zondag 14 juli 2019

Balkonnetje en lupine

Alles doet het op het balkonnetje als een tierelier. Ik vond het fijn dat de oregano, selderij en tijm er ook in de winter waren. Nu groeit het allemaal hard, uitbundig, maar ik kon blijven oogsten en dat is in de winter extra fijn. Ik heb veel te veel pluksla gezaaid.
De bieslook heb ik al 3x tot op de bodem afgeknipt en het groeit net zo hard weer aan. Alle dode sprietjes haal ik er dan wel uit.

Niet alleen vlees gaat ten koste van het milieu, ook zuivel. We gebruiken het nog, maar veel minder. Het is niet meer vanzelfsprekend, zoals vroeger. We zullen wel moeten veranderen.
Voor de Budwigcrème gebruik ik nog biologische kwark en ik neem kefir voor de goede darmbacteriën. Ik ga binnenkort proberen of ik plantaardige melk kan fermenteren. 

Wat ik van harte aan kan raden is 'lupine'. Behalve van de mooie bloemen, alls groenbemester en als meel kende ik het van de vegetarische slager. met al zijn fantastische producten. Het is een peulvrucht. Je kan er tegenwoordig allerlei producten van kopen in verschillende smaken, heerlijk! Gezond voor ons en gezond voor de aarde. Het is fijn om op elke mogelijke manier bij te dragen aan herstel hiervan. Ik schiet nog heel erg tekort, maar alles helpt!

Lupine wordt onder andere gebruikt in vleesvervangers (reepjes, ook gefermenteerd, als tempeh, burgers, worst(jes), schnitzels, loempia's en als productverbeteraar in brood en bakproducten. Lupine is rijk aan eiwitten en voedingsvezels. Ook bevat het B-vitamines en mineralen, zoals ijzer, calcium en zink. Het is goed voor de bloedvaten. Het is nog voor veelmeer goed, maar dat komt in mijn boek.

Het is niet goedkoop, maar het is ook gewoon als peulvruchten in potten te krijgen. Binnenkort ga ik daar eens burgers van maken. Ik maak (of koop) altijd burgers voor zaterdag. Voor sommige gerechten is een vaste plek. Dat is prettig want er is altijd zoveel te improviseren en te maken.

Deze bloemen zijn een ander soort lupine, niet eetbaar, wel mooi. 



zaterdag 6 juli 2019

Glutenvrij zuurdesembrood

Ik ben blij dat ik nu allerlei glutenvrije (en heel soms weer spelt) broden kan bakken, o.a. met zuurdesem. Dan is het op twee manieren goed. Zonder gluten en met eem gefermenteerd rijsmiddel. Zo had ik in het weekend een rozijnenkaneelbroodje gebakken waar ik een foto van had moeten nemen. Ik neem 2 volle eetlepels zuurdesem op 3 bekers glutenvrij meel. Voor het binden gebruik ik chiazaad , lijnzaad of psyllium. En ik gebruik ook iets zoets, om het rijzen te stimuleren.

zondag 23 juni 2019

Zomers en Murat Isik

Hoe heerlijk, weer zomerse momenten op het balkon. Bloemetjes, de geur van kruiden, fruit en een prachtig boek. 




'Wees onzichtbaar' van Murat Isik geeft een heldere inkijk in het leven en de sfeer van een  toen Turks gezin in de Bijlmer van de 80er jaren. Toen ik ik in 1973 de Vormingsklas in Amsterdam deed had ik naailes (drama) van een mevrouw die in Bijlmer woonde en daar razend enthousiast over was. Het was er rustig en mooi. Dat de idealen van de opzet van de Bijlmer verloren gingen had jammer genoeg vooral met geld te maken. Wat zou het anders gelopen zijn als de idealen van architect en stedenbouwkundige Siegrfied Nassuth helemaal verwezenlijkt zouden zijn geworden. Nassuth was geïnspireerd door de functionele stadsideeën van de CIAM* en de Zwitserse architect Le Corbusier(!). 
De wijk werd gekenmerkt door hoogbouw van tien verdiepingen in een zeskantige honingraatstructuur en veel groen.
Murat Isik schrijft van binnenuit en beeldend over zijn kindsjaren. Ik zie het voor me en beleef het mee. Een verrijkend boek. Niet alleen door de schrijfstijl maar ook omdat ik informatie krijg over een omgeving waar ik nauwelijks iets van wist.

*Congrès Internationaux d'Architecture Moderne (CIAM) was een groot internationaal platform dat in de eerste helft van de 20e eeuw een grote stempel heeft gedrukt op het architectuur-debat. Geplande steden werden gepropageerd, waarbij de functies als wonen, werken en recreatie van elkaar gescheiden zijn.
Het lijkt me nu juist mooi als dit allemaal gecombineerd wordt, het is een andere tijd. 

Jammer dat ik geen kleurenfoto kan vinden waardoor het groen te zien is.


woensdag 19 juni 2019

Orchideeën

Vroeger was ik helemaal niet zo dol op orchideeën. Ik was er ook niet mee bezig. Ik hou meer van wilde planten en bloemen. Dat is veranderd. Elke plant of bloem heeft zijn charme  en sterker, ik hou nu just wel van orchideeën omdat ik de bloemen op zich in al zijn verscheidenheid mooi vind en ook omdat ik ze een beetje heb leren kennen. Het geldt niet alleen voor bloemen. Een band ontwikkelen en kennis opdoen zorgt voor meer inhoud en begrip en daardoor ook vaak voor het zien van schoonheid. Daarbij heb ik een plek waar juist orchideeën het fantastisch doen.





donderdag 13 juni 2019

Wensen

Ik wens u allemaal een heel fijne en/of waardevolle donderdag 13 juni toe!

Elke dag is waardevol vind ik. Hij voegt altijd iets toe. De dagen zijn niet altijd groots en meeslepend (vroeger had ik periodes dat ik dat wel vond), maar ze zitten vol ervaringen die noodzakelijk zijn voor wat hierna gebeurt. 
En een kort moment van rust of bezinning kan voor een nieuw inzicht zorgen. 


maandag 10 juni 2019

Inspiratie

Henk en ik praten deze dagen over inspiratie. Je kan altijd door iets of iemand geïnspireerd worden. Het hoort bij Pinksteren en we zijn ons er nu extra bewust van. 
Henk zei: "Het overkomt je, je kan het niet sturen, net zoals verliefdheid." Vroeger zeiden ze de Geest krijgen. Soms gebeurt het nog, ik zag het net bij een gesprek met Willem Jan Otten in Trouw. Ik krijg het door iets wat ik lees, zie of hoor, of door een persoon. Die ander raakt iets in mij wat aansluit en daardoor komt het versterkt naar boven. Dit kan door liefde, doordat de ander een beroep op me doet, (heeft ook alles met liefde te maken) of ... 
En toen gingen we er weer over praten want hoe word je door de dag heen geïnspireerd? Het gaat om iets wat latent in mij aanwezig is. Daardoor kan het naar boven gehaald worden. Of ik nu in de keuken sta, of schrijf, het komt vanzelf. Ik zou niet kunnen gaan zitten en denken; ik laat het komen. Dan komt het juist niet, het wordt krampachtig. Door domweg te beginnen, door te ontspannen kan het komen. We kwamen uiteindelijk tot het woord overgave. Dat doe je, je staat open, het kan binnenkomen. Maar soms breekt het door alles heen, dan kan je nog zo vol in je hoofd zijn, het worden aangeraakt is sterker, dan elke gedachte. Waardoor en waarom? Ik heb een vriend van wie ik veel houd. Hij maakt het mooiste taalgebruik los in mij. Dan komt erbij dat taal en de schoonheid ervan iets is wat we delen, wat ons bindt. 
Soms zie je dat iemands geïnspireerd zijn noodzakelijk is om iets uit te werken.  Waarschijnlijk is het dat altijd. Henk liet me net Ali Banisadr zien. Over inspiratie gesproken. en over de noodzakelijkheid veel met het verleden te doen. Is er iemand door wie u op dit moment geïnspireerd wordt?


Ali Banisadr




Op dit moment is er een tentoonstelling van hem in het Noord Brabants Museum. En er is veel meer moois zag ik. Te ver weg voor ons. Toen we in Utrecht woonden kwamen we er regelmatig, een heel prettig museum.

En nog iets heel anders, wat ook in Trouw stond. John Vis, die in een doormidden gezaagde caravan, op de hei in dit geval, achter een piano zit. Hij zingt liedjes voor mensen. Niet op vaste tijden of vaste plaatsen. Hij houdt van zijn vrijheid. Hij laat het komen zoals het komt. Mensen worden diep geraakt en vertellen hem over hun leven, over pijnlijke gebeurtenissen.  
Hij houdt van spelen in de natuur, maar vooral van de gesprekken die het oplevert.
Hij heeft de inspiratie om te spelen en iets los te maken, de ander wordt geïnspireerd om zijn verhaal te vertellen. Het heeft dus een tweeledig effect, hoe mooi.

donderdag 6 juni 2019

Glutenvrije broodjes

Al eten we nu op zondag zuurdesem speltbrood, ik bak voorlopig nog vooral glutenvrij brood. Je doet dat niet zomaar, het kost tijd en het is nodig om heel veel te experimenteren. En te ontdekken wat jezelf het prettigst vindt.
Maar ik heb langzamerhand een klein repertoir, waaronder deze broodjes. Plantaardige reepjes met in dit geval knoflook-, uien en paprikapoeder. Met sla en raita.
Gekocht glutenvrij brood vind ik in veel gevallen gortdroog en niet lekker in de mond. We genieten dus van de eigen broden en broodjes (en crackers!). Ik zal de foto extra groot maken zodat u goed de luchtigheid kan zien.






Gevuld met plantaardige roerbakreepjes



dinsdag 4 juni 2019

Dierbaar bezoek

Welke mensen waren voor u als kind buiten het gezin belangrijk?
Ik kom meteen op twee heel lieve vrouwen. Een van die twee is Jet! Zij zorgde vroeger niet alleen voor ons huis, maar ook voor mij. Mijn ouders waren veel weg, zij was er altijd! Ik vond het vreselijk toen ze ging trouwen en ons (mij!) verliet. Heel begrijpelijk in die tijd, maar toen vond ik het erg moeilijk. Ze is overigens met een schat en zeer humoristische man getrouwd en vanmiddag waren ze hier! 
Er was onmiddellijk dezelfde vertrouwdheid en ik ben nog net zo dol op haar. 
We dronken koffie, aten appeltaart met dadelcaramel, bekeken oude foto's, haalden herinneringen op, wandelden naar onze lievelingsplek, hadden nog een kopje te laat gemaakte ijsthee, die dus nog geen ijsthee was, met een chocolaatje.
Ze namen kweeperenjam mee, walnoten en rozen uit de tuin. Hoe ze ruiken ... Die leg ik bij deze vast, waarmee ik ook de herinnering aan het fijne samenzijn vast leg.
Ik ben er nog helemaal vol van.




donderdag 30 mei 2019

Hergebruik klok

En toen kreeg de klok toch nog een functie voor Henk, als palet. Ik ben zo blij dat Henk weer aan het tekenen en schilderen is. Schilderen is nieuw voor hem, tekenen niet en dat kan hij zo goed.


donderdag 23 mei 2019

Onze dag

Gisteren was onze dag. Ik zeg al jaren dat we 38 jaar samen zijn, maar het is dit jaar 'pas' 37 jaar. Vroeger dacht ik ook jaren dat mijn moeder 74 jaar was. En elk jaar dacht ik oh, wat fijn, ze is nu pas 74. :-) Natuurlijk hebben we er een fijne dag van gemaakt, al waren er wat verplichtingen.
's Morgens een feestelijk ontbijtje met glutenvrije crackers en krentenbrood dat ik van Pasen bewaard had. 's Middags de Budwigcrème die we anders bij het ontbijt zouden hebben. Die is altijd erg lekker, maar nu ...  Met appel, kaneel, verse gember en geroosterde pompoenpitten. Dat is een van onze wekelijks terugkerende variaties. Nu kwamen er ook nog verse blauwe bessen bij, die zaten in het fruitpakket van Boer Giel.  's Avonds hadden we pizza, met sla een glaasje rode wijn.
Aan het eind van de middag zijn we naar een van on ze lievelingsmusea geweest. De Buitenplaats in Eelde. Klein, overzichtelijk, zodat wat je ziet goed door kan dringen.





















Eerst hadden we nog cappuccino en Henk citroentaart en ik niet - te - zoete baklava. De bakster komt uit Syrië. Ik ga haar zeker nog laten weten hoe we gesmuld hebben. Als ik eraan denk loopt het water me onmiddellijk in de mond. De kokos-citroentaart ga ik ook eens maken, mijn eigen versie. Ik heb een foto gemaakt toen we het al op hadden. We zaten op een comfortabel bankje, uit kijkend op water en museum.



De tentoonstelling die er nu is heet: "De vrouwelijke blik". Werken van 10 vrouwelijke kunstenaars. Het sluit aan op het jaarthema 100 jaar vrouwenkiesrecht.
Boven is nog een klein ruimte en daar hingen ontwerpen in olieverf en aquarel, die hebben geleid tot de boekomslagen van boeken van Marcel Proust. Wat ik echt prachtig vond was onder andere dit, van Petra Morenzi. Verfijnd. De schaduw is steeds anders. Ik kan er lang naar kijken.