zondag 17 maart 2019

'Alle beestjes helpen'

Ik stem altijd op de Partij voor de Dieren en ze hebben nu zo'n leuke slogan: "Alle beestjes helpen". Een buurman heeft de poster op zijn raam hangen.
Je kan dit op verschillende manieren lezen. We zijn er om alle beestjes te helpen en alle beestjes helpen de natuur. Insecten, bijen vooral zijn zo belangrijk voor verstuiving, voor diversiteit, voor een gezond leefklimaat. En het is natuurlijk een mooie woordspeling.

Op de radio hoorde ik iets over stilte op de Veluwe ... Ik heb het opgezocht en het bleek van 'Stichting red de Veluwe' te zijn.
Stemmen op partijen die de natuur een warm hart toe dragen is noodzakelijk. Zonder een gezonde-re- natuur kunnen we niet.

Van hun website:
"Als het aan het kabinet ligt, razen straks de boeings laag over de Veluwe en over Noord- en Oost-Nederland. Dat moet niet gebeuren. 
En u kunt daarvoor zorgen; door stil te stemmen op 20 maart.

​Met een stille stem kiest u partij vóór de Veluwe, de Weerribben en andere prachtige gebieden. Dan stemt u op GroenLinks, PvdA, Partij voor de Dieren, SGP of SP."

zaterdag 16 maart 2019

Binnenmoestuinieren

Via topics las ik een artikel van Gerard Menting in het AD over ouderen die moestuinieren. Het hele jaar rond tuinieren vind ik normaal gesproken onnatuurlijk, maar in dit geval is niet alleen het positieve van bewust met groentes en kruiden bezig zijn belangrijk, maar ook de continuïteit. Zeker voor mensen die het geestelijk zwaar hebben zou tijdelijk stoppen niet goed zijn. Ik word zo blij van dit soort ontwikkelingen.

Een paar fragmenten:

"Deze ouderen moestuinieren lekker binnen

Groente- en kruidenplantjes zien groeien en bloeien, de geur opsnuiven, even proeven of wat oogsten voor de avondmaaltijd. Bewoners van twee verzorgingshuizen in Velp hebben vanaf volgende week een binnenmoestuin.
Het hele jaar rond gaan de binnenmoestuinen voedsel produceren, dat direct in de keuken van de oudereninstellingen gebruikt kan worden. Bewoners, verzorgenden en het team van de keuken gaan samen aan de slag met indoor gardening. Het is bijzonder dat verse producten direct naast de keuken worden geoogst, maar het sociale aspect is zeker zo belangrijk, zegt Marie-José de Dreu.
De Dreu houdt zich als manager huisvesting en facilitair bezig met het eten van de bewoners. In de vier locaties van verpleeghuis en woonzorgcentrum Innoforte in Velp wordt de bewoners tijdens de maaltijd niet zo maar wat voorgezet. Met zorg wordt omgegaan met de kwaliteit van de voeding, de bereiding en ook de beleving van de maaltijd.
,,Met wat meer aandacht is de voedselinname vele malen groter. De mensen zijn gezonder en hebben minder medicijnen of slaapmedicatie nodig.’' Het zijn bevindingen uit een onderzoek, dat bij onder meer Innoforte is uitgevoerd in samenwerking met de Universiteit Wageningen. ,,In het oude systeem werden maaltijden naar de kamer gebracht en later opgehaald, zonder te kijken wat er nog op het bord lag. Toen had je bewoners waar ondervoeding bij werd geconstateerd. Dat kom je nu niet meer tegen.‘’  "

zondag 10 maart 2019

Band

Een vriend zei: "Een verschil tussen jou en mij is dat ik bijvoorbeeld als het om voeding gaat een opinie heb en jij een band." Ik heb dat met veel in het leven en u weet dat, daar gaat mijn boek, daar gaat mijn leven over. Als het om voeding gaat; ik voel die band inderdaad heel sterk. Waar komt het vandaan, hoe is ermee omgegaan, welke voedingsstoffen zitten erin, hoe vers is het. Net zoals de Indianen maak ik er contact mee. Ik hou een appel in mijn handen, ik voel, ik ruik. Ik ben me heel bewust van die appel. En dan ga ik ervan genieten (van Boer Giel is er tot nu toe geen appel geweest die niet heel aromatisch en sappig was), schijfje voor schijfje. Henk maakt de appel meestal schoon. Hij wast hem, verdeelt hem in vieren, haalt het klokhuis eruit en snijdt hem in dunne schijfjes. Hij doet dat allemaal met veel aandacht. Aan het eind van de middag hebben we altijd een fruithapje. 
Door er zo bewust mee om te gaan proef je beter en is het daardoor lekkerder, Wat onbewuster gebeurt ons soms ook, maar niet met fruit.

woensdag 6 maart 2019

Brood!

Het is verrukkelijk om eindelijk weer af en toe dit zelfgebakken speltbrood met zuurdesem te proeven. (Ik kan inmiddels gelukkig wel een paar heel lekkere glutenvrije broden bakken.)
De smaak, de geur, de textuur, mmm. Ik heb het met glutenvrij boekweitzuurdesem gemaakt.
We konden ons nu omdat het zo lang geleden is (al heb ik het al wel een paar keer gebakken) niet goed beheersen en hebben ons flink laten gaan. We hebben het erg gemist. En als je iets hebt gemist is het nog veel lekkerder.




zaterdag 2 maart 2019

Cobbler

Ik maak altijd iets lekkers, iets taartachtigs, voor het toetje na de zaterdagse maaltijd (meestal soep) en dat is dan ook voor de lunch van zondag met meestal dezelfde soep als zaterdagavond. Vanavond hadden we geen soep, maar 'kool nasi'*met rijst, dus nu een klein stukje en morgen na de soep een groot stuk. Ik heb het over cobbler. Zo gemakkelijk en snel klaar. In een ovenschaal wat kokosolie doen. Ik nam een flinke eetlepel. In de oven laten smelten. Daarop komt een soort beslag van alleen maar 1 bekertje meel, flinke snuf zout, 1 1/2 theelepel wijnsteenpoeder, kaneel, 1/3 bekertje oerzoet, rietsuiker of iets vloeibaars zoets en een 1/2 bekertje plantaardige melk. Ik maakte havermoutmeel, maar elke soort meel kan. Op het beslag kwam in dit geval een in stukjes gesneden mango. Nog een beetje oerzoet of ander zoets erover heen en ongeveer 35 minuten bakken op 180 graden. Beetje af laten koelen en mmm. Dit is zo heerlijk. De mango was maar €1 bij Ekoplaza. Elke soort fruit kan, bessen, appel, banaan, ananas, kersen, frambozen, perziken of nectarines, pruimen, peer. Neem vooral veel fruit.
Morgen warm ik de cobbler op en maak er dan nog banaanijs bij. Vanille-ijs** of vanillevlaken natuurlijk ook, maar we zijn verslingerd aan gezond, romig banaanijs. 
Het is een heel budgetvriendelijk gerecht, steeds aangepast aan fruit van het seizoen.

*De koolnasi was voor 3 keer. De eerste keer met een gebakken eitje, de tweede keer met gestoomde aardappelen (we vinden de combinatie van aardappelen met iets met kerrie altijd erg lekker!) en vanavond met rijst. 

**Ik doe vanille door het banaan-ijs, dus eigenlijk is het ook vanille-ijs. 

zondag 24 februari 2019

Series

Wat zijn er veel leuke en interessante series de laatste tijd op de televisie.
Vooral van 'het Italiaanse dorp Ollolai' hebben we enorm genoten. Vijf stellen die voor €1 een krot in Ollolai kochten en dat op moesten knappen, meestal herbouwen. Verder was het de bedoeling dat het stel op elke manier ook echt een bijdrage leverde aan het dorp en het daarmee op de kaart zette. Uiteindelijk was er een paar die het meest succesvol was en daarmee een mooi geldbedrag won, oftewel de investering die ze hadden gedaan.
Op dit momenten kijken we de uitzendingen van 'Eindelijk thuis' terug. We zien hoe geadopteerde kinderen teruggaan naar het land waar ze vandaan komen. De reis leggen ze samen af met hun adoptievader of moeder om het contact te verdiepen en vaak te verbeteren, door wederzijds meer begrip te krijgen. Het begin van het leven van het adoptiekind is dramatisch geweest. We hebben nu drie afleveringen gezien en tot nu toe heeft elke reis goed gedaan. Het is ontroerend. Bij Henk bleef een traan onderaan zijn bril bungelen. 
'Wereldreis op wielen' vinden we op zich ook leuk omdat twee gezinnen en twee duo's in een tiny house, die door een stevige auto getrokken wordt, op pad gaan. Ze reizen van Canada naar het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika. Onderweg moeten ze hun vaardigheden gebruiken om te kunnen leven. De formule is geweldig, maar onderling is het wat lastig. Floortje vinden we ook altijd erg fijn om naar te kijken. Hoe mensen vanuit idealisme, verlangen of de liefde naar de verste uithoeken van de wereld verhuizen. Op een vaak extreem afgelegen plek met minimale middelen leven ze hun leven.
Het is 'soms' wel heel primitief, maar het is altijd weer een bevestiging hoe weinig er nodig is als je je hart volgt. Dat is uiteindelijk wat vervullend is. Dit soort programma's voegen echt iets positiefs toe. Er kunnen er niet genoeg van gemaakt worden. 
Spoorloos is al jarenlang mooi en integer. 
Dit zijn alleen maar een paar voorbeelden, er is veel meer. We kijken de uitzendingen nooit direct, maar later bij onze overheerlijke cichorino 's morgens. Ons kijkuurtje. Tenminste als de zon niet schijnt want zo wel dan zijn we op het balkon, na de dagelijkse wandeling.
Zoals vandaag. Wat een heerlijk weer was het. 

ps Na Heel Holland bakt kijken we nu wel elke zondag naar Rembrandt. En de Wereld Draait Door kijken we ook 's avonds. Henk kijkt live sport en Studio Sport en ik verder eigenlijk niets direct. Ideaal om te kunnen terugkijken, zonder reclame. We verheugen ons er steeds op. Van Ollolai wilden we dat het nooit zou stoppen. 

dinsdag 19 februari 2019

Vroeger

Henk heeft de afgelopen tijd heel veel dia's en foto's gedigitaliseerd. Een weemoedige bezigheid. Vanmiddag heb ik een deel bekeken, tot ik gaar was en niet meer kon zitten. De rest komt binnenkort. 
Ik plaats een paar foto's van mezelf die ik leuk vind. Ter herinnering.
Na terug in de tijd te zijn geweest ben ik blij dat het nu is. Niet wat betreft alles, het gevoel dat de weg openligt, dat was fijn. En toch beleef ik dat eigenlijk nog zo. Door erover te schrijven besef ik dat. Ik ga nog veel schrijven en als ik wil kan ik nog allerlei cursussen of studies doen. Ik zal mensen blijven ontmoeten en ik zal allerlei - innerlijke - ervaringen hebben. Ik blijf nog heel lang telefonische hulp geven. Eigenlijk is er geen einde. Zolang ik leef zijn er mogelijkheden.


Bij het ouderlijk huis, met de panda. Zo jong, wat stond er veel te gebeuren. 
Verder is alles in Utrecht.



Op mijn knieën op het bed, leunend in het raamkozijn, op die prachtige plek in Utrecht.



Ik kijk een beetje verontwaardigd hier. Misschien werd ik gestoord in de overpeinzingen van de eerste foto. Toch vind ik het een mooie fotoi als in een scène van een film.  Ik kan er meteen een heel verhaal bij bedenken. :-)



Kerst en het was uitzonderlijk dat het in Utrecht was want we waren bijna altijd in Brabant, bij mijn ouders. Mijn broer uit Canada was er en mijn ouders. Een vriend die ijsmaker was kwam als toetje een prachtige ijstaart brengen.



Hier zie ik er blij uit. en waar is dat tafeltje toch gebleven? Het was van mijn zusje (en daarvoor?) tot 1960 en toen van mij. Er was ook zo'n hoekstoeltje bij.




Mensen die naar het theater gaan herkennen hier misschien Bavo en Titus, de 'frisse jongens' die daarna allebei een succesvol traject aflegden. Goede vrienden met wie ik in een huis woonden. Ze hebben bij mijn afstudeerreceptie iets gespeeld voor me. Hierna gingen we met mijn ouders, een vriend en vriendin en Bavo en Titus uit eten. Ik weet nog dat Bavo onder de indruk was van de speech van mijn vader. Voor mij heeft het er altijd bij gehoord, toespraken, ook door mijn broers. Deel van de achtergrond waar ik blij mee ben. Taal was belangrijk. 
Ik was hier 25 jaar en ik had heel lang haar. In 1986, toen er een nieuwe levensfase begon heb ik het af laten knippen, een grote stap en even grote opluchting. Die jurk ... ik vond hem toen prachtig.






donderdag 14 februari 2019

Dag van de liefde

De dag van de liefde. Voor ons is het dat elke dag. 
Het is natuurlijk wel leuk om het op allerlei kleine manieren te bevestigen en te vieren. 
Er ligt de hele dag een rood hartje op tafel en alles is speciaal.
Er hingen hier hartballonnen aan verkeersborden.

Vandaag had geen gouden randje, maar een gouden rand. 
We moesten naar het ziekenhuis vanmorgen. We hoorden hoe het staat met de graad van kwaadaardigheid van Henks blaaskanker. De uroloog zei jullie weten dat het kwaadaardig is en blijft, maar hij was blij verrast want van differentiatiegraad 2 is het differentiatie graad 1 geworden. Wat een fantastisch nieuws!
Als het gelijk gebleven was waren we al blij geweest.
Met alle liefde van de wereld blijf ik er heel, heel, heel veel energie in steken.
Die blijft altijd ergens, ook als Henks situatie zou veranderen.
Het blijft kwaadaardig en elke drie maanden zal hij een cystoscopie krijgen.
Het was stralend weer vandaag en er waren overal sneeuwklokjes en beginnende krokussen.
We vierden het goede nieuws bij een winkel waar mensen van een zorgboerderij werken. Er worden prachtige voorwerpen van hout gemaakt (nog nooit zoveel verschillende vogelhuisjes gezien) en er worden streekproducten en vintage spulletjes verkocht.
Degene die begeleidt en leidt is enthousiast, creatief (hij is ook kunstenaar), humorvol en veel meer. Hij maakt onmiddellijk echt contact en wat hou ik daar toch van. 
Na hier heerlijk koffie gedronken te hebben, hebben we rustig alles bekeken. We kochten een fles wijn met cranberries en lamsoor. Ik ben benieuwd. 
Na nog even te hebben gepraat namen we afscheid. Henk kreeg een prachtige blokkaars van hem.
Ik kijk naar het licht van de vlam en voel me dankbaar.






maandag 11 februari 2019

Ontmoeting

Wij vinden het heerlijk om samen te zijn (of alleen, maar dat komt door hoe we leven nog maar nauwelijks voor).
Bepaalde contacten voelen vanaf de eerste seconde van de ontmoeting vanzelfsprekend. Zo'n ontmoeting hadden we gisteren. Met koffie ,de appeltaart met dadelcaramel, die bij 'recepten' staat. en  kokosroom*.
Er zijn zoveel wonderlijke overeenkomsten en het was heel warm. Deze vaas met een origineel voorjaarsboeket kregen we. Er zitten ook takken met knopjes in, uit het bos waar ze wonen.




*Normaal gesproken is er kokoswater en erop, als het koel staat, dikke kokosroom. Gek genoeg bestond dit blik helemaal uit kokosroom. Ik heb nog veel blikken te gaan want ik koop meestal in bulk, dat is voordeliger. Hoe de anderen ook zijn, dit was/is al verwennerij. Kokoswater gebruik ik alleen door een smoothie. Ik bedenk me nu dat het vast in de zomer ook erg lekker is, gemengd met bijvoorbeeld ananas en dan ijskoud.