met aanvullende functies. k schreef laatst al eens over Utrecht.
Er zijn sowieso steeds meer verkooppunten van boeken. 
Dekker en v/d Vegt was vroeger al een bekende naam, het bestaat sinds 1922.Ik ken de winkel uit Arnhem, maar daar ging hij in een keten over. Nu heet de boekwinkel in Arnhem 'Het Colofon'. Toepasselijke naam en wat een fantastische winkel! Allerlei zitjes om rustig de boeken te kunnen bekijken en dat waar je op zit kan je ook kopen. 
Kijkt u zelf maar, op twee verschillende manieren. Ik was al verliefd op de bibliotheek in Arnhem, met al zijn mogelijkheden (een van de vele redenen waarom ik zo graag in die omgeving wilde wonen) en dan zo'n prachtige boekwinkel.  
https://www.hetcolofon.nl
https://rsnijders.info/vakblog/2016/02/25/boekenplog-het-colofon/
U kunt in een foto gaan en zo helemaal rondkijken.
Tja, ik begon in Nijmegen en liet me meevoeren en dat is zo leuk aan internet en aan het leven.

Door me hierin te verdiepen zag ik dat hetzelfde gebeurde in Rotterdam (Donner), Maastricht en Tilburg. Ook deze drie winkels schrijven zwarte cijfers, dankzij het leesminnenden publiek dat wilde investeren. Directeur Leo van de Webering van Donner noemt het een wonderbaarlijke opstanding. 
Ik zou willen dat elke Nederland het ene mooie boek na het andere las.
Het is op verschillende manieren zo verrijkend. Kent u Lidewijde Paris? Ik schreef waarschijnlijk eerder over haar. Als u haar naam intypt kunt u al haar boekbesprekingen van de boekenrubriek op zaterdagochtend terug luisteren. Een heel enthousiasmerende vrouw!

Op Facebook stond een foto van een vriend uit mijn Utrechtse leven Wouter van Belle, o.a. organist van de Kathedraal van Utrecht. 

Deze tekst staat erbij:
"Nieuwe muurkunst langs de Amsterdamsestraatweg alhier. De kunstenaar vroeg de buurtbewoners naar hun favoriete boek en schilderde dat in deze 'boekenkast'. Hoe leuk!"





Er zijn zo van die mensen die in veel heel goed zijn. Zo iemand is hij. 

zondag 7 april 2019

Klein

Vroeger las ik Wip-la-la en Pinkeltje en ik fantaseerde over een deur achter een deur achter een deur. Ik hou nog erg van spannende deuren. Zo'n deur als bij het kinderboek ' De geheime tuin', of een deur die naar een prachtige binnenplaats gaat, of je komt daardoor opeens op een plek waar het mooiste uitzicht is. In Italië bijvoorbeeld zijn deze deuren er in overvloed. Terug naar de kleine mensjes zoals Wip-la-la. Overal zijn zonder gezien te worden. Hier hoef je trouwens niet per se klein voor te zijn, maar echt verstoppen is eenvoudiger als je maar een paar centimeter bent dan wanneer je 1.80 bent.
Nu las ik over mini mensen die in bomen leefden op het eiland Luzon, in de Filippijnen. Met maar twee vingerkootjes, minder kiezen enz. Niet zo klein als Wip-la-la maar wel klein. Het waren een van de eerste soort mensen die rechtop liepen. Archeologen gaan volgend jaar verder met hun onderzoek naar deze stam.

maandag 1 april 2019

1 april

Voor het eerst in 38 jaar had Henk me vanmorgen te pakken op 1 april!
"Wat heb je nou toch een vieze plek in je nachtpon!" Ik schrok wat was er aan de hand. Ik kwam net uit bed, hoezo vlek? 
Hij zei dat hij eerst, toen ik nog in bed lag had willen zeggen dat mijn veters loszaten omdat hij toch geen schijn van kans zou maken. Maar wel dus. Als je net uit bed bent ben je beslist gevoeliger voor een grapje.:-)

zaterdag 30 maart 2019

Mensch durf te leven

De laatste aflevering van de Wereld Draait Door (ik zal het missen) was weer geweldig! Het thema was; wat is voor jou een bepalend liedje in je leven? 
Het programma had wat mij betreft de hele avond kunnen duren. Leuk om mensen die daar altijd met hun eigen specialiteit  zitten over iets heel persoonlijks te horen.
Wat is voor u een belangrijk liedje en welke herinnering is eraan verbonden?
Voor mij was het 'Mens durf te leven', gezongen door Ramses Shaffy. Oorspronkelijk was het van Jean Louis Pisuisse, pionier van de kleinkunst: 'Mensch durf te leven', uit 1917. Dit lied klonk bij mijn afstudeergesprek. Het stond voor hoe ik toen in het leven stond. Laat je niet beperken, door wie of wat ook, leef het leven dat bij jou past! En zo leefde ik. Ik haalde het onderste uit de kan, maakte zoveel mee dat ik soms het gevoel had in een film te spelen. Het was bruisend en spannend.

Van Pisuisse 
https://www.youtube.com/watch?v=92XqaXUHmgs&list=RD92XqaXUHmgs&start_radio=1&t=1
Ramses Shaffy, uit 1967
https://www.youtube.com/watch?v=Ynkxh80UlEI

Ik ga echt niet weer zeuren dat het zomertijd is. En schreef ik dit vorig jaar ook niet? Ik las een artikel dat de zomertijd niet zo goed is. Opnieuw een bevestiging. Het voelt onnatuurlijk. Ik heb vanmorgen de klokken al een uur vooruit gezet, dat vind ik prettiger dan het 's avonds pas te doen, of de volgende dag.

dinsdag 26 maart 2019

Boekenmiddag

De middag stond in het teken van de boekenweek.
Eerst ging ik een beetje zilver dat ik had verkopen. Nooit zoiets gedaan.
Hoe dan ook, ik kreeg er €20 voor en daar heb ik een boek voor de boekenweek van gekocht. Zo blijft er iets tastbaars over.
'Woorden schieten tekort' van Nicci French schijnt een ontroerend boek te zijn. Het gaat over alle aspecten van dementie. Ze put uit kunst, literatuur en filosofie. Ze neemt je mee in de belevingswereld van de ervaringsdeskundige en de buitenstaander. 
Het werd bij DWDD door het boekenpanel gekozen.
Er zal denk ik bijna niemand meer zijn die niet op een of andere manier met dementie te maken krijgt. Vaak in de vorm van alzheimer. 
Verder kregen we natuurlijk het boekenweek geschenk, de boekenkrant, het boekenweek gedicht, een boekenlegger en schaften we het essay van Murat Isik aan, waar ik erg benieuwd naar ben.
Hierna nog even naar de grote bibliotheek waar we onder het genot van verrukkelijke koffie lekker in bladen gelezen hebben. En ik nam nog drie boeken mee. Inmiddels zeven bibliotheekboeken thuis. Het was een heerlijke middag.



zaterdag 23 maart 2019

Hoera, het is boekenweek!

Het boekenweekthema van dit jaar is 'Moeder de vrouw'.
Iedereen heeft een moeder en een deel van de vrouwen is moeder.
Als je geen moeder bent kan je moederlijke gevoelens koesteren.
We kunnen als vrouw de wereld allemaal iets na laten, iets speciaals, iets unieks van ons.
Dat kunnen we door onze moeder.

Dit is het gedicht dat geschreven is voor deze boekenweek.



MOEDER
Zoals ze in je praat en dingen vindt, dwars door je eigen woorden
klinkt, vaak ongevraagd, doe je haar nou wat opzij, je hebt toch
ogen, waarom moet dat nou zo open, die mouwen staan
je raar en doe een das om als het waait.
Zoals ze in je borstkas zucht wanneer je iets onnodigs dreigt te kopen,
zegt dat suiker, vet, voor je bloed, je hart, je lever slecht, door
drank en sigaretten is gekwetst, als je slordig oversteekt
of fietst door rood – je mag van haar niet dood,
niet eens geschud, geschaafd.
Als een achtervolgingsscène die een leven lang vertraagd
wordt afgespeeld. Ze loopt je na. Dit voortbewegen,
één en twee, in hetzelfde beeld.
Zo vaak val je tegen, zo vaak val je mee. Steeds ongevraagd
gered. Bij hond, stoep, hek en noodlot weggegrist.
Je kijkt naar haar. Je weet niet wie ze is.

ESTER NAOMI PERQUIN

donderdag 21 maart 2019

Lente!

Nu is het echt lente. Toen er al heel vroeg sneeuwklokjes waren mocht ik van mezelf nog niet naar de krokussen kijken. Ook die waren er veel vroeger en zo overheersend, kleurig uit de grond spattend, dat het moeilijk was. Nu mag het. En oh, de lichtgevende forsythia overal. Fel afstekend tegen de op dit moment donkere lucht. En alles wordt groen ...




zondag 17 maart 2019

'Alle beestjes helpen'

Ik stem altijd op de Partij voor de Dieren en ze hebben nu zo'n leuke slogan: "Alle beestjes helpen". Een buurman heeft de poster op zijn raam hangen.
Je kan dit op verschillende manieren lezen. We zijn er om alle beestjes te helpen en alle beestjes helpen de natuur. Insecten, bijen vooral zijn zo belangrijk voor verstuiving, voor diversiteit, voor een gezond leefklimaat. En het is natuurlijk een mooie woordspeling.

Op de radio hoorde ik iets over stilte op de Veluwe ... Ik heb het opgezocht en het bleek van 'Stichting red de Veluwe' te zijn. Stemmen op partijen die de natuur een warm hart toe dragen is noodzakelijk. Zonder een gezonde-re- natuur kunnen we niet.


Van hun website:

"Als het aan het kabinet ligt, razen straks de boeings laag over de Veluwe en over Noord- en Oost-Nederland. Dat moet niet gebeuren. En u kunt daarvoor zorgen; door stil te stemmen op 20 maart.

Met een stille stem kiest u partij vóór de Veluwe, de Weerribben en andere prachtige gebieden. Dan stemt u op GroenLinks, PvdA, Partij voor de Dieren, SGP of SP."

zaterdag 16 maart 2019

Binnenmoestuinieren

Via topics las ik een artikel van Gerard Menting in het AD over ouderen die moestuinieren. Het hele jaar rond tuinieren vind ik normaal gesproken onnatuurlijk, maar in dit geval is niet alleen het positieve van bewust met groentes en kruiden bezig zijn belangrijk, maar ook de continuïteit. Zeker voor mensen die het geestelijk zwaar hebben zou tijdelijk stoppen niet goed zijn. Ik word zo blij van dit soort ontwikkelingen.

Een paar fragmenten:


"Deze ouderen moestuinieren lekker binnen

Groente- en kruidenplantjes zien groeien en bloeien, de geur opsnuiven, even proeven of wat oogsten voor de avondmaaltijd. Bewoners van twee verzorgingshuizen in Velp hebben vanaf volgende week een binnenmoestuin.
Het hele jaar rond gaan de binnenmoestuinen voedsel produceren, dat direct in de keuken van de oudereninstellingen gebruikt kan worden. Bewoners, verzorgenden en het team van de keuken gaan samen aan de slag met indoor gardening. Het is bijzonder dat verse producten direct naast de keuken worden geoogst, maar het sociale aspect is zeker zo belangrijk, zegt Marie-José de Dreu.

De Dreu houdt zich als manager huisvesting en facilitair bezig met het eten van de bewoners. In de vier locaties van verpleeghuis en woonzorgcentrum Innoforte in Velp wordt de bewoners tijdens de maaltijd niet zo maar wat voorgezet. Met zorg wordt omgegaan met de kwaliteit van de voeding, de bereiding en ook de beleving van de maaltijd.

,,Met wat meer aandacht is de voedselinname vele malen groter. De mensen zijn gezonder en hebben minder medicijnen of slaapmedicatie nodig.’' Het zijn bevindingen uit een onderzoek, dat bij onder meer Innoforte is uitgevoerd in samenwerking met de Universiteit Wageningen. ,,In het oude systeem werden maaltijden naar de kamer gebracht en later opgehaald, zonder te kijken wat er nog op het bord lag. Toen had je bewoners waar ondervoeding bij werd geconstateerd. Dat kom je nu niet meer tegen.‘’  "