zondag 6 januari 2019

Tulband

Het is 6 januari, Driekoningen en dus heb ik een tulband gebakken (met boekweit- en amandelmeel). Uiteraard was er een boon in verstopt en ik had 'm! Een van de nog steeds uitgevoerde tradities. Hij was overigens heerlijk. Ik heb hem gewoon vanuit mijn gevoel gemaakt.
Ik weet niet of dit nog in Brabant gevierd wordt. Ik heb er in ieder geval mooie herinneringen aan.



ps
Ik kreeg net een appje van mijn zusje die de tulband uit mijn boek had gemaakt. Ik heb het even opgezocht. Nu maak ik hem totaal anders. Behalve boekweit- en amandelmeel met vanille, beetje kaneel, rozijnen, chia-ei, wijnsteenpoeder en olijfolie. Bij wat sterkere smaken gebruik ik vaker olijfolie, je proeft er niets van. Nou ja, dit is helemaal geen sterke smaak eigenlijk, zacht juist en toch proef je het niet.

zaterdag 5 januari 2019

Tomatenketchup en een pikant tomatensausje

Ik maak de laatste tijd regelmatig zelf een soort tomatenketchup. Ik heb hier de suikervrije tomatenketchup van ah wel eens aanbevolen. Die is prima, maar hij heeft een erg sterke selderijsmaak. Het gekke is dat ik hier wel iets zoets bij doe, dat is echt noodzakelijk om een lekkere ketchup te krijgen. Als ik hem met zoete tomaatjes zou maken hoefde het niet. Ik maak het van tomatenpuree en die heeft het nodig. Het is altijd leuk om per recept de juiste balans te vinden. Het is snel klaar. Henk is niet dol op tomatenketchup, maar op deze gelukkig wel.

Tomatenketchup
Een klein blikje tomatenpuree in een pannetje doen en verwarmen. Erbij: 1 eetlepel appelazijn, 1 1/2 eetlepel honing (of iets ander zoets), kerrie, zout, peper. Lekker bij frieten en op een broodje met een plantaardige burger met sla en veel gebakken rode uien. En mayonaise. Die maak ik tegenwoordig van sojamelk. Wat een ontdekking! Lekkerder dan welke mayonaise ook. Recept volgt binnenkort.

Pikant tomatensausje
Tomatenpuree, 1 eetlepel appelazijn, 1 1/2 eetlepel honing (of iets ander zoets), uien- en knoflookpoeder, cayennepeper. Een scheut plantaardige melk toevoegen. En dan nog een papje erdoor van plantaardige melk mengen met wat arrowroot of maizena. Aan de kook brengen en zachtjes laten borrelen tot het goed is. Misschien moet er nog een beetje melk of bindmiddel bij.
Deze saus had ik vanavond per persoon in een kommetje gedaan. Eromheen lagen bloemkoolroosjes uit de oven, op de buffalomanier (allerlei specerijen en een scheutje olijfolie, zooo lekker!) en krokant gebakken tofu. Ook voor de kleur was er ook nog wat ijsbergsla bij met knoflook vinaigrette. Dat is een goede tegenhanger van het zoete, scherpe sausje.

Een paar dagen in het nieuwe jaar

Hoe waren de eerste dagen van het nieuwe jaar bij u?

Ook al is het niet echt verantwoord, er was hier weer zulk prachtig vuurwerk. In verhouding weinig knallen, maar kleurrijk!

We zijn begonnen met opruimen, ordenen, weggooien en opnieuw inrichten. Dat doet goed. We zijn nu met de boeken bezig, dus er wordt nu niets weggedaan. 
Ook al kunnen we een beetje geld natuurlijk goed gebruiken, iets verkopen kan ik gewoon niet. Ik geef het met liefde allemaal weg. Ik zou ook niet af kunnen dingen op een markt. Ik vind het gênant en ik word er ongelukkig van. Andersom is het dan weer een ander verhaal. Handig met geld, laat staan commercieel zijn staat haaks op wie ik ben. Nu leef ik wat dat betreft in ieder geval in overeenstemming met mezelf en we kunnen leven. Grote reizen of dure spullen hoeven we helemaal niet. Waar ik geld voor zou willen hebben is vaker onderzoek laten doen (bloed en ontlasting). Mijn bloed liet ik vroeger elk half jaar onderzoeken. Zo is er nog wel wat, maar verder niets essentieels.
We hadden €10 op Oudejaarsavond van de Staatsloterij. Wat we winnen stop ik altijd in onze 'uitjesrekening'. Het is prettig om te fantaseren ... Schrijf-leeshuisje met kleine fruittuin, kleding, af en toe een hotelletje en nog wat meer duurdere voedingsmiddelen. Het laatste heb ik de afgelopen jaren veel gedaan. Nu probeer ik het zoveel mogelijk 2x per jaar te doen. Meestal in bulk. En o ja, de mooiste boekuitvoeringen, van een bepaalde uitgave zoals het boek van Onno Blom over Jan Wolkers bijvoorbeeld, ja, dat ook. Maar het is in wezen goed zoals het is.

We hebben genoten van de decembermaand. Er was meer rust dan de jaren hiervoor. Ik probeer het niet meer te krijgen zoals het was. Bepaalde tradities blijven, zoals het wekken op Eerste Kerstdag, maar verder heeft het een andere invulling gekregen. Dit zorgt voor meer ontspanning.

Ik dacht na over wat ik 'gewonnen' had het afgelopen jaar en wat ik verloren was. Er zijn elk jaar verrijkende gebeurtenissen en mensen en er is verlies met bijbehorend verdriet en soms machteloosheid. Het ene is gemakkelijker te accepteren dan het ander. Iets kan een natuurlijk verloop hebben, zonder dat het te veel pijn doet. Als het verbonden is aan machteloosheid is het een ander verhaal. Dan wil je het veel liever niet. U heeft ook vast zulke ervaringen gehad, het afgelopen jaar. Ik hoop dat u het een plaats kan geven en u er vrede mee heeft.  

Maanden geleden liet ik zien hoe goed de afgeknipte lente-uitjes het deden. En ze doen het nog steeds! Er komen steeds sprietjes bij. Ik ga dit het komende jaar met veel meer groentes proberen en zal u op de hoogte houden. Het is zo bevredigend. Overdag een foto nemen is misschien mooier, maar ik wil het  nu! :-)





maandag 31 december 2018

Laatste dag van 2018

Wat was het mooiste voor u, het afgelopen jaar?

Ik wens u een prettige oudejaarsdag toe en een goede afsluiting van dit jaar.
Het is nog donker en vanuit bed kijk ik naar het kerstboompje. Ik geniet van het budwig-sinaasappelontbijtje en bekers thee. Er is van alles te doen en te maken vandaag, maar ik ga zeker in de agenda opschrijven wat dit jaar anders maakte dan de afgelopen jaren.

20.45u
Het knalt en het ruikt naar oliebollen en appelbeignets, zo hoort het.
Lekker bij een groot glas cichorino.
We gaan zo naar DWDD kijken en misschien naar Marc-Marie.

Tot in het nieuwe jaar!





vrijdag 28 december 2018

Zorgverzekering en goede voornemens (meer lezen!)

Net ben ik (zijn we) eindelijk overgestapt op een andere zorgverzekering. Ik ben, als het om bedrijven en instanties gaat, behoorlijk trouw, dus het was een hele stap. Maar ik las dat het Zilveren Kruis geen vrije zorgkeuze meer heeft, zelfs niet met het ziekenhuis waar wij meestal naartoe gaan. We zijn overgestapt naar Ohra. We hebben er al jarenlang onze andere verzekeringen (behalve de uitvaart). Ohra is ook nog 20 euro goedkoper, maar het is vooral de vrije zorgkeuze. Dat telt voor ons het zwaarst.

Ik las in de krant (Trouw):
"Hoeveel boeken wilt u lezen in 2019? 
Marieke Scheers uit Houten houdt het op tweehonderd. ‘Daar ga ik waarschijnlijk wel overheen, maar je weet nooit wat er gebeurt.’
De teller van Marieke Scheers (50) staat nu op 252. Dat zijn alle boeken die ze in 2018 heeft gelezen, tot nu toe, want het jaar is nog niet voorbij. Hoogstwaarschijnlijk krijgt ze vóór Oudjaarsnacht nog twee andere boeken uit:. 
Met 252 of 254 heeft de lezeres uit Houten haar eigen ‘reading challenge’ voor dit jaar ruimschoots gehaald: ze was 200 boeken van plan. Daarmee is zij een van de fanatiekste deelnemers van www.hebban.nl/# een online lezerscommunity met 160.000 leden in Nederland en Vlaanderen. 
Avond aan avond zit Marieke Scheers op de bank met een boek en ook in bed leest ze nog wat. Ze is opgeleid als apothekersassistente en heeft sinds twee maanden geen werk meer, maar dat heeft geen invloed op haar leesgedrag. “Sinds een jaar of drie kijk ik geen tv meer”, zegt ze. “Dat is het grootste geheim.”

Hier ben ik jaloers op. Zo hebben we ook vrienden die het ene na het andere boek lezen. Vanmiddag tijdens onze wandeling zeiden we nog tegen elkaar hoeveel zin we hebben om te lezen. 200 boeken hoeft niet, maar meer dan nu in ieder geval. Dit is een van de vijf goede voornemens voor 2019, veel meer lezen! Elk boek is verrijkend op zijn eigen manier.
Wat gaat u aanpakken of anders aanpakken in 2019?
Ik vind het altijd heerlijk, om het gevoel te hebben elk jaar weer met een schone lei te kunnen beginnen.

woensdag 26 december 2018

Tweede Kerstdag

Eerst iets anders, ik ben zo blij dat we het allemaal heel sober (en toch zo rijk!) gedaan hebben, de afgelopen weken. Ik was spruitjes vergeten en een kerstdiner zonder spruitjes, nee. Dat is dus het enige dat we maandag nog gekocht hebben. 79 cent en ik was er zo blij mee! Voor het eerst van mijn leven geen boek op Kerstavond. Helemaal goed. We hebben vaak gezegd hoe fijn het allemaal was. Op een of andere manier was er meer rust.

En dan nu vandaag. Na weer uitvoerig ontbeten te hebben zijn we naar het Drentsmuseum gegaan. We gaan bijna altijd naar het museum op Tweede Kerstdag. "Nubië, land van de zwarte Farao's". Weer een zorgvuldig opgezette tentoonstelling, die veel rust uitstraalt, heel mooi.
Opgravingen zijn voor ons wel dubbel, het blijft grafschennis. De manier van omgaan met opgravingen is gelukkig wel aan het veranderen. Veel wordt weer teruggeplaatst. Zo hoort het toch? Er kunnen foto's en verhalen bij komen en zo krijg je toch iets wat heel erg de moeite waard is. Niet alleen schoonheid, maar ook kennis over hoe het in dat gebied was. Maar goed, het zo voor je zien is natuurlijk wel heel speciaal. Zoals ik zei, dubbel dus.
We geven het in ieder geval de aandacht en waardering die het verdient. We gaan denk ik nog een keer terug en dan gaan we ook naar de lezing erover.
https://drentsmuseum.nl/nl/tentoonstellingen/nubië

Ik zal de maaltijd van vandaag zo even bijwerken (zie 8 december), dan bent u helemaal op de hoogte.

dinsdag 25 december 2018

Eerste Kerstdag

Om nog even terug te komen op wat ik gisteren schreef, Janneke Vreugdenhil heeft een kookboek voor een persoon geschreven. Ze had eerst een gezin en kookte altijd voor veel mensen. Toen ging ze na gescheiden te zijn alleen wonen en in het begin had ze helemaal geen zin om voor zichzelf te koken. Ze at met een zak chips in bed. Toen begon ze er weer mee en vond het steeds leuker. Nu geeft ze het veel aandacht eb daarbij zichzelf. Ze dekt de tafel mooi en geniet ...
Ik zag een filmpje over hoe ze een eetfeestje voor zichzelf maakt. Niet vegetarisch, laat staan veganistisch (het is ook alweer een paar jaar geleden en wat is er juist de laatste jaren veel veranderd!) maar het gaat even om die aandacht.
https://www.youtube.com/watch?v=7WWTdACBn90

Een fijne Eerste Kerstdag, al ging hij veel te snel om. Het menu werd iets anders en ik zal dat toevoegen aan het oorspronkelijke idee.

Het was herfstachtig weer vandaag en heel zacht. Aan het eind van de middag weer een andere lichtjesroute gelopen. Het valt ons op dat het allemaal minder Amerikaans is, subtieler, heel mooi, we halen ons hart op.

Het dineetje was overheerlijk. En mmm, het toetje, warm en koud tegelijk op je lepel en in je mond. En je krijgt alleen maar goeds binnen. Zo fijn dat smullen en gezond - bijna - altijd zo goed samengaan.

Ik zou nog vertellen hoe het kerstbrood was, verrukkelijk! En zo eenvoudig te maken. Kan het iedereen aanraden. Zonder spijs lekker voor het zondagse ontbijt of voor bij de koffie.






maandag 24 december 2018

Kerstbrood en Kerstwens

Voordat ik u fijne kerstdagen ga wensen wil ik u het recept geven van het glutenvrije kerstbroodje dat ik net maakte. Met de gedroogde vruchten kan natuurlijk gevarieerd worden. 

2 bekers gemalen havermout, 2 theelepels zuiveringszout, 2 bekers yoghurt, kaneel., 1/2 theelepel zout. Goed mengen. Veel vulling: blokjes verse gember, gedroogde pruimen in stukjes (de rozijnen waren niet bezorgd), krenten, gedroogde cranberries en een appel in blokjes.Weer goed mengen. 3/4 van het deeg in een kleine broodvorm scheppen en dan eventueel een rolletje spijs of marsepein erin drukken. Dan de rest van het deeg erop. Drie kwartier bakken op 190 graden. Ik heb er nu ook voor de zekerheid een kwart theelepeltje gist door gedaan, maar het is niet nodig. Het brood ziet er mooi uit. Benieuwd hoe het smaakt.

En dan nu:
Ik hoop dat u Kerstmis op geheel eigen manier kunt vieren, zonder - te - veel verplichtingen.
Het gaat in kerstreclames en kerstprogramma's vaak over met familie en vrienden Kerstmis vieren. Er zijn bijna drie miljoen alleenstaanden en niet iedereen heeft familie of vrienden met wie ze het kunnen vieren. Een deel ervan vindt het geen probleem en een deel voelt zich heel eenzaam. Voor hun is al het samenviergedoe zien pijnlijk. Er zijn mensen die zich eenzaam voelen en naar een gezamenlijke kerstviering of kerstdiner gaan en er zijn mensen die willen dat deze dagen snel voorbij gaan en die uitkijken naar januari.
Ik zou alleen kerst vieren geen probleem vinden, ik zou het heel fijn maken, maar nu zijn we samen en genieten we van elk moment! 
Of u alleen, samen of met veel mensen bent, ik wens u heel mooie dagen en ik stuur u heel
veel licht en warmte!







zondag 23 december 2018

Zondag voor Kerst

Volgens mij was er vroeger bij de Aldi in Nederland ook altijd even Lebkuchen, waar Henk zo gek op is. Nu niet en we kunnen ook niet even daarvoor naar Duitsland rijden. Ik heb het zelf gemaakt en de tweede keer is het heel goed gelukt. Naast verse sinaasappel is gedroogde sinaasappelschilletjes essentieel. Zonder dat proeft het niet naar echte Lebkuchen. Ik maakte het zo:

1/2 beker amandelmeel
1/2 beker bananenmeel (ik had dit al lang in huis, te lang, het was een harde bonk geworden. Toch kunnen gebruiken. Helemaal amandelmeel of de helft havermoutmeel of iets anders kan zeker ook)
1 theelepel wijnsteenbakpoeder
koekkruiden en extra kaneel, nootmuskaat en kruidnagelpoeder (beetje, zelfgemalen)
Snuf zout
2 eetlepels kokosolie 
1/4 beker Ahornsiroop
Nog een beetje plantaardige melk

Het is nu wat dunner dan deeg. Met een lepel legde ik het op de bakplaat en ik bakte het 25 minuten op 180 graden. Af laten koelen en gesmolten chocolade erover. De chocolade hard laten worden.

Een greep uit wat ik verder maakte, de afgelopen dagen:
Ik heb een goed glutenvrij brood met zuurdesem gemaakt. Jaren geleden werd ik door een voedingsdeskundige gevraagd om glutenvrije zuurdesem te maken. Lezers van het eerste uur herinneren zich dat misschien. Ik vond het een uitdaging en ben er een behoorlijke tijd  mee bezig geweest. Het was een nieuw onderwerp.
Ik had vier soorten gemaakt. Ik heb iets ervan toen wel voor een gewoon brood gebruikt, maar aan een glutenvrij brood bakken was ik niet toe. De noodzaak was er ook niet. Nu wel, al neem ik op zondagochtend, nu dus, al neem ik naast het glutenvrije brood ook weer een zelfgebakken speltboterhammetje.
Het recept voor het glutenvrije brood zal ik straks bij 'recepten' zetten en de andere hier geplaatste recepten ook.

En dan nog even marsepein. O help, ik weet het niet meer. Amandelmeel, beetje citroensap, drupje amandelessence en een scheutje agavesiroop. Het lijkt te droog, maar even goed kneden met de hand en het komt goed. Ja, zo was het.

Amandelspijs maakte ik met ontvelde amandelen en dadels. De helft dadels van het amandelmeel. Kan ook een drupje amandelessence en/of een scheutje citroensap en/of plantaardige melk. Malen. Ik hou het grof, dat vind ik het lekkerst.

Tussen alles door maakte ik deze lekkere crackers, die ik keer op keer maak. Zonnenbloempittenmeel en 1/4 daarvan boekweit of een ander meel, 1/2 theelepel zout en een scheut water. Uitsmeren op bakpapier. Ik gebruik trouwens bijna altijd boekweitmeel. Dat is sowieso onmisbaar geworden voor ons. Je moet er even mee leren werken, maar als dat lukt kan alles ermee gemaakt worden. Het is goedkoop en het zit vol goede stoffen.
Het kerststuk kregen we van de buurman, ovaal zodat het mooi midden op de tafel past. Hij geeft het de buurvrouw aan de andere kant ook elk jaar, zo lief.





maandag 17 december 2018

Sfeer

Het ziet er hier licht kerstachtig uit, helemaal goed. 's Morgens als het nog donker/schemerig is brandt ons kerstboompje op het balkon. We krijgen allebei een keer in de week een ontbijtje in bed. En hoe heerlijk is het dan om vanuit bed in de schemer naar het boompje te kijken. Op onze vermaandag krijgen we het ook. Die van Henk is vandaag.

Ik denk regelmatig aan de vele verschillende fases van het leven, op elk gebied. Hoeveel diners heb ik niet, ook vaak met mijn moeder, gemaakt. De tafel prachtig gedekt, menukaartjes erbij. Alleen kaarsen aan. Dierbare herinneringen. Nu past het niet meer en geniet ik juist van de rust en de eenvoud. Geen enkele stress. Voor de maaltijden bereid ik zoveel mogelijk voor en daar is op zich al niets ingewikkelds aan.
De Adventszondagen met steeds een kaars erbij, het Weihnachtsoratorium (ik hoorde dat als Bach 'koor' schreef hij niet een koor bedoelde zoals wij dat nu kennen, maar dat het om een paar stemmen ging. De authentieke uitvoering van het Weihnachtsoratorium is nu voor het eerst uitgevoerd. We hoorden een stukje en het was heel erg mooi) lezen met een dekentje op de bank. Hoe vaak voelen we ons niet doorstroomd met een gevoel van geluk. En gisteren wandelden we door de sneeuw. En dan het genot van weer binnenkomen, de warmte, de winterse geuren ...

Omdat we maar een heel klein keukentje hebben eten we altijd binnen. Ik vind het niet zo fijn (behalve na pizza) als het dan naar eten ruikt. Ik gebruik deze tijd veel sinaasappels en ik had een schoteltje neergezet met sinaasappelschillen. Als we er langs liepen knepen we er even in en de aromatische geur verspreidde zich onmiddellijk. Dit gaan we veel vaker doen. Een goede luchtverfrisser!